Δημοκρατίες της Ρωσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χάρτης των δημοκρατιών της Ρωσίας

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η Ρωσική Ομοσπονδία χωρίζεται σε 85 ομοσπονδιακά υποκείμενα (συνιστώσες μονάδες), 22 από τα οποία είναι "δημοκρατίες". Οι περισσότερες από τις δημοκρατίες αντιπροσωπεύουν περιοχές μη ρωσικής καταγωγής, αν και υπάρχουν αρκετές δημοκρατίες με ρωσική πλειοψηφία. Η αυτόχθονη εθνική ομάδα μιας δημοκρατίας που δίνει το όνομά της αναφέρεται ως "τιμητικό έθνος". Λόγω δεκαετιών (σε μερικές περιπτώσεις αιώνων) εσωτερικής μετανάστευσης μέσα στη Ρωσία, κάθε εθνικότητα δεν είναι απαραιτήτως η πλειοψηφία του πληθυσμού μιας δημοκρατίας.

Συνταγματικό καθεστώς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνικότητα των επικεφαλής των δημοκρατιών της Ρωσίας

Οι δημοκρατίες διαφέρουν από τα άλλα ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας στο ότι έχουν το δικαίωμα να καθιερώσουν τη δική τους επίσημη γλώσσα[1] και έχουν το δικό τους σύνταγμα. Άλλα ομοσπονδιακά υποκείμενα, όπως τα κράι (επικράτειες) και τα ομπλάστ (περιφέρειες), δεν έχουν ρητά το δικαίωμα αυτό. Οι επικεφαλής πολλών δημοκρατιών είχαν τον τίτλο του προέδρου, αλλά το 2010 υιοθετήθηκε μια τροποποίηση του ομοσπονδιακού νόμου που διατηρεί τον τίτλο αυτό αποκλειστικά για τον επικεφαλής του ρωσικού κράτους.[2]

Το επίπεδο της πραγματικής αυτονομίας που παρέχεται σε αυτές τις πολιτικές μονάδες ποικίλλει, αλλά γενικά είναι αρκετά εκτεταμένο. Οι κοινοβουλευτικές συνελεύσεις τέτοιων δημοκρατιών έχουν συχνά θεσπίσει νόμους που έρχονται σε αντίθεση με το ομοσπονδιακό σύνταγμα. Τα στελέχη των δημοκρατιών τείνουν να είναι πολύ ισχυρά. Ωστόσο, αυτή η αυτονομία μειώθηκε σημαντικά στο πλαίσιο της προεδρίας του Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος επεδίωξε να επιβάλει την υπεροχή του ομοσπονδιακού συντάγματος.[3] Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Πούτιν, όλες οι συμφωνίες αυτονομίας που υπογράφηκαν μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των δημοκρατιών μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έπαυσαν να ισχύουν. Στις 24 Ιουλίου 2017, το Ταταρστάν έγινε η τελευταία δημοκρατία που έχασε το ειδικό της καθεστώς.[4]

Η ίδρυση οκτώ μεγάλων "ομοσπονδιακών διαμερισμάτων" πάνω από τις περιφέρειες και τις δημοκρατίες της Ρωσίας, με διορισμένους από τον πρόεδρο διοικητές που εποπτεύουν τις δραστηριότητες των δημοκρατιών, ενίσχυσε τον ομοσπονδιακό έλεγχο και τον σεβασμό της ομοσπονδιακής υπεροχής στις δημοκρατίες. Επιπλέον, ο Πούτιν ενίσχυσε τη θέση των νομοθετικών σωμάτων των δημοκρατιών, αποδυναμώνοντας παράλληλα τη δύναμη των στελεχών τους. Σε ορισμένες δημοκρατίες οι εκτελεστικοί επικεφαλής εκλέγονται με λαϊκές ψηφοφορίες (π.χ. Μπασκορτοστάν, Ταταρστάν κ.λπ.), ενώ σε ορισμένες δημοκρατίες οι εκτελεστικοί αρχηγοί των δημοκρατιών διορίζονται τώρα από τον ίδιο τον πρόεδρο της Ρωσίας (π.χ. Τσετσενία). Η υποψηφιότητα του Προέδρου πρέπει να γίνει αποδεκτή από το κοινοβούλιο της δημοκρατίας. Στις 30 Μαΐου 2014, ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, αποδέχτηκε την παραίτηση του Χαμίτοφ για να συμμετάσχει στις περιφερειακές εκλογές. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, οι περισσότερες από τις ψήφους (82,17%) δόθηκαν στον ενεργό επικεφαλής της δημοκρατίας από τους πολίτες της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015, η διαδικασία ορκωμοσίας πραγματοποιήθηκε στο κρατικό συμβούλιο-Κουρουλτάι της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.

Υπάρχουν αποσχιστικά κινήματα στις περισσότερες δημοκρατίες, αλλά γενικά αυτά δεν είναι πολύ ισχυρά. Ωστόσο, υπήρξε σημαντική στήριξη για την απόσχιση μεταξύ των Τάταρων, των Μπασκίρ, των Γιακούτιων και των Τσετσένων μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, με αποτέλεσμα τον πόλεμο στην περίπτωση της Τσετσενίας. Η επιθυμία για απόσχιση σε πολλές δημοκρατίες, ωστόσο, περιπλέκεται πολύ από το βαθμό στον οποίο άλλες εθνοτικές ομάδες κατοικούν στις κατονομαζόμενες δημοκρατίες τους (Ταταρστάν, Μπασκορτοστάν και Δημοκρατία των Σαχά, λόγω του πρώτου και του δεύτερου Τσετσενικού πολέμου, πολύ λίγοι μη Τσετσένοι διαμένουν τώρα στην Τσετσενία.) Επίσης, η πλειοψηφία των Τατάρων, σε αντίθεση με άλλες κατονομαζόμενες εθνοτικές ομάδες, κατοικεί εκτός του Ταταρστάν.

Κατάσταση της Κριμαίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 18 Μαρτίου 2014, η Δημοκρατία της Κριμαίας και η Σεβαστούπολη, μετά από αμφισβητούμενο δημοψήφισμα, προσαρτήθηκαν στη Ρωσική Ομοσπονδία.[5][6] Μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας και της ουκρανικής κυβέρνησης δεν αναγνωρίζουν την ένταξη της Κριμαίας στη Ρωσία και θεωρούν την Κριμαία αναπόσπαστο μέρος της Ουκρανίας.[7][8]

Πρώην Αυτόνομες Δημοκρατίες και Αυτόνομες Περιφέρειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ρωσική ΣΟΣΔ της πρώην Σοβιετικής Ένωσης περιελάμβανε τρεις τύπους εθνοτικών συνιστωσών μονάδων, τις παρακάτω (με σειρά από το μεγαλύτερο στο μικρότερο επίπεδο αυτονομίας): Αυτόνομες Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες (ή απλά αυτόνομες δημοκρατίες), αυτόνομες περιφέρειες και αυτόνομα οκρούγκ.

Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, μια δημοκρατία με παρόμοιο όνομα διαδέχτηκε την "αυτόνομη δημοκρατία" (ή, στην περίπτωση της Τσετσενο-Ινγκουσετικής ΑΣΣΔ, την διαδέχτηκαν δύο δημοκρατίες: Τσετσενία και Ινγκουσετία). Αρκετές "αυτόνομες περιφέρειες" (Αντιγκέα, Αλτάι, Καράτσαϊ-Τσερκεσσίας, Χακασσίας) έχουν γίνει επίσης δημοκρατίες. Επίσης γεωγραφικά, οι περισσότερες Δημοκρατίες της Ρωσίας, ανήκουν και απλώνονται και στις δύο ηπείρους (Ευρώπη και Ασία), κυριότερα όμως οι Καυκασικές, οι Μογγολικές, οι Ιρανικές και οι Τουρκικές, υπάγονται περισσότερο πολιτισμικά και γεωγραφικά στην Ασιατική ήπειρο, ενώ αντίστοιχα οι Ουραλικές, υπάγονται περισσότερο πολιτισμικά και γεωγραφικά στην Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Η έκφραση "αυτόνομη δημοκρατία" εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μερικές φορές για τις δημοκρατίες της Ρωσίας. Αν και είναι αυτόνομες και δημοκρατίες, η χρήση αυτού του όρου δεν είναι τεχνικά σωστή, αφού τα επίσημα ονόματά τους, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρωσίας του 1993 και τα δικά τους συντάγματα, είναι απλώς «δημοκρατία» και όχι «αυτόνομη δημοκρατία».

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημοκρατίες της Ρωσίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαία Δημοκρατία Ήπειρος Πρωτεύουσα Δικαιούχο έθνος1 Δικαιούχο έθνος στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Δικαιούχο έθνος: Γλωσσική ομάδα Δικαιούχα εθνικότητα: Κύρια θρησκεία Εθνοτικοί Ρώσοι στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Πληθυσμός (2010)4
Flag of Adygea.svg Αντιγκέα (Адыгея, Адыгэ) Όριο Ευρώπης-Ασίας Μαϊκόπ Αντίγκε 25.2% Καυκασική Ορθόδοξος Χριστιανισμός, Σουνιτικό Ισλάμ 63.6% 440,388
Flag of Altai Republic.svg Αλτάι (Алтай) Ασία Γκόρνο-Αλτάισκ Αλτάι 34.5% Τουρκική Μπουρχανισμός, Θιβετιανός Βουδισμός, Σαμανισμός, Ορθόδοξος Χριστιανισμός 56.6% 206,195
Flag of Bashkortostan.svg Μπασκορτοστάν (Башкортостан, Башкирия, Башҡортостан) Όριο Ευρώπης-Ασίας Ουφά Μπασκίρ 29.5% Τουρκική Σουνιτικό Ισλάμ 36.1% 4,072,102
Flag of Buryatia.svg Μπουργιατία (Бурятия, Буряад) Ασία Ουλάν-Ουντέ Μπουργιάτες 30.0% Μογγολική Θιβετιανός Βουδισμός, Σαμανισμός. μια μικρή Ρωσική Ορθόδοξη μειονότητα γνωστή ως Ονγκόλοι, που συχνά θεωρούνται ξεχωριστή εθνική ομάδα 66.1% 972,658
Flag of the Chechen Republic.svg Τσετσενία (Чеченская Республика, Нохчийчоь) Όριο Ευρώπης-Ασίας Γκρόζνι Τσετσένοι2 95.3% Καυκασική Σουνιτικό Ισλάμ, προσανατολισμένο στους Σούφι Σουνιτικό Ισλάμ 1.9% 1,103,686
Flag of Chuvashia.svg Τσουβασία (Чувашская Республика, Чӑваш Республики) Όριο Ευρώπης-Ασίας Τσεμποκσάρι Τσουβάς 67.7% Τουρκική Ρωσική Ορθοδοξία, Ισλάμ, Σαμανισμός 26.9% 1,251,599
Flag of Dagestan.svg Νταγκεστάν (Дагестан) Όριο Ευρώπης-Ασίας Μαχατσκαλά 10 αυτόχθονες εθνικότητες3 88.0% Καυκασική, Τουρκική5 Σουνιτικό Ισλάμ, Ιουδαϊσμός (εάν θεωρούνται έτσι οι Ορεινοί Εβραίοι και οι Εβραίοι Τατ) 3.6% 2,576,531
Flag of Ingushetia.svg Ινγκουσετία (Ингушетия, ГӀалгӀай Мохк) Όριο Ευρώπης-Ασίας Μαγκάς Ινγκούς2 94.1% Καυκασική Σουνιτικό Ισλάμ, προσανατολισμένο στους Σούφι Σουνιτικό Ισλάμ 0.8% 467,294
Flag of Kabardino-Balkaria.svg Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία (Кабардино-Балкарская Республика, Къэбэрдей-Балъкъэр, Къабарты-Малкъар) Όριο Ευρώπης-Ασίας Νάλτσικ Καμπαρντίνοι, Μπαλκάρ 69.9% (Καμπαρντίνοι 57.2%, Μπαλκάρ 12.7%) Καυκασική (Καμπαρντινική), Τουρκική (Μπαλκάρ) Σουνιτικό Ισλάμ, Ρωσική Ορθοδοξία6 22.5% 859,802
Flag of Kalmykia.svg Καλμικία (Калмыкия, Хальмг Таңһч) Όριο Ευρώπης-Ασίας Ελίστα Καλμίκοι 57.4% Μογγολική Θιβετιανός Βουδισμός 30.2% 289,464
Flag of Karachay-Cherkessia.svg Καρατσάγεβο-Κιρκασία (Карачаево-Черкесская Республика) Όριο Ευρώπης-Ασίας Τσερκέσκ Καρατσάι, Τσερκέσιοι 52.9% (Καρατσάι 41.0%, Τσερκέσιοι 11.9%) Τουρκική (Καρατσάι), Καυκασική (Τσερκεσική) Σουνιτικό Ισλάμ 31.6% 478,517
Flag of Karelia.svg Καρελία (Карелия, Karjala) Ευρώπη Πετροζαβόντσκ Καρέλιοι (και ορισμένοι Φινλανδοί) 7.4% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία 82.2% 643,548
Flag of Khakassia.svg Χακασσία (Хакасия) Ασία Αμπακάν Χακασιανοί 12.1% Τουρκική Σαμανισμός, Ρωσική Ορθοδοξία 81.7% 532,403
Flag of Komi.svg Κόμι (Коми) Όριο Ευρώπης-Ασίας Σικτιβκάρ Κόμι 23.7% Ουραλική Ρωσική ορθοδοξία, Σαμανισμός 65.1% 901,189
Flag of Mari El.svg Μαρί Ελ (Марий Эл) Όριο Ευρώπης-Ασίας Γιοσκάρ-Ολά Μάρι 43.9% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία, ιθαγενής παγανιστική πίστη, πίστη Μάρλα 47.4% 696,357
Flag of Mordovia.svg Μορδοβία (Мордовия) Όριο Ευρώπης-Ασίας Σαράνσκ Μορδβίνοι 40.0% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία 53.4% 834,819
Flag of North Ossetia.svg Βόρεια Οσσετία-Αλανία (Северная Осетия-Алания, Цӕгат Ирыстоны Аланийы) Όριο Ευρώπης-Ασίας Βλαντικαφκάς Οσσέτοι, Αλανοί 65.1% Ιρανική Ανατολική Ορθοδοξία, Σουνιτική μειονότητα 20.8% 712,877
Flag of Sakha.svg Σαχά (Γιακουτία) (Саха (Якутия)) Ασία Γιακούτσκ Σαχά (Γιακούτιοι) 49.9% Τουρκική Ρωσική Ορθοδοξία, Σαμανισμός 37.8% 958,291
Flag of Tatarstan.svg Ταταρστάν (Татарстан, ταταρικά: κυριλικό Татарстан, λατινικό Tatarstan) Όριο Ευρώπης-Ασίας Καζάν Τάταροι, Κοζάκοι (και ορισμένοι Ουκρανοί) 53.2% Τουρκική Σουντικό Ισλάμ, Ρωσική Ορθοδοξία 39.7% 3,786,358
Flag of Tuva.svg Τιβά (Тыва, Тува) Ασία Κιζίλ Τουβανοί 82.0% Τουρκική Θιβετιανός Βουδισμός, Σαμανισμός, μικρή Ρωσική Ορθόδοξη μειονότητα 16.3% 307,930
Flag of Udmurtia.svg Ουντμουρτία (Удмуртская Республика, Удмурт Элькун) Όριο Ευρώπης-Ασίας Ιζέβσκ Ουντμούρτιοι 28.0% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία 62.2% 1,522,761
Σημειώσεις:
  1. Η Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία, η Καράτσαι-Τσερκεσσία και το Νταγκεστάν έχουν περισσότερα από ένα δικαιούχα έθνη.
  2. Η πρώην Τσετσενο-Ινγκουσετική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία είχε δύο δικαιούχες εθνικότητες μέχρι την διαίρεση της στις Δημοκρατίες της Τσετσενίας και της Ινγκουσετίας τον Απρίλιο του 1992.
  3. Οι δέκα μεγαλύτερες αυτόχθονες εθνικές ομάδες του Νταγκεστάν είναι: Αγκούλοι, Άβαροι, Νταργκίνοι, Κουμίκοι, Λάκοι, Λεζγκί, Νογκάι, Ρουτούλ, Ταμπασαράνοι και Τσαχούρι. Πληθυσμιακά το Νταγκεστάν είναι το πιο ανομοιογενές ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Στα εδάφη του ζει μια πανσπερμία εθνοτήτων. Με εξαίρεση τους Ρώσους, τα υπόλοιπα φύλα είναι είτε καυκάσια είτε τουρκικά, τα οποία έχουν διατηρήσει τις ιδιαιτερότητές τους λόγω του ορεινού αναγλύφου της περιοχής και της χαμηλής αστικοποίησης (σχεδόν 60% ζει σε χωριά). Για τη συνεννόηση όλων αυτών μεταξύ τους χρησιμοποιείται κυρίως η ρωσική, ενώ απαντώνται τριάντα ακόμα γλώσσες.
  4. Όλοι οι αριθμοί πληθυσμού στον πίνακα αυτό είναι σε τρεις σημαντικούς αριθμούς.
  5. Οι Μπαλκάροι, οι Καρατσάι, οι Κουμίκοι, οι Αζέροι και οι Νογκάι είναι τουρκικά φύλα ενώ οι Αγκούλ, οι Άβαροι, Τσερκέσιοι, οι Νταργκίνοι, οι Λάκοι, οι Λεζγκί, οι Ρουτούλ, οι Ταμπασαράνοι και οι Τσαχούρ είναι Καυκασικά.
  6. Ο Καμπαρντίνοι και η πλειοψηφία των Μπαλκάρ είναι μουσουλμάνοι, αλλά μερικοί Μπαλκάρ είναι Ρώσοι Ορθόδοξοι.

Δημοκρατίες που διεκδικούνται από την Ρωσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κριμαία, είναι όμορη και Διεκδικούμενη μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, και υπάρχουν από το 2014, στην χερσόνησο, δύο καθεστώτα το «Ουκρανικό» (το οποίο αναγνωρίζει η πλειοψηφία όλων των χωρών μελών του ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, ως το μόνο «Νόμιμο») και το «Ρωσικό» (το οποίο αναγνωρίζει, μονάχα η Ρωσία και μερικές ακόμη χώρες δηλαδή η Λευκορωσία, η Συρία, η Ερυθραία και η Βόρεια Κορέα, αλλά και κράτη με περιορισμένη αναγνώριση όπως για παράδειγμα η Νότια Οσετία και η Υπερδνειστερία).

Επίσης η Κριμαία δεν έχει δικαιούχο έθνος. Εκτός από τη Ρωσική, η οποία ομιλείται από την πλειοψηφία του πληθυσμού της, αναγνωρίζει επίσης, ως επίσημες γλώσσες, την Κριμαϊκή Ταταρική και την Ουκρανική. Τα στοιχεία για τον πληθυσμό της Κριμαίας προέρχονται από την απογραφή του Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος της Κριμαίας το 2014. Η Δημοκρατία της Κριμαίας είναι όμορη με την διεκδικούμενη από την Ουκρανία Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας και αναγνωρίζεται διεθνώς ως τμήμα της Ουκρανίας από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας.

Σημαία Δημοκρατία Ήπειρος Πρωτεύουσα Δικαιούχο έθνος1 Δικαιούχο έθνος στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Δικαιούχο έθνος: Γλωσσική ομάδα Δικαιούχα εθνικότητα: Κύρια θρησκεία Εθνοτικοί Ρώσοι στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Πληθυσμός (2010)4
Flag of Crimea.svg Κριμαία (Крым) Ευρώπη Συμφερόπολη (De facto) 5 αυτόχθονες εθνικότητες1 10.6% διάφορες1 Ορθόδοξος Χριστιανισμός, Σουνιτικό Ισλάμ, Ρωμαιοκαθολικισμός, Ιουδαϊσμός 67.9% 2,284,769
Σημειώσεις:
  1. Οι πέντε μεγαλύτερες αυτόχθονες εθνικές ομάδες της Κριμαίας είναι: Τάταροι της Κριμαίας (οι οποίοι ζουν διασκορπισμένοι σε διάφορες περιοχές της χερσονήσου), Γερμανοί της Μαύρης Θάλασσας (στο θρήσκευμα είναι Ρωμαιοκαθολικοί), Καραΐτες και Κριμτσάκοι (τουρκόφωνες μειονότητες, που ασπάζονται τον Ιουδαισμό) και Ουρούμ (τουρκόφωνη μειονότητα ελληνικής καταγωγής). Ωστόσο, κατά πλειοψηφία του πληθυσμού της Κριμαίας είναι οι Ρώσοι (περίπου το 76%), ενώ οι Ουκρανοί, συγκεντρώνουν σχεδόν μόνο το 10%, του πληθυσμού της. Είναι πληθυσμιακά επίσης η Κριμαία από το πιο ανομοιογενή ομοσπονδιακά υποκείμενά (αν θεωρηθεί «ότι είναι Ρωσικό έδαφος» - δεν είναι επίσημα εξακριβωμένο ακόμη σε ποιόν ανήκει, καθότι η κυριαρχία της Αμφισβητείται).

Δημογραφική τάση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνοτική ομάδα Δικαιούχο έθνος (%) Ρώσοι (%) άλλοι (%)[9]
Δημοκρατία 1979 1989 2002 2010[10] 1979 1989 2002 2010 1979 1989 2002 2010
Αντιγκέα 21,3 Αύξηση 22,1 Αύξηση 24,1 Αύξηση 25,2 70,8 Μείωση 68,0 Μείωση 64,4 Μείωση 63,6
Αλτάι Αύξηση29,1 Αύξηση 31,0 Αύξηση 33,4 Αύξηση 33,9 Αύξηση63,3 Μείωση 60,4 Μείωση 57,4 Μείωση 56,6 5,6 Αύξηση 5,9 (Καζάκοι) Αύξηση 6,2
Μπασκορτοστάν 24,3 Μείωση 21,9 Αύξηση 29,7 Μείωση 29,5 40,3 Μείωση 39,2 Μείωση 36,3 Μείωση 36,1 24,5 Αύξηση 28,4 Μείωση 24,1 (Τάταροι) Αύξηση 25,4
Μπουργιατία Αύξηση23,0 Αύξηση 24,0 Αύξηση 27,8 Αύξηση 30 Μείωση72,1 Μείωση 69,9 Μείωση 67,8 Μείωση 66,1
Νταγκεστάν 86,0 11,0 Μείωση 9,2 Μείωση 4,6 Μείωση 3,6
Ινγκουσετία Μείωση11,7 Αύξηση 12,9 Αύξηση 77,2 Αύξηση 94,1 Μείωση31,7 Μείωση 23,1 Μείωση 1,1 Μείωση 0,8
Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία 45,6 Αύξηση 52,2 Αύξηση 55,3 Αύξηση 57,2 35,1 Μείωση 31,9 Μείωση 25,1 Μείωση 22,5 9,0 Αύξηση 9,4 Αύξηση 11,6 Αύξηση 12,7
Καλμικία Αύξηση41,4 Αύξηση 45,3 Αύξηση 53,3 Αύξηση 57,4 Μείωση42,7 Μείωση 37,6 Μείωση 33,5 Μείωση 30,2
Καρατσάι-Τσερκεσία 29,7 Αύξηση 31,2 Αύξηση 38,5 Αύξηση 41 45,0 Μείωση 42,4 Μείωση 33,6 Μείωση 31,6 9,3 Αύξηση 9,7 Αύξηση 11,2 Αύξηση 11,9
Καρελία Μείωση11,1 Μείωση 10,0 Μείωση 9,2 Μείωση 7,4 Αύξηση71,3 Αύξηση 73,6 Αύξηση 76,6 Αύξηση 82,2
Κόμι Μείωση25,3 Μείωση 23,3 Αύξηση 25,1 Μείωση 23,7 Αύξηση56,7 Αύξηση 57,7 Αύξηση 59,5 Αύξηση 65,1
Μάρι Ελ Μείωση43,6 Μείωση 43,3 Μείωση 42,8 Αύξηση 43,9 Μείωση47,6 Μείωση 47,4 Σταθερό47,4 Σταθερό47,4
Μορδοβία Μείωση34,2 Μείωση 32,5 Μείωση 31,9 Αύξηση 40 Αύξηση59,7 Αύξηση 60,8 Σταθερό60,8 Μείωση 53,4
Σαχά (Γιακουτία) Αύξηση36,9 Μείωση 33,4 Αύξηση 45,5 Αύξηση 49,9 Αύξηση50,5 Μείωση 50,3 Μείωση 41,1 Μείωση 37,8
Βόρεια Οσσετία-Αλανία Αύξηση50,5 Αύξηση 52,9 Αύξηση 62,7 Αύξηση 65,1 Μείωση34,0 Μείωση 29,9 Μείωση 23,1 Μείωση 20,8
Ταταρστάν Μείωση47,7 Αύξηση 48,4 Αύξηση 52,9 Αύξηση 53,2 Αύξηση44,0 Μείωση 43,2 Μείωση 39,4 Αύξηση 39,7
Τιβά Αύξηση60,4 Αύξηση 64,3 Αύξηση 77,0 Αύξηση 82 Μείωση36,2 Μείωση 32,0 Μείωση 20,1 Μείωση 16,3
Ουντμουρτία Μείωση32,2 Μείωση 30,9 Μείωση 29,3 Μείωση 28 Αύξηση58,3 Αύξηση 58,9 Αύξηση 60,1 Αύξηση 62,2
Χακασία Μείωση11,4 Μείωση 11,1 Αύξηση 11,9 Αύξηση 12,1 Αύξηση79,5 Μείωση 79,4 Αύξηση 80,2 Αύξηση 81,7
Τσετσενία 52,9 Αύξηση 57,8 Αύξηση 93,4 Αύξηση 95,3 31,7 Μείωση 23,1 Μείωση 3,6 Μείωση 1,9
Τσουβασία Μείωση68,4 Μείωση 67,7 Μείωση 67,6 Αύξηση 67,7 Αύξηση26,0 Μείωση 26,6 Μείωση 26,5 Αύξηση 26,9

Προτεινόμενες δημοκρατίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχουν υπάρξει διάφορες προσπάθειες για την ίδρυση δημοκρατιών εντός της Ρωσίας από το 1991:

  • Ουραλική Δημοκρατία
  • Αμπαζινική Δημοκρατία
  • Δημοκρατία των Γερμανών του Βόλγα[11]
  • Καζακική Δημοκρατία του Άνω Κουμπάν
  • Δημοκρατία των Καρατσάι
  • Νότια Ουραλική Δημοκρατία
  • Σιβηρική Δημοκρατία[12]
  • Δημοκρατία των Νενέτσιων[13]
  • Δημοκρατία του Πριμόριε[14]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Article 68 of the Constitution of Russia
  2. «Regional presidents to choose new job titles». RT International. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  3. Sharafutdinova, Gulnaz (2013). «Gestalt Switch in Russian Federalism: The Decline in Regional Power under Putin». Comparative Politics 45 (3): 357–376. https://www.jstor.org/stable/43664325. 
  4. Smirnova, Lena (2017-07-24). «Tatarstan, the Last Region to Lose Its Special Status Under Putin» (στα αγγλικά). The Moscow Times. https://themoscowtimes.com/articles/tatarstan-special-status-expires-58483. Ανακτήθηκε στις 2017-08-07. 
  5. Kremlin.ru. Договор между Российской Федерацией и Республикой Крым о принятии в Российскую Федерацию Республики Крым и образовании в составе Российской Федерации новых субъектов (Treaty Between the Russian Federation and the Republic of Crimea on Ascension to the Russian Federation of the Republic of Crimea and on Establishment of New Subjects Within the Russian Federation) (Ρωσικά)
  6. Steve Gutterman and Pavel Polityuk (18 Μαρτίου 2014). «Putin signs Crimea treaty as Ukraine serviceman dies in attack». Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  7. U.N. General Assembly declares Crimea secession vote invalid Αρχειοθετήθηκε 2015-10-01 στο Wayback Machine.. Reuters. March 27, 2014.
  8. «PACE: News». Assembly.coe.int. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2014. 
  9. Indigenous peoples that are second in number in republics with two prevalent ethnicities.
  10. «Информационные материалы об окончательных итогах Всероссийской переписи населения 2010 года». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  11. «D.Kurier/Russlanddeutsche Allgemeine – Offene Tribüne/Открытая трибуна – Журналистские рас-следования / BNS-Ermittlungen». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  12. «Сибирь больше не хочет кормить Москву». The Kiev Times. 3 Αυγούστου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  13. «"Няръяна вындер" 191–192 (18736-18737)». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. 
  14. «Ъ-Газета – Создается Приморская республика». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.