Δημοκρατίες της Ρωσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χάρτης των δημοκρατιών της Ρωσίας

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η Ρωσική Ομοσπονδία χωρίζεται σε 85 ομοσπονδιακά υποκείμενα (συνιστώσες μονάδες), 22 από τα οποία είναι "δημοκρατίες". Οι περισσότερες από τις δημοκρατίες αντιπροσωπεύουν περιοχές μη ρωσικής καταγωγής, αν και υπάρχουν αρκετές δημοκρατίες με ρωσική πλειοψηφία. Η αυτόχθονη εθνική ομάδα μιας δημοκρατίας που δίνει το όνομά της αναφέρεται ως "τιμητικό έθνος". Λόγω δεκαετιών (σε μερικές περιπτώσεις αιώνων) εσωτερικής μετανάστευσης μέσα στη Ρωσία, κάθε εθνικότητα δεν είναι απαραιτήτως η πλειοψηφία του πληθυσμού μιας δημοκρατίας.

Συνταγματικό καθεστώς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνικότητα των επικεφαλών των δημοκρατιών της Ρωσίας

Οι δημοκρατίες διαφέρουν από τα άλλα ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας στο ότι έχουν το δικαίωμα να καθιερώσουν τη δική τους επίσημη γλώσσα[1] και έχουν το δικό τους σύνταγμα. Άλλα ομοσπονδιακά υποκείμενα, όπως τα κράι (επικράτειες) και τα ομπλάστ (περιφέρειες), δεν έχουν ρητά το δικαίωμα αυτό. Οι επικεφαλείς πολλών δημοκρατιών είχαν τον τίτλο του προέδρου, αλλά το 2010 υιοθετήθηκε μια τροποποίηση του ομοσπονδιακού νόμου που διατηρεί τον τίτλο αυτό αποκλειστικά για τον επικεφαλής του ρωσικού κράτους.[2]

Το επίπεδο της πραγματικής αυτονομίας που παρέχεται σε αυτές τις πολιτικές μονάδες ποικίλλει, αλλά γενικά είναι αρκετά εκτεταμένο. Οι κοινοβουλευτικές συνελεύσεις τέτοιων δημοκρατιών έχουν συχνά θεσπίσει νόμους που έρχονται σε αντίθεση με το ομοσπονδιακό σύνταγμα. Τα στελέχη των δημοκρατιών τείνουν να είναι πολύ ισχυρά. Ωστόσο, αυτή η αυτονομία μειώθηκε σημαντικά στο πλαίσιο της προεδρίας του Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος επεδίωξε να επιβάλει την υπεροχή του ομοσπονδιακού συντάγματος.[3] Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Πούτιν, όλες οι συμφωνίες αυτονομίας που υπογράφηκαν μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των δημοκρατιών μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έπαυσαν να ισχύουν. Στις 24 Ιουλίου 2017, το Ταταρστάν έγινε η τελευταία δημοκρατία που έχασε το ειδικό της καθεστώς.[4]

Η ίδρυση οκτώ μεγάλων "ομοσπονδιακών διαμερισμάτων" πάνω από τις περιφέρειες και τις δημοκρατίες της Ρωσίας, με διορισμένους από τον πρόεδρο διοικητές που εποπτεύουν τις δραστηριότητες των δημοκρατιών, ενίσχυσε τον ομοσπονδιακό έλεγχο και τον σεβασμό της ομοσπονδιακής υπεροχής στις δημοκρατίες. Επιπλέον, ο Πούτιν ενίσχυσε τη θέση των νομοθετικών σωμάτων των δημοκρατιών, αποδυναμώνοντας παράλληλα τη δύναμη των στελεχών τους. Σε ορισμένες δημοκρατίες οι εκτελεστικοί επικεφαλείς εκλέγονται με λαϊκές ψηφοφορίες (π.χ. Μπασκορτοστάν, Ταταρστάν κ.λπ.), ενώ σε ορισμένες δημοκρατίες οι εκτελεστικοί αρχηγοί των δημοκρατιών διορίζονται τώρα από τον ίδιο τον πρόεδρο της Ρωσίας (π.χ. Τσετσενία). Η υποψηφιότητα του Προέδρου πρέπει να γίνει αποδεκτή από το κοινοβούλιο της δημοκρατίας. Στις 30 Μαΐου 2014, ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, αποδέχτηκε την παραίτηση του Χαμίτοφ για να συμμετάσχει στις περιφερειακές εκλογές. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, οι περισσότερες από τις ψήφους (82,17%) δόθηκαν στον ενεργό επικεφαλής της δημοκρατίας από τους πολίτες της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015, η διαδικασία ορκωμοσίας πραγματοποιήθηκε στο κρατικό συμβούλιο-Κουρουλτάι της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.

Υπάρχουν αποσχιστικά κινήματα στις περισσότερες δημοκρατίες, αλλά γενικά αυτά δεν είναι πολύ ισχυρά. Ωστόσο, υπήρξε σημαντική στήριξη για την απόσχιση μεταξύ των Τάταρων, των Μπασκίρ, των Γιακούτιων και των Τσετσένων μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, με αποτέλεσμα τον πόλεμο στην περίπτωση της Τσετσενίας. Η επιθυμία για απόσχιση σε πολλές δημοκρατίες, ωστόσο, περιπλέκεται πολύ από το βαθμό στον οποίο άλλες εθνοτικές ομάδες κατοικούν στις κατονομαζόμενες δημοκρατίες τους (Ταταρστάν, Μπασκορτοστάν και Δημοκρατία των Σαχά, λόγω του πρώτου και του δεύτερου Τσετσενικού πολέμου, πολύ λίγοι μη Τσετσένοι διαμένουν τώρα στην Τσετσενία.) Επίσης, η πλειοψηφία των Τατάρων, σε αντίθεση με άλλες κατονομαζόμενες εθνοτικές ομάδες, κατοικεί εκτός του Ταταρστάν.

Κατάσταση της Κριμαίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 18 Μαρτίου 2014, η Δημοκρατία της Κριμαίας και η Σεβαστούπολη, μετά από αμφισβητούμενο δημοψήφισμα, προσαρτήθηκαν στη Ρωσική Ομοσπονδία.[5][6] Μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας και της ουκρανικής κυβέρνησης δεν αναγνωρίζουν την ένταξη της Κριμαίας στη Ρωσία και θεωρούν την Κριμαία αναπόσπαστο μέρος της Ουκρανίας.[7][8]

Πρώην Αυτόνομες Δημοκρατίες και Αυτόνομες Περιφέρειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ρωσική ΣΟΣΔ της πρώην Σοβιετικής Ένωσης περιελάμβανε τρεις τύπους εθνοτικών συνιστωσών μονάδων, τις παρακάτω (με σειρά από το μεγαλύτερο στο μικρότερο επίπεδο αυτονομίας): Αυτόνομες Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες (ή απλά αυτόνομες δημοκρατίες), αυτόνομες περιφέρειες και αυτόνομα οκρούγκ.

Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, μια δημοκρατία με παρόμοιο όνομα διαδέχτηκε την "αυτόνομη δημοκρατία" (ή, στην περίπτωση της Τσετσενο-Ινγκουσετικής ΑΣΣΔ, την διαδέχτηκαν δύο δημοκρατίες: Τσετσενία και Ινγκουσετία). Αρκετές "αυτόνομες περιφέρειες" (Αντιγκέα, Αλτάι, Καράτσαϊ-Τσερκεσσίας, Χακασσίας) έχουν γίνει επίσης δημοκρατίες.

Η έκφραση "αυτόνομη δημοκρατία" εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μερικές φορές για τις δημοκρατίες της Ρωσίας. Αν και είναι αυτόνομες και δημοκρατίες, η χρήση αυτού του όρου δεν είναι τεχνικά σωστή, αφού τα επίσημα ονόματά τους, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρωσίας του 1993 και τα δικά τους συντάγματα, είναι απλώς «δημοκρατία» και όχι «αυτόνομη δημοκρατία».

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαία Δημοκρατία Ήπειρος Πρωτεύουσα Δικαιούχο έθνος1 Δικαιούχο έθνος στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Δικαιούχο έθνος: Γλωσσική ομάδα Δικαιούχα εθνικότητα: Κύρια θρησκεία Εθνοτικοί Ρώσοι στον πληθυσμό της δημοκρατίας (2010) Πληθυσμός (2010)4
Flag of Adygea.svg Αντιγκέα (Адыгея, Адыгэ) Ευρώπη Μαϊκόπ Αντίγκε 25.2% Καυκασική Ορθόδοξος Χριστιανισμός, Σουνιτικό Ισλάμ 63.6% 440,388
Flag of Altai Republic.svg Αλτάι (Алтай) Ασία Γκόρνο-Αλτάισκ Αλτάι 34.5% Τουρκική Μπουρχανισμός, Θιβετιανός Βουδισμός, Σαμανισμός, Ορθόδοξος Χριστιανισμός 56.6% 206,195
Flag of Bashkortostan.svg Μπασκορτοστάν (Башкортостан, Башкирия, Башҡортостан) Ευρώπη Ουφά Μπασκίρ 29.5% Τουρκική Σουνιτικό Ισλάμ 36.1% 4,072,102
Flag of Buryatia.svg Μπουργιατία (Бурятия, Буряад) Ασία Ουλάν-Ουντέ Μπουργιάτες 30.0% Μογγολική Θιβετιανός Βουδισμός, Σαμανισμός. μια μικρή Ρωσική Ορθόδοξη μειονότητα γνωστή ως Ονγκόλοι, που συχνά θεωρούνται ξεχωριστή εθνική ομάδα 66.1% 972,658
Flag of the Chechen Republic.svg Τσετσενία (Чеченская Республика, Нохчийчоь) Ευρώπη Γκρόζνι Τσετσένοι2 95.3% Καυκασική Σουνιτικό Ισλάμ, προσανατολισμένο στους Σούφι Σουνιτικό Ισλάμ 1.9% 1,103,686
Flag of Chuvashia.svg Τσουβασία (Чувашская Республика, Чăваш Республики) Ευρώπη Τσεμποκσάρι Τσουβάς 67.7% Τουρκική Ρωσική Ορθοδοξία, Ισλάμ, Σαμανισμός 26.9% 1,251,599
Flag of Crimea.svg Κριμαία (Крым) Ευρώπη Συμφερόπολη Τάταροι της Κριμαίας 10.6%7 Τουρκική Ορθόδοξος Χριστιανισμός, Ισλάμ 67.9%7 2,284,769
Flag of Dagestan.svg Νταγκεστάν (Дагестан) Ευρώπη Μαχατσκαλά 10 αυτόχθονες εθνικότητες3 88.0% Καυκασική, Τουρκική5 Σουνιτικό Ισλάμ, Ιουδαϊσμός (εάν θεωρούνται έτσι οι Ορεινοί Εβραίοι και οι Εβραίοι Τατ) 3.6% 2,576,531
Flag of Ingushetia.svg Ινγκουσετία (Ингушетия, ГӀалгӀай Мохк) Ευρώπη Μαγκάς Ινγκουσέτιοι2 94.1% Καυκασική Σουνιτικό Ισλάμ, προσανατολισμένο στους Σούφι Σουνιτικό Ισλάμ 0.8% 467,294
Flag of Kabardino-Balkaria.svg Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία (Кабардино-Балкарская Республика, Къэбэрдей-Балъкъэр, Къабарты-Малкъар) Ευρώπη Νάλτσικ Καμπαρντίνοι, Μπαλκάρ 69.9% (Καμπαρντίνοι 57.2%, Μπαλκάρ 12.7%) Καυκασική (Καμπαρντινική), Τουρκική (Μπαλκάρ) Σουνιτικό Ισλάμ, Ρωσική Ορθοδοξία6 22.5% 859,802
Flag of Kalmykia.svg Καλμικία (Калмыкия, Хальмг Таңһч) Ευρώπη Ελίστα Καλμίκοι 57.4% Μογγολική Θιβετιανός Βουδισμός 30.2% 289,464
Flag of Karachay-Cherkessia.svg Καρατσάι-Τσερκεσία (Карачаево-Черкесская Республика) Ευρώπη Τσερκέσκ Καρατσάι, Τσερκέσιοι 52.9% (Καρατσάι 41.0%, Τσερκέσιοι 11.9%) Τουρκική (Καρατσάι), Καυκασική (Τσερκεσική) Σουνιτικό Ισλάμ 31.6% 478,517
Flag of Karelia.svg Καρελία (Карелия, Karjala) Ευρώπη Πετροζαβόντσκ Καρέλιοι 7.4% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία 82.2% 643,548
Flag of Khakassia.svg Χακασσία (Хакасия) Ασία Αμπακάν Χακασιανοί 12.1% Τουρκική Σαμανισμός, Ρωσική Ορθοδοξία 81.7% 532,403
Flag of Komi.svg Κόμι (Коми) Ευρώπη Σικτιβκάρ Κόμι 23.7% Ουραλική Ρωσική ορθοδοξία, Σαμανισμός 65.1% 901,189
Flag of Mari El.svg Μαρί Ελ (Марий Эл) Ευρώπη Γιοσκάρ-Ολά Μάρι 43.9% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία, ιθαγενής παγανιστική πίστη, πίστη Μάρλα 47.4% 696,357
Flag of Mordovia.svg Μορδοβία (Мордовия) Ευρώπη Σαράνσκ Μορδβίνοι 40.0% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία 53.4% 834,819
Flag of North Ossetia.svg Βόρεια Οσσετία-Αλανία (Северная Осетия-Алания, Цӕгат Ирыстоны Аланийы) Ευρώπη Βλαντικαφκάς Οσσέτιοι 65.1% Ιρανική Ανατολική Ορθοδοξία, Σουνιτική μειονότητα 20.8% 712,877
Flag of Sakha.svg Σαχά (Γιακουτία) (Саха (Якутия)) Ασία Γιακούτσκ Γιακούτιοι 49.9% Τουρκική Ρωσική Ορθοδοξία, Σαμανισμός 37.8% 958,291
Flag of Tatarstan.svg Ταταρστάν (Татарстан, ταταρικά: κυριλικό Татарстан, λατινικό Tatarstan) Ευρώπη Καζάν Τάταροι 53.2% Τουρκική Σουντικό Ισλάμ, Ρωσική Ορθοδοξία 39.7% 3,786,358
Flag of Tuva.svg Τιβά (Тыва, Тува) Ασία Κιζίλ Τουβανοί 82.0% Τουρκική Θιβετιανός Βουδισμός, Σαμανισμός, μικρή Ρωσική Ορθόδοξη μειονότητα 16.3% 307,930
Flag of Udmurtia.svg Ουντμουρτία (Удмуртская Республика, Удмурт Элькун) Ευρώπη Ιζέβσκ Ουντμούρτιοι 28.0% Ουραλική Ρωσική Ορθοδοξία 62.2% 1,522,761
Σημειώσεις:
  1. Η Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία, η Καράτσαι-Τσερκεσσία και το Νταγκεστάν έχουν περισσότερα από ένα δικαιούχα έθνη.
  2. Η πρώην Τσετσενο-Ινγκουσετική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία είχε δύο δικαιούχες εθνικότητες μέχρι την διαίρεση της στις Δημοκρατίες της Τσετσενίας και της Ινγκουσετίας τον Απρίλιο του 1992.
  3. Οι δέκα μεγαλύτερες αυτόχθονες εθνικές ομάδες του Νταγκεστάν είναι: Αγκούλοι, Άβαροι, Νταργκίνοι, Κουμίκοι, Λάκοι, Λεζγκίνοι, Νογκάι, Ρουτούλ, Ταμπασαράνοι και Τσαχούρι.
  4. Όλοι οι αριθμοί πληθυσμού στον πίνακα αυτό είναι σε τρεις σημαντικούς αριθμούς.
  5. Οι Μπαλκάροι, οι Καρατσάι, οι Κουμίκοι, οι Αζέροι και οι Νογκάι είναι τουρκικά φύλα ενώ οι Αγκούλ, οι Άβαροι, Τσερκέσιοι, οι Νταργκίνοι, οι Λάκοι, οι Λεζγκίνοι, οι Ρουτούλ, οι Ταμπασαράνοι και οι Τσαχούρ είναι Καυκασικά.
  6. Ο Καμπαρντίνοι και η πλειοψηφία των Μπαλκάρ είναι μουσουλμάνοι, αλλά μερικοί Μπαλκάρ είναι Ρώσοι Ορθόδοξοι
  7. Η Κριμαία δεν έχει δικαιούχο έθνος. Εκτός από τη Ρωσική αναγνωρίζει την Κριμαϊκή Ταταρική και Ουκρανικά ως επίσημες γλώσσες της. Τα στοιχεία για τον πληθυσμό της Κριμαίας προέρχονται από την απογραφή του Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος της Κριμαίας το 2014. Η Δημοκρατία της Κριμαίας είναι όμορη με την διεκδικούμενη από την Ουκρανία Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας και αναγνωρίζεται ως τμήμα της Ουκρανίας από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας.

Δημογραφική τάση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνοτική ομάδα Δικαιούχο έθνος (%) Ρώσοι (%) άλλοι (%)[9]
Δημοκρατία 1979 1989 2002 2010[10] 1979 1989 2002 2010 1979 1989 2002 2010
Αντιγκέα 21,3 Αύξηση 22,1 Αύξηση 24,1 Αύξηση 25,2 70,8 Decrease 68,0 Decrease 64,4 Decrease 63,6
Αλτάι Αύξηση29,1 Αύξηση 31,0 Αύξηση 33,4 Αύξηση 33,9 Αύξηση63,3 Decrease 60,4 Decrease 57,4 Decrease 56,6 5,6 Αύξηση 5,9 (Καζάκοι) Αύξηση 6,2
Μπασκορτοστάν 24,3 Decrease 21,9 Αύξηση 29,7 Decrease 29,5 40,3 Decrease 39,2 Decrease 36,3 Decrease 36,1 24,5 Αύξηση 28,4 Decrease 24,1 (Τάταροι) Αύξηση 25,4
Μπουργιατία Αύξηση23,0 Αύξηση 24,0 Αύξηση 27,8 Αύξηση 30 Decrease72,1 Decrease 69,9 Decrease 67,8 Decrease 66,1
Νταγκεστάν 86,0 11,0 Decrease 9,2 Decrease 4,6 Decrease 3,6
Ινγκουσετία Decrease11,7 Αύξηση 12,9 Αύξηση 77,2 Αύξηση 94,1 Decrease31,7 Decrease 23,1 Decrease 1,1 Decrease 0,8
Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία 45,6 Αύξηση 52,2 Αύξηση 55,3 Αύξηση 57,2 35,1 Decrease 31,9 Decrease 25,1 Decrease 22,5 9,0 Αύξηση 9,4 Αύξηση 11,6 Αύξηση 12,7
Καλμικία Αύξηση41,4 Αύξηση 45,3 Αύξηση 53,3 Αύξηση 57,4 Decrease42,7 Decrease 37,6 Decrease 33,5 Decrease 30,2
Καρατσάι-Τσερκεσία 29,7 Αύξηση 31,2 Αύξηση 38,5 Αύξηση 41 45,0 Decrease 42,4 Decrease 33,6 Decrease 31,6 9,3 Αύξηση 9,7 Αύξηση 11,2 Αύξηση 11,9
Καρελία Decrease11,1 Decrease 10,0 Decrease 9,2 Decrease 7,4 Αύξηση71,3 Αύξηση 73,6 Αύξηση 76,6 Αύξηση 82,2
Κόμι Decrease25,3 Decrease 23,3 Αύξηση 25,1 Decrease 23,7 Αύξηση56,7 Αύξηση 57,7 Αύξηση 59,5 Αύξηση 65,1
Μάρι Ελ Decrease43,6 Decrease 43,3 Decrease 42,8 Αύξηση 43,9 Decrease47,6 Decrease 47,4 Steady47,4 Steady47,4
Μορδοβία Decrease34,2 Decrease 32,5 Decrease 31,9 Αύξηση 40 Αύξηση59,7 Αύξηση 60,8 Steady60,8 Decrease 53,4
Σαχά (Γιακουτία) Αύξηση36,9 Decrease 33,4 Αύξηση 45,5 Αύξηση 49,9 Αύξηση50,5 Decrease 50,3 Decrease 41,1 Decrease 37,8
Βόρεια Οσσετία-Αλανία Αύξηση50,5 Αύξηση 52,9 Αύξηση 62,7 Αύξηση 65,1 Decrease34,0 Decrease 29,9 Decrease 23,1 Decrease 20,8
Ταταρστάν Decrease47,7 Αύξηση 48,4 Αύξηση 52,9 Αύξηση 53,2 Αύξηση44,0 Decrease 43,2 Decrease 39,4 Αύξηση 39,7
Τιβά Αύξηση60,4 Αύξηση 64,3 Αύξηση 77,0 Αύξηση 82 Decrease36,2 Decrease 32,0 Decrease 20,1 Decrease 16,3
Ουντμουρτία Decrease32,2 Decrease 30,9 Decrease 29,3 Decrease 28 Αύξηση58,3 Αύξηση 58,9 Αύξηση 60,1 Αύξηση 62,2
Χακασία Decrease11,4 Decrease 11,1 Αύξηση 11,9 Αύξηση 12,1 Αύξηση79,5 Decrease 79,4 Αύξηση 80,2 Αύξηση 81,7
Τσετσενία 52,9 Αύξηση 57,8 Αύξηση 93,4 Αύξηση 95,3 31,7 Decrease 23,1 Decrease 3,6 Decrease 1,9
Τσουβασία Decrease68,4 Decrease 67,7 Decrease 67,6 Αύξηση 67,7 Αύξηση26,0 Decrease 26,6 Decrease 26,5 Αύξηση 26,9

Προτεινόμενες δημοκρατίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχουν υπάρξει διάφορες προσπάθειες για την ίδρυση δημοκρατιών εντός της Ρωσίας από το 1991:

  • Ουραλική Δημοκρατία
  • Αμπαζινική Δημοκρατία
  • Δημοκρατία των Γερμανών του Βόλγα[11]
  • Καζακική Δημοκρατία του Άνω Κουμπάν
  • Δημοκρατία των Καρατσάι
  • Νότια Ουραλική Δημοκρατία
  • Σιβηρική Δημοκρατία[12]
  • Δημοκρατία των Νενέτσιων[13]
  • Δημοκρατία του Πριμόριε[14]

Οντότητες εκτός της Ρωσίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Article 68 of the Constitution of Russia
  2. «Regional presidents to choose new job titles». RT International. Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  3. Sharafutdinova, Gulnaz (2013). «Gestalt Switch in Russian Federalism: The Decline in Regional Power under Putin». Comparative Politics 45 (3): 357–376. https://www.jstor.org/stable/43664325. 
  4. Smirnova, Lena (2017-07-24). «Tatarstan, the Last Region to Lose Its Special Status Under Putin» (στα αγγλικά). The Moscow Times. https://themoscowtimes.com/articles/tatarstan-special-status-expires-58483. Ανακτήθηκε στις 2017-08-07. 
  5. Kremlin.ru. Договор между Российской Федерацией и Республикой Крым о принятии в Российскую Федерацию Республики Крым и образовании в составе Российской Федерации новых субъектов (Treaty Between the Russian Federation and the Republic of Crimea on Ascension to the Russian Federation of the Republic of Crimea and on Establishment of New Subjects Within the Russian Federation) (Ρωσικά)
  6. Steve Gutterman and Pavel Polityuk (March 18, 2014). «Putin signs Crimea treaty as Ukraine serviceman dies in attack». Reuters. Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  7. U.N. General Assembly declares Crimea secession vote invalid. Reuters. March 27, 2014.
  8. «PACE: News». Assembly.coe.int. Ανακτήθηκε στις 2014-05-18. 
  9. Indigenous peoples that are second in number in republics with two prevalent ethnicities.
  10. «Информационные материалы об окончательных итогах Всероссийской переписи населения 2010 года». Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  11. «D.Kurier/Russlanddeutsche Allgemeine – Offene Tribüne/Открытая трибуна – Журналистские рас-следования / BNS-Ermittlungen». Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  12. «Сибирь больше не хочет кормить Москву». The Kiev Times. August 3, 2014. Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  13. «"Няръяна вындер" 191–192 (18736-18737)». Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  14. «Ъ-Газета – Создается Приморская республика». Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  15. Южная Осетия хочет войти в состав России // НТВ.Ru
  16. «ВЕДОМОСТИ – Приднестровье как Крым». Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  17. «ВЗГЛЯД / СМИ: Приднестровье хочет войти в состав России вслед за Крымом». Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  18. http://dknews.kz/karakalpakiya-hochet-v-rossiyu/
  19. https://qna.center/get_link?id=7914
  20. 20,0 20,1 Kenan Aliev. «Мои новости». Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  21. «Гагаузская автономия в Молдавии может объявить о своей независимости». Life.ru. April 1, 2014. Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  22. «Тулбуре: Гагаузия может провести референдум и попроситься в состав России " Gagauzinfo.md – Информационный портал Гагаузии №1». Ανακτήθηκε στις May 7, 2016. 
  23. «Гагаузы с удовольствием войдут в состав России, считает депутат Госдумы». Ανακτήθηκε στις May 7, 2016.