BMW E32

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
BMW Σειρά 7 E32
BMW 750iL E32 (12529133183).jpg BMW E32 750iL
Κατασκευαστής BMW
Παραγωγή Ιούλιος 1986 — Mάρτιος 1994
Συναρμολόγηση Ντίνγκολφινγκ, Γερμανία
Προηγούμενο μοντέλο BMW E23
Επόμενο μοντέλο BMW E38
Κατηγορία Μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο
Αμάξωμα 4-πορτο σεντάν
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση
Κινητήρας 3.0 και 3.4 λίτρα I6
3.0 και 4.0 λίτρα V8
5.0 λίτρα V12 / Όλοι βενζίνης
Μετάδοση 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
Μεταξόνιο 2.833 - 2.947 χιλιοστά
Μήκος 4.910 - 5.024 χιλιοστά
Πλάτος 1.845 χιλιοστά
Ύψος 1.400 - 1.435 χιλιοστά
Κενό Βάρος 1.720 − 1.930 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο 90 λίτρα
Σχεδιαστής Ercole Spada και Hans Kerschbaum, υπό την ηγεσία του Κλάους Λούτε (1983)

Η BMW Σειρά 7 E32 ήταν ένα μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW από τον Ιούλιο του 1986 έως τον Mάρτιο του 1994.[1] Αντικατέστησε τη BMW E23, η οποία ήταν και η πρώτη γενιά της Σειράς 7 και αντικαταστάθηκε τον Μάιο του 1994 από τη BMW E38. Συνολικά παρήχθησαν 311.068 αντίτυπα σειράς E32, αριθμός ελαφρά μεγαλύτερος από αυτόν του προκατόχου του.[2]

Αμάξωμα και αισθητική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλες οι εκδόσεις, εκτός από την 730i, ήταν διαθέσιμες και με μακρύτερο κατά 11,4 εκατοστά μεταξόνιο, που ξεχώριζαν από ένα επιπλέον «L» στο όνομα, από το γερμανικό Lang / μακρύ, όπως π.χ. 750iL. Ο επιπλέον χώρος των εκδόσεων «L» ήταν αποκλειστικά για τους πίσω επιβάτες.

Τα πίσω φώτα «σχήματος L» της BMW E32.

Με την E32, η BMW εισήγαγε το «σχήμα L» στα πίσω φανάρια, που έγινε χαρακτηριστικό γνώρισμα και άλλων μοντέλων της εταιρείας στα μετέπειτα χρόνια, όπως στη Σειρά 5 Ε34 του 1988, στην έκδοση στέισον βάγκον της Σειράς 5 Ε39 του 1995 και στη Σειρά 3 E46 του 1998. Επίσης, η Σειρά 7 Ε32 ήταν το τελευταίο μοντέλο της BMW με αρνητική κλίση «σαν ρύγχος καρχαρία» στο μπροστινό μέρος - αντιθέτως, όλες οι μεταγενέστερες BMW διέθεταν ιδιαίτερα προσεγμένη αεροδυναμική. Πάντως και στην Ε32 είχε γίνει σχετική μελέτη στις άλλες λεπτομέρειες του αμαξώματος, οι οποίες ήταν πιο καμπυλωτές ως προς το παρελθόν, με αποτέλεσμα να έχει αποδεκτούς αεροδυναμικούς συντελεστές Cd που κυμαίνονταν μεταξύ 0,32 στις βασικές εκδόσεις και 0,34 στην 750i/750iL. Η εξωτερική της εμφάνιση είχε διαμορφωθεί από την σχεδιαστική ομάδα του Κλάους Λούτε, ο οποίος σχεδίασε όλα τα μοντέλα της εταιρείας από το 1981 έως το 1990.

BMW 735i του 1987, στο Techno-Classica, Έσσεν, σε φωτογραφία του 2007.

Αν και απέσπασε θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου, οι αρχικές αντιδράσεις του κοινού ήταν ανάμεικτες και πολλοί μάλιστα απογοητεύτηκαν τότε από την νέα ναυαρχίδα της BMW. Ο λόγος ήταν η αισθητική της Ε32, καθώς παρά το γεγονός ότι το μοντέλο έδειχνε πολύ πιο σύγχρονο από την Ε23, δεν μπορούσε να θεωρηθεί καινοτόμο ή έστω έντονα ελκυστικό. Επιπλέον, εισέπραξε και πολλά αρνητικά σχόλια ότι ήταν υπερβολικά παρόμοιο στην εξωτερική εμφάνιση και γενικότερα στην σχεδιαστική φιλοσοφία με τις μικρότερες BMW για να δικαιολογεί την αυξημένη τιμή του, ενώ και το σαλόνι του απέσπασε επίσης ανάλογες κριτικές για τον σχετικά κομψό, αλλά κάθε άλλο παρά καινοτόμο σχεδιασμό του.

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κορυφαία έκδοση 750iL της BMW E32.
Ο κορυφαίος κινητήρας 5.0 V12 σε μια BMW 750iL του 1992.

Το ίδιο ίσχυε αρχικά και για τους κινητήρες του μοντέλου: κατά το λανσάρισμα της Ε32, τον Ιούλιο του 1986, αρχικά προσφερόταν μόνο με δύο 6-κύλινδρους σε σειρά κινητήρες, κυβισμού 2.985 cm³ (BMW 730i) και 3.430 cm³ (BMW 735i).

Λόγω των παραπάνω παραγόντων, οι πωλήσεις της νέας Σειράς 7 ήταν σαφώς υποτονικές τον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας της (σε συνδυασμό, επίσης, και με το γεγονός ότι στις ΗΠΑ οι πωλήσεις ξεκίνησαν μόλις το 1987, ως μοντέλο 1988). Σύντομα όμως, ήρθε η καθοριστική κίνηση που άλλαξε τα δεδομένα και ιδίως το ίματζ του μοντέλου και της BMW γενικότερα.

Το καλοκαίρι του 1987, προστέθηκε η κορυφαία BMW 750i/750iL, με κινητήρα 5.0 λίτρων (4.988 cm³) V12, ο οποίος ήταν και ο πρώτος γερμανικός 12-κύλινδρος κινητήρας της μεταπολεμικής περιόδου. Το μηχανικό αυτό σύνολο ήταν προϊόν συνένωσης δύο 6-κύλινδρων σε σειρά κινητήρων 2.494 cm³ από την έκδοση 325i της BMW E30 και έφερε κωδικό κινητήρα M70. Πλέον η BMW προσέφερε ένα αυτοκίνητο με αριθμό κυλίνδρων που κατά τη δεκαετία του 1980 υπήρχε αποκλειστικά στην 750i/750iL και στα πιο ακριβά αυτοκίνητα της Jaguar, καθώς και σε λίγα εξωτικά υπεραυτοκίνητα, όπως την Lamborghini Countach. Το γεγονός αυτό, προσέδωσε στην Ε32 «ηγετικό» ίματζ και εκτόξευσε κατακόρυφα το κύρος της BMW, η οποία θεωρήθηκε ότι ανήκε πια στον κύκλο των κορυφαίων αυτοκινητοβιομηχανιών.

Ένα άμεσο αποτέλεσμα του νέου V12 μάλιστα, ήταν ότι η «αιώνια αντίπαλος» της BMW, η Mercedes-Benz, καθυστέρησε την παρουσίαση της S-Class W140, η οποία είχε αρχικά οριστεί για τον Οκτώβριο του 1989 και τελικώς έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 1991. Το W140 ήταν τότε σε φάση εξέλιξης και σημειώθηκε μια καθυστέρηση, για την προσαρμογή στο σασί ενός νέου V12 κινητήρα, ως απάντηση στην 750i/750iL.

Hλεκτρονικός κόφτης της τελικής ταχύτητας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η έκδοση 750i/750iL ήταν και το πρώτο στην ιστορία γερμανικό αυτοκίνητο με ηλεκτρονικό κόφτη της μέγιστης ταχύτητας στα 250 χλμ./ώρα, καθώς η BMW συμφώνησε τότε με την Mercedes-Benz και την Audi σε μία κοινή εθελοντική αυτοσυγκράτηση σε αυτό το όριο. Από τότε, όλα τα γερμανικά μοντέλα μεγάλης ισχύος που θα μπορούσαν να υπερβούν τα 250 χλμ./ώρα, βάζουν κόφτη στο όριο αυτό, με αξιοσημείωτη και μοναδική εξαίρεση την Porsche, που δεν προέβη ποτέ σε τέτοια ενέργεια, σε κανένα μοντέλο της.

Ο πίνακας οργάνων της BMW Ε32 Alpina 750iL B12 5.0 - προσέξτε την μέγιστη ένδειξη των 320 km/h στο ταχύμετρο της Alpina.

Η μέγιστη δυνατή ταχύτητα της 750i/750iL χωρίς τον κόφτη θα ήταν 272 χλμ./ώρα. Επειδή μάλιστα ο ηλεκτρονικός περιορισμός της τελικής ταχύτητας ήταν τότε κάτι πρωτοφανές, στην 750i/750iL είχε τοποθετηθεί ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 280 χλμ./ώρα, με το σκεπτικό ότι μπορεί κάποιοι να απενεργοποιούσαν τον κόφτη μετά την λήξη της εργοστασιακής εγγύησης. Το ίδιο επίσης συνέβη και στη Σειρά 8 E31, καθώς ήδη η αρχική της έκδοση, δηλαδή η BMW 850i του 1989 έφτανε τελική ταχύτητα 300 χλμ./ώρα χωρίς κόφτη και είχε ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 305 χλμ./ώρα.

Αντιθέτως, στις μεταγενέστερες γενιές των μοντέλων της BMW δεν ξανασυνέβη ποτέ κάτι τέτοιο, καθώς στη δεκαετία του 1990 όλα της μοντέλα της εταιρείας (πλην της Σειράς 8 E31) είχαν ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 250 χλμ./ώρα και από τις αρχές του 21ου αιώνα τα 260 χλμ./ώρα. Μοναδική εξαίρεση είναι, διαχρονικά, τα μοντέλα των σπορ θυγατρικών BMW M και BMW Alpina, που έχουν πάντα υψηλότερες μέγιστες ενδείξεις.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ταμπλό μιας BMW E32 με 2 αερόσακους.

Το επίπεδο ασφαλείας του μοντέλου ήταν πραγματικά εντυπωσιακό για τα δεδομένα της τότε εποχής. Ήδη από το λανσάρισμα, το 1986, όλες οι εκδόσεις της Ε32 διέθεταν στάνταρ Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) και προαιρετικό αερόσακο οδηγού, ο οποίος ήταν στάνταρ μόνο στις ΗΠΑ, όπου οι πωλήσεις της Ε32 ξεκίνησαν μέσα στο 1987.

Το καλοκαίρι του 1990 εμφανίστηκε και προαιρετικός αερόσακος συνοδηγού, ενώ το 1991 προαιρετικά φώτα Xenon της Philips, υπό την ονομασία Litronic, στη χαμηλή σκάλα των μπροστινών προβολέων της 750iL - μια τεχνολογία που εισήχθη τότε για πρώτη φορά παγκοσμίως σε αυτοκίνητο παραγωγής. Το 1991, επίσης, εισήχθη στην Ε32 και Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system). Οι αερόσακοι οδηγού και συνοδηγού έγιναν τελικώς στάνταρ το 1992 σε όλες τις εκδόσεις, εκτός από την βασική έκδοση 730i, όπου σε ορισμένα κράτη έγιναν στάνταρ μέσα στο 1993.

Προσθήκες του 1992[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

BMW E32 740iA (1992 - 1994).

Για την σεζόν (model year) του 1992, η σειρά υπέστη κάποιες βελτιώσεις: προστέθηκε χρώμιο στις χειρολαβές των θυρών, περισσότερο ξύλο στο εσωτερικό, δύο νέοι κινητήρες V8 (οι νέες 730i και 740i/740iL) και ένα νέο 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο στις 730i και 740i/740iL. Οι V8 εκδόσεις έλαβαν επίσης την φαρδύτερη γρίλια, η οποία υπήρχε μέχρι τότε αποκλειστικά στα V12 μοντέλα, δηλαδή τις 750i/750iL.

Στις νέες τότε 740i/740iL συνέβη μία σπάνια εξαίρεση στον κανόνα του κόφτη των 250 χλμ./ώρα, καθώς η μέγιστη ταχύτητά τους περιοριζόταν στα 240 χλμ./ώρα, προκειμένου να διατηρηθεί κάποια διαφορά από την κορυφαία 750i/750iL, που έφερε κόφτη στα 250 χλμ./ώρα, όπως προαναφέρθηκε. Σε όλα τα μεταγενέστερα μοντέλα της BMW πάντως, δεν ξανατοποθετήθηκε ποτέ κόφτης σε ταχύτητα μικρότερη των 250 χλμ./ώρα.

Τεχνικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλοι οι κινητήρες της Ε32 ήταν βενζίνης. Τα μοντέλα 740i/740iL και 750i/750iL ήταν διαθέσιμα μόνο με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Οι τιμές σε αγκύλες [] ισχύουν για τα μοντέλα με αυτόματο κιβώτιο.

Έκδοση Κωδικός
κινητήρα
Κυβισμός Αριθμός κυλίνδρων/
διάταξη
Ισχύς σε
kW (PS)/rpm
Ροπή σε
N·m/rpm
Τελική
ταχύτητα
Επιτάχυνση
0–100 km/h
Έτη
κατασκευής
730i (Καταλύτης) M30B30 2.985 cm³ 6/σε σειρά 138 (188)/5.800 260/3.700 222 km/h
[220 km/h]
9,4 sec
[10,8 sec]
1986–1994
730i M30B30 2.985 cm³ 6/σε σειρά 145 (197)/6.000 275/3.700 230 km/h
[225 km/h]
9,3 sec
[10,6 sec]
1986–1992
730i (Καταλύτης) M60B30 2.997 cm³ 8/V 160 (218)/5.800 290/4.500 233 km/h
[230 km/h]
8,5 sec
[9,2 sec]
1992–1994
735i M30B35LE 3.430 cm³ 6/σε σειρά 162 (220)/5.700 315/4.000 235 km/h
[227 km/h]
8,2 sec
[9,0 sec]
1986–1992
735i (Καταλύτης) M30B35LE 3.430 cm³ 6/σε σειρά 155 (211)/5.700 305/4.000 232 km/h
[225 km/h]
8,3 sec
[9,1 sec]
1986–1992
740i (Καταλύτης) M60B40 3.982 cm³ 8/V 210 (286)/5.800 400/4.500 [240 km/h]* [7,4 sec] 1992–1994
750i (Καταλύτης) M70B50 4.988 cm³ 12/V 220 (299)/5.200 450/4.100 [250 km/h]* [7,4 sec] 1987–1994

(*) Ηλεκτρονικά περιορισμένη.

Συγγενικά μοντέλα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

BMW E32 750iL στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2016. Φαίνεται η αρνητική κλίση στο μπροστινό μέρος της E32.

Η BMW Σειρά 5 Ε34, που εισήχθη το 1988, είχε σχεδόν ίδια εξωτερική εμφάνιση με την Σειρά 7 E32, με αποτέλεσμα να προκαλείται συχνά σύγχυση μεταξύ των δύο μοντέλων από τους εξωτερικούς παρατηρητές. Η Ε34 ωστόσο είχε εμφανώς καλύτερη αεροδυναμική, με κάθετο και λίγο καμπυλωτό ρύγχος, ενώ η Ε32 είχε ακόμα την αρνητική κλίση «σαν ρύγχος καρχαρία» στο μπροστινό μέρος που διέθεταν οι παλαιότερες BMW. Παρομοίως, το ταμπλό των δύο μοντέλων ήταν σχεδόν ίδιο, με μικρές μόνο διαφορές στην κεντρική κονσόλα, ενώ και τα τιμόνια ήταν ακριβώς ίδια - τόσο αυτά με αερόσακο, όσο και τα χωρίς αυτόν. Γενικότερα, επίσης, τα δύο αυτά μοντέλα διέθεταν αρκετούς κοινούς κινητήρες και μοιράζονταν πολλά ανταλλάξιμα μηχανικά μέρη.

Ειδικότερα οι κινητήρες της Σειράς 7 E32, μεταφέρθηκαν και στον διάδοχο, την Σειρά 7 E38, με μερικές βελτιώσεις, ενώ και η 2-πορτη Σειρά 8 E31 έφερε δύο κοινούς με την E32 κινητήρες, τον M60 V8 και τον M70 V12.

750iL Highline[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πίσω μέρος μιας BMW E32.
Ο κινητήρας της 6-κύλινδρης 730i (M30B30).

Από το 1989, η BMW προσέφερε και την κορυφαία έκδοση 750iL Highline, με 4-θέσιο σαλόνι (λόγω ύπαρξης κεντρικής κονσόλας μεταξύ των πίσω επιβατών) και πολλά εντυπωσιακά στοιχεία εξοπλισμού λιμουζίνας για τους πίσω επιβάτες:

  • Ξεχωριστός 2-ζωνικός κλιματισμός πίσω, δηλαδή συνολικά 4-ζωνικός, κάτι απίστευτο για τα τότε στάνταρ.
  • Θερμαινόμενα, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα πίσω καθίσματα,
  • Ξεχωριστό 2-ζωνικό ραδιόφωνο,
  • CD-player ή προαιρετικά 6-δισκο CD-changer,
  • Ψυγείο στην κεντρική κονσόλα,
  • 2 γυάλινα ποτήρια μέσα στο ψυγείο,
  • Κινητό τηλέφωνο,
  • Συσκευή φαξ,
  • Υψηλότερης ποιότητας δέρμα,
  • Κουρτίνες στα πίσω παράθυρα και στο πίσω παρμπρίζ.

Για την επαρκή τροφοδοσία όλων αυτών των επιπλέον συστημάτων, η έκδοση αυτή είχε εξοπλιστεί με έναν στάνταρ δεύτερο συσσωρευτή (μπαταρία αυτοκινήτου) μέσα στο χώρο του κινητήρα. Η τιμή της 750iL Highline ήταν αρκετά πάνω από το διπλάσιο της τιμής της «βασικής» 730i (το «βασική» εδώ βέβαια είναι σχετικό...) και, ως αποτέλεσμα, ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.bimmerboard.com / E32 7 series buying guide.
  2. Oswald, Werner (1. Auflage 2001). Deutsche Autos 1945–1990, Band 4. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3-613-02131-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα