Σιντοϊσμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Σιντοϊσμός ή Σίντο (ιαπωνικά: 神道‎, προφέρεται σίν'τοου) είναι αυτόχθονη θρησκεία της Ιαπωνίας και για ένα διάστημα κρατική της θρησκεία. Στο κέντρο του Σιντοϊσμού βρίσκεται η λατρεία των κάμι (神), ιαπωνικός όρος που σημαίνει θεός, θεότητα ή πνεύμα. Οι κάμι μπορεί να αντιστοιχούν σε θεότητες των φυσικών στοιχείων (π.χ. Αματεράσου, η θεά του Ήλιου) αλλά και σε πνεύματα που κατοικούν σε έναν τόπο (π.χ. σπηλιά, δέντρο ή ρυάκι). Κάθε ζωντανό πλάσμα και κάθε μη-ζωντανό αντικείμενο περιέχει ένα κάμι. Το σύνολο όλων των κάμι αποκαλείται "γιαογιορόζου νο καμί" (八百万の神) οπου κατά λέξη σημαίνει 8 εκατομμύρια κάμι (μπορεί να μεταφραστεί "άπειρα κάμι"). Κατατάσσεται στις ανιμιστικές θρησκείες. Στα Ιαπωνικά Σίντο (Shintō) σημαίνει «ο Δρόμος (τρόπος) των Θεών».

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η προέλευση του Σιντοϊσμού χάνεται στις απαρχές της ιαπωνικής ιστορίας. Ως η μοναδική θρησκεία ως τον 6ο μ.Χ. αιώνα και ύστερα μαζί με τον εισαχθέντα από την Κορέα Βουδισμό, είναι συνυφασμένη με την εξέλιξη του ιαπωνικού πολιτισμού και με τη μοναδικότητα του ιαπωνικού τρόπου σκέψης και ζωής. Από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε έπαψε να είναι κρατική θρησκεία, και με τις πρωτοφανείς μεταβολές που γνώρισε η ιαπωνική κοινωνία, ο ρόλος του έχει περιορισθεί στα πλαίσια της εθιμοτυπίας. Ενώ 4 με 5 εκατομμύρια Ιάπωνες εκτιμάται ότι ασκούν ενεργά τον Σιντοϊσμό, ο αριθμός των έστω και περιστασιακά συμμετεχόντων υπολογίζεται για το 2003 στους 107.559.000, που αναλογεί σε ποσοστό 84% του πληθυσμού της χώρας.

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δικτυακοί τόποι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ζιάκας Δ. Γρηγόριος, Θρησκείες και Πολιτισμοί της Ασίας, Ινδοϊσμός, Ταοϊσμός, Κομφουκισμός, Βουδισμός, Θιβέτ και Ιαπωνία, εκδόσεις: Σφακιανάκη, Θεσσαλονίκη 2008, ISBN 9789608872875.
  • Παπαλεξανδρόπουλος, Στέλιος, Ανατολικές Θρησκείες, εκδόσεις: Gutenberg - Γιώργος & Κώστας Δαρδανός, Αθήνα 2016, ISBN 978-960-01-1696-0.
  • Sullivan Lawrence, Φύση και τύπος στον Σιντοϊσμό, εκδόσεις: Κυβέλη, Αθήνα 2002, ISBN 978-960-8321-03-8.
  • Παπαλεξανδρόπουλος, Στέλιος, Θεότητες και κόσμος στην κοσμογονία του Κοτζίκι (Σιντοϊσμός), Αθήνα 1997.
  • Παπαλεξανδρόπουλος, Στέλιος, Δοκίμια ιστορίας των θρησκειών, εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1994, ISBN 978-960-344-027-7.
  • Παπαλεξανδρόπουλος, Στέλιος, Ο Ιάπωνας φιλόσοφος Νισίντα Κιταρό, Προϋποθέσεις για τον προσδιορισμό της Βουδιστικής του ταυτότητας, Αθήνα 1991. (διδακτορική διατριβή)
  • Μπέγζος Μάριος, Συγκριτική Θρησκειολογία, εκδόσεις: Γρηγόρη, Αθήνα 2011, ISBN 9789603337027.
  • Cali, Joseph; Dougill, John, Shinto Shrines: A Guide to the Sacred Sites of Japan's Ancient Religion, Honolulu: University of Hawai'i Press, 2013, ISBN 978-0824837136.
  • Hardacre Helen, Shinto: A History, Oxford University Press, New York 2016, ISBN 978-0190621711.
  • Kitagawa, Joseph M., On understanding Japanese Religion, Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1987, ISBN 978-0691102290.
  • Nelson John, A Year in the Life of a Shinto Shrine, University of Washington Press, Seattle & London 1996, ISBN 978-0-295-97500-9.
  • Yamakage, Motohisa,The Essence of Shinto: Japan's Spiritual Heart, 2006, ISBN 978-1568364377.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]