Πανενθεϊσμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Πανενθεϊσμός είναι η άποψη κατά την οποία ο θεός και ο κόσμος δεν ταυτίζονται, αλλά το καθετί περιέχεται στον θεό, χωρίς όμως η θεία ουσία να εξαντλείται μέσα στον κόσμο. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Πανθεϊσμό, σύμφωνα με τον οποίο το θείο στοιχείο και ο κόσμος ταυτίζονται.[1] Στον Πανθεϊσμό, ο κόσμος και οτιδήποτε αυτός περιλαμβάνει ισοδυναμεί με το θείο, όμως στον πανενθεϊσμό ο κόσμος και το θείο δεν είναι οντολογικά ισοδύναμα. Ο θεός θεωρείται η ψυχή του σύμπαντος, το καθολικό πνεύμα που είναι πανταχού παρόν, πάντοτε, σε κάθε τι και στον καθένα. Ορισμένες εκδόσεις της θεωρίας υποστηρίζουν ότι ο κόσμος δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια ενσάρκωση του θεού. Μεγάλο μέρος της Ινδουιστικής φιλοσοφίας χαρακτηρίζεται έντονα από πανενθεϊσμό και πανθεϊσμό.[2][3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Erwin Fahlbusch, Geoffrey William Bromiley, David B. Barrett (1999). The Encyclopedia of Christianity. Wm. B. Eerdmans Publishing, σελ. 21. ISBN 0-8028-2416-1. https://books.google.com/?id=sCY4sAjTGIYC&pg=PA21. 
  2. [1] Britannica - Pantheism and Panentheism in non-Western cultures
  3. Whiting, Robert. Religions for Today Stanley Thomes (Publishers) Ltd. P. VIII. ISBN 0-7487-0586-4.