Ιζανάγκι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αναζητώντας τις θάλασσες με τον Τενκέι (天瓊を以て滄海を探るの図 Tenkei o motte sōkai o saguru no zu). Πίνακας του Κομπαγιάσι Εϊτάκου, 1880-90. Ο Ιζανάγκι είναι στα δεξιά και η Ιζανάμι στα αριστερά.

Ιζανάγκι είναι το πρωταρχικό θεικό ζεύγος τού Σιντοϊσμού, νοητό ως ενσάρκωση του ουρανού και της γης. Παιδιά τους θεωρούνται η θεά τού ήλιου Αματεράσου, ο θεός τής σελήνης Τσουκουγιόμι κ.α. Σύμφωνα με τη σχετική μυθική παράδοση, κατά την γέννηση του νεότερου παιδιού τους, του θεού τής φωτιάς, η Ιζανάμι πέθανε και από τότε βασιλεύει στον Κάτω κόσμο.

Παράλληλες ιστορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επίσκεψη του Ιζανάγκι στην σύζυγό του Ιζανάμι στο Γιόμι-νο-κούνι παραλληλίζεται κάπως με την επίσκεψη του Ορφέα στην Ευρυδίκη στον κάτω κόσμο,[1] αλλά μια εκπληκτικότερη ομοιότητα στην ανικανότητα της συζύγου του να επιστρέψει αφού έφαγε το φαγητό στην κόλαση αντιστοιχείται από τη Περσεφόνη τής ελληνικής μυθολογίας.[2] Υπάρχει επίσης μια παράξενη ομοιότητα με το μύθο τού Αδάμ και Εύας, ενώ ένα από τα Τέσσερα Μεγάλα Παραμύθια τής Κίνας, το Μπαϊσέ Ζουάν, φαίνεται να είναι εκσυγχρονισμένη επαναφήγηση.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Sweet, Charles Filkins (1919). New life in the oldest empire. Macmillan. σελίδες 1–7. 
  2. Sansom, George Bailey (1919). A History of Japan: To 1334. Macmillan. σελ. 30.