Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (υδατοσφαίριση ανδρών)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ολυμπιακός (υδατοσφαίριση))
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
Olympiakos SFP logo.png
Όνομα Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς
Ίδρυση 1925
Πρωτάθλημα Α1 Ανδρών
Έδρα Πειραιάς
Στάδιο Παπαστράτειο Κολυμβητήριο Πειραιά "Πέτρος Καπαγέρωφ"
Πρόεδρος Flag of Greece.svg Μιχάλης Κουντούρης
Προπονητής Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος
Τίτλοι   2 Πρωταθλήματα Ευρώπης
  1 Σούπερ Καπ Ευρώπης
32 Πρωταθλήματα Ελλάδος
19 Κύπελλα Ελλάδος
  2 Σούπερ Καπ Ελλάδος
Ιστοσελίδα www.osfp.gr
Ενεργά τμήματα του Ολυμπιακού
Football pictogram.svg Basketball pictogram.svg Basketball pictogram.svg
Ποδόσφαιρο Μπάσκετ (Ανδρών) Μπάσκετ (Γυναικών)
Volleyball (indoor) pictogram.svg Volleyball (indoor) pictogram.svg Water polo pictogram.svg
Βόλεϊ (Ανδρών) Βόλεϊ (Γυναικών) Πόλο (Ανδρών)
Water polo pictogram.svg Swimming pictogram.svg Athletics pictogram.svg
Πόλο (Γυναικών) Κολύμβηση Στίβος
Table tennis pictogram.svg Sailing pictogram.svg Canoeing (flatwater) pictogram.svg
Πινγκ πονγκ Ιστιοπλοΐα Κανόε καγιάκ
Rowing pictogram.svg Boxing pictogram.svg Kickboxing pictogram.svg
Κωπηλασία Πυγμαχία Κικ μπόξινγκ
Taekwondo pictogram.svg Fencing pictogram.svg Taekwondo pictogram.svg
Ταεκβοντό Ξιφασκία Καποέιρα
Volleyball (indoor) pictogram.svg Canoeing (flatwater) pictogram.svg Shooting pictogram.svg
Μπιτς βόλεϊ Παρακανόε Σκοποβολή
Handball pictogram.svg
Χάντμπολ

Το τμήμα υδατοσφαίρισης του Ολυμπιακού ιδρύθηκε το 1925 και πρωταγωνιστεί στον ευρωπαϊκό και τον ελλαδικό χώρο. Είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ε.Κ.Ο.Φ. (Ελληνική Κολυμβητική Ομοσπονδία Φιλάθλων) το Σεπτέμβριο του 1927.

O Ολυμπιακός έγινε το 2002 η πρώτη ομάδα στην ιστορία του ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου πόλο, αλλά και η μοναδική ελληνική ομάδα σε όλα τα αθλήματα, που κατέκτησε σε μια χρονιά Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Πρωτάθλημα Ευρώπης (και μάλιστα στη σύγχρονή του μορφή μετά το 1996) και Σούπερ Καπ Ευρώπης, όλους δηλαδή τους τίτλους που διεκδίκησε, εγχώριους και ευρωπαϊκούς.[1][2][3] Ο Ολυμπιακός κατατάσσεται μεταξύ των σημαντικότερων ομάδων της Ευρώπης και είναι η πιο επιτυχημένη ελληνική ομάδα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Είναι η μοναδική ελληνική ομάδα που έχει κατακτήσει Πρωτάθλημα Ευρώπης (2002, 2018),[4] και το Σούπερ Καπ Ευρώπης (2002). Επιπλέον, έχει συμμετάσχει σε 4 ακόμα τελικούς ευρωπαϊκής διοργάνωσης, 2 στο Κύπελλο Πρωταθλητριών (2001, 2016) και 2 στο Κύπελλο Κυπελλούχων (1998, 1999).

Στις εγχώριες διοργανώσεις η ομάδα έχει κατακτήσει 32 Πρωταθλήματα Ελλάδας (τα 11 αήττητος), 19 Κύπελλα (τα περισσότερα από κάθε άλλη ομάδα),[5][6] 16 Νταμπλ (τα περισσότερα) καθώς και 2 Σούπερ Καπ (τα περισσότερα). Είναι μία από τις τρεις μόλις ομάδες στην ιστορία της Α1 (μαζί με τις Βουλιαγμένη και Χίο) που από τη δημιουργία της (1987), έχει συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις. Παράλληλα έχει τις περισσότερες νίκες, τις λιγότερες ήττες και κατέχει το ρεκόρ παραγωγικότητας με 446 γκολ σε μία χρονιά (2017–2018), σπάζοντας το δικό του προηγούμενο ρεκόρ με 444 γκολ τη σεζόν 2015–2016, καθώς και το ρεκόρ της καλύτερης αμυντικής επίδοσης δεχόμενος μόλις 100 γκολ τη σεζόν 2015–2016[7]. Σήμερα έχει δύο ενεργά σερί τα οποία είναι αξιοσημείωτα: 138 νίκες στο πρωτάθλημα σε κανονική περίοδο και πλέι οφ (νέο ρεκόρ ελληνικού πρωταθλήματος), καθώς έχει να ηττηθεί από τον πρώτο τελικό της περιόδου 2012–13 (8 Μαΐου του 2013, από τη Βουλιαγμένη με 5–7), και 133 νίκες σε αγώνες της κανονικής περιόδου (τελευταία ήττα από τη Βουλιαγμένη για την 21η αγωνιστική της περιόδου 2011–12).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1925–1945: Η ίδρυση και τα 4 πρώτα Πρωταθλήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ομάδα του Ολυμπιακού το 1927

Το τμήμα πόλο του Ολυμπιακού ιδρύθηκε το 1925 και ήταν από τα πρώτα τμήματα του συλλόγου (μαζί με το τμήμα στίβου και το τμήμα της κολύμβησης) που συστάθηκαν σχεδόν αμέσως μετά το ποδοσφαιρικό τμήμα.[8]

To 1927 ο Ολυμπιακός με παίκτες τους Νίκο Καλούδη, Ιωάννη Παπαδάκη, Ανδρέα Αθανασιάνο, Εμμανουήλ και Νικόλαο Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτο, Χρ. Σιαδήμα, Ν. Κιβωτό και Κορδοπάτη κατακτά το πρώτο Πρωτάθλημα Ελλάδας στην ιστορία του, κερδίζοντας με 3–2 τον συμπολίτη Εθνικό στον τελικό.[9]

Το 1933 η ομάδα, με σημαντικότερους παίκτες τους Ανδρέα Κουραχάνη (τερματοφύλακας), Νικόλαο Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτο, Τάκη Προβατόπουλο, Ιωάννη Παπαδάκη, Ιωάννη Ισιγώνη, Ανδρέα Αθανασιάνο και Ν. Κιβωτό, θα κατακτήσει το δεύτερο Πρωτάθλημα Ελλάδας της ιστορίας της, μετά από νίκη με σκορ 4–2 επί του Εθνικού στον τελικό. Τα γκολ του Ολυμπιακού σημείωσαν οι Προβατόπουλος (3) και Αθανασιάνος.[10][11]

Tην επόμενη χρονιά ο Ολυμπιακός θα πανηγυρίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το Πρωτάθλημα, νικώντας ξανά τον Εθνικό με 4–2. Σκόρερ της ομάδας στον τελικό ήταν οι Προβατόπουλος (2), Αλεξίου και Ισιγώνης.[12][13]

Το 1936 η ομάδα θα πανηγυρίσει το τέταρτο Πρωτάθλημα Ελλάδας στην ιστορία της, κερδίζοντας τον Κ.Ο. Πειραιά με σκορ 5–1 στον τελικό.[14]

Με το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την επίθεση της Φασιστικής Ιταλίας κατά της Ελλάδας, αρκετοί υδατοσφαιριστές του Ολυμπιακού φεύγουν για το μέτωπο. Ο τερματοφύλακας της ομάδας και πρωταθλητής της κολύμβησης Ανδρέας Κουραχάνης, σκοτώνεται σε μάχη κατά των Ιταλών.[15][16] Ο Τάκης Κονταράτος, υδατοσφαιριστής αλλά και μέσος της ποδοσφαιρικής ομάδας του συλλόγου, υπηρετούσε ως σημαιοφόρος στο αντιτορπιλικό Βασίλισσα Όλγα και σκοτώθηκε κατά τον βομβαρδισμό και τη βύθιση του πλοίου από τη γερμανική Λουφτβάφε στη Λέρο στις 26 Σεπτεμβρίου του 1943 (υπέκυψε στα τραύματά του την επόμενη μέρα στο νοσοκομείο του νησιού).[17][18]

1946–1992: Η ισχυρή μεταπολεμική ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο προπονητής Ίβο Τρούμπιτς (μέλος του Hall of Fame), οδήγησε τον Ολυμπιακό στο Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1971.[19]

Μετά τη λήξη του πολέμου, ο Ολυμπιακός θα δημιουργήσει μία ισχυρή ομάδα και θα κατακτήσει από το 1947 μέχρι το 1952 τέσσερα Πρωταθλήματα Ελλάδας (1947, 1949, 1951, 1952). Το 1949 κατακτά τον τίτλο με παίκτες τους Αλέκο Μοναστηριώτη, Χρήστο Οικονόμου, Τάκη Προβατόπουλο, Μανώλη Παπαδόπουλο, Λεωνίδα Αλεξίου, Ασημάκη, Κλεούδη, Μαραγκουδάκη, Δημητρόπουλο και Χάλα μετά από νίκη επί του Εθνικού με σκορ 3–1.[20][21] To 1951 η ομάδα, υπό τις οδηγίες του Χρήστου Σβολόπουλου και με παίκτες τους Αλέκο Μοναστηριώτη, Τάκη Προβατόπουλο, Νίκο Τελειώνη, Μπάμπη Γερακαράκη, Μανώλη Παπαδόπουλο, Β. Όντρια και Ασημάκη, θα κατακτήσει τον τίτλο μετά από νίκη με 6–2 επί του Ν.Ο. Μυτιλήνης.[22][23][24] Tην επόμενη χρονιά, με πρωταγωνιστές τους Νίκο Τελειώνη, Αλέκο Μοναστηριώτη, Λεωνίδα Αλεξίου, Μπάμπη Γερακαράκη, Νίκο Μπίστη, Ασημάκη και Β. Όντρια, θα στεφτεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και για τέταρτη συνολικά τα τελευταία 6 χρόνια Πρωταθλητής Ελλάδας.[25][26]

Το επόμενο Πρωτάθλημα του Ολυμπιακού θα έρθει το 1969 με προπονητή το Μάκη Χαρίτο και παίκτες τους Σπύρο Τσιμινό, Γιάννη Παληό, Τάκη Μίχαλο, Περικλή Δαμάσκο, Γιώργο Παλληκάρη, Βαγγέλη Κοσκινά, Γιώργο Βενάρδο, Σπύρο Ιωαννίδη, Στάθη Σαράντο, Ηλία Δαμάσκο και Όμηρο Πολυχρονόπουλο.[27]

To 1971 τα ηνία της ομάδας αναλαμβάνει ο εμβληματικός Γιουγκοσλάβος προπονητής Ίβο Τρούμπιτς, χρυσός Ολυμπιονίκης στο Μεξικό το 1968 με την ομάδα της Γιουγκοσλαβίας. Ο Ολυμπιακός, με την καθοδήγηση του Τρούμπιτς και με σημαντικότερους παίκτες τους Γιάννη Παληό, Τάκη Μίχαλο, Περικλή Δαμάσκο, Γιώργο Παλληκάρη, Γιώργο Βενάρδο, Σπύρο Ιωαννίδη, Στάθη Σαράντο, Ηλία Δαμάσκο, Όμηρο Πολυχρονόπουλο και Σαράντη Σαράντο θα κατακτήσει το δέκατο Πρωτάθλημα Ελλάδας της ιστορίας του.[28][29]

Τα επόμενα χρόνια μετά την κατάκτηση του Πρωταθλήματος του 1971, ο Ολυμπιακός θα δημιουργήσει δυνατές ομάδες, όπως αυτή του 1979 με προπονητή τον Μίλε Νάκιτς και σημαντικότερους παίκτες τους Γιώργο Βενάρδο, Στάθη Σαράντο, Σπύρο Τσιμινό, Σπύρο Καπράλο, Νίκο Μπεριστιάνο, Χρήστο Δάρα, Ανδρέα Γούνα, Μπάμπη Χαραλαμπίδη, Αντώνη Καραβάνο και Γρηγόρη Καμπούρογλου,[30] αλλά και στη συνέχεια με παίκτες πρώτης γραμμής όπως οι πρώτοι σκόρερ του Πρωταθλήματος Μιχάλης Κουρέτας (1985, 1985) και Γιάννης Λαδάς (1986), ο Ανδρέας Μοίραλης, ο Γιώργος Μιχαηλίδης, οι Γιώργος και Θανάσης Κατσούλης, ο Μανώλης Ψαρρός και αρκετοί άλλοι, δε θα μπορέσει όμως να φτάσει στην κατάκτηση τίτλων μέχρι τη σεζόν 1991–92.

1992–2014: Η Χρυσή Περίοδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1992–1998: 4 Πρωταθλήματα, 4 Κύπελλα, 2 Νταμπλ και o πρώτος ευρωπαϊκός τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1992 ο Ολυμπιακός θα επιστρέψει στην κορυφή του ελληνικού πόλο, κατακτώντας το πρώτο Νταμπλ στην ιστορία του. Με προπονητή τον Νίκο Λουκάτο και σημαντικότερους παίκτες τους Μάκη Βολτυράκη, Θοδωρή Βλάχο, Κώστα Λούδη, Κυριάκο Γιαννόπουλο, Νίκο Βενετόπουλο (πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος για τρεις συνεχόμενες χρονιές 1991, 1992, 1993), Αντώνη Αρώνη, Δημήτρη Κραβαρίτη, Θέμη Χατζή, Σάκη Πλατανίτη, Χάρη Παυλίδη και Ζαφείρη Τζίνη θα κατακτήσει το ενδέκατο Πρωτάθλημα αλλά και το πρώτο Κύπελλο Ελλάδας στην ιστορία του, μετά από νίκη με 9–8 επί του ΝΟ Πατρών στον μεγάλο τελικό.[31]

Την επόμενη σεζόν τα ηνία της ομάδας θα αναλάβει μια εμβληματική φυσιογνωμία του παγκόσμιου πόλο, ο Ρώσος Μπόρις Ποπόφ, προπονητής της αήττητης από το 1980 έως το 1986 ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης, την οποία είχε οδηγήσει στο χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας και στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος το 1982.[32] Με τον Ποπόφ στον πάγκο ο Ολυμπιακός θα φτάσει σε δεύτερο συνεχόμενο Νταμπλ, κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας μετά από άνετη νίκη με σκορ 8–4 επί της Γλυφάδας στον τελικό[31] και στη συνέχεια το δωδέκατο Πρωτάθλημα της ιστορίας του.

Τις σεζόν 1994–95 και 1995–96 η ομάδα με προπονητή τον Μίλε Νάκιτς (στην τρίτη θητεία του στο σύλλογο) [33] και πρωταγωνιστές τους Θοδωρή Χατζηθεοδώρου, Κώστα Λούδη, Νίκο Βενετόπουλο, Μάκη Βολτυράκη, Θέμη Χατζή, Σάκη Πλατανίτη, Θοδωρή Βλάχο, Δημήτρη Κραβαρίτη και Χάρη Παυλίδη, κατέκτησε 2 συνεχόμενα Πρωταθλήματα, κερδίζοντας στους τελικούς το 1995 με 3–0 νίκες τον Εθνικό και το 1996 με 2–1 νίκες τη Βουλιαγμένη.[34]

Τη σεζόν 1996–97 με τον Νάκιτς και πάλι στον πάγκο και με την προσθήκη του πρώτου ξένου παίκτη στην ιστορία της ομάδας, του Ούγγρου Τάμας Ντάλα,[35] ο Ολυμπιακός θα κατακτήσει το τρίτο Κύπελλο Ελλάδας της ιστορίας του, κερδίζοντας με 9–8 τον ΝΟ Πατρών στον τελικό. Την επόμενη σεζόν, ο Μίλε Νάκιτς θα επιστρέψει στην πατρίδα του[36] και τα ηνία της ομάδας θα αναλάβει ο Νίκος Λουκάτος, που είχε οδηγήσει τον Ολυμπιακό στο Νταμπλ του 1992. Η ομάδα θα αποκτήσει τους Αντώνη Βλοντάκη και Γιάννη Θωμάκο, ενώ ο Αμερικανός αμυντικός Γκάβιν Αρόγιο θα αντικαταστήσει τον Τάμας Ντάλα.[37][38] Υπο τις οδηγίες του Λουκάτου η ομάδα θα κατακτήσει το πρώτο Σούπερ Καπ Ελλάδας στην ιστορία του κερδίζοντας στον τελικό της 11ης Οκτωβρίου του 1997 τη Βουλιαγμένη με 10−5 (συνολικά την τριετία 1996–1998 η ομάδα συμμετείχε και στους 3 τελικούς Σούπερ Καπ Ελλάδος που διεξήχθησαν και –κερδίζοντας δύο φορές τη Βουλιαγμένη– κατέκτησε τα 2 από τα 3 τρόπαια).[39] Επίσης, θα πανηγυρίσει δεύτερο συνεχόμενο Κύπελλο Ελλάδας με νίκη επί του ΝΟ Πατρών στον τελικό όπως και την προηγούμενη χρονιά, αλλά αυτή τη φορά με σκορ 10–8.[40] Στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ο Ολυμπιακός θα καταφέρει τη σεζόν εκείνη να φτάσει για πρώτη φορά στην ιστορία του στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης. Στον διπλό τελικό της διοργάνωσης αντιμετώπισε την ουγγρική Φερεντσβάρος. Επικράτησε με 7–6 στο πρώτο παιχνίδι στην Αθήνα αλλά ηττήθηκε με 6–8 στην Βουδαπέστη στον επαναληπτικό τελικό και δεν κατάφερε να σηκώσει το τρόπαιο.[41]

1998–2005: Τριπλ Κράουν, Πρωταθλητής και Υπερπρωταθλητής Ευρώπης, 7 συνεχή Πρωταθλήματα Ελλάδος, 4 συνεχή Νταμπλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο 19982005 ο Ολυμπιακός κατέκτησε 7 συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδος, που αποτελεί ρεκόρ για το Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας (από το 1987) όπως φυσικά και για την ομάδα.

Τη σεζόν 1998–99 την τεχνική ηγεσία της ομάδας αναλαμβάνει ένας από τους μεγαλύτερους προπονητές στην ιστορία του αθλήματος,[42][43][44] ο επονομαζόμενος και "Στρατηγός"[43][45][46][47] Νίκολα Στάμενιτς, που είχε οδηγήσει την Εθνική Γιουγκοσλαβίας στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού και του Παγκόσμιου Πρωταθληματος τo 1991.[46] Ο Στάμενιτς επέβαλε συνθήκες απόλυτου επαγγελματισμού, με πολύωρες και άκρως απαιτητικές προπονήσεις, σιδηρά πειθαρχία, ενδελεχή ανάλυση της τακτικής αλλά και όλων των πτυχών του παιχνιδιού.[45][48] Οι παίκτες του Ολυμπιακού θα αφομοιώσουν τις γνώσεις και τις ιδέες του Σέρβου προπονητή και η ομάδα θα φτάσει τη διετία του Στάμενιτς στην κατάκτηση 2 συνεχόμενων Πρωταθλημάτων Ελλάδας (1999 και 2000), ενός Σούπερ Καπ Ελλάδος και θα καταφέρει να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης το 1999 (για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά). Τη σεζόν 1998−1999 με την άφιξη του Στάμενιτς θα διατηρήσει, με μικρές αλλαγές (αποχώρησαν οι Κώστας Λούδης και Θοδωρής Βλάχος), το ίδιο ρόστερ με τη σεζόν 1997−98, έχοντας στο δυναμικό του τους Θοδωρή Χατζηθεοδώρου, Μάκη Βολτυράκη, Θέμη Χατζή, Αντώνη Βλοντάκη, Γιάννη Θωμάκο, Σάκη Πλατανίτη, Δημήτρη Κραβαρίτη, Χάρη Παυλίδη, Χάρη Βαφειάδη, Αρσένη Μαρούλη, Παναγιώτη Γιάγκο, Δημήτρη Λαγωνικάκη και ξένο για δεύτερη συνεχή σεζόν τον Αμερικανό Γκάβιν Αρόγιο.[49] Θα κατακτήσει το Πρωτάθλημα με 2−1 νίκες επί της Βουλιαγμένης στους τελικούς, το Σούπερ Καπ στις αρχές της σεζόν με νίκη και πάλι επί της Βουλιαγμένης με 6−5 και θα φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης όπου θα ηττηθεί στο διπλό τελικό από την κροατική Μλάντοστ (ήττα 4–13 στο Ζάγκρεμπ, νίκη 10–6 στην Αθήνα). Στον ημιτελικό της διοργάνωσης είχε αποκλείσει την ιταλική Φιορεντίνα των Στέφανο Τεμπέστι, Μπόρις Πόποβιτς και Ντμίτρι Γκορσκόφ πετυχαίνοντας μεγάλη νίκη με 10–3 στο πρώτο παιχνίδι της σειράς στον Πειραιά.[50]

Τη σεζόν 1999–00 στην ομάδα εντάσσεται ο Γιώργος Ψύχος, ενώ στη θέση του Γκάβιν Αρόγιο που αποχώρησε μετά από δύο χρόνια αποκτήθηκε ο επίσης Αμερικανός αμυντικός Τζέρεμι Πόουπ. Ο Ολυμπιακός θα στεφτεί για δεύτερη συνεχή χρονιά Πρωταθλητής Ελλάδας, επικρατώντας με 2–1 νίκες της Βουλιαγμένης στους τελικούς.[51][52]

Ο Στάμενιτς θα αποχωρήσει από τον Ολυμπιακό και τα ηνία της ομάδας για τη σεζόν 2000–01 θα αναλάβει ο Κροάτης Ντράγκαν Ματουτίνοβιτς, Πρωταθλητής Ευρώπης το 1999 με την POŠK Σπλιτ. Στη θέση του Τζέρεμι Πόουπ ο Ολυμπιακός φέρνει τον διεθνούς κλάσης Κροάτη περιφερειακό Τέο Ντόγκας (Πρωταθλητής Ευρώπης και αυτός ως παίκτης του Ματουτίνοβιτς στην POŠK Σπλιτ το 1999). Η ομάδα θα κάνει εξαιρετική χρονιά και θα κατακτήσει το Νταμπλ, επικρατώντας της Βουλιαγμένης με 3–0 νίκες στους τελικούς του Πρωταθλήματος και με 9–7 στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας στην Πάτρα. Στην Ευρώπη, ο Ολυμπιακός πραγματοποιεί μια εκπληκτική πορεία και γίνεται η πρώτη ελληνική ομάδα που προκρίνεται στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Στον ημιτελικό του Φάιναλ Φορ του Ντουμπρόβνικ κέρδισε την πανίσχυρη ιταλική Ποζίλιπο των Τάμας Κάσας, Κάρλο Σίλιπο, Φραντέσκο Ποστιλιόνε, Φάμπιο Μπεντσιβένγκα, Μπαρναμπάς Στάινμετζ και Μπόγκνταν Ρατ με σκορ 7–6 και πέρασε στον μεγάλο τελικό.[53] Εκεί, αντιμετώπισε τη γηπεδούχο Γιούγκ Ντουμπρόβνικ σε έναν δραματικό αγώνα που κρίθηκε από ένα εξόφθαλμο διαιτητικό λάθος του Σλοβένου διαιτητή Μαργκέτα, ο οποίος ακύρωσε πεντακάθαρο γκολ (σφυρίζοντας ανύπαρκτο επιθετικό φάουλ) του Χατζηθεοδώρου 4 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη, γκολ που θα έκανε το σκορ 6–5 υπέρ της ομάδας του Πειραιά και θα της έδινε τον τίτλο.[54][55][56][57][58] Τελικά, το παιχνίδι πήγε σε παράταση και ο Ολυμπιακός, δεχόμενος γκολ στα τελευταία δευτερόλεπτα του δευτέρου ημιχρόνου της παράτασης, έχασε τον τελικό με 7–8.

Παρά την εξαιρετική σεζόν που είχε προηγηθεί, ο Ματουτίνοβιτς αποχώρησε από τον Ολυμπιακό και τα ηνία της ομάδας για τη σεζόν 2001–02 ανέλαβε ο σπουδαίος Ούγγρος προπονητής Ζόλταν Κάσας, που είχε οδηγήσει τη Μπέτσεϊ στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ το 2000. Η ομάδα ενισχύεται με τους Θοδωρή Καλακώνα, Νίκο Δεληγιάννη και μ'έναν απ'τους καλύτερους ξένους που έχουν αγωνιστεί στο σύλλογο, τον Σέρβο Πέταρ Τρμπόγεβιτς (που αντικατέτστησε τον Ντόγκας). Ο Ολυμπιακός θα πραγματοποιήσει μια απίστευτη χρονιά, την καλύτερη στην ιστορία του, αφού έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία του ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου πόλο, που κατέκτησε σε μια χρονιά όλους τους τίτλους σε ευρωπαϊκό και εγχώριο επίπεδο,[1][2][3] κερδίζοντας το Πρωτάθλημα Ευρώπης, το Σούπερ Καπ Ευρώπης, το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδος, αλλά και η μοναδική ελληνική ομάδα που πετυχαίνει κάτι τέτοιο σε όλα τα αθλήματα.[1] Κέρδισε το Πρωτάθλημα Ευρώπης και το Σούπερ Καπ Ευρώπης στη Βουδαπέστη, κερδίζοντας δύο κορυφαίες ουγγρικές ομάδες μέσα στην έδρα τους: την Χόνβεντ των Γκέργκελι Κις, Πέτερ Μπίρος, Μάρτον Σίβος, Τάμας Μόλναρ και Ατίλα Μπάρανι[59] με σκορ 9–7 στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και την Βάσας των Νόρμπερτ Μάνταρας, Τάμας Βάργκα, Ντάνιελ Βάργκα και Άνταμ Στάινμετζ με 6–5 στον τελικό του Σούπερ Καπ.[60][61] Παράλληλα, κέρδισε το Πρωτάθλημα με 3–2 νίκες επί της Βουλιαγμένης στους τελικούς και το Κύπελλο Ελλάδος με νίκη 10–9 στον τελικό επί της ίδιας αντιπάλου και πανηγύρισε το Τριπλ Κράουν και το Σούπερ Καπ, επίτευγμα που κατάφεραν έκτοτε να το σημειώσουν μόνο τέσσερις ομάδες στον κόσμο, η Γιουγκ Ντουμπρόβνικ, η Προ Ρέκο, η Παρτιζάν Βελιγραδίου και ο Ερυθρός Αστέρας.

Την σεζόν 2002–03 με τον προπονητή του Τρεμπλ Ζόλταν Κάσας και πάλι στο τιμόνι της ομάδας, ο Ολυμπιακός θα ενισχυθεί με τον Τάσο Σχίζα και τον Αμερικανό φουνταριστό Κρις Χάμπερτ, θα αποχωρήσουν όμως από την ομάδα ο εμβληματικός τερματοφύλακας και αρχηγός της Μάκης Βολτυράκης καθώς και ο Αντώνης Βλοντάκης.[62] Η ομάδα, εκτός από την κατάκτηση του προαναφερθέντος Σούπερ Καπ Ευρώπης (κατακτήθηκε με το ρόστερ της σεζόν 2002–03 καθότι διεξήχθη τον Δεκέμβριο του 2002) με γκολ του Κρις Χάμπερτ 18 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του αγώνα,[3] θα κατακτήσει ακόμα ένα Νταμπλ, επικρατώντας με 3–0 νίκες επί της Βουλιαγμένης στους τελικούς του Πρωταθλήματος και κερδίζοντας με 14–5 τον Ν.Ο. Χανίων στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας στη Χίο.

Τις δύο επόμενες σεζόν (2003–04, 2004–05) ο Ολυμπιακός με προπονητή τον Κροάτη Βέσελιν Τζούχο και την προσθήκη παικτών όπως οι Γιώργος Ντόσκας, Αργύρης Θεοδωρόπουλος, Νικήτας Κόχειλας, Χρήστος Φλώρος, Γεράσιμος Σαλπαδήμας και ο Γερμανός Τόμας Σερτβίτις,[63] θα κατακτήσει άλλα 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας, πετυχαίνοντας έτσι το μοναδικό στα χρονικά της Α1 ρεκόρ της κατάκτησης 7 συνεχόμενων Πρωταθλημάτων. Παράλληλα, θα κατακτήσει και το 4ο συνεχόμενο Νταμπλ την περίοδο 2003–04, κερδίζοντας στον τελικό του Κυπέλλου τη Βουλιαγμένη με σκορ 6–5.

2005–2018: 10 Νταμπλ σε 13 χρόνια (6 αήττητος) και σπάσιμο κάθε ρεκόρ στην Ελλάδα, 2ο Πρωτάθλημα Ευρώπης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Tη σεζόν 2005–06 την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού θα αναλάβει ο Βαγγέλης Πάτερος,[64] και στην ομάδα θα έρθει ο Σέρβος φουνταριστός Σλόμπονταν Νίκιτς. Η ομάδα θα κατακτήσει εύκολα το Κύπελλο (16–5 στον τελικό τον Πανιώνιο) αλλά δε θα μπορέσει να κατακτήσει το Πρωτάθλημα, χάνοντας στον 5ο τελικό από τον Εθνικό.

Τις επόμενες 5 σεζόν όμως (2006–2011), με τον Βαγγέλη Πάτερο στον πάγκο της ομάδας και με τους πρωτοκλασάτους παίκτες που προστίθενται στον ήδη υπάρχοντα ισχυρό κορμό και ενισχύουν το σύλλογο τις χρονιές αυτές, όπως οι Σλόμπονταν Νίκιτς, Χρήστος Αφρουδάκης, Γιώργος Αφρουδάκης, Αντώνης Βλοντάκης (επέστρεψε το 2009), Πέτρε Σάντα, Βαγγέλης Δελακάς, Άντριγια Κομάντινα, Τίχομιλ Βράνιες, Μανώλης Μυλωνάκης, Χριστόδουλος Κολόμβος, Φώτης Μπλάνης και Γιάννης Φουντούλης, ο Ολυμπιακός θα κυριαρχήσει απόλυτα και θα σπάσει κάθε ρεκόρ στην Ελλάδα, κατακτώντας 5 συνεχόμενα Νταμπλ, τα 2 εκ των οποίων (Πρωτάθλημα και Κύπελλο 2009, Πρωτάθλημα και Κύπελλο 2010) αήττητος και μάλιστα με το απόλυτο των νικών και στις δύο διοργανώσεις (31 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια και το 2008–09 και το 2009–10), φτάνοντας συνολικά τα 11 Πρωταθλήματα σε 12 χρόνια.[65] Επίσης, θα πραγματοποιήσει άλλο ένα αξιοθαύμαστο ρεκόρ για την Α1, κάνοντας ένα μοναδικό σερί, το οποίο περιελάμβανε 101 συνεχόμενες νίκες στην κανονική περίοδο (τελευταία ισοπαλία 9–9 με τον Εθνικό στις 11 Μαρτίου 2006), 126 ματς χωρίς ήττα στην κανονική περίοδο (τελευταία ήττα 6–5 από τον Εθνικό στις 26 Φεβρουαρίου 2005) και 65 συνεχείς νίκες στο πρωτάθλημα, συμπεριλαμβανομένων και των πλέι οφ (τελευταία ήττα 7–5 από τον Εθνικό στις 30 Απριλίου 2008, στον τρίτο τελικό των πλέι οφ) και το οποίο θα λάμβανε τέλος στις 5 Φεβρουαρίου 2011, εξαιτίας της απόφασης των παικτών να μην κατέβουν στον αγώνα πρωταθλήματος με τη Βουλιαγμένη (λόγω των πολλών οικονομικών προβλημάτων), και της αντικατάστασής τους από την εφηβική ομάδα του συλλόγου.[66][67] Επιπροσθέτως, το 2007 επιστρέφει στις ευρωπαϊκές επιτυχίες: Κερδίζει δύο φορές με το ίδιο σκορ (11–9) την ουγγρική Χόνβεντ στα προημιτελικά και συμμετέχει στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα, που διεξήχθη στο Μιλάνο. Εκεί, κατέλαβε την τέταρτη θέση, καθώς ηττήθηκε μετά από έναν συγκλονιστικό αγώνα στον ημιτελικό με 9–10 από τη μετέπειτα Πρωταθλήτρια Ευρώπης ιταλική Προ Ρέκο[68] και στο μικρό τελικό από τη σερβική Παρτιζάν Βελιγραδίου με 13–15, μετά από δύο παρατάσεις.

Το καλοκαίρι του 2011 νέος πρόεδρος του ερασιτέχνη Ολυμπιακού εκλέγεται ο Μιχάλης Κουντούρης[69] ο οποίος ανακοινώνει συγκεκριμένο πλάνο για την οικονομική εξυγίανση των τμημάτων του ερασιτέχνη, που αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα.[70] Την τεχνική ηγεσία της ομάδας αναλαμβάνει ο Θοδωρής Βλάχος και παρά τη φυγή ορισμένων παικτών, θα χτιστεί μια πολύ ανταγωνιστική ομάδα που θα χάσει τελικά το Πρωτάθλημα μέσα από τα χέρια της, αφού προηγήθηκε στους τελικούς με 2–1 στις νίκες και έχασε το 4ο και το 5ο ματς στη διαδικασία των πέναλτι από τη Βουλιαγμένη. Μάλιστα, στο τελευταίο και καθοριστικό ματς, ο Ολυμπιακός με το σκορ στο 7–7 κέρδισε πέναλτι 8 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του αγώνα, το οποίο έστειλε στο δοκάρι ο Δημήτρης Μάζης.[71]

Την επόμενη σεζόν (2012–13) ο Ολυμπιακός με προπονητή τον Βλάχο και σημαντικότερους παίκτες τους Δημήτρη Μάζη, Νίκο Δεληγιάννη, Τάσο Σχίζα, Κωνσταντίνο Μουρίκη, Γιάννη Φουντούλη, Βαγγέλη Δελακά, Γιώργο Ντόσκα, Φώτη Μπλάνη, Χριστόδουλο Κολόμβο, Χρήστο Φλώρο, Κυριάκο Ποντικέα, Μάριο Καπότση και τον διεθνούς κλάσης Ισπανό περιφερειακό Μπλάι Μάγιαρακ επέστρεψε στους τίτλους και κατέκτησε το 12ο Νταμπλ (27ο Πρωτάθλημα και 15ο Κύπελλο) της ιστορίας του, επικρατώντας της Βουλιαγμένης με 3–1 στις νίκες στους τελικούς του Πρωταθλήματος, και με σκορ 6–5 επί της ίδιας ομάδας στον τελικό του Κυπέλλου στη Λαμία.[72]

Τη σεζόν 2013–14 η ομάδα ενισχύθηκε με τους Αλέξανδρο Γούνα, Άγγελο Βλαχόπουλο και τον τερματοφύλακα Κώστα Γαλανίδη, αποχώρησαν οι Φώτης Μπλάνης και Χρήστος Φλώρος, ενώ αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ο Δημήτρης Μάζης, ο οποίος ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή δίπλα στον Θοδωρή Βλάχο. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε αήττητος, και με 30 νίκες σε 30 αγώνες, το 13ο Νταμπλ της ιστορίας του και 7ο συνολικά τα τελευταία 8 χρόνια. Σήκωσε το 28ο Πρωτάθλημα της ιστορίας του, επικρατώντας της Βουλιαγμένης με 3–0 νίκες στους τελικούς,[73] και το 16ο Κύπελλο κερδίζοντας την ίδια αντίπαλο με 11–10 στον τελικό της διοργάνωσης.[74] Παράλληλα, πραγματοποίησε ρεκόρ παραγωγικότητας με 430 γκολ (σπάζοντας το δικό του προηγούμενο ρεκόρ με 413 γκολ την αμέσως προηγούμενη σεζόν), αλλά και ρεκόρ καλύτερης αμυντικής επίδοσης δεχόμενος μόλις 116 γκολ.[7]

Τη σεζόν 2014–15 ο Ολυμπιακός κατέκτησε και πάλι αήττητος, και με 30 νίκες σε 30 αγώνες, το 14ο Νταμπλ της ιστορίας του και 8ο συνολικά τα τελευταία 9 χρόνια. Σήκωσε το 29ο Πρωτάθλημα της ιστορίας του, επικρατώντας του Παναθηναϊκού με 3–0 νίκες στους τελικούς,[75] και το 17ο Κύπελλο κερδίζοντας τον ίδιο αντίπαλο με 18–10 στον τελικό της διοργάνωσης. Παράλληλα, πραγματοποίησε ρεκόρ παραγωγικότητας με 443 γκολ (σπάζοντας το δικό του προηγούμενο ρεκόρ με 430 γκολ την αμέσως προηγούμενη σεζόν), αλλά και ρεκόρ καλύτερης αμυντικής επίδοσης δεχόμενος μόλις 109 γκολ.

Η ιστορία επαναλήφθηκε και την επόμενη σεζόν (2015-16) με το 15ο νταμπλ στην ιστορία του τμήματος και εκ νέου σπάσιμο των ρεκόρ της προηγούμενης χρονιάς. 444 γκολ στην επίθεση και μόλις 100 γκολ στην άμυνα συνθέτουν τα επιτεύγματα του νέου ερυθρόλευκου ρεκόρ στην Α1. Η σεζόν καταγράφεται σαν μία απ' τις κορυφαίες στην ιστορία του τμήματος καθώς πέρα απ' τα εν Ελλάδι ρεκόρ, η ομάδα ήταν φιναλίστ του Πρωταθλήματος Ευρώπης ανδρών, φτάνοντας αήττητη ως τον τελικό της Βουδαπέστης, όπου έχασε το τρόπαιο στις λεπτομέρειες, με 6-4 απ' την Κροατική Γιούγκ.

Την σεζόν 2016-2017 ο Ολυμπιακός πανηγύρισε το 31ο του πρωτάθλημα και τον 5ο συνεχόμενο τίτλο του. Δεν κατάφερε όμως να κατακτήσει άλλο ένα νταμπλ καθώς έχασε από την Βουλιαγμένη στον τελικό Κυπέλλου. Η ομάδα συμμετείχε για 2η συνεχόμενη φορά στο Final-6 χάνοντας στον προημιτελικό από την κροάτικη Γιουγκ που του είχε στερήσει τον τίτλο την προηγούμενη χρονιά. Στον αγώνα κατάταξης για την 5η θέση έχασε από την Ιταλική Μπρέσια και κατατάχτηκε στην 6η θέση στην Ευρώπη. Στο τέλος της σεζόν στα 33 του χρόνια αποσύρθηκε ο αθλητής του Ολυμπιακού Γιώργος Ντόσκας που τίμησε την ομάδα με την παρουσία του για πολλά χρόνια.

Έχοντας δουλέψει με ένα σταθερό βασικό κορμό Ελλήνων παικτών μία 6ετία περίπου, ο Ολυμπιακός την σεζόν 2017-18 θρέφει τους καρπούς αυτής της δουλειάς και του μακροπρόθεσμου πλάνου του, επιστρέφοντας μετά απο 16 χρόνια στην κορυφή της Ευρώπης με τρόπο εμφατικό. Αφού τελειώνει την φάση των ομίλων με μία μόλις ήττα σε 16 παιχνίδια, τερματίζοντας 1ος στον όμιλό του, προκρίνεται στο Final-8 της Γένοβα. Εκεί κερδίζει κατα σειρά την Σπαντάου με 6-5 στον προημιτελικό και την Μπαρτσελονέτα με 6-4 στον ημιτελικό και στον τελικό αντιμετωπίζει την πολυνίκη (8 τρόπαια) του θεσμού και γηπεδούχο της τελικής φάσης, Προ Ρέκο. Η καθολική του επικράτηση με 9-7 δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για το ποιά ήταν η κορυφαία ομάδα στην Ευρώπη για το 2018.

Στην Ελλάδα ένα ακόμα αήττητο νταμπλ (16ο) σφραγίζει την κυριαρχία του εντός συνόρων και το 2ο τρεμπλ στην ιστορία του τμήματος είναι γεγονός.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεθνείς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πανελλήνιοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τοπικοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 5 Πρωταθλήματα Νοτίου Ελλάδας
    • 1932, 1933, 1934, 1935, 1939

Μικρές ηλικίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας Νέων Ανδρών
    • 1970, 1971, 1973
  • 6 Πρωταθλήματα Ελλάδας Εφήβων
    • 1933, 1934, 1963, 1964, 2012[76], 2017[77]
  • 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας Παίδων
    • 1971, 1972

Νικητής σε ανεπίσημα τουρνουά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ευρωπαϊκές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Διάκριση Σημειώσεις
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
2000–01 Τελικός Νίκη 7–6 επί της Ποζίλιπο στον ημιτελικό, ήττα 7–8 από τη Γιουγκ Ντουμπρόβνικ στον τελικό
2001–02 Πρωταθλητής
Ευρώπης
Νίκη 8–5 επί της Γιουγκ Ντουμπρόβνικ στον ημιτελικό και 9–7 επί της Χόνβεντ στον τελικό
2006–07 Φάιναλ Φορ 4η θέση. Ήττα 9–10 από την Προ Ρέκο στον ημιτελικό και 13–15 από την Παρτιζάν Βελιγραδίου στον μικρό τελικό
2015–16 Τελικός Νίκη 8-7 επι της Ζολνόκι στον ημιτελικό και ήττα 4–6 από την Γιουγκ Ντουμπρόβνικ στον τελικό
2017–18 Πρωταθλητής
Ευρώπης
Νίκη 6–4 επί της Μπαρτσελονέτα στον ημιτελικό και 9–7 επί της Προ Ρέκο στον τελικό
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
1997–98 Τελικός Νίκη 7–6 στην Αθήνα, ήττα 6–8 στην Βουδαπέστη από τη Φερεντσβάρος
1998–99 Τελικός Ήττα 4–13 από τη Μλάντοστ στο Ζάγκρεμπ, νίκη 10–6 στην Αθήνα
Σούπερ Καπ Ευρώπης
2002 Υπερπρωταθλητής
Ευρώπης
Νίκη 6–5 επί της Βάσας στη Βουδαπέστη


Η πορεία προς την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ευρώπης το 2002[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φάση Ομάδα Εντός  Εκτός 
Φάση ομίλων
(5ος όμιλος)
Flag of Ukraine.svg Ντιναμό Κιέβου 12–5
Flag of Russia.svg Ντιναμό Μόσχας 4–5
Flag of Spain.svg Μπαρτσελονέτα 6–5
Προημιτελικός
(Μπλε όμιλος)
Flag of Germany.svg Σπαντάου 14–4 8–6
Flag of France.svg Ολυμπίκ Νις 7–7 8–7
Flag of Italy.svg Ποζίλιπο 11–7 7–9
Ημιτελικός Flag of Croatia.svg Γιούγκ Ντουμπρόβνικ 8–5
Τελικός Flag of Hungary.svg Χόνβεντ 9–7

Αγωνιστική παρουσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Θέση
1927 1
1928 2
1929 3
1930 2
1931 ;
1932 ;
1933 1
1934 1
1935 ;
1936 1
Περίοδος Θέση
1937 3
1938 2
1939 2
1940 ;
1945 2
1946 2
1947 1
1948 3
1949 1
1950 2
Περίοδος Θέση
1951 1
1952 1
1953 2
1954 3
1955 3
1956 3
1957 3
1958 3
1959 2
1960 2
Περίοδος Θέση
1961 3
1962 3
1963 2
1964 2
1965 2
1966 2
1967 2
1968 2
1969 1
1970 2
Περίοδος Θέση
1971 1
1972 2
1973 2
1974 2
1975 2
1976 2
1977 2
1978 2
1979 2
1980 3
Περίοδος Θέση
1981 3
1982 3
1983 3
1984 3
1985 6
1986 6
1986-87 4
1987-88 6
1988-89 3
1989-90 5
Περίοδος Θέση
1990-91 3
1991-92 1
1992-93 1
1993-94 2
1994-95 1
1995-96 1
1996-97 3
1997-98 2
1998-99 1
1999-00 1
Περίοδος Θ Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΔΤ Β Κύπελλο Ευρώπη Προπονητής
2000–01 1 27 25 1 1 394 202 192 41 ΚΥΠ 2ος Flag of Croatia.svg Ντράγκαν Ματουτίνοβιτς
2001–02 1 29 27 0 2 381 199 182 44 ΚΥΠ ΠΡΩΤ Flag of Hungary.svg Ζόλταν Κάσας
2002–03 1 27 24 1 2 350 168 182 39 ΚΥΠ ΦΟ Flag of Hungary.svg Ζόλταν Κάσας
2003–04 1 26 23 1 2 316 161 155 39 ΚΥΠ ΦΟ Flag of Croatia.svg Βέσελιν Τζούχο
2004–05 1 29 24 0 5 331 218 113 36 3ος ΦΟ Flag of Croatia.svg Βέσελιν Τζούχο
2005–06 2 30 25 1 4 372 206 166 43 ΚΥΠ ΦΟ Flag of Greece.svg Βαγγέλης Πάτερος
2006–07 1 28 27 0 1 385 192 193 44 ΚΥΠ 4ος Flag of Greece.svg Βαγγέλης Πάτερος
2007–08 1 28 27 0 1 387 157 230 44 ΚΥΠ ΠΗ Flag of Greece.svg Βαγγέλης Πάτερος
2008–09 1 27 27 0 0 379 145 234 44 ΚΥΠ ΠΗ Flag of Greece.svg Βαγγέλης Πάτερος
2009–10 1 27 27 0 0 304 129 175 44 ΚΥΠ ΦΟ Flag of Greece.svg Βαγγέλης Πάτερος
2010–11 1 28 25 1 2 348 141 207 61 ΚΥΠ ΦΟ Flag of Greece.svg Βαγγέλης Πάτερος
2011–12 2 30 24 0 6 378 175 203 60 ΗΜ ΦΟ Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος
2012–13 1 28 27 0 1 413 120 293 66 ΚΥΠ Φ16 Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος
2013–14 1 27 27 0 0 430 116 314 66 ΚΥΠ ΦΟ Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος
2014–15 1 27 27 0 0 443 109 334 66 ΚΥΠ ΦΟ Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος
2015–16 1 27 27 0 0 444 100 344 66 ΚΥΠ 2ος Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος
2016–17 1 27 27 0 0 411 107 304 66 2ος 6ος Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος
2017–18 1 27 27 0 0 446 128 318 66 ΚΥΠ ΠΡΩΤ Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος

ΚΥΠ=Κυπελλούχος, ΠΡΩΤ=Πρωταθλητής Ευρώπης, ΗΜ=Αποκλεισμός στην ημιτελική φάση, ΠΗ=Αποκλεισμός στην προημιτελική φάση, ΦΟ=Αποκλεισμός στην φάση των ομίλων, Φ16=Αποκλεισμός στην φάση των 16.

Θέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση
Φορές 32 29 18 1 1 3

Διακεκριμένοι παίκτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[24][26][27][28][29][30][82][83][84][85]

Διακεκριμένοι προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τρέχουσα Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ομάδα όπως ήταν στις 24 Ιουνίου 2018

Ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού Γιόσιπ Πάβιτς, Καλύτερος παίκτης στον κόσμο το 2012 από τη FINA
Νούμερο Εθνικότητα Παίκτης Ύψος Ημ. Γέννησης
Τερματοφύλακες (2)
1 Flag of Croatia.svg Γιόσιπ Πάβιτς 1.96 15/01/1982
13 Flag of Greece.svg Στέφανος Γαλανόπουλος 1.96 22/02/1993
Αμυντικοί (3)
3 Flag of Greece.svg Βαγγέλης Δελακάς 1.90 08/02/1985
8 Flag of Croatia.svg Άντρο Μπούσλιε 2.00 04/01/1986
11 Flag of Greece.svg Στέλιος Αργυρόπουλος-Κανακάκης 1.90 02/08/1996
Φουνταριστοί (1)
6 Flag of Greece.svg Δημήτρης Νικολαϊδης 1.93 10/06/1999
Περιφερειακοί (7)
2 Flag of Greece.svg Μανώλης Μυλωνάκης 1.85 09/04/1985
4 Flag of Greece.svg Κωνσταντίνος Γενηδουνιάς 1.82 03/05/1993
5 Flag of Greece.svg Γιάννης Φουντούλης 1.85 25/05/1988
7 Flag of Greece.svg Γιώργος Δερβίσης 1.95 30/10/1994
10 Flag of Greece.svg Αλέξανδρος Γούνας 1.80 03/10/1989
12 Flag of Croatia.svg Πάουλο Ομπράντοβιτς 1.90 09/03/1986
15 Flag of Greece.svg Μανώλης Πρέκας 1.86 28/02/1996
Προπονητής
Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος

Τεχνικό επιτελείο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τεχνικό επιτελείο
Τιμ Μάνατζερ Flag of Greece.svg Νίκος Σκανδαλάκης
Προπονητής Flag of Greece.svg Θοδωρής Βλάχος
Βοηθός προπονητή
Φυσιοθεραπευτής Flag of Greece.svg Γιώργος Αδαμόπουλος

Ακαδημία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακαδημία
Έφορος Ακαδημίας Flag of Greece.svg Κώστας Γούρας
Επικεφαλής Προπονητής Flag of Greece.svg Δημήτρης Κραβαρίτης
Προπονητής Flag of Greece.svg Νίκος Δεληγιάννης
Προπονητής Flag of Greece.svg Σάκης Πλατανίτης
Προπονητής Flag of Greece.svg Στέργιος Τοροσιάδης
Προπονητής Flag of Greece.svg Γιάννης Μπενόπουλος
Προπονητής Flag of Greece.svg Κώστας Χατζηδάκης
Προπονητής Flag of Greece.svg Καλλιόπη Καρύδη
Γραμματέας Flag of Greece.svg Ελένη Περδικογιάννη

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 30/12/2002, σελ. 27: "Ο Ολυμπιακός πήρε και το Super Cup. Το τρόπαιο αυτό ήρθε μετά τον τίτλο του Πρωταθλητή και Κυπελλούχου στην Ελλάδα, αλλά και την κατάκτηση του Champions League, κάτι που σημαίνει ότι η ομάδα του Ζόλταν Κάσας κατέκτησε και τους τέσσερις τίτλους που διεκδίκησε φέτος. Είναι η πρώτη ευρωπαϊκή ομάδα πόλο που το πετυχαίνει αυτό, ενώ κάτι ανάλογο δεν έχει κάνει καμία ελληνική ομάδα σε όλα τα αθλήματα."
  2. 2,0 2,1 «Έγραψε ιστορία ο Θρύλος. Οι Πρωταθλητές Ευρώπης κατάφεραν κάτι μοναδικό, καθώς κατέκτησαν το Ευρωπαϊκό Super Cup, κερδίζοντας στη Βουδαπέστη την Βάσας με 6-5, μπροστά σε ένα εχθρικό κοινό, αλλά είχαν την συμπαράσταση περίπου 50 Ελλήνων φιλάθλων. Έτσι, η ομάδα του Ζόλταν Κάσας γίνεται η μοναδική στον κόσμο στην ιστορία του πόλο, που κατακτά όσους τίτλους διεκδίκησε». sport.gr. http://archive.is/ADg0G. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2012. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Έγραψε ιστορία!, "Τα πήρε όλα και έφυγε! Ο λόγος για τον Ολυμπιακό που έγραψε τη δική του χρυσή ιστορία στο πόλο αφού κέρδισε 6–5 την ουγγρική Βάσας μέσα στο σπίτι της και είναι η μοναδική ομάδα στην ιστορία του αθλήματος που κατάφερε να κατακτήσει και τα τέσσερα τρόπαια που διεκδίκησε", riszospastis.gr, 31/12/2002
  4. «Όταν σήκωσε το Ευρωπαϊκό το 2002». redplanet.gr. http://www.redplanet.gr/polo/evroligka/otan-shkwse-to-eyrwpaiko-to-2002.874634.html. 
  5. «Η «χρυσή βίβλος» των τελικών». onsports.gr. http://www.onsports.gr/Polo/Kypello/item/73468-H-%C2%ABchrysh-biblos%C2%BB-twn-telikwn. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2012. 
  6. Το 19ο Κύπελλο του Ολυμπιακού www.gazzetta.gr
  7. 7,0 7,1 Συνολικοί αριθμοί που περιλαμβάνουν την κανονική περίοδο, τα playoffs και τους τελικούς μαζί
  8. «ΙΣΤΟΡΙΑ». www.osfp.gr. http://www.osfp.gr/page/istoria. Ανακτήθηκε στις 7/6/2016. 
  9. Water Polo legends, H ομάδα υδατοσφαίρισης του Ολυμπιακού το 1927
  10. Αθλητικός Tύπος, σελ. 326 και 382, 25-26/09/1933
  11. Aθλητικά Χρονικά, σελ. 280, 25/09/1933
  12. Αθλητικά Χρονικά, σελ. 406, 17/09/1934
  13. Αθλητικός Xρόνος, σελ. 49 και 52, 17/09/1934
  14. Εφημερίδα "Αθλητισμός" σελ. 365
  15. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 29/10/1950, σελ. 2, "Οι ΗΡΩΕΣ: Κουραχάνης, o τερματοφύλαξ της πρωταθλήτριας του ουώτερ-πόλο, του δοξασμένου Ολυμπιακού. Κλείνοντας μέσα του τον ηρωισμό της ομάδος του, σκοτώθηκε στην Αλβανία."
  16. "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ" 11/09/1955, σελίδα 4: Ο Ολυμπιακός διοργανώνει τουρνουά πόλο εις μνήμην του υδατοσφαιριστού Κουραχάνη. Ο Κουραχάνης υπήρξε ρέκορντμαν της Ελλάδας στα 200μ και τερματοφύλαξ της ομάδας πόλο του Ολυμπιακού, σκοτώθηκε δε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο."
  17. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 29/10/1950, σελ. 2, "Οι ΗΡΩΕΣ: Κονταράτος: Tό φόρο του αίματος τον πλήρωσε ο Ολυμπιακός και με άλλον έναν παίκτη του: Τον δεξιό χαφ και παίκτη του πόλο, Κονταράτο. Πολεμιστής τής θάλασσας, σκοτώθηκε ναυμαχώντας με τους Γερμανούς πάνω στο αντιτορπιλικό Όλγα."
  18. Λίστα των νεκρών του Βασίλισσα Όλγα: Επ. Σημαιοφόρος (Οικ.) Παναγιώτης Κονταράτος
  19. Ivo Trumbic inducted into Swimming Hall of Fame waterpoloworld.com, 07/02/2015 (στα Αγγλικά)
  20. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, σελ. 1, σελ. 6, 05/09/1949, "Ο Ολυμπιακός Πειραιώς κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γούοτερ Πόλο"
  21. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 30/11/1949, σελ. 4, "Ο Ολυμπιακός ετίμησε τους πρωταθλητάς του"
  22. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 21/09/1951, σελ. 4, "Οι αγώνες υδατοσφαιρίσεως"
  23. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 23/09/1951, σελ. 1, "Ο Ολυμπιακός αναδείχθη Πρωταθλητής Ελλάδας εις το ουώτερ πόλο επιβληθείς του Ν.Ο. Μυτιλήνης με 6–2"
  24. 24,0 24,1 «1951: The Champions of Olympiacos Piraeus» (στα αγγλικά). waterpololegends.com. http://www.waterpololegends.com/2012/02/1951-champions-of-olympiacos-piraeus.html. 
  25. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 24/09/1952, σελ. 1, "Η ομάδα του Ολυμπιακού με το Πρωτάθλημα Ελλάδος"
  26. 26,0 26,1 «1952: The winners of Olympiacos Piraeus» (στα αγγλικά). waterpololegends.com. http://www.waterpololegends.com/2012/02/1952-winners-of-olympiacos-piraeus.html. 
  27. 27,0 27,1 «1969: The team of Olympiacos Piraeus» (στα αγγλικά). waterpololegends.com. http://www.waterpololegends.com/2008/05/1969-team-of-olympiacos-piraeus.html. 
  28. 28,0 28,1 «1971: The Champions of Olympiacos Piraeus – Olympiacos Piraeus, winner of the Greek National Championship in 1971 coached by the legendary Ivo Trumbic» (στα αγγλικά). waterpololegends.com. http://www.waterpololegends.com/2012/02/1971-champions-of-olympiacos-piraeus.html. 
  29. 29,0 29,1 «1971: The winners of Olympiacos Piraeus» (στα αγγλικά). waterpololegends.com. http://www.waterpololegends.com/2008/05/1969-winners-of-olympiacos-piraeus.html. 
  30. 30,0 30,1 «1979: The team of Olympiacos Piraeus with coach Mile Nakić» (στα αγγλικά). waterpololegends.com. http://www.waterpololegends.com/2007/06/1979-team-of-olympiacos-piraeus-greece.html. 
  31. 31,0 31,1 «Ιστορική ματιά του φάιναλ φορ». novasports.gr. http://www.novasports.gr/news.aspx?a_id=85868&Sport=4&Country=82. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2014. 
  32. «Θα περπατάτε στο νερό». gavros.gr. http://www.gavros.gr/article/72261/tha-perpatate-sto-nero/. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2014. 
  33. Ante Mile Nakić career highlights, bio and interview page 144, A Century of Croatian Water Polo
  34. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 20/05/1996, σελ. 37, "Το Πρωτάθλημα στον Πειραιά. Ο Ολυμπιακός νίκησε τη Βουλιαγμένη με 8–7 στη δεύτερη παράταση. Μορφή του αγώνα ο Χατζηθεοδώρου που πέτυχε 4 γκολ"
  35. Πρωτάθλημα Πόλο: θα πάρουν μέρος για πρώτη φορά ξένοι παίκτες, 17/11/1996, Από τα μεγαλύτερα ονόματα που ήρθαν στη χώρα μας είναι ο Ούγγρος Τάμας Ντάλα. Φουνταριστός με διεθνείς επιτυχίες, βασικό στέλεχος της μεγάλης των Μαγιάρων σχολής
  36. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 13/06/1997, σελ. 25, Επιστρέφει στην Κροατία ο Νάκιτς
  37. Μεταγραφές Πόλο: Πρωταθλητής ο Ολυμπιακός, 12/10/1997, Στο λιμάνι του Πειραιά "άραξαν" από φέτος δυο μεγάλα ταλέντα του ελληνικού πόλου, ο Γιάννης Θωμάκος και ο Αντώνης Βλοντάκης που άφησαν τον Πανιώνιο και τα Χανιά αντίστοιχα
  38. Πρωτάθλημα Πόλο Α1, 7/2/1998, Ο Αμερικανός αμυντικός Γκάβιν Αρόγιο πήρε τη θέση του Ούγγρου Τάμας Ντάλα
  39. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 12/10/1997, σελ. 38, Πιο έτοιμος ο Ολυμπιακός 10–5 τη Βουλιαγμένη στο Σούπερ Καπ
  40. Κύπελλο Ελλάδας: Η διαδρομή και οι αριθμοί του Επίσημος ιστότοπος της ΚΟΕ
  41. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 03/05/1998, σελ. 41, Ανοιχτούς λογαριασμούς άφησε ο Ολυμπιακός μετά το χτεσινό 7-6 με τη Φερεντσβάρος κι όλα θα κριθούν στον επαναληπτικό τελικό της Βουδαπέστης
  42. «Νίκος Δεληγιάννης: "Είχα την τύχη να έχω στη Γλυφάδα τον κορυφαίο προπονητή του κόσμου, τον Νίκολα Στάμενιτς. Θεωρώ ότι ήταν πολύ μετριόφρων που είχε πει ότι είναι 100 χρόνια μπροστά, ήταν πολύ παραπάνω». sport24.gr. http://www.sport24.gr/Sports/Polo/delhgiannhs_o_olympiakos_exei_paron_kai_tromero_mellon.2760052.html. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2014. 
  43. 43,0 43,1 «Με τη συμμετοχή 12 ομάδων αρχίζουν το ερχόμενο Σάββατο οι «ναυμαχίες της πισίνας». Ο «Στρατηγός» Νίκολα Στάμενιτς –­όπως τον αποκαλούν οι Γιουγκοσλάβοι συμπατριώτες– του θεωρείται από πολλούς ο καλύτερος (με βάση τους τίτλους των ομάδων στις οποίες έχει εργαστεί) προπονητής πόλο στον κόσμο». tovima.gr. http://www.tovima.gr/sports/article/?aid=104373. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2014. 
  44. «Συνέντευξη Αλεξάνταρ Τσίριτς: "Ο Νίκολα Στάμενιτς δεν είναι δάσκαλος. Είναι Θεός. Δεν του μοιάζει κανείς και κανείς δεν έχει κάνει αυτά που έκανε εκείνος. Tο πόλο στην τωρινή μορφή του είναι εκείνο που φανταζόταν o Στάμενιτς 20 χρόνια πριν"». gavros.gr. http://www.gavros.gr/article/64310/se-ypshlo-epipedo/. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2014. 
  45. 45,0 45,1 «Οι ισορροπίες του Στάμενιτς: Ο Δεληγιάννης έχει σημείο αναφοράς στην καριέρα του τον «Στρατηγό», ο οποίος έπεισε μία φουρνιά παικτών να κάνει πράγματα τα οποία ούτε είχε φανταστεί. Όπως το πεντάωρο προπονήσεων τη μέρα και την απόλυτη ησυχία καθ’ όλη τη διάρκειά τους, εν είδει τελετουργίας.». gavros.gr. http://www.gavros.gr/article/9911/oi-isorropies-toy-stamenits/. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2014. 
  46. 46,0 46,1 Συνέντευξη του Ιγκόρ Μιλάνοβιτς, 15/09/2013, gavros.gr, άρθρο του Λευτέρη Ελευθερίου, "Η σχέση του Μιλάνοβιτς με τον Στάμενιτς άρχισε το 1989, όταν ο «Στρατηγός» ανέλαβε ομοσπονδιακός τεχνικός"
  47. Κάμπ για κορυφαίους στην Αθήνα, 12/06/2008, sport24.gr, "(...) τον γνωστό σε όλους μας στρατηγό του παγκοσμίου πόλο Νίκολα Στάμενιτς"
  48. "Έρχεται ο δάσκαλος", gavros.gr, 20/09/2012
  49. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 23/10/1998, σελ.27, "Καταδικασμένος πρωταγωνιστής"
  50. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 17/03/1999, σελ. 34, "Ο Ολυμπιακός συνέτριψε την ιταλική Φλωρεντία κι είναι από χτες μ'ένα πόδι στον τελικό του Κυπελλούχων"
  51. "Βασιλιάς στο πόλο ο Θρύλος, σε δραματικό τελικό 12–11 τη Βουλιαγμένη με "ξαφνικό θάνατο", εξώφυλλο εφημερίδας Πρωταθλητής, 03/07/2000
  52. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 03/07/2000, σελ. 35, "Ξαφνικός τίτλος για Ολυμπιακό. Οι ερυθρόλευκοι κατέκτησαν το Πρωτάθλημα, κερδίζοντας με χρυσό γκολ του Θέμη Χατζή, τη Βουλιαγμένη 12–11"
  53. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 19/05/2001, σελ. 40, "Ερυθρόλευκο Έπος: ο Ολυμπιακός νίκησε 7–6 την ιταλική Ποζίλιπο και προκρίθηκε στον τελικό"
  54. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 21/05/2001, σελ. 42: "Πρωταθλητής στη συνείδηση όλων ήταν ο Ολυμπιακός. Η φάση του γκολ του Θοδωρή Χατζηθεοδώρου που τόσο άδικα ακύρωσε ο Σλοβένος ρέφερι Μαργκέτα στον προχθεσινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ θα καταδιώκει τους παίκτες του Ολυμπιακού για πολλούς μήνες. Η αδικία σε βάρος των Πρωταθλητών Ελλάδας, κάτι που παραδέχθηκαν και όλοι όσοι βρέθηκαν προχθές στο Ντουμπρόβνικ, ήταν το κοινό σημείο αναφοράς στις δηλώσεις των πρωταγωνιστών (...). Όλοι οι παίκτες έκαναν λόγο για κλοπή του τίτλου από τους διαιτητές, που ίσως τελικά είχαν οριστεί από τη LEN στον αγώνα για να προσφέρουν το τρόπαιο στους γηπεδούχους.(...) Μέχρι και ο ομοσπονδιακός προπονητής της Κροατίας Κοβάσεβιτς μου είπε μετά το ματς ότι δεν υπήρχε φάουλ δήλωσε ο Χατζηθεοδώρου που πρόσθεσε ότι όλοι, Σέρβοι, Ιταλοί και Κροάτες παραδέχτηκαν πως δεν υπήρχε παράβαση."
  55. "Κρίμα κι άδικο. Διά χειρός του διαιτητή, ο φετινός τίτλος του πρωταθλητή Ευρώπης στο πόλο, πέρασε στην κατοχή της Γιουγκ Ντουμπρόβνικ.", rizospastis.gr, 22/05/2001
  56. Γυρίσαμε το χρόνο με τον Αντώνη Βλοντάκη, 08/04/2012, "Θυμάμαι την φάση με τον Χατζηθεοδώρου, βρέθηκε μακριά από το τέρμα, γύρω στα 6 μέτρα, το θυμάμαι σαν τώρα. Αν και δεξιόχειρας, κάνει ένα γυριστό σουτ με το αριστερό, σκάει η μπάλα και καταλήγει γκολ. Ένα κατάμεστο κολυμβητήριο, με χιλιάδες κόσμου, ξαφνικά μουγκάθηκε. Μπορούσες να ακούσεις και μια βελόνα να πέφτει. Και ξαφνικά, ο Σλοβένος διαιτητής, ο Μπόρις Μαργκέτα σφυρίζει κόντρα φάουλ στον Χατζηθεοδώρου. Ποτέ δεν κατάλαβε κανείς τι σφύριξε, όσες φορές και να το είδαμε μετά σε βίντεο."
  57. Ο ερυθρόλευκος Δούναβης, gavros.gr, 25/05/2012, άρθρο του Λευτέρη Ελευθερίου, "ο Ολυμπιακός πήγε στο νησί της Μαργαρίτας ως ο αδικημένος της προηγούμενης χρονιάς, το ματς με τη Γιούγκ στο Ντουμπρόβνικ στις 19 Μαΐου του 2001 κρίθηκε στην περίφημη, πια, ακύρωση τέρματος του Θοδωρή Χατζηθεοδώρου από τον Μπόρις Μαργκέτα, που θα έκανε το σκορ 6–5 και θα χάριζε το τρόπαιο στον Ολυμπιακό, αφού απέμεναν μόλις 4’’ για τη λήξη του ματς."
  58. "Ο Πειραιάς του Ντράγκαν", gavros.gr, άρθρο του Λευτέρη Ελευθερίου, "Στο τέλος, βεβαίως, με το νταμπλ ανά χείρας και με τη συμμετοχή στον τελικό του Ντουμπρόβνικ («αναγκάζοντας» τον Μπόρις Μαργκέτα να ακυρώσει το πεντακάθαρο γκολ του Χατζηθεοδώρου που θα χάριζε το τρόπαιο στον Ολυμπιακό), όλοι απαίτησαν την παραμονή του."
  59. «Τα ρόστερ των ομάδων του Φάιναλ Φορ του Τσάμπιονς Λιγκ 2002: Χόνβεντ». sport.gr. http://archive.sport.gr/polo/europe02/champions/f4/teams/xon/index.asp. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2013. 
  60. «Όταν η Ευρώπη υποκλίθηκε στον Ολυμπιακό». onsports.gr. http://www.onsports.gr/Polo/Afierwmata/item/216317-Otan-i-Eyropi-ypoklithike-ston-Olympiako-%28photos-videos%29. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2012. 
  61. Υπερπρωταθλητής Ευρώπης ο Θρύλος, in.gr, εξώφυλλο εφημερίδας "Πρωταθλητής", 30/12/2002
  62. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 26/10/2002, σελ. 27
  63. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 05/09/2003, σελ. 38
  64. Ο Πάτερος στον Ολυμπιακό, nooz.gr, 02/06/2005
  65. Ολυμπιακός Πρωταθλητής Ελλάδας 2009–2010, aboutsport.gr, 19/06/2010
  66. «Τα σερί είναι για να «σπάνε», αλλά όχι έτσι». sport-fm.gr. http://www.sport-fm.gr/article/457143. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2012. 
  67. «Τέλος στο σερί των 101 σερί νικών για τον Ολυμπιακό». zougla.gr. http://www.zougla.gr/sports/article/proti-ita-meta-apo-55-xronia-gia-ton-olimpiako. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2013. 
  68. Ο Ολυμπιακός «πάλεψε» σαν θηρίο απέναντι στην Προ Ρέκο, sentragoal.gr, 22/6/2007
  69. https://www.youtube.com/watch?time_continue=25&v=pwkcvW536sI
  70. "Πρώτα η εξυγίανση, μετά οι τίτλοι", συνέντευξη του Μιχάλη Κουντούρη στον Στέφανο Λεμονίδη, sport24.gr, 28/06/2013
  71. Βουλιαγμένη – Ολυμπιακός 11–10 (στα πέναλτι), redplanet.gr, 03/06/2012
  72. «Θρυλικό και παλικαρίσιο νταμπλ». olympiacos.org. http://www.olympiacos.org/article/23534/thryliko-kai-palikarisio-ntampl. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2013. 
  73. Ολυμπιακός-Βουλιαγμένη 11–6, sport24, 27/04/2014
  74. Το 13ο νταμπλ των ερυθρολεύκων στην υδατοσφαίριση των ανδρών, enet.gr, 11/05/2014
  75. Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 10–6, contra.gr, 02/06/2015
  76. «Βράβευση πρωταθλητή εφήβων 2012». http://www.olympiacos.org/article/19692/i-giorti-tis-akadimias-polo. 
  77. «Πρωταθλητής Ελλάδος εφήβων πόλο 2017». http://www.osfp.gr/content/akadhmia-polo/7964-to-shkwsan-sthn-thessalonikh. 
  78. sports.in.gr, Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το τουρνουά της Νέας Σμύρνης, 30 Σεπτεμβρίου 2006.
  79. [1], Την πρώτη θέση στο διεθνές τουρνουά του Ντουμπάι κατέκτησε ο Ολυμπιακός, 13 Οκτωβρίου 2012.
  80. taxydromos.gr, «Ερυθρόλευκη» πρωτιά στο τουρνουά του Σ.Ε.Δ.Υ., 29 Οκτωβρίου 2012.
  81. https://www.gavros.gr/blog/polo/nea-niki-kontra-ston-paok-kai-protia-sto-sedy
  82. Περιοδικό "Πολεμικό Ναυτικό"[νεκρός σύνδεσμος], Ιούλιος 2007, σελ. 21.
  83. «1959: The team of Olympiacos Pireaus» (στα αγγλικά). waterpololegends.com. http://www.waterpololegends.com/2012_09_01_archive.html. 
  84. «1968: The Juniors of Olympiacos Piraeus» (στα αγγλικά). waterpololegends.com. http://www.waterpololegends.com/2008/05/1968-juniors-of-olympiacos-piraeus.html. 
  85. «Ο «ερυθρόλευκος» Δούναβης». gavros.gr. http://www.gavros.gr/article/30211/o-erythroleykos-doynabhs/. 
  86. Δια τους φιλάθλους, εφημερ. «ΕΜΠΡΟΣ», 21/05/1946

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]