Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (σκάκι)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το λήμμα αναφέρεται στο τμήμα σκακιού του Ολυμπιακού. Για τα υπόλοιπα τμήματα δείτε το λήμμα Ολυμπιακός ΣΦΠ
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
Τμήμα Σκακιού
OSFP-logo.svg
Chess pdt45.svg
Πληροφορίες
Έτος ίδρυσης 1925

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1925, η τότε διοίκηση του Ολυμπιακός Πειραιώς, της οποίας πρόεδρος ήταν ο Μιχάλης Μανούσκος, αποφάσισε, μετά την ίδρυση του ποδοσφαιρικού τμήματος, του τμήματος υδατοσφαίρισης, του τμήματος στίβου και του κολυμβητικού τμήματος, να προχωρήσει και στην ίδρυση του τμήματος σκακιού, έπειτα από την έντονη επιθυμία ενός εκ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της ομάδας, του Ιωσήφ Τερεζάκη.

Ο Τερεζάκης είχε προτείνει σε μία από τις γενικές συνελεύσεις του ερυθρόλευκου συλλόγου τη δημιουργία του συγκεκριμένου τμήματος, ωστόσο η πλειοψηφία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προοπτική αυτή και δε συμφώνησε με την πρότασή του. Ο Τερεζάκης αγαπούσε ιδιαίτερα το συγκεκριμένο άθλημα, το οποίο είχε αρχίσει να αναπτύσσει τη φήμη του σε αρκετές χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, καθώς ένα χρόνο νωρίτερα και συγκεκριμένα στις 20 Ιουλίου 1924, είχε ιδρυθεί για πρώτη φορά στο Παρίσι της Γαλλίας η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία υπό την προεδρία του Αλεξάντερ Ρουέμπ.

Παρά την αρχική άρνηση της πλειοψηφίας των μελών της διοίκησης του Ολυμπιακού, ο Τερεζάκης αποφάσισε να προχωρήσει μόνος του στη δημιουργία του τμήματος αυτού, όντας μάλιστα και ο μοναδικός χρηματοδότης του.

Πρώτες επιτυχίες και μετέπειτα παύση λειτουργίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχικά, ο Τερεζάκης στελέχωσε το τμήμα με 3-4 Έλληνες σκακιστές, οι οποίοι βοήθησαν το σύλλογο να πάρει μέρος στις διάφορες ανεπίσημες ετήσιες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνταν στην Αθήνα και τον Πειραιά και αφορούσαν το σκάκι. Μάλιστα, η παρουσία του Ολυμπιακού στις εκδηλώσεις αυτές αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη καθώς ο σύλλογος κατάφερε να κατακτήσει δύο από τους ανεπίσημους τίτλους τους οποίους διεκδίκησε, και συγκεκριμένα το Διασυλλογικό Κύπελλο Συλλόγων Πειραιά (1925) και το Εσωτερικό Πρωτάθλημα Σκάκι Πειραιά (1926). Ο λόγος που οι σκακιστικοί σύλλογοι της εποχής συμμετείχαν σε ανεπίσημα τουρνουά και κύπελλα πόλεων ήταν διότι δεν είχε ιδρυθεί τότε κάποια Σκακιστική Ομοσπονδία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κάποιο επίσημο πανελλήνιο πρωτάθλημα σκακιού.

Οι επιτυχίες του ερυθρόλευκου συλλόγου στις εκδηλώσεις αυτές οδήγησαν τον Τερεζάκη σε μια εκ νέου προσπάθεια να μεταπείσει τα υπόλοιπα μέλη της τότε διοίκησης του Ολυμπιακού προκειμένου να βοηθήσουν για τη λειτουργία και την περαιτέρω ενίσχυση του τμήματος. Εν αντιθέσει με την πρώτη προσπάθεια του Τερεζάκη, η δεύτερη είχε περισσότερους υποστηρικτές, ειδικά και μετά τις επιτυχίες του συλλόγου σε τοπικό επίπεδο. Τελικά, προς αποφυγήν εσωτερικών διαμαχών μεταξύ των μελών της διοίκησης του Ολυμπιακού, αλλά και λόγω της απροθυμίας του Τερεζάκη να συνεχίσει να αποτελεί τον μοναδικό χρηματοδότη ολόκληρου του τμήματος, αποφασίστηκε ομόφωνα το 1926 η παύση της λειτουργίας του.

Το σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού παρέμεινε ανενεργό για κάτι λιγότερο από πέντε δεκαετίες, καθώς ενδιάμεσα, κανείς από τους διατελέσαντες προέδρους του ερυθρόλευκου συλλόγου δεν έδειξε σοβαρό ενδιαφέρον για την επανεμφάνιση και την επαναλειτουργία του συγκεκριμένου τμήματος, παρά την ίδρυση της αντίστοιχης Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας το 1951, η οποία έδωσε περισσότερη επισημότητα στο συγκεκριμένο άθλημα.

Προσπάθεια αναγέννησης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1972, την προεδρία του Ολυμπιακού ανέλαβε ο Νίκος Γουλανδρής, ο οποίος προσπάθησε με όλες του τις δυνάμεις να ενισχύσει τον σύλλογο σε όλα τα επίπεδα σε μία πολύ δύσκολη περίοδο για τη χώρα και το σύλλογο, αυτή της Χούντας των Συνταγματαρχών.

Φυσικά, το μέχρι τότε ανενεργό σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού, δε μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση, με τον Γουλανδρή να προχωράει στην άμεση επανεμφάνιση και επαναλειτουργία του. Μάλιστα, ο Νίκος Γουλανδρής κατόρθωσε με αστραπιαίες κινήσεις να οργανώσει από την αρχή το τμήμα, να το στελεχώσει με αξιόλογους αθλητές και να το βοηθήσει να λάβει μέρος στο Πανελλήνιο διασυλλογικό κύπελλο σκακιού του 1972.

Τον Ολυμπιακό στελέχωσαν πολλοί αθλητές του Πειραϊκού Ομίλου Σκακιστών (Π.Ο.Σ.), ο οποίος αποτελεί μέχρι και σήμερα έναν από τους ιστορικότερους ελληνικούς σκακιστικούς συλλόγους. Μάλιστα, ο Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών είναι ο αρχαιότερος σήμερα σκακιστικός σύλλογος με συνεχή και αδιάλειπτη παρουσία στη σκακστική ζωή της Ελλάδος εδώ και δεκαετίες, ενώ είναι και ο μόνος σύλλογος από αυτούς που ίδρυσαν την Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία το 1948, ο οποίος έχει καταφέρει να επιβιώσει μέχρι σήμερα.

Επρόκειτο για μία μεγάλη επιτυχία του Γουλανδρή να καταφέρει να στελεχώσει τόσο γρήγορα το νεοεπανασυσταθέν σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού με αθλητές ενός τόσο ιστορικού σωματείου.

Οριστική αδρανοποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίκος Γουλανδρής κατέθεσε μεγάλες προσπάθειες ώστε να κρατήσει το σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού σε υψηλό επίπεδο, ωστόσο τα περισσότερα μέλη της τότε διοίκηση του Ολυμπιακού ασχολούνταν περισσότερο με τα υπόλοιπα τμήματα του συλλόγου που σημείωναν πανελλήνιες επιτυχίες με αποτέλεσμα να μείνει μόνος του στην προσπάθεια αυτή και τελικά να εγκαταλείψει και αυτός το σκακιστικό τμήμα το οποίο παρήκμαζε με αργούς και σταθερούς ρυθμούς. Το 1974, ένα χρόνο πριν το τέλος της προεδρίας του Γουλανδρή, το σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού σταμάτησε και επίσημα τη λειτουργία του.

Το τμήμα παραμένει ανενεργό μέχρι και σήμερα.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1 Διασυλλογικό Κύπελλο Συλλόγων Πειραιά
    • 1925
  • 1 Εσωτερικό Πρωτάθλημα Σκάκι Πειραιά
    • 1926

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]