Εθνικός Πειραιώς (υδατοσφαίριση)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση



Εθνικός Πειραιώς
Τμήμα Πόλο
Ethnikos.jpg
Water polo pictogram.svg
Πληροφορίες
Έτος ίδρυσης 1923
Έδρα Παπαστράτειο Κολυμβητήριο
Πρόεδρος Αντώνης Πρίντεζης
Προπονητής Άνδρες: Φάνης Κουντουδιός
Γυναίκες: Γιώργος Τσόκας
Κατηγορία Άνδρες: Α1
Γυναίκες: Α1
Τμήματα του Εθνικού Πειραιώς
Football pictogram.svg Basketball pictogram.svg Volleyball (indoor) pictogram.svg
Ποδόσφαιρο Μπάσκετ Βόλεϊ
Water polo pictogram.svg Water polo pictogram.svg Swimming pictogram.svg
Πόλο (Ανδρών) Πόλο (Γυναικών) Κολύμβηση
Wrestling pictogram.svg Field hockey pictogram.svg Canoeing (slalom) pictogram.svg
Παγκράτιο Χόκεϊ επί χόρτου Κανόε καγιάκ

Το τμήμα υδατοσφαίρισης του Εθνικού Ο.Φ.Π.Φ. ιδρύθηκε το 1923 και ήταν από τα πρώτα του συλλόγου.

Υδατοσφαίριση ανδρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωταθλητής στο πόλο το 1926

Ο Εθνικός στο άθλημα της υδατοσφαίρισης έχει κατακτήσει τα περισσότερα Πρωταθλήματα Ελλάδος, τα περισσότερα από κάθε άλλη ομάδα. Κυριαρχούσε στο άθλημα κατά τις δεκαετίες '50, '60, '70 και '80 και γι' αυτόν τον λόγο του είχε αποδοθεί το προσωνύμιο Αυτοκράτορας. Πιο συγκεκριμένα,ο Εθνικός έχει κατακτήσει 38 πρωταθλήματα και 12 κύπελλα Ελλάδας ανδρών, ενώ έχει πετύχει το Νταμπλ 9 φορές.

Είχε το απόλυτο σερί πρωταθλημάτων από το 1953 ως το 1969 (18 συνεχόμενα) και από το 1972 ως το 1985 (14 συνεχόμενα), ρεκόρ εντυπωσιακά και ακατάρριπτα μέχρι σήμερα.

Κατά τη δεκαετία του '50 ξεκίνησε ένα μεγάλο αήττητο σερί σε αγώνες πρωταθλήματος, που κράτησε για 13 ολόκληρα χρόνια. Συγκεκριμένα, μετά την ήττα του με 2-1 από τον Ολυμπιακό στις 21 Σεπτεμβρίου του 1951, ηττήθηκε ξανά από τον ίδιο αντίπαλο στις 7 Αυγούστου του 1964 με 5-4. Ενδιάμεσα παρέμεινε αήττητος σε 75 αγώνες, όπου κέρδισε τους 71 ενώ 4 έληξαν ισόπαλοι. Η τελευταία ισοπαλία σημειώθηκε σε αγώνα με το Παλαιό Φάληρο στις 19 Σεπτεμβρίου του 1953. Ύστερα από αυτόν τον αγώνα ξεκίνησε κι ένα νικηφόρο σερι παράλληλα με το τρέχον αήττητο, που κράτησε για 11 χρόνια και 64 αγώνες μέχρι την ήττα του 1964.

Στο πρωτάθλημα του 1969, σύμφωνα με τον τύπο της εποχής, ο τελικός μεταξύ Ολυμπιακού και Εθνικού δεν έγινε ποτέ διότι ο Ολυμπιακός δεν «κατέβηκε» να αγωνιστεί εξαιτίας του θανάτου του προέδρου του. Οι δύο ομάδες αναδείχθηκαν «συμπρωταθληταί», ενώ στη συνέχεια έγινε κλήρωση μεταξύ των δύο για τον καθορισμό της ομάδας που θα αγωνιζόταν στο κύπελλο πρωταθλητριών, ο οποίος τελικά ήταν ο Ολυμπιακός.

Το 1980 η ανδρική ομάδα πόλο του Εθνικού έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που συμμετείχε στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος υδατοσφαίρισης.[1] To 1981 η ομάδα πήρε την τέταρτη θέση στο Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης υδατοσφαίρισης ανδρών.

Μέσα στη δεκαετία του '80, ο Εθνικός κατάφερε να παραμείνει αήττητος στα πλαίσια του πρωταθλήματος Ελλάδας για σχεδόν έξι χρόνια και 101 συνεχόμενους αγώνες πρωταθλήματος. Συγκεκριμένα μετά την ήττα του από τη Γλυφάδα με 3-5 στις 27 Σεπτεμβρίου του 1980, ηττήθηκε ξανά στις 10 Μαΐου του 1986 από τη Βουλιαγμένη με 7-8. Ενδιάμεσα κατέκτησε 5 συνεχόμενα αήττητα πρωταθλήματα (1981, 1982, 1983, 1984 και 1985), ενώ από τους 101 συνεχόμενους αγώνες χωρίς ήττα κέρδισε στους 100 και έφερε μία ισοπαλία. Από τις 100 νίκες, οι 86 ήταν συνεχόμενες (το μεγαλύτερο σερί νικών στο πρωτάθλημα ως το 2016 όταν και το έσπασε ο Ολυμπιακός), καθώς μετά την ήττα του από τη Γλυφάδα το 1980 ο επόμενος αγώνας στον οποίο δεν αναδείχθηκε νικητής ήταν η ισοπαλία 6-6 εναντίον της ίδιας ομάδας στις 24 Αυγούστου του 1985.

Η ήττα αυτή του 1986 από τη Βουλιαγμένη του στέρησε και τον τίτλο για πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια, και σήμανε το τέλος της χρυσής εποχής του αυτοκράτορα, καθώς έκτοτε έχει κατακτήσει μόλις τρία πρωταθλήματα (1988, 1994, 2006).

Το 2003 η ανδρική ομάδα πόλο του Εθνικού αγωνίστηκε στον ημιτελικό του Λεν Τρόφυ.

Ανάμεσα στους πολλούς και σημαντικούς υδατοσφαιριστές του τμήματος όλα αυτά τα χρόνια ξεχωρίζουν οι Ανδρέας Γαρύφαλλος, θεωρούμενος ο Πατριάρχης της ελληνικής υδατοσφαίρισης, Θωμάς Καραλόγος, Γιάννης Καραλόγος και πιο πρόσφατα οι Νώντας Σαμαρτζίδης και Μάκης Βολτυράκης. Επίσης, ο μεγάλος Ούγγρος αθλητής και προπονητής Πέτερ Ρούσοραν αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του Εθνικού, οδηγώντας τον ως προπονητής σε 3 συνεχόμενα πρωταθλήματα Ελλάδος (1981-84) και σε Ντάμπλ το 1988.

Τρέχουσα σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1-Χ.Αϊβαλιώτης 2-Χ.Κουτσιαλής 3-Κυριακάκης 4-Μ.Βουλγαράκης 5-Κόχειλας 6-Καρούντζος 7-Θαλασσινός 8-Μπιλάλης 9-Τσαχειλίδης 10-Αργυρόπουλος 11-Τζώρτζης 12-Βουνισέας 13-Ξανθόπουλος 14-Μπεριστιάνος 15-Π.Τζωρτζάτος

Προπονητής: Φάνης Κουντουδιός

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αξιόλογοι υδατοσφαιριστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αξιόλογοι προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υδατοσφαίριση Γυναικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τμήμα της γυναικείας υδατοσαφαίρισης του Εθνικού ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1980. Πολύ νωρίς κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας. Το 2010 απέκτησε τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο του συλλόγου, επικρατώντας σε διπλό τελικό επί της Χάντι Μανσίσκ και κατέκτησε το Len Trophy. Την ίδια χρονιά αναμετρήθηκε με την Πρωταθλήτρια Ευρώπης, Βουλιαγμένη, για τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ, όμως δεν κατάφερε να επιβληθεί της αντιπάλου.

Τρέχουσα σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1-Ξ.Λεοντσίνη 2-Δουρέκα 3-Αντ.Βάσιλα 4-Χυδηριώτη 5-Κούβδου 6-Ζέκου 7-Φραγκιουδάκη 8-Καλαργυρού 9-Αμ.Πάτερου 10-Γρηγοριάδη 11-Β.Μαυρέλου 12-Αικ.Αποστολίδου 13-Βλοντάκη 14-Κούγκουλη 15-Μπεκρή 16-Μ. Βασιλακοπούλου

Προπονητής: Γιώργος Τσόκας

Αξιόλογες αθλήτριες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αξιόλογοι προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ευρωπαϊκοί τελικοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σεζόν Διοργάνωση Πόλη τελικού Κυπελλούχος Φιναλίστ Σκορ
2009–10
LEN Trophy Μανσίσκ & Πειραιάς Flag of Greece.svg Εθνικός Flag of Russia.svg Χάντι Μανσίσκ 12–13 & 13–12 (παρ., 4–1 πέν.)
2010
Σούπερ Καπ Αθήνα Flag of Greece.svg Βουλιαγμένη Flag of Greece.svg Εθνικός 13−5

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Επίσημη σελίδα Εθνικού
  2. Δια τους φιλάθλους, εφημερ. «ΕΜΠΡΟΣ», 21 Μαΐου 1946

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]