Νομός Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νομός Ηρακλείου
Η θέση του νομού στην Ελλάδα
Διοίκηση
Χώρα: Ελλάδα
Περιφέρεια: Κρήτη
Αριθμός δήμων: 8
Νομάρχης: Οι νομαρχίες
καταργήθηκαν στις
31 Δεκεμβρίου 2010
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα: Κρήτη
Αριθμός επαρχιών: 7
Πρωτεύουσα: Ηράκλειο
Πληθυσμός: 304.270[1]
Έκταση: 2.641 χλμ²
Άλλα
Ταχυδρομικοί κώδικες: 70* **, 71* **
Τηλεφωνικοί κωδικοί: 2810
Πινακίδες αυτοκινήτων: ΗΚ, ΗΡ, ΗΚΑ, ΗΚΕ, ΗΡΑ
Κωδικ. ISO 3166-2: GR-91

Ο Νομός Ηρακλείου είναι ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας και συγκεκριμένα ένας από τους 4 νομούς της περιφέρειας Κρήτης.

Φυσική εξέταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο νομός Ηρακλείου καταλαμβάνει το ομαλότερο και μεγαλύτερο τμήμα ανάμεσα στα όρη Ίδη (Δυτικά) και Δίκτη (Ανατολικά). Χωρίζεται σε δυο μέρη από μια χαμηλή οροσειρά. Το βόρειο μέρος περιλαμβάνει κατάφυτες κοιλάδες, χαμηλές λοφοπλαγιές αλλά και πεδιάδες, με σημαντικότερη την πεδιάδα του Καστελλίου. Το νότιο τμήμα κυριαρχείται από την πεδιάδα της Μεσαράς. Στα δυτικά βρίσκεται ο ορεινός όγκος της Ίδης με ψηλότερη κορυφή στην Π.Ε. Ηρακλείου τον Κούσσακα (2209μ). Στα ανατολικά βρίσκεται η Δίκτη με ψηλότερη κορυφή στην Π.Ε. Ηρακλείου τον Αφέντη Χριστό (2141 μ). Στα νότια βρίσκονται τα Αστερούσια όρη με ψηλότερη κορυφή τον Κόφινα (1231 μ).

Επίσης τα τελευταία 20 χρόνια ολόκληρο το βόρειο παραλιακό μέτωπο του νομού, από την Αγία Πελαγία μέχρι τα Μάλια έχει αξιοποιηθεί τουριστικά και αστικοποιηθεί με μεγάλο βαθμό.

Ο νομός Ηρακλείου διαρρέεται από ποταμούς, όπως ο Γαζανός, ο Αναποδάρης, ο Γιόφυρος, ο Αποσελέμης και ο Γεροπόταμος. Πολλοί από αυτούς εκβάλουν στο Λιβυκό Πέλαγος και άλλοι στο Κρητικό Πέλαγος. Στην Π.Ε. Ηρακλείου ανήκει και η νησίδα Δία, στα βόρεια παράλια. Στο Λιβυκό υπάρχουν διάφορα ερημονήσια, όπως η Παπαδόπλακα και το Τραφονήσι. Στα σημαντικότερα ακρωτήρια περιλαμβάνονται της Χερσονήσου και ο Σταυρός στα βόρεια, όπως επίσης το Λίθινο στα νότια. Κόλποι που σχηματίζονται στα μεν βόρεια είναι ο Κόλπος του Ηρακλείου, ενώ στα νότια ο Κόλπος της Μεσαράς.

Οικονομική εξέταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικονομία της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου βασίζεται κυρίως στη γεωργία και στον τουρισμό. Ειδικότερα, στις πεδιάδες της Μεσαράς, του Ηρακλείου και του Καστελίου (ή Καστελλίου) παράγονται ελιές, ελαιόλαδο, σταφίδες, δημητριακά, εσπεριδοειδή και οπωροκηπευτικά κ.α.. Σε παράλιες περιοχές, όπως η Άρβη και τα Μάλια παράγονται και μπανάνες. Αξιοσημείωτη είναι και η καλλιέργεια του δίκταμου σε περιοχές της Βιάννου και γενικά στις υπώρειες του όρους Δίκτη, όπως η Έμπαρος.

Ο τουρισμός συντελεί επίσης στην οικονομική ανάπτυξη της Π.Ε. Περιοχές αρχαιολογικού ενδιαφέροντος όπως η Κνωσός, η Φαιστός, η Γόρτυνα, η Τύλισος και τα Μάλια, προσελκύουν αρχαιολάτρες και μη, από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Παράλληλα, οι παραλίες και τα τουριστικά καταλύματα σε τόπους όπως η Αμμουδάρα, η πόλη του Ηρακλείου, του Κοκκίνη Χάνι, οι Γούρνες, οι Γούβες, η Χερσόνησος, η Σταλίδα, τα Μάλια, η Αγία Πελαγία, και στα νότια τα Μάταλα, αποτελούν πόλο έλξης για εκατομμύρια επισκέπτες από όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες.

Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου
Περιφερειακή ενότητα
Θέση της Π.Ε. Ηρακλείου στο χάρτη της Ελλάδας.
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Πρωτεύουσα Ηράκλειο
Δήμοι 8
Διοίκηση  
 • Αντιπεριφερειάρχης Ευριπίδης Κουκιαδάκης
Διοικητική διαίρεση  
 • Περιφέρεια Κρήτης
Γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτη
Έκταση  
 • Συνολική 2.641 τ.χλμ
 • Κατάταξη 18η
Πληθυσμός  
 • Συνολικός 305.490 (2011)
 • Κατάταξη πληθ.
 • Πυκνότητα 115,6 κάτ./χλμ²
 • Κατάταξη πυκν. 11η
Ταχ. κώδικες 70* **, 71* **
Πιν. αυτοκινήτων ΗΚ, ΗΡ, ΗΚΑ, ΗΚΕ, ΗΡΑ
Ιστότοπος crete.gov.gr

Η Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου αποτελεί τμήμα της Περιφέρειας Κρήτης. Από την 1η Ιανουαρίου του 2011 η νομαρχία Ηρακλείου καταργήθηκε και συστάθηκε η Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Πρωτεύουσα της Π.Ε. είναι το Ηράκλειο.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Παιδεία, εκδ. Μαλλιάρης- Παιδεία, 2006, τόμος 10, σελ. 74-75.