Δία Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°26′57″N 25°13′07″E / 35.449239°N 25.218568°E / 35.449239; 25.218568

Δία
Εναέρια φωτογραφία της νησίδας.
Γεωγραφία
Συντεταγμένες 35°26′N 25°13′E / 35.433°N 25.217°E / 35.433; 25.217
Αρχιπέλαγος Κρητικό
Νησιωτικό σύμπλεγμα Κανένα
Αριθμός νήσων 1
Έκταση 11,91 χλμ2
Χώρα
Περιφέρεια Περιφέρεια Κρήτης
Νομός Ηρακλείου
Δήμος Χερσονήσου
Δημογραφικά
Πληθυσμός 0 (απογραφής 2011)
Πρόσθετες πληροφορίες
Ιστοσελίδα www.hersonisos.gr

Η Δία, ή Ντία, είναι νησίδα του Κρητικού Πελάγους και βρίσκεται βόρεια του Ηρακλείου από το οποίο απέχει 7 ναυτικά μίλια. Έχει έκταση 11,91 χλμ2, με μέγιστο μήκος και πλάτος 5 και 3 χλμ αντίστοιχα.[1] Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χερσονήσου, στην τοπική κοινότητα Ελιάς Ηρακλείου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητη.

Πανίδα και χλωρίδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Δία υπάρχουν πολλά προστατευόμενα ενδημικά είδη ζώων, όπως το σαλιγκάρι Albinaria retusa, η σαύρα Podarcis erhardii schiebeli, το αγριοκούνελο Oryctolagus cuniculus cnossius, αλλά και φυτών, όπως το χασμόφυτο Carlina diae. Στο νησί φωλιάζει και ο μαυροπετρίτης, είδος γερακιού, όπου ο πληθυσμός του παρακολουθείται από ορνιθολόγους.[2] Η Δία είναι ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Φύση (Natura) 2000 και είναι ελεγχόμενη κυνηγετική περιοχή.[3]

Αρχαίο λιμάνι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1976, ο Ζακ-Υβ Κουστώ πραγματοποίησε υποβρύχιες έρευνες στην Δία και ανακάλυψε ίχνη από αρχαίο τεχνητό λιμάνι.[4] Στην θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στο Ηράκλειο και στην Δία ανεβρεθεί από τον Κουστό και το ναυάγιο του Γαλλικού πλοίου του 17ου αιώνα «La Therese». Το πλοίο αποτελούσε μέρος Γαλλικής βοήθειας που είχε σταλεί στον Χάνδακα κατά την πολιορκία του από τους Οθωμανούς και ήταν το μόνο πλοίο που βυθίστηκε στις 24 Ιουνίου 1669. Ήταν η υποναυαρχίδα του στόλου και βυθίστηκε από έκρηξη στην πυριτιδαποθήκη του.[5]

Μυθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με το μύθο, το νησί δημιουργήθηκε από τον Δία. Κάποτε που ο Δίας εξουσίαζε τον κόσμο από τον θρόνο του στον Όλυμπο, κοίταξε προς την γενέτειρά του, την Κρήτη, και τότε είδε έκπληκτος τους πατριώτες του Κρητικούς να κυνηγούν με τόξα και ακόντια, αφανίζοντας τους αγαπημένους του αίγαγρους, τα παιδιά της Αμάλθειας που τον έθρεψε με το γάλα της όταν κρύβονταν από τον πατέρα του τον Κρόνο στο σπήλαιο Δικταίο Άντρο. Θύμωσε λοιπόν τόσο πολύ που αποφάσισε να σκοτώσει όλους τους Κρητικούς. Αμέσως έριξε στο πέλαγος ένα κεραυνό και ένα τεράστιο τέρας αναδύθηκε με σκοπό να καταστρέψει τους Κρητικούς. Ωστόσο, οι υπόλοιποι θεοί προσπάθησαν να τον κάνουν να αλλάξει γνώμη, αλλά μάταια. Τότε ο Ποσειδώνας, που από το βασίλειο του, τη θάλασσα, βγήκε το θηρίο, είπε στο Δία: «Πατέρα και βασιλιά μου πως μπορείς να αφανίσεις τους Κουρήτες, έτσι θα τους ξεπληρώσεις ότι καλό σου έκαμαν;». Οι Κουρήτες ήταν Κρητικοί που χτυπούσαν δυνατά της ασπίδες τους για να μην ακούσει ο πατέρας του ο Κρόνος το κλάμα του και τον φάει. Ο Δίας αμέσως άλλαξε γνώμη. Τότε πήρε δύο κομμάτια παξιμάδι και τα πέταξε ανοικτά της Κρήτης. Όταν λοιπόν πήγε το τέρας να τα φάει, αυτός με ένα κεραυνό το πέτρωσε μαζί με τα παξιμάδια. Έτσι, γεννήθηκε η Ντία και τα δύο νησάκια, το Παξιμάδι και το Πεταλίδι.

Επίσης, σύμφωνα με μια παραλλαγή του μύθου, ο Θησέας, αφού σκότωσε τον Μινώταυρο, διέφυγε στην Ντία μαζί με την Αριάδνη.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]