Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Για το βουλευτή Χίου, δείτε Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος (βουλευτής Χίου)
Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος
Γέννηση
Σμύρνη
Θάνατος
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα καθηγητής πανεπιστημίου και πολιτικός
Σχολές Φοίτησης Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Αξίωμα Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας

Ο Κωνσταντίνος Ι. Δεσποτόπουλος (Σμύρνη 8 Φεβρουαρίου 1913 - Αθήνα 7 Φεβρουαρίου 2016)[1] [2] ήταν Έλληνας φιλόσοφος και πολιτικός στοχαστής, αντιστασιακός, ακαδημαϊκός καθηγητής, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και πρώην υπουργός Παιδείας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 8 Φεβρουαρίου 1913. Mετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Εξελέγη καθηγητής φιλοσοφίας στο ίδιο πανεπιστήμιο, δίδαξε επίσης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στο πανεπιστήμιο της πόλης Νανσύ, στη Γαλλία.[3]

Σε νεαρή ηλικία συνδέθηκε με στενή φιλία με τους Παναγιώτη Κανελλόπουλο, Κωνσταντίνο Τσάτσο και Γεώργιο Καρτάλη. Στη διάρκεια της Κατοχής έλαβε μέρος στην Αντίσταση και το 1945 ανέλαβε την προεδρία του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου Νέων, θέση από την οποία εργάστηκε για την προώθηση της υπόθεσης της ένταξης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. Το 1947 απολύθηκε από την θέση του Υφηγητή στο πανεπιστήμιο, αρνούμενος να υπογράψει «δήλωση», αντιτείνοντας στους βασανιστές του: «Έχω καθήκον να περισώσω την τιμήν της ελληνικής φιλοσοφίας».[4] Εκτοπίστηκε αρχικά στην Ικαρία και κατόπιν στην Μακρόνησο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1950.[4][5]

Το 1989 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου παιδείας στην κυβέρνηση Γρίβα και το 1990 στην κυβέρνηση Ζολώτα.[6]

Έχει τιμηθεί πλείστες φορές ενώ το 1984 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.[7] της οποίας το 1993 ανέλαβε πρόεδρος.[8] Επίσης ήταν επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και μέλος διαφόρων ξένων ακαδημιών. Έχει εκδώσει πάνω από 30 βιβλία σχετικά με φιλοσοφικά και ιστορικά θέματα.

Το 1990 προτάθηκε από τον Ενιαίο Συνασπισμό (όπου μετείχε και το ΚΚΕ) κατά την τέταρτη και πέμπτη ψηφοφορία για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Έλαβε 21 ψήφους κατά την διαδικασία της ψηφοφορίας στην Βουλή, ερχόμενος πίσω από τους Κωνσταντίνο Καραμανλή (πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που τελικά εξελέγη) και Ιωάννη Αλευρά (πρόταση του ΠΑΣΟΚ). Στο δημοψήφισμα του 2015 τάχθηκε υπέρ του ''Ναι''.[9]

Διέμενε μόνιμα στην Αθήνα. Απεβίωσε στις 7 Φεβρουαρίου 2016, μια ημέρα πριν κλείσει την ηλικία των 103 ετών.[2]

Εργoγραφία (επιλ.)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το δικαίωμα ως διανόημα του νομοθέτου. Διδακτορική διατριβή. Αθήνα. 1939. 
  • Πολιτικά, 1934-1945. Αθήνα: Παπαζήσης. 1945. 
  • Ο άνθρωπος και η πολιτεία. Αθήνα: Παπαζήσης. 1945. 
  • Ηθικά. Αθήνα: Ίκαρος. 1947. 
  • Φιλοσοφία του Δικαίου. Αθήνα: Παπαζήσης. 1954. 
  • Πολιτική φιλοσοφία του Πλάτωνος. Αθήνα: Σεφερλής. 1957.  Β' έκδοση: Παπαζήσης, 1980.
  • Ηθικά Β'. Αθήνα: Παπαζήσης. 1962. 
  • Φιλολογικά. Αθήνα: Φέξης. 1964. 
  • Φιλοσοφικά μελετήματα, 1963-1965. Αθήνα: Φέξης. 1965. 
  • (στα γαλλικά) Grèce: 1821-1971. Νανσύ. 1973. OCLC 462386949. 
  • (στα γαλλικά) Études sur la liberté. Παρίσι: Marcel Rivière. 1974. 
  • Μελετήματα ηθικής. Αθήνα: Παπαζήσης. 1976. 
  • Θέματα ιστορίας και πολιτικής. Αθήνα: Παπαζήσης. 1977. 
  • Μελετήματα φιλοσοφίας. Αθήνα: Παπαζήσης. 1978. ISBN 9600207925. 
  • Φιλοσοφία της ιστορίας κατά Πλάτωνα. Αθήνα: Παπαζήσης. 1982. 
  • Φιλοσοφία της ιστορίας κατά Δημόκριτον. Αθήνα: Παπαζήσης. 1983. 
  • Δοκίμια και λόγοι. Αθήνα: Εστία. 1983. ISBN 9600207909. 
  • Επίμαχοι θεσμοί και άλλα θέματα. Αθήνα: Παπαζήσης. 1987. ISBN 9600207909. 
  • «Το κοινωνικό πρόβλημα κατ' Αριστοτέλη». Νέα Κοινωνιολογία 8: 29-34. 1990. 
  • Φιλοσοφία και διαλεκτική. Θεσσαλονίκη: Βάνιας. 1990. 
  • Ελληνικά. Αθήνα: Παπαζήσης. 1994.  Επανέκδοση: 1998. ISBN 9600210462.
  • Φήμη Απόντων. Αθήνα: Καστανιώτης. 1995. ISBN 9600314012. 
  • Από το βήμα της Ακαδημίας. Αθήνα: Νέα Σύνορα-Λιβάνης. 1996. ISBN 9602366427. 
  • «H αριστοτέλεια έννοια της προαιρέσεως». Η Αριστοτελική ηθική και οι επιδράσεις της. Πρακτικά Α' Διεθνούς Συνεδρίου. Αθήνα. 1996, σελ. 72-80. 
  • «Η έννοια της πολιτικής κατ' Αριστοτέλη». Η πολιτική φιλοσοφία του Αριστοτέλη και οι επιδράσεις της. Πρακτικά Β' Διεθνούς Συνεδρίου. Αθήνα. 1997, σελ. 118-130. 
  • Συμβολή στη φιλοσοφία της εργασίας. Αθήνα: Παπαζήσης. 1997. ISBN 960021218Χ. 
  • Μελετήματα φιλολογίας και φιλοσοφίας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. 1998. ISBN 9603445428. 
  • Φιλοσοφίας εγκώμιον. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. 1999. ISBN 9603447633. 
  • Περί προσώπων και θεσμών. Αθήνα: Παπαζήσης. 2000. ISBN 9600214247. 
  • Φιλοσοφία και θεωρία του πολιτισμού. Αθήνα: Παπαζήσης. 2001. ISBN 9600215235. 
  • Αοιδήμων φήμη. Αθήνα: Τυπωθήτω. 2005. ISBN 9604021970. 
  • Αναπολήσεις. A'. Αθήνα: Παπαζήσης. 2005. ISBN 9600218985. 
  • Αναπολήσεις. Β'. Αθήνα: Παπαζήσης. 2006. ISBN 9600220261. 
  • Φιλοσοφικά. Αθήνα: Παπαζήσης. 2007. ISBN 9600221473. 
  • Αναπολήσεις. Γ'. Αθήνα: Παπαζήσης. 2013. ISBN 9600228380. 


Εκτενής εργογραφία του Κ.Ι. Δεσποτόπουλου υπάρχει στη σελίδα του Εργαστηρίου Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας (Φιλοσοφική Σχολή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας).[10] Συνοπτικότερα, στο ΕΚΕΒΙ.[11]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Εκατό ετών ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος». Αντίβαρο. 13 Φεβρουαρίου 2013. http://www.antibaro.gr/article/7343. Ανακτήθηκε στις 27.08.2013. 
  2. 2,0 2,1 Κατσιγέρας, Μιχάλης (7 Φεβρουαρίου 2016). «Πέθανε ο καθηγητής Κωνσταντίνος Ι. Δεσποτόπουλος». kathimerini.gr. http://www.kathimerini.gr/848589/article/epikairothta/ellada/apeviwse-o-ka8hghths-kwnstantinos-despotopoylos. Ανακτήθηκε στις 7.07.2016. 
  3. «Δεσποτόπουλος Kωνσταντίνος». Ακαδημία Αθηνών. http://www.academyofathens.gr/ecportal.asp?id=330&nt=18. Ανακτήθηκε στις 7.07.2016. 
  4. 4,0 4,1 Ευσταθιάδης, Στάθης (7 Ιανουαρίου 2007). «Ζωή σαν Ιστορία: Η αφήγηση για μια κρίσιμη εικοσαετία μέσα από προσωπικά βιώματα». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=178233&wordsinarticle=δεσποτόπουλος. Ανακτήθηκε στις 9.02.2016. 
  5. Ο «Κώστας» στη Μακρόνησο - άρθρο της Εφημερίδας των Συντακτών
  6. Αδαμοπούλου, Μαίρη (7 Φεβρουαρίου 2016). «Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 103 ετών ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος». tanea.gr. http://www.tanea.gr/news/nsin/article/5332597/efyge-apo-th-zwh-se-hlikia-103-etwn-o-kwnstantinos-despotopoylos/. Ανακτήθηκε στις 7.07.2016. 
  7. «Τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών κατά σειρά εκλογής». Ακαδημία Αθηνών. http://www.academyofathens.gr/ecPage.asp?id=436&nt=18&lang=1. Ανακτήθηκε στις 7.07.2016. 
  8. «Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών από την ίδρυσή της». Ακαδημία Αθηνών. http://www.academyofathens.gr/ecportal.asp?id=211&nt=18. Ανακτήθηκε στις 7.07.2016. 
  9. «Τα δημόσια πρόσωπα της χώρας παίρνουν θέση για το δημοψήφισμα». news247.gr. 2 Ιουλίου 2015. http://news247.gr/eidiseis/koinonia/ta-dhmosia-proswpa-ths-xwras-pairnoyn-thesh-gia-to-dhmopshfisma.3557849.html. Ανακτήθηκε στις 8.02.2016. 
  10. «(Κ.Ι. Δεσποτόπουλος - τεκμήρια)». Εργαστήριο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας. http://www.kenef.phil.uoi.gr/dynamic/auth_books.php?Name_ID=1807. Ανακτήθηκε στις 8.02.2016. 
  11. «Δεσποτόπουλος Κωνσταντίνος Ι.- Εργογραφία». Σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς. EKEBI. http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=462&t=1255. Ανακτήθηκε στις 8.02.2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]