Δήμος Λαυρεωτικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δήμος Λαυρεωτικής
Δήμος

Έμβλημα

2011 Dimos Lavreotikis.png

Η θέση του δήμου στην Αττική

Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Έδρα Λαύριο
Διοίκηση  
 • Δήμαρχος Δημήτριος Λουκάς (2014)
Διοικητική διαίρεση  
 • Αποκ. διοίκηση Αττικής
 • Περιφέρεια Αττικής
 • Περιφ. ενότητα Ανατολική Αττική
Διαμέρισμα Στερεά Ελλάδα
Έκταση 176.87 km2
Πληθυσμός 25.102 (απογραφή 2011)
Ιστότοπος http://www.lavreotiki.gr/

Ο Δήμος Λαυρεωτικής είναι δήμος της Περιφέρειας Αττικής ο οποίος συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και προήλθε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Λαυρεωτικής, Κερατέας και της κοινότητας Αγίου Κωνσταντίνου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 176.87 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 25.102 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι το Λαύριο. Το έμβλημα του Δήμου Λαυρεωτικής είναι "μεταλλευτική κάμινος εκπέμπουσα καπνόν" σύμφωνα με το Β.Δ. της 22 Νοεμβρίου 1891 (ΦΕΚ 333) "Περί μετονομασίας του Δήμου Σουνιέων εις Δήμον Λαυρεωτικής και καθορισμού του εμβλήματος της σφραγίδος αυτού".[1]. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Λαυρεωτική, βλέπε στο αντίστοιχο λήμμα.

Διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενότητα Κοινότητες Πληθ. Οικισμοί
Λαυρεωτικής Λαυρεωτικής 10.612 Λαύριο , Άνω Θορικό , Θορικό , Κάτω Ποσειδωνία , Κάτω Σούνιο , Λεγρενά
Κερατέας Κερατέας 13.246 Κερατέα, Αγία Μαρίνα Μικρολίμανου, Αγίασμα, Άγιος Γεώργιος Θορικού, Άγιος Γεώργιος, Άνω Δασκαλειό (τ. οι Μπουζαλάδες), Αρί, Αυρόκαστρο, Βένιο Δασκαλειού, Βίντζι Δασκαλειού, Δασκαλειό, Δημολάκι, Διόνυσος, Διψέλιζα, Ελαιοχώρι, Ελιές Δασκαλειού (τ. η Παραλία Δασκαλειού), Ζαπάνι, Ζάστανο, Κακή Θάλασσα (τ. Παραλία Κακής Θαλάσσης), Καλοπήγαδο, Κόντρα Βιλαρά, Μαλιακούκι, Μαλιαστέκα, Μανούτσο, Μαρίστρα, Μαρκάτι, Μεγάλα Πεύκα, Μεγάλη Αυλή, Μητροπήσι, Μικρολίμανο, Μονή Κακιάς Θάλασσας, Μύλος, Μυρτέζα, Ντάρδεζα, Παλιοκαμάριζα, Πανόραμα Μικρολίμανου, Πεύκα, Περιγιάλι, Πλάκα, Πόρτο Εννιά, Πρισιλίμες, Ριμπάρι, Ρουμουντί, Ρουντζέρι Λεμπρού, Σάκκα, Σκάλεζα Μητραντώνη, Σπηλιαζέζα, Συντερίνα, Συρί, Τζαρδαβίλα Μόκριζας, Τζονίμα, Τογάνι Λάκιζας, Τρεχαντιέρα, Τριανταφυλλιά, Φάνωσι, Φέριζα, Χάρακας, Χάρβαλο
Αγίου Κωνσταντίνου Αγίου Κωνσταντίνου 687 Άγιος Κωνσταντίνος , Εσπερίδες

Ιστορική εξέλιξη του Δήμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δήμος Λαυρίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δήμος Λαυρεωτικής του σχεδίου Καποδίστριας

Ο Δήμος Λαυρίου συστάθηκε την 1-10-1835 (ΦΕΚ Α΄17/1835) και καταλάμβανε περίπου τον χώρο που καλύπτουν οι σημερινοί δήμοι Λαυρεωτικής και Σαρωνικού. Περιλάμβανε τους οικισμούς Κερατέα, Κουβαράς, Καλύβια, Όλυμπος, Ανάβυσσος, Εργαστήρια, και Θορικός. Ο δήμος ήταν Γ΄ τάξης και είχε πληθυσμό 1.238 κατοίκους. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Κερατέα η οποία είχε τότε πληθυσμό 474 κατοίκους. Ο Δήμος Λαυρίου διατηρήθηκε μέχρι το 1890 οπότε διασπάστηκε σε δύο νέους δήμους, τον δήμο Σουνιέων και τον δήμο Θορικίων.[2][3]

Δήμος Λαυρεωτικής 1890-2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δήμος Λαυρεωτικής συστάθηκε το 1890 αρχικά με την ονομασία Δήμος Σουνιέων και προήλθε από την διαίρεση του παλαιότερου δήμου Λαυρίου.[4]. Ένα χρόνο μετά, το 1891 μετονομάστηκε σε δήμο Λαυρεωτικής. Διατηρήθηκε ως ένας εκ των τριών δήμων του νομού Αττικής και μετά την διοικητική διαίρεση του 1912 (οι άλλοι δύο δήμοι ήταν ο δήμος Αθηναίων και ο δήμος Πειραιώς). Παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητος μέχρι το 1948 οπότε αποσπάστηκε ο οικισμός Καμάριζα ο οποίος συγκρότησε την κοινότητα Καμάριζας, μετέπειτα κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου.[5] Με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας το 1997 παρέμεινε αμετάβλητος. Την περίοδο αυτή περιλάμβανε τους οικισμούς Λαύριο , Άνω Θορικό , Θορικό , Κάτω Ποσειδωνία , Κάτω Σούνιο , Λεγρενά. Η έκτασή του ήταν 41,3 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 10.612 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001.[6]. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης το 2011, συνενώθηκαν σ΄αυτόν ο δήμος Κερατέας και η κοινότητα του Αγίου Κωνσταντίνου σχηματίζοντας τον νέο δήμο Λαυρεωτικής.

Δήμαρχοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά το παρελθόν διετέλεσαν δήμαρχοι του δήμου Λαυρεωτικής οι:[7]

  • Φωκίων Νέγρης, μεταλλειολόγος, πολιτικός και πρόεδρος της ακαδημίας Αθηνών
  • Ευστάθιος Βογιατζής, έμπορος, διετέλεσε δήμαρχος τις περιόδους 1924-24 και 1929-34
  • Αναστάσιος Γλαντζής, έμπορος, διετέλεσε δήμαρχος τις περιόδους 1940-41, 1943 και 1946-49
  • Κωνσταντίνος Κονοφάγος, μεταλλουργός και χημικός μηχανικός, καθηγητής και πρύτανης του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, ποιητής, συγγραφέας, δήμαρχος Λαυρίου το 1946

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]