Τα Πουλιά (ταινία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τα Πουλιά
The Birds original poster.jpg
Σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ
Παραγωγή Άλφρεντ Χίτσκοκ
Σενάριο Έβαν Χάντερ
Δάφνη Ντι Μωριέ (Διήγημα)
Πρωταγωνιστές Τίπι Χέντρεν
Ροντ Τέιλορ
Τζέσικα Τάντι
Κυκλοφορία 1950
Πρώτη προβολή Country flag 28/3/1963
Διάρκεια 119 λεπτά
Γλώσσα Aγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Η ταινία Τα Πουλιά (αγγλ. The Birds) είναι θρίλερ αγωνίας παραγωγής 1963, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ, βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα που έγραψε το 1952 η Δάφνη Ντι Μωριέ. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι η Τίπι Χέντρεν, ο Ροντ Τέιλορ κι η Τζέσικα Τάντι. Το σενάριο έγραψε ο Έβαν Χάντερ, στον οποίο ο Χίτσκοκ ζήτησε να αναπτύξει καινούργιους χαρακτήρες και να γράψει υπόθεση, που να είναι διαφορετική από το μυθιστόρημα της Ντι Μωριέ, κρατώντας ως μοναδικό κοινό στοιχείο τις ανεξήγητες επιθέσεις των πουλιών του διηγήματος. Η ταινία δε συνοδεύεται από μουσική υπόκρουση, ο σκηνοθέτης χρησιμοποίησε ηχητικά εφέ σε εναλλαγή με περιόδους σιωπής[1].

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μέλανι Ντάνιελς (Τίπι Χέντρεν) είναι μια γυναίκα της καλής κοινωνίας, που έχει μάθει να αποκτά ό,τι θέλει. Όταν συναντά τον δικηγόρο Μιτς Μπρένερ (Ροντ Τέιλορ) σε ένα μαγαζί με ζώα, εκείνος της σκαρώνει μια φάρσα την οποία εκείνη αποφασίζει να του ανταποδώσει. Η Μέλανι ταξιδεύει μια ώρα μακριά από το Σαν Φρανσίσκο, στην Μποντέγκα Μπέι, όπου ο Μιτς περνάει τα σαββατοκύριακά του σε μια έπαυλη που βρίσκεται στο νησάκι μέσα στον κόλπο απέναντι από την πόλη, με την μητέρα του Λίντια (Τζέσικα Τάντι) και με τη μικρή του αδελφή Κάθι (Βερόνικα Κάρτραϊτ). Η άφιξή της στην Μποντέγκα Μπέι, συνοδεύεται από μια παράξενη αλλαγή στη συμπεριφορά των πουλιών της περιοχής. Αρχικά ένας γλάρος επιτίθεται στη Μέλανι κι έπειτα η Λίντια βρίσκει έναν γείτονά της νεκρό από την επίθεση ένος σμήνους πουλιών. Σύντομα σμήνη πουλιών όλων των ειδών αρχίζουν να επιτίθονται σε όλους τους κατοίκους της περιοχής, χωρίς καμία αιτία και η επιβίωση αποτελεί τη μοναδική προτεραιότητα.

Διανομή Ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χίτσκοκ είχε οραματιστεί την ταινία με πρωταγωνιστές τους Γκρέις Κέλι και Κάρι Γκραντ. Η Κέλι μετά το γάμο της με τον πρίγκιπα Ρενιέ του Μονακό, είχε όμως αποσυρθεί από τα κινηματογραφικά δρώμενα κι ο Γκραντ δεν ήταν διαθέσιμος εκείνη την περίοδο. Έτσι ο σκηνοθέτης ανέθεσε τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην άσημη ακόμα τότε Τίπι Χέντρεν και στον Ροντ Τέιλορ. Κι οι δυο ηθοποιοί υπέγραψαν συμβόλαιο για μελλοντικές συνεργασίες με το σκηνοθέτη, αλλά μόνο η Χέντρεν γύρισε άλλη μια ταινία με τον Χίτσκοκ το Μάρνι (Marnie, 1963)[2].

Παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία γυρίσηκε στο Μποντέγκα Μπέι. Ένας χωρικός της περιοχής πληροφόρησε τον σκηνοθέτη πως κοράκια μπορούσαν να γίνουν ιδιαίτερα επιθετικά σε οικόσιτα ζώα. Μάλιστα μπορούσαν να τους χτυπήσουν τα μάτια. Από αυτό εμπνεύστηκε το θάνατο του αγρότη με το ξερίζωμα των ματιών του. Το σπίτι με το αγρόκτημα ήταν παλιά ρωσική φάρμα του 1849 καθώς στην περιοχή ζούσαν τον 19ο αιώνα πολλοί ρώσσοι από την εποχή που κατείχαν την Αλάσκα.[3]

Οι αναγνώσεις της ταινίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία Τα πουλιά είναι εκείνη που έχει δει τις πιο ποικίλες και αλληλοσυγκρουόμενες ερμηνείες. Οι κυριότερες είναι η ψυχαναλυτική και η θρησκευτική. Σύμφωνα με την πρώτη, η επιθετικότητα των πουλιών είναι η εικονογράφηση των εντάσεων άνάμεσα στα πρόσωπα του έργου. Πρόκειται για μια επιθετίκοτητα μέσα από το Οιδιπόδειο. Είναι η αντίδραση της μητέρας στην ερωτική σχέση του Μιτς και της Μέλανι που γεννά την παράλογη αντίδραση των πουλιών. Σύμφωνα με τη δεύτερη, είναι μια κοσμική παραβολή πάνω στις έννοιες του χάους και της καταστροφής. Η πιο σημαντική σκηνή της ταινίας λέει ο Pierre Lherminier, είναι εκείνη όπου επιτίθενται τα πουλιά στην πόλη. Στο εστιατόριο είναι διάφορα πρόσωπα μαζεμένα. Εκεί είναι κι ένας μεθύστακας που απαγγέλλει τη Βίβλο και συνδέει την επίθεση των πουλιών με το επικείμενο τέλος του κόσμου.[4] Το μειονέκτημα αυτών των αναγνώσεων είναι πως ερμηνεύουν μέρος της ταινίας κι όχι τελικά όλη την ταινία. Ωστόσο, ο ίδιος ο σκηνοθέτης της δεν εξηγεί την ταινία με παραεπιστημονικό τρόπο ή φιλοσοφικό αφήνοντας στον θεατή να την αναγνώσει όπως θέλει[5]. Η ταινία Τα πουλιά είναι η μοναδική ταινία φανταστικού στην χιτσκοκική φιλμογραφία.[6]

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ για τα ειδικά εφέ του Ούγκο Άιρεκς, αλλά έχασε από την ταινία Κλεοπάτρα (Cleopatra, 1963).

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Υποψηφιότητα:

  • Ειδικών εφέ – Ούγκο Άιρεκς

Προβολή της ταινίας εκτός συναγωνισμού έγινε και στο Φεστιβάλ των Καννών το 1963, στο οποίο παραβρέθηκαν ο σκηνοθέτης με την Τίπι Χέντρεν[7]. Ο σκηνοθέτης έλαβε επίσης το βραβεία καλύτερης σκηνοθεσίας από την ένωση σκηνοθετών την ίδια χρονιά[8].

Κριτικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο κριτικός κινηματογράφου Ντέιβιντ Τόμσον αποκάλεσε την ταινία Το τελευταίο αριστούργημα του Χίτσκοκ[9].

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Auiler 1999, σελ. 516
  2. Vagg 2010, σελ. 87
  3. Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.228
  4. Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιώργος Σπανός,εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ.131
  5. Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985,σελ.122-123
  6. Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.228
  7. «Festival de Cannes: The Birds». festival-cannes.com. http://www.festival-cannes.com/en/archives/ficheFilm/id/3106/year/1963.html. Ανακτήθηκε στις 27 February 2009. 
  8. «69th & 70th Annual Hero Honda Bengal Film Journalists' Association (B.F.J.A.) Awards 2007-Past Winners List 1964». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 February 2008. http://web.archive.org/web/20080221224034/http://www.bfjaawards.com/legacy/pastwin/196427.htm. Ανακτήθηκε στις 10 March 2008. 
  9. Thompson 2008, σελ. 97

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985,σελ.121-124
  • Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιώργος Σπανός,εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ.129-133
  • Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.227-238