Λεωφορείον ο Πόθος
 |
|
| Σκηνοθεσία | Ηλίας Καζάν |
|---|---|
| Παραγωγή | Τσαρλς Φέλντμαν |
| Σενάριο | Τένεσι Ουίλιαμς |
| Πρωταγωνιστές | Βίβιαν Λι Μάρλον Μπράντο Κιμ Χάντερ Καρλ Μάλντεν |
| Πρώτη προβολή |  18/9/1951 |
| Μουσική | Άλεξ Νορθ |
| Διάρκεια | 120 λεπτά |
| Γλώσσα | Aγγλικά |
| Σελίδα IMDb | |
| Σελίδα Cine.gr | |
Το Λεωφορείον ο Πόθος (τίτλος πρωτοτύπου A streetcar named Desire) είναι ταινία του σκηνοθέτη Ηλία Καζάν γυρισμένη το 1951. Βασίζεται στο ομώνυμο δράμα του Τένεσσι Ουίλιαμς. Η ταινία έλαβε δώδεκα υποψηφιότητες και βραβεύτηκε με τέσσερα βραβεία όσκαρ.
Το 1997 το Λεωφορείον ο Πόθος έλαβε την 45η θέση ως μιά απ'τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών απ'το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου
[1].
Πίνακας περιεχομένων |
Υπόθεση[Επεξεργασία]
Η Μπλάνς (Βίβιαν Λι), μια καθηγήτρια από τις Νότιες Πολιτείες, επισκέπτεται μετά τον πλειστηριασμό της οικογενειακής περιουσίας της την αδερφή της Στέλλα (Κιμ Χάντερ), που ζει με τον άντρα της Στάνλευ Κοβάλσκυ (Μάρλον Μπράντο) στη Νέα Ορλεάνη. Ο Κοβάλσκυ, που ως Πολωνός μετανάστης και εργάτης αντιμετωπίζεται υποτιμητικά από την Μπλανς, καθηλώνει την Στέλλα με τον οξύθυμο και επιβλητικό χαρακτήρα του σε μία σχέση που κυριαρχείται από το ωμό πάθος. Η υπερευαίσθητη και κάπως υπερβολική Μπλανς, τονίζοντας την ευγενή καταγωγή και την καλή ανατροφή της, μπαίνει στο στόχαστρό του και ενδόμυχα γεννιέται ένας κρυφός πόθος. Όσο περνά ο καιρός, αποκαλύπτονται μυστικά του παρελθόντος της Μπλανς και λόγω της συγκατοίκησης δημιουργούνται εντάσεις και πολλαπλά ξεσπάσματα που αφαιρούν ένα ένα τα πέπλα από τους πολύπλοκους χαρακτήρες των ηρώων. Εν τέλει το όριο μεταξύ λογικής και παράνοιας γίνεται όλο και περισσότερο θολό, με αποτέλεσμα το ολέθριο τέλος.
Βραβεία όσκαρ[Επεξεργασία]
Η ταινία προτάθηκε για δώδεκα όσκαρ το 1951, λαμβάνοντας συνολικά τέσσερα βραβεία όσκαρ, εκ των οποίων τα τρία ήταν για τις ερμηνείες των Λι, Μάλντεν και Χάντερ. Είναι η μοναδική ταινία μέχρι και σήμερα που έχει λάβει τρία ερμηνευτικά βραβεία και μοιράζεται το ρεκόρ με την ταινία του 1976 Το δίκτυο (The Network). Ο Μάρλον Μπράντο ήταν ο μοναδικός από τους ηθοποιούς της ταινίας που ήταν υποψήφιοι που δεν τιμήθηκε με το βραβείο, το οποίο έχασε από τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ για την ταινία Η βασίλισσα της Αφρικής (The African Queen), ενώ η ταινία έχασε το όσκαρ καλύτερης ταινίας από το Ένας Αμερικανός στο Παρίσι (An American In Paris, 1951)[2].
Βράβευση:
- Α’ Γυναικείου Ρόλου – Βίβιαν Λι
- Β’ Ανδρικού Ρόλου – Καρλ Μάλντεν
- Β’ Γυναικείου Ρόλου – Κιμ Χάντερ
- Καλλιτεχνικής διεύθυνσης (σκηνικών) – Ρίτσαρντ Ντέι και Τζορτζ Χόπκινς
Υποψηφιότητα:
- Καλύτερης Ταινίας – Τσαρλς Φέλντμαν
- Α’ Ανδρικού Ρόλου – Μάρλον Μπράντο
- Σκηνοθεσίας – Ηλίας Καζάν
- Διασκευασμένου Σεναρίου – Τένεσι Ουίλιαμς
- Φωτογραφίας, Ασπρόμαυρη ταινία – Χάρι Στράντλινγκ
- Μουσικής Επένδυσης - Άλεξ Νορθ
- Ειδικών εφέ και ήχου - Νέιθαν Λέβινσον
- Κοστουμιών - Λουσίντα Μπάλαρντ
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία]
Παραπομπές[Επεξεργασία]
- ↑ AFI's 100 Years...100 Stars. American Film Institute. http://www.afi.com/tvevents/100years/stars.aspx. Ανακτήθηκε στις 23/10/2006.
- ↑ NY Times: A Streetcar Named Desire. NY Times. http://movies.nytimes.com/movie/47311/A-Streetcar-Named-Desire/details. Ανακτήθηκε στις 2008-12-19.
