Οι Ασυγχώρητοι (ταινία 1992)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οι Ασυγχώρητοι
Unforgiven
UnforgivenFilm.jpg
Σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ
Παραγωγή Κλιντ Ίστγουντ
Σενάριο Ντέιβιντ Γουέμπ Πίπολς
Πρωταγωνιστές Κλιντ Ίστγουντ
Τζιν Χάκμαν
Μόργκαν Φρίμαν
Ρίτσαρντ Χάρις
Κυκλοφορία 1992
Πρώτη προβολή Country flag 7/8/1992
Μουσική Λένι Νίχαους
Διάρκεια 131 λεπτά
Γλώσσα Aγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Η ταινία Οι Ασυγχώρητοι (αγγλ. Unforgiven) είναι γουέστερν παραγωγής 1992 σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ και πρωταγωνιστές τον ίδιο τον Ίστγουντ μαζί με τους Τζιν Χάκμαν, Μόργκαν Φρίμαν και Ρίτσαρντ Χάρις. Το σενάριο έγραψε ο Ντέιβιντ Γουέμπ Πίπολς. Ο Ίστγουντ είχε δηλώσει ότι η ταινία επρόκειτο να είναι το τελευταίο του γουέστερν και αφιέρωσε την ταινία στους αποθάνοντες σκηνοθέτες και μέντορές του Ντον Σίγκελ και Σέρτζιο Λεόνε.

Η ταινία βραβεύτηκε με τέσερα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τον Κλιντ Ίστγουντ. Πρόκειται για την τρίτη κατά σειρά ταινία γουέστερν που κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας μετά τα Σίμαρον (Cimarron, 1931) και Χορεύοντας με τους Λύκους (Dances With Wolves, 1990). Το 2004 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλη Μπιγκ Ουίσκι χαρακτηρίζεται από κατοίκους που προσπαθούν να ζήσουν μια ήρεμη ζωή. Οι καουμπόιδες προσπαθούν να επιβιώσουν, ο διεφθαρμένος Σερίφης Λιτλ Μπιλ (Τζιν Χάκμαν) προσπαθεί να χτίσει το σπίτι του και να διατηρήσει την ηρεμία, ενώ οι πόρνες της πόλης προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα. Κάποια στιγμή η ηρεμία στη ζωή της πόλης αναταράσσεται όταν δυο καουμπόιδες μαχαιρώνουν μια πόρνη, τη Ντιλάιλα Φιτζέραλντ (Αν Λιβάιν). Οι πόρνες της πόλης ζητούν δικαιοσύνη, αλλά ο σερίφης Λιτλ Μπιλ τους αφήνει ελεύθερους ατιμώρητους. Τότε οι πόρνες προσεγγίζουν, με τη βοήθεια του Σόφιλντ Κιντ (Τζάιμς Γούλβετ) τον ηλικιωμένο επαγγελματία πιστολά Γουίλιαμ Μάνι (Κλιντ Ίστγουντ), που έχει πλέον αποσυρθεί από τη δράση, προσφέροντάς του 1.000 δολάρια προκειμένου να τις βοηθήσει να πάρουν εκδίκηση. Ο Μάνι που τα τελευταία 11 χρόνια έχει αποσυρθεί από την παρανομία για χάρη της νεαρής του συζύγου, ζει σε μια μικρή φάρμα όπου εργάζεται ως αγρότης και έχει αποκτήσει δυο παιδιά είναι αρχικά διστακτικός, αλλά αποφασίζει τελικά να βοηθήσει τις γυναίκες. Στρέφεται στον παλιό του συνεργάτη Νεντ Λόγκαν (Μόργκαν Φρίμαν) για βοήθεια και οι δυο τους καβαλάνε τα άλογά τους με σκοπό να σκοτώσουν για μια ακόμη φορά. Στο μεταξύ στο Μπιγκ Ουίσκι καταφθάνει άλλος ένας ηλικιωμένος πιστολάς με στόχο την αμοιβή των 1.000 δολαρίων, ο Ίνγκλις Μπομπ (Ρίτσαρντ Χάρις), ο οποίος τραυματίζεται από τους άνδρες του Λιτλ Μπιλ, ο οποίος για κάποιο λόγο θέλει να αποτρέψει τον ερχομό άλλων πιστολάδων στην πόλη στην οποία εκείνος κάνει κουμάντο. Η άφιξη του Μάνι στην πόλη πρόκειται να προκαλέσει την οργή του Λιτλ Μπιλ.

Πληροφορίες παραγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον Ντέιβιντ Γουέμπ Πίπολς, γνωστό επίσης για τη συγγραφή του σεναρίου της ταινίας του 1982 Blade Runner[1]. Ο σεναριογράφος είχε συλλάβει την ιδέα για την υπόθεση της ταινίας ήδη από το 1976 και είχε ξεκινήσει να εργάζεται πάνω στο σενάριο με αρχικό τίτλο The Cut-Whore Killings κι έπειτα The William Munny Killings[1]. Ο Ίστγουντ που είχε ενδιαφερθεί από τότε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο καθυστερούσε με την υλοποίηση της ταινίας καθώς ήθελε να περάσουν μερικά χρόνια, ώστε να έχει την κατάλληλη ηλικία για να ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήθελε επίσης να είναι η τελευταία ταινία γουέστερν στην οποία θα πρωταγωνιστούσε.

Ο διευθυντής φωτογραφίας της ταινίας Τζακ Γκριν, πήρε τις περισσότερες λήψεις στην πόλη Αλμπέρτα του Καναδά τον Αύγουστο του 1991[2], ενώ τα γυρίσματα έγιναν από τον Αύγουστο του 1991, ως τον Νοέμβριο του 1991[3].

Υποδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έλαβε σχεδόν γενική αποδοχή από τους κριτικούς. Η ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes της δίνει βαθμολογία 97%. Πολλοί από τους κριτικούς επαίνεσαν την ταινία για την ηθική αμφισημία και την ατμόσφαιρα που παραπέμπει στο είδος Φιλμ νουάρ. Ο Τζακ Μέθιους της εφημερίδας Los Angeles Times αποκάλεσε την ταινία: Το καλύτερο κλασσικό γουέστερν που γυρίστηκε από την εποχή της ταινίας του Τζον Φορντ Η Αιχμάλωτος της Ερήμου (The Searchers, 1956), ενώ ο Ρίτσαρντ Κόρλις του περιοδικού Time έγραψε ότι η ταινία αποτελούσε μελέτη του Ίστγουντ πάνω στην ηλικία, τη φήμη, τον ηρωισμό και το κουράγιο, στοιχεία τα οποία ο σκηνοθέτης έφερε με τόση χάρη επί σειρά ετών[4]. Οι Τζιν Σίσκελ και Ρότζερ Έμπερτ έκαναν κάποια αρνητικά σχόλια στην ταινία που αφορούσαν τη μεγάλη της διάρκεια και την ύπαρξη κάποιων επιφανειακών χαρακτήρων, όπως εκείνος του Ίνγκλις Μπομπ (που ερμηνεύει ο Ρίτσαρντ Χάρις) που αποσύρεται στα μισά της ταινίας χωρίς να έχει την ευκαιρία να συναντήσει τους πρωταγωνιστές. Στο τέλος όμως έδωσαν στην ταινία θετική ψήφο. Παρά της επιφυλάξεις του ο Έμπερτ, χρόνια αργότερα, συμπεριέλαβε την ταινία στην προσωπική του λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών[5].

Εισπράξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία κατέλαβε την πρώτη θέση στο αμερικανικό Box-Office την εβδομάδα της κινηματογραφικής της πρεμιέρας, θέση στην οποία παρέμεινε για τρεις εβδομάδες[6][7]. Επέστρεψε επίσης στο top 10 την εβδομάδα της απονομής των βραβείων Όσκαρ. Συνολικά έκανε εισπράξεις 159.157.447 δολαρίων παγκοσμίως[8], ενώ ο προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 14 εκατομμύρια δολάρια[9].

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έλαβε 9 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α' Ανδρικού Ρόλου, Β' Ανδρικού Ρόλου και Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Στο τέλος απέσπασε τέσσερα βραβεία όσκαρ κερδίζοντας Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Β' Ανδρικού Ρόλου για τον Τζιν Χάκμαν και Μοντάζ. Ο Κλιντ Ίστγουντ που ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου έχασε το βραβείο από τον Αλ Πατσίνο που μετά από 8 άκαρπες υποψηφιότητες κρίθηκε νικητής για την ταινία Άρωμα Γυναίκας (Scent of a Woman, 1992)[10].

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

Βραβεία:

  • Καλύτερης Ταινίας - Κλιντ Ίστγουντ
  • Σκηνοθεσίας - Κλιντ Ίστγουντ
  • Β' Ανδρικού Ρόλου - Τζιν Χάκμαν
  • Μοντάζ - Τζόελ Κοξ

Υποψηφιότητες:

  • Α' Ανδρικού Ρόλου – Κλιντ Ίστγουντ
  • Πρωτότυπου Σεναρίου – Ντέιβιντ Γουέμπ Πίπολς
  • Φωτογραφίας - Τζακ Γκριν
  • Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης - Χένρι Μπάμστεντ & Τζανίς Μπλάκι Γκουντίν
  • Ήχου – Λες Φρέσολτς, Βερν Πουρ, Ρικ Αλεξάντερ & Ρομπ Γιανγκ

Διαχρονικότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην τέταρτη θέση στη λίστα με τα 10 καλύτερα γουέστερν όλων των εποχών (μετά τα γουέστερν Η Αιχμάλωτη της Ερήμου (The Searchers, 1956), Το Τρένο Θα Σφυρίξει Τρεις Φορές (High Noon, 1952) και Άρπαγες της Γης (Shane, 1953))[11][12]. Επίσης κατέταξε την ταινία στην 98η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

Επανεκτέλεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιάπωνας σκηνοθέτης Λι Σανγκ-Ιλ σκηνοθέτησε το ριμέικ της ταινίας του Ίστγουντ το 2013, με πρωταγωνιστή τον Κεν Γουατανάμπι.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 McGilligan, p. 467
  2. McGilligan, p. 469
  3. Box office/business for Unforgiven. IMDb. Retrieved September 2013
  4. McGilligan, p. 473
  5. «Unforgiven :: rogerebert.com :: Great Movies». Rogerebert.suntimes.com. http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/20020721/REVIEWS08/207210301/1023. Ανακτήθηκε στις 2010-07-09. 
  6. Fox, David J. (1992-08-18). "Weekend Box Office Eastwood Still Tall in the Saddle". The Los Angeles Times. http://articles.latimes.com/1992-08-18/entertainment/ca-5744_1_weekend-box-office. Ανακτήθηκε στις 2010-12-01. 
  7. Fox, David J. (1992-08-25). «Weekend Box Office 'Unforgiven' at Top for Third Week». The Los Angeles Times. http://articles.latimes.com/1992-08-25/entertainment/ca-6052_1_weekend-box-office. Ανακτήθηκε στις 2010-12-01. 
  8. McGilligan, p. 476
  9. Hughes, p. 38
  10. «The 65th Academy Awards (1993) Nominees and Winners». oscars.org. http://www.oscars.org/awards/academyawards/legacy/ceremony/65th-winners.html. Ανακτήθηκε στις 2011-08-03. 
  11. American Film Institute (2008-06-17). "AFI Crowns Top 10 Films in 10 Classic Genres". ComingSoon.net. http://www.comingsoon.net/news/movienews.php?id=46072. Ανακτήθηκε στις 2008-06-18. 
  12. «Top Western». American Film Institute. http://www.afi.com/10top10/western.html. Ανακτήθηκε στις 2008-06-18. 

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]