Μάρνι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μάρνι
Marnieposter.jpg
Σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ
Παραγωγή Άλφρεντ Χίτσκοκ
Σενάριο Tζέυ Πρέσον Άλεν
Πρωταγωνιστές Τίπι Χέντρεν
Σον Κόνερι
Ντιάν Μπαίηκερ
Μάρτιν Γκάμπελ
Πρώτη προβολή 1964
Μουσική Μπέρναρντ Χέρμαν
Διάρκεια 120 λεπτά
Γλώσσα Αγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Μάρνι (Marnie) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ παραγωγής του 1964.

Περίληψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κεντρική ηρωΐδα της ταινίας, η Μάρνι, είναι μια κλεπτομανής που λιποθυμά όταν βλέπει κόκκινο χρώμα. Ένας πλούσιος επιχειρηματίας γοητευμένος μαζί της την προσλαμβάνει στην επιχείρησή του, γνωρίζοντας για την νεύρωσή της. Την συλλαμβάνει επ΄αυτοφόρω και την πιέζει να τον παντρευτεί. Η γυναίκα του αποδεικνύεται ψυχρή. Ψάχνοντας το παρελθόν της ανακαλύπτει πως όταν ήταν παιδί σκότωσε έναν πελάτη της ιερόδουλης μητέρας της. Η αποκάλυψη αυτή θα είναι ο καταλύτης εκείνος για να απελευθερωθεί από τις ενοχές της.

Παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Ουίνστον Γκρέιαμ. Κυριαρχούν τα γκρο-πλάνα, οι λήψεις με πλάγια μηχανή. Η ψυχανάλυση στην ταινία αυτή, είναι ένα ακόμα επαναλαμβανόμενο χιτσκοκικό μοτίβο.[1] Η Μάρνι είναι το θηλυκό αντίστοιχο του Νόρμαν Μπέητς, με τη διαφορά πως εδώ, μέσα από μια στοιχειώδη ψυχαναλυτική θεραπεία, απελευθερώνεται από «τα σεξουαλικά φαντάσματά της (και αφομοιώνεται) μέσα στο κοινωνικό είναι»[2] Φετιχιστής είναι και ο Μαρκ Ράτλαντ (Σον Κόνερι), ο οποίος διεγείρεται από την ιδέα να κάνει έρωτα με μια κλέφτρα.[3] Παράλληλα η ταινία διαβάζεται και ως ένα παραμύθι: ο πρίγκιπας και η ζητιάνα που τον βρίσκουμε και στην παλίοτερη ταινία του, Ρεβέκκα[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιώργος Σπανός,εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ.133
  2. Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985,σελ.125
  3. Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.239
  4. Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985, σελ125-126, Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. ύψιλον, Αθήνα, 1986 σελ.242

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιώργος Σπανός,εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ.133-135
  • Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985,σελ.124-127
  • Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.239 κ.εξ