Αλάσκα

Πολιτεία της Αλάσκας
Σημαία Σφραγίδα
Ψευδώνυμα: The Last Frontier (το τελευταίο σύνορο)
Επίσημες γλώσσες	καμιά
Πρωτεύουσα	Τζούνο
Μεγαλύτερη πόλη	Άνκορατζ
Έκταση	Κατατάσσεται 1η στις ΗΠΑ
- Σύνολο	1.717.855 km2
- Πλάτος	3.640 km
- Μήκος	2.285 km
- % νερό	13,77
- Γεωγραφικό Πλάτος	51°20'N - 71°50'N
- Γεωγραφικό Μήκος	130°W - 172°E
Πληθυσμός	Κατατάσσεται 47η στις Ηνωμένες Πολιτείες
- Σύνολο	722.728
- Πυκνότητα	0,42/km2 Κατατάσσεται 50η στις ΗΠΑ
Υψόμετρο
- Υψηλότερο σημείο	όρος ΜακΚίνλεϊ, 6.193,7 m
- Μέσο	580 m
- Χαμηλότερο σημείο	Ειρηνικός Ωκεανός, επίπεδο θάλασσας
Είσοδος στην Ένωση	3 Ιανουαρίου 1959 (49)
Κυβερνήτης	Sean Parnell (Ρ)
Αναπληρωτής Κυβερνήτης
Νομοθετικό Σώμα	Νομοθετικό Σώμα
- Άνω βουλή	Γερουσία
- Κάτω βουλή	Βουλή των Αντιπροσώπων
Γερουσιαστές των ΗΠΑ	Lisa Murkowski (Ρ), Mark Begich (Δ)
Aντιπροσωπεία στη Βουλή των ΗΠΑ	List
Ζώνη ώρας	UTC-10/-9
Συντομεύσεις	US-AK
Ιστοσελίδα	alaska.gov

Η Αλάσκα είναι πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που συνορεύει στα ανατολικά με τον Καναδά και βρέχεται από τον Αρκτικό και τον Ειρηνικό ωκεανό. Η Αλάσκα ανήκε στη Ρωσία έως το 1867, χρονιά κατά την οποία πωλήθηκε στις ΗΠΑ, από τον τσάρο Αλέξανδρο Β' για το ποσό των 7.200.000 δολαρίων, και το 1959 ανακηρύχθηκε ομόσπονδη πολιτεία τους. Η εξερεύνηση της άρχισε το 1741 από το Βίτους Μπέρινγκ, για λογαριασμό της Ρωσίας. Τη συνέχισε το 1778 ο Τζέιμς Κουκ και στις αρχές του 19ου αιώνα αποστολές εξερεύνησαν τις ακτές από τον Ειρηνικό ως τον Βόρειο Παγωμένο ωκεανό. Η συστηματική εξερεύνηση της Αλάσκας και ο αποικισμός της που ακολούθησε οφείλονται κυρίως στους Σιβηριανούς και Αμερικάνους κυνηγούς, οι οποίοι από το 1784 ίδρυσαν εταιρίες για το κυνήγι ζώων και την πώληση γουναρικών.

Ιστορία

Χρυσωρύχοι και μεταλλοδίφεις ανεβαίνουν τη διαδρομή Τσίλκουτ κατά την περίοδο του πυρετού του χρυσού του Κλόνταϊκ.

Η πρώτη επαφή των Ευρωπαίων με την Αλάσκα έγινε το 1741, όταν ο Βίτους Μπέρινγκ ηγήθηκε μίας αποστολής του ρωσικού ναυτικού με το πλοίο "Άγιος Πέτρος", η οποία έφτασε στις δυτικές ακτές της περιοχής. Με την επιστροφή της αποστολής, το πλήρωμα έφερε μαζί του γούνες από θαλάσσιες ενυδρίδες, οι οποίες θεωρούνται από τις καλύτερες γούνες παγκόσμια, και έτσι σταδιακά μικροί συνεταιρισμοί γουνεμπόρων ξεκίνησαν να εξερευνούν τα Αλεούτια νησιά και την Αλάσκα από τις ακτές της Σιβηρίας. Η πρώτη μόνιμη εγκατάσταση Ευρωπαίων έγινε το 1784, ενώ παράλληλα η Ρωσο-Αμερικανική Εταιρία που ιδρύθηκε άρχισε να υλοποιεί ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αποίκησης το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Η πρώτη πρωτεύουσα της περιοχής ήταν η πόλη Νέος Αρχάγγελος στο νησί Κόντιακ, αλλά στη συνέχεια η έδρα μεταφέρθηκε στη Σίτκα, η οποία παρέμεινε πρωτεύουσα για έναν αιώνα τόσο κάτω από ρωσικό όσο και αμερικανικό έλεγχο της Αλάσκας. Οι Ρώσοι δεν αποίκησαν ποτέ πλήρως την περιοχή, καθώς η κίνηση αυτή δεν ήταν ιδιαίτερα επικερδής. Ο Ουίλιαμ Χ. Στιούαρτ, υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, διαπραγματεύτηκε την αγορά της Αλάσκας από τη Ρωσία το 1867 για το ποσό των 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων. Αρχικά, ως τμήμα των ΗΠΑ, η Αλάσκα ήταν στη χαλαρή δικαιοδοσία του στρατού, ενώ μετά το 1884 αποτελούσε ανεπίσημα αμερικανική εδαφική επικράτεια.

Τη δεκαετία του 1890 ξεκίνησε η περίοδος του πυρετού του χρυσού που έφερε στην Αλάσκα, αλλά και στη γειτονική επικράτεια Γιούκον του Καναδά, χιλιάδες χρυσωρύχους και έποικους. Το 1912 παραχωρήθηκε επίσημα στην Αλάσκα το καθεστώς της εδαφικής επικράτειας και η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην πόλη Τζούνο.

Κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο τα εξωτερικά Αλεούτια νησιά Άτου, Αγκάτου και Κίσκα, καταλήφθηκαν από την Ιαπωνία από τον Ιούνιο του 1942 ως τον Αύγουστο του 1943, οπότε και απελευθερώθηκαν με εκστρατεία του αμερικανικού στρατού. Επίσης, η Γιουναλάσκα και το Ντάτς Χάρμπορ αποτέλεσαν σημαντική βάση του αμερικανικού ναυτικού αλλά και των πεζοναυτών των ΗΠΑ. Παράλληλα, με βάση το αμερικανικό πρόγραμμα παραχώρησης, αρκετά αεροπλάνα μεταφέρθηκαν από τον Καναδά στο Φέρμπανκς και την Νομ της Αλάσκας, για να δοθούν σε πιλότους του σοβιετικού στρατού και στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για την απώθηση της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση. Εκείνη την περίοδο η κατασκευή στρατιωτικών βάσεων συνέβαλε στην αύξηση του τοπικού πληθυσμού.

Άνκορατζ, η μεγαλύτερη πόλη της Αλάσκας.

Στις 7 Ιουλίου του 1958 εγκρίθηκε το πολιτειακό καθεστώς της Αλάσκας, η οποία ανακηρύχθηκε επίσημα η 49η πολιτεία των ΗΠΑ στις 3 Ιανουαρίου του 1959.

Το 1964 συνέβη ο ισχυρός σεισμός γνωστός ως "σεισμός της Μεγάλης Παρασκευής", με επίκεντρο ακατοίκητη περιοχή της Αλάσκας, ο οποίος κατατάσσεται ως ο τρίτος ισχυρότερος καταγεγραμμένος σεισμός παγκόσμια, με μέγεθος 9,2. Ο απολογισμός του ήταν 131 νεκροί και καταστροφή αρκετών χωριών και οικισμών.

Το 1968 ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου στον κόλπο Προύντο, ενώ το 1977 ολοκληρώθηκε ο αγωγός Τρανς-Αλάσκα ξεκινώντας μία νέα εποχή "πυρετού του πετρελαίου" στην πολιτεία. Το 1989 το ατύχημα του δεξαμενόπλοιου Εξόν Βαλντέζ στον όρμο Πρινς Ουίλιαμ προκάλεσε τη διαφυγή περίπου 40.000 τόνων αργού πετρελαίου σε μία πετρελαιοκηλίδα που εξαπλώθηκε σε περισσότερα από 1600 χιλιόμετρα ακτογραμμής. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μία από τις πιο μεγάλες οικολογικές καταστροφές στον πλανήτη, αλλά παράλληλα και ένα ορόσημο για τα μέτρα ασφάλειας της ναυτιλίας ως προς το περιβάλλον.

Πανεπιστήμια

Ιδιαίτερου κύρους πανεπιστήμιο της πολιτείας είναι το "Unversity of Alaska", κρατικό, στο οποίο η εισαγωγή αλλοδαπών φοιτητών κρίνεται σχετικά δύσκολη. Χορηγεί Bachelor's, Master και Διδακτορικό Δίπλωμα. Επίσης παρέχει φοιτητικό ξενώνα και εστιατόριο.

Κλίμα

Η Αλάσκα χαρακτηρίζεται από το Πολικό Κλίμα και ως η ποιο κρύα περιοχή του Βόρειου ημισφαιρίου αν και δεν είναι έτσι, η ποιο κρύα περιοχή του Βόρειου ημισφαιρίου είναι η Σιβηρία που η θερμοκρασία έχει φτάσει μέχρι -86,8 στις βόρειες ακτές που είναι ακατοίκητες, ενώ η Αλάσκα έχει φτάσει μέχρι -58,2 βαθμούς στο Κλοντάικ. Ο λόγος που το Κλίμα δεν είναι τόσο ψυχρό όσο φανταζόμαστε είναι ο Ειρηνικός Ωκεανός ο οποίος "γλυκαίνει" το Κλίμα κατά κάποιον τρόπο και για αυτόν τον λόγο το 80% της Αλάσκας έχει Ψυχρό Ωκεάνιο Κλίμα και μόνο το 20% έχει Πολικό (βόρειες Ακτές).

Βλ.

• Ευστράτιος Ντελάροβ