Οι Δολοφόνοι (ταινία 1946)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οι Δολοφόνοι
TheKillers1946.jpg
Σκηνοθεσία Ρόμπερτ Σιόντμακ
Παραγωγή Μαρκ Χέλιντζερ
Σενάριο Ρίτσαρντ Μπρουκς
Άντονι Βάιλερ
Τζον Χιούστον
Έρνεστ Χέμινγουεϊ (Διήγημα)
Πρωταγωνιστές Μπαρτ Λάνκαστερ
Άβα Γκάρντνερ
Έντμοντ Ο'Μπράιεν
Σαμ Λιβίν
Κυκλοφορία 1946
Πρώτη προβολή Country flag 30/8/1946
Μουσική Μίκλος Ρόζα
Διάρκεια 103 λεπτά
Γλώσσα Aγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Η ταινία Οι Δολοφόνοι (αγγλ. The Killers) είναι Φιλμ νουάρ παραγωγής 1946, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Σιόντμακ, βασισμένη σε ομώνυμο διήγημα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι ο Μπαρτ Λάνκαστερ, η Άβα Γκάρντνερ κι ο Έντμοντ Ο'Μπράιεν[1]. Στην ταινία έκανε το ντεμπούτο του κι ο Γουίλιαμ Κόνραντ στο ρόλο ενός από τους δολοφόνους του τίτλου.

Το 2008 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δυο επαγγελματίες δολοφόνοι καταφτάνουν σε μια μικρή πόλη του νότου και σκοτώνουν, τον Ολ Άντερσον (Μπαρτ Λάνκαστερ), έναν άνδρα γνωστό με το ψευδώνυμο: "Ο Σουηδός", που είχε εγκατασταθεί στην πόλη τον τελευταίο χρόνο κι είχε πιάσει δουλειά σε βενζινάδικο. Ο Σουηδός είχε κάνει ασφάλεια ζωής και ο υπάλληλος της ασφαλιστικής Τζιμ Ρίαρντον (Έντμοντ Ο' Μπράιεν) προσπαθεί να εξιχνιάσει το μυστήριο της δολοφονίας του παρά τις ενστάσεις του αφεντικού του. Ξεκινάει λοιπόν την έρευνά του μιλώντας με φίλους και γνωστούς από το περιβάλλον του Σουηδού και όλοι οι δρόμοι τον οδηγούν στην Κίττυ Κόλλινς (Άβα Γκάρντνερ), μια αδίστακτη γυναίκα που οδήγησε τον νεαρό άνδρα στην καταστροφή.

Πληροφορίες παραγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα 20 λεπτά της ταινίας που απεικονίζουν την άφιξη των δυο επαγγελματιών δολοφόνων στη μικρή πόλη, καθώς και η δολοφονία του Σουηδού αποτελούν ακριβή κινηματογραφική μεταφορά του διήγηματος του Έρνεστ Χέμινγουεϊ "Οι Δολοφόνοι". Το υπόλοιπο της ταινίας που πραγματεύεται την έρευνα του Τζιμ Ρίαρντον αποτελεί πρωτότυπη δημιουργία[2]. Σύμφωνα με το βιογράφο του Χέμινγουεϊ, Κάρλος Μπέικερ, "Οι Δολοφόνοι" ήταν η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά βασισμένη σε μυθιστόρημα του Χέμινγουεϊ, την οποία ο συγγραφέας θαύμαζε πραγματικά.

Ο παραγωγός Μαρκ Χέλιντζερ πλήρωσε 36.750 δολάρια για τα δικαιώματα του διηγήματος του Χέμινγουεϊ. Η κινηματογραφική μεταφορά του διηγήματος αποτέλεσε την πρώτη του ανεξάρτητη παραγωγή. Το σενάριο γράφτηκε από τον Τζον Χιούστον (του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται στους τίτλους της ταινίας λόγω του γεγονότος ότι είχε συμβόλαιο με την εταιρία Warner Bros[3] .)

Πρώτη επιλογή για το ρόλο του Σουηδού ήταν ο Γουέιν Μόρις, ηθοποιός που άνηκε στο ενεργητικό της Warner Bros. Η εταιρία αρνήθηκε όμως το δανεισμό του στο Χέλινγκερ. Επίσης υποψήφιοι για το ρόλο ήταν οι ηθοποιοί Βαν Χέφλιν, Τζον Χολ, Σόνι Ταφτς και Έντμοντ Ο'Μπράιεν. Ο Ο'Μπράιεν ανέλαβε τελικά το ρόλο του ασφαλιστή Τζιμ Ρίαρντον, ενώ ο ρόλος του Σουηδού δώθηκε τελικά στον ακόμα άσημο Μπαρτ Λάνκαστερ. Πρώτη επιλογή για το ρόλο της femme fatale ήταν η επίσης άσημη Άβα Γκάρντνερ, που είχε συμμετάσχει σε μια σειρά ταινιών σε μικρούς ρόλους περνώντας απαρατήρητη.

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Σκηνοθεσίας, χωρίς όμως να κερδίσει κάποιο. Ο Ρόμπερτ Σιόντμακ ηττήθηκε από τον Γουίλιαμ Γουάιλερ που έλαβε το δεύτερό του Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (The Best Years of our Lives, 1946).

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

Υποψηφιότητα:

  • Σκηνοθεσίας – Ρόμπερτ Σιόντμακ
  • Διασκευασμένου Σεναρίου – Άντονι Βάιλερ
  • Μουσικής Επιμέλειας - Μίκλος Ρόζα
  • Μοντάζ – Άρθουρ Χίλτον

Επανεκτέλεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1964 ο Ντον Σίγκελ σκηνοθέτησε το ριμέικ της ταινίας με πρωταγωνιστές τους Λι Μάρβιν, Άντζι Ντίκινσον, Τζον Κασσαβέτης και Ρόναλντ Ρίγκαν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πρότυπο:AFI film.
  2. Baker, Carlos. Hemingway, Princeton University Press; 4th edition, November 1, 1972.
  3. Lethem, Jonathan. Criterion Collection, "The Killers: Robert Siodmak and Don Siegel", essay. Last accessed: February 25, 2008.