Ο Εξορκιστής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
The Exorcist
ExorcistPoster.jpg
Σκηνοθεσία Γουίλιαμ Φρίντκιν
Σενάριο Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτυ
Πρωταγωνιστές Έλεν Μπέρστιν
Τζέισον Μίλερ
Μαξ Φον Σύντοου
Λίντα Μπλερ
Πρώτη προβολή 26 Δεκεμβρίου 1973 (ΗΠΑ)
5 Οκτωβρίου 1974 (Ελλάδα)
Μουσική Μάικ Όλντφιλντ
Διάρκεια 122 λεπτά
Γλώσσα Αγγλικά, αραμαϊκά, λατινικά, ελληνικά, γαλλικά, γερμανικά, αραβικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Ο Εξορκιστής (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά The Exorcist) είναι κινηματογραφική ταινία του 1973, Αμερικανικής παραγωγής. Ανήκει στην κατηγορία ταινιών τρόμου / θρίλερ και είναι βραβευμένη με 2 βραβεία Όσκαρ.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτυ (William Peter Blatty), και αφορά την κατάληψη ενός κοριτσιού από δαιμονικό πνεύμα και τις απεγνωσμένες προσπάθειες της μητέρας της για να τη σώσει μέσω εξορκισμών από διάφορους ιερείς.

Όπως παρατηρεί ο καθηγητής της ιστορίας στο Πανεπιστημίου του Παρισιού, Robert Muchembled, στην ταινία ο Εξορκιστής, όπως και σε άλλες παρόμοιες, οι νέοι γίνονται οι ευνοούμενοι φορείς του κακού. Το γεγονός αυτό «φανέρωνε πως υπήρχε δυσκολία στη μεταβίβαση των ρόλων σε μια κοινωνία που βρισκόταν σε σύγχηση, καθώς και έντονη ενοχή στις γενιές των ενηλίκων, που θεωρούν ότι εγκαταλείπουν στις επερχόμενες γενιές μόνο ερείπια και ότι αυτό, αναπόφευκτα, θα προκαλέσει το μίσος των κληρονόμων ενός τέτοιου κόσμου»[1]

Καστ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άλλες πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο εξορκιστής έγινε η πιο κερδοφόρα ταινία τρόμου όλων των εποχών και είχε σημαντική επιρροή στο κοινό, εισπράττοντας 402,500,000 δολάρια παγκοσμίως. Στις ΗΠΑ ο θρίαμβός της υπήρξε μεγάλος: 30 εκατομμύρια θεατές[2]. Εισέπραξε απροσδόκητα καλές κριτικές και ήταν υποψήφιο για δέκα βραβεία Όσκαρ.
  • Το βιβλίο αλλά και η ταινία είναι εμπνευσμένα από ένα καταγεγραμμένο περιστατικό εξορκισμού του 1949, σε ένα δεκατετράχρονο αγόρι.

Το βιβλίο στο οποίο είχε βασιστεί η ταινία πούλησε στις ΗΠΑ περίπου έξι εκατομμύρια αντίτυπα[3].

Ο εξορκισμός του 1949[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτυ είναι εμπνευσμένο από εξορκισμό, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ το 1949.

Στις 26 Ιανουαρίου 1949 πέθανε στο Cottage City κοντά στη Ουάσινγκτον η θεία του Roland Doe (γεννηθείς το 1935), ο οποίος, προφανώς επηρεασμένος από τον θάνατό της άλλαξε συμπεριφορά με τέτοιο τρόπο ώστε να «διαπιστωθεί» ότι δαίμονες έχουν αναλάβει το έλεγχο του προσώπου του.

Από την πλευρά της μητέρας του είχε δεχτεί αυστηρά θρησκευτική ανατροφή ενώ η θεία του τον είχε μάθει περί αποκρυφισμού και χρήσης της πνευματιστικής δέλτου (Ouija board). Ψάχνοντας για βοήθεια, η μητέρα του απευθύνθηκε αρχικά στον ρωμαιοκαθολικό ιερέα Albert Hughes της εκκλησίας St. James της γειτονικής πόλης Μάουντ Ράινερ. Στις 11 Μαρτίου ο Roland Doe δέχτηκε πρώτη φορά την επίσκεψη του εξορκιστή Γουίλιαμ Σ. Μπόουντερν και των βοηθών του Ρέιμοντ Φ. Μπίσοπ και Walter Halloran.

Στις 16 Μαρτίου ο Αρχιεπίσκοπος Τζόζεφ Ε. Ρίτερ έδωσε την άδεια του να πραγματοποιηθεί εξορκισμός, ο οποίος διάρκεσε μέχρι την 18 Απριλίου.

  • Ο Father Walter Halloran παρατήρησε ότι το αγόρι κατά τη διάρκεια του εξορκισμού μιλούσε λατινικά. Οι φράσεις του όμως ήταν μέρος της ρωμαιοκαθολικής λειτουργίας η γλώσσα της οποίας ήταν μέχρι το 1965 τα λατινικά.
  • Επίσης κατά τη διάρκεια του εξορκισμού διαπιστώθηκε η αξιοσημείωτη ευστοχία του Ρόλαντ στο φτύσιμο. Την ικανότητα αυτή όμως, κατά το μεγαλύτερο του αδερφό, είχε αποκτήσει ήδη πριν.
  • Επίσης το κρεβάτι του Ρόλαντ κινήθηκε στο δωμάτιο του. Το γεγονός αυτό εξηγείται αφού το κρεβάτι είχε τροχούς και με κάθε απότομη κίνηση του δεκατετράχρονου επάνω του μετακινούνταν.

Στις 20 Αυγούστου 1949 ο εξορκισμός δημοσιεύτηκε σε άρθρο της εφημερίδας Washington Post. Αυτό θα διαβάσει αργότερα ο τότε εικοσάχρονος Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτυ, φοιτητής του πανεπιστημίου Τζορτζτάουν και θα του σταθεί έμπνευση για μυθιστόρημά του.

Συνέχειες και πρίκουελ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την ταινία ακολούθησαν αρκετές συνέχειες και πρίκουελ, καμιά όμως από αυτές δεν είχε ανάλογη επιτυχία. Αυτές είναι:

Συνέχειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρίκουελ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Και τα δύο πρίκουελ έχουν το ίδιο σενάριο.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Robert Muchembled, Μια ιστορία του διαβόλου, 12ος-20ος αιώνας, μτφρ.Ευγενία Τσελέντη, εκδ.Μεταίχμιο, Αθήνα, 2003, σελ.400
  2. όπ.π. σελ. 377
  3. όπ.π.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]