Κάρολος Β΄ της Αγγλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος Β΄
Charles II of England.jpeg
Ο Κάρολος Β΄ με το ένδυμα του Τάγματος της Περικνημίδας περ. 1675, όπως ζωγραφίσθηκε από τον Σερ Πήτερ Λέλυ.
Περίοδος εξουσίας
30 Ιανουαρίου 1649 – 3 Σεπτεμβρίου 1651[1]
Στέψη 1 Ιανουαρίου 1651
Προκάτοχος Κάρολος Α΄
Διάδοχος Στρατιωτική κυβέρνηση με ηγέτη τον Τζορτζ Μονκ
Περίοδος εξουσίας
29 Μαΐου 1660[2] – 6 Φεβρουαρίου 1685
Στέψη 23 Απριλίου 1661
Προκάτοχος Κάρολος Α΄ (de jure)
Συμβούλιο του Κράτους (de facto)
Διάδοχος Ιάκωβος Ζ΄ και Β΄
Οίκος Οίκος των Στιούαρτ
Γέννηση 29 Μαΐου 1630 (1630-05-29)
(Γρηγοριανό ημερολόγιο: 8 Ιουνίου 1630)
Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, Λονδίνο, Αγγλία
Θάνατος

6 Φεβρουαρίου 1685 (54 ετών)


(Γρηγοριανό ημερολόγιο: 16 Φεβρουαρίου 1685)
Παλάτι του Ουάϊτχολ, Αγγλία
Τόπος ταφής Αββαείο του Ουεστμίνστερ, Λονδίνο
Πατέρας Κάρολος Α΄ της Αγγλίας
Μητέρα Ενριέττα Μαρία της Γαλλίας
Σύζυγος Αικατερίνη της Μπραγκάνζα
Επίγονοι
Υπογραφή CharlesIISig.svg

O Kάρολος B΄ (29 Μαΐου 16306 Φεβρουαρίου 1685) ήταν ο Βασιλιάς της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας.

Ο πατέρας του Καρόλου Β΄, Βασιλιάς Κάρολος Α΄ εκτελέσθηκε στο Παλάτι του Ουάϊτχολ στις 30 Ιανουαρίου 1649, ως αποκορύφωμα του Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου. Αν και το Κοινοβούλιο της Σκωτίας διακήρυξε τον Κάρολο Β΄ Βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας στο Εδιμβούργο στις 5 Φεβρουαρίου 1649, το Αγγλικό Κοινοβούλιο αντίθετα πέρασε ένα ψήφισμα που έκανε κάθε τέτοια διακήρυξη στην Αγγλία και την Ιρλανδία παράνομη. Η Αγγλία εισήλθε στην περίοδο γνωστή ως η Αγγλική Μεσοβασιλεία ή η Αγγλική Κοινοπολιτεία και η χώρα ήταν μια de facto δημοκρατία, με ηγέτη τον Όλιβερ Κρόμγουελ. Ο Κρόμγουελ νίκησε τον Κάρολο στη Μάχη του Ουόρσεστερ στις 3 Σεπτεμβρίου 1651, και ο Κάρολος έφυγε στην ηπειρωτική Ευρώπη. Ο Κρόμγουελ έγινε ουσιαστικός δικτάτορας της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας. Ο Κάρολος δαπάνησε τα επόμενα εννέα έτη σε εξορία στην Γαλλία, τις Ηνωμένες Επαρχίες και τις Ισπανικές Κάτω Χώρες.

Μια πολιτική κρίση που ακολούθησε το θάνατο του Κρόμγουελ το 1658 κατέληξε στην παλινόρθωση της μοναρχίας και ο Κάρολος προσκλήθηκε να επιστρέψει στη Βρετανία. Στις 29 Μαΐου 1660, τα 30α του γενέθλια, έγινε δεκτός στο Λονδίνο με δημόσια επευφημία. Μετά το 1660, όλα τα νομικά έγγραφα χρονολογούντο σαν ο Κάρολος να είχε διαδεχθεί τον πατέρα του ως βασιλιάς το 1649.

Το Αγγλικό Κοινοβούλιο του Καρόλου ενεργοποίησε νόμους όπως ο Κώδικας Κλάρεντον, σχεδιασμένους για να καλύψουν την θέση της επανιδρυμένης Εκκλησίας της Αγγλίας. Ο Κάρολος συναίνεσε στον Κώδικα Κλάρεντον αν και ο ίδος ευνοούσε μια πολιτική θρησκευτικής ανεκτικότητας. Το μεγάλο θέμα εξωτερικής πολιτικής της πρώιμης βασιλείας του Καρόλου ήταν ο Δεύτερος Αγγλολλανδικός Πόλεμος. Το 1670, ο Κάρολος εισήλθε στο μυστικό σύμφωνο του Ντόβερ, μια συμμαχία με τον πρώτο του εξάδελφο Βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας. Ο Λουδοβίκος συμφώνησε να βοηθήσει τον Κάρολο στον Τρίτο Αγγλοολλανδικό Πόλεμο και να πληρώσει μια σύνταξη στον Κάρολο, και ο Κάρολος υποσχέθηκε μυστικά να μεταστραφεί στον Ρωμαιοκαθολικισμό σε μη προσδιορισμένη μελλοντική ημερομηνία. Ο Κάρολος προσπάθησενα εισάγει την θρησκευτική ελευθερία για τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες αντιφρονούντες με την Βασιλική Διακήρυξη Επιείκιας του 1672 (Royal Declaration of Indulgence), αλλά το Αγγλικό Κοινοβούλιο τον ανάγκασε να την αποσύρει. Το 1679, οι αποκαλύψεις του Τίτου Όουτς για την υποτιθέμενη "Παπική Συνωμοσία" έγιναν η θρυαλλίδα για την Κρίση του Αποκλεισμού ότααν αποκαλύφθηκε ότι ο αδελφός του Καρόλου και διάδοχος (Ιάκωβος, Δούκας της Υόρκης) ήταν Καθολικός. Η κρίση The crisis saw the birth of the pro-exclusion Whig and anti-exclusion Tory parties. Charles sided with the Tories, and, following the discovery of the Rye House Plot to murder Charles and James in 1683, some Whig leaders were killed or forced into exile. Ο Κάρολος διέλυσε το Αγγλικό Κοινοβούλιο το 1681, και κυβέρνησε μόνος μέχρι τον θάνατό του στις 6 Φεβρουαρίου 1685. Ασπάσθηκε τον Ρωμαιοκαθολικισμό στην νεκρική του κλίνη.

Ο Κάρολος ήταν κοινώς γνωστός ως ο Εύθυμος Μονάρχης, μια αναφορά στην ζωτικότητα και τον ηδονισμό της αυλής του και την γενική ανακούφιση από την επιστροφή στην ομαλότητα μετά από πάνω από μια δεκαετία διακυβέρνησης από τον Όλιβερ Κρόμγουελ και τους Πουριτανούς. Η σύζυγος του Καρόλου, Αικατερίνη της Μπραγκάνζα, δεν γέννησε παιδιά, αλλά ο Κάρολος αναγνώρισε τουλάχιστον δώδεκα νόμιμα παιδιά από διάφορες ερωμένες. Καθώς τα νόθα τέκνα αποκλείονταν από την διαδοχή, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ιάκωβος.

Πρώιμη ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παλινόρθωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω πληροφορίες: Παλινόρθωση (Αγγλία), Παλινόρθωση (Σκωτία), Παλινόρθωση (Ιρλανδία), Παλινόρθωση (Αποικίες).

Μετά τον θάνατο του Κρόμγουελ το 1658, οι δυνατότητες του Καρόλου να επανακτήσει το Στέμμα αρχικά φαίνονταν ισχνές καθώς τον Κρόμγουελ διαδέχθηκε ως Λόρδος Προστάτης ο γιος του, Ρίτσαρντ. Όμως, ο νέος Λόρδος Προστάτης, χωρίς βάση εξουσίας ούτε στο Κοινοβούλιο ούτε στον New Model Army, αναγκάσθηκε να παραιτηθεί το 1659 και το Προτεκτοράτο καταργήθηκε. Κατά την πολιτική και στρατιωτική αναταραχή που ακολούθησε, ο Τζορτζ Μονκ, Κυβερνήτης τηε Σκωτίας, ανησυχούσε ότι η χώρα θα έπεφτε σε αναρχία.[3] Ο Μονκ και ο στρατός του προέλασαν στο Σίτι του Λονδίνου και ανάγκασε τα μέλη του Κολοβού Κοινοβουλίου να επαναδεχθούν μέλη του Μακρέος Κοινοβουλίου που είχαν αποκλεισθεί τον Δεκέμβριο 1648 κατά την Εκκαθάριση του Πράιντ. Το Μακρύ Κοινοβούλιο αυτοδιαλύθηκε και για πρώτη φορά μέσα σε 20 έτη διεξάχθησαν γενικές εκλογές.[4] Το απερχόμενο Κοινοβούλιο καθόρισε τις εκλογικές προϋποθέσεις ούτως ώστε να εξασφαλίσει, όπως νόμιζαν, την επιστροφή μιας Πρεσβυτεριανικής πλειοψηφίας.[5]

Οι περιορισμοί εναντίον των βασιλοφρόνων υποψηφίων αγνοήθηκαν σε μεγάλο βαθμό, και οι εκλογές κατέληξαν σε μια Βουλή των Κοινοτήτων η οποία ήταν σχεδόν ισομερώς διαιρεμένη πολιτικά ανάμεσα στους Βασιλόφορονες και τους Κοινοβουλευτικούς και θρησκευτικά ανάμεσα στους Αγγλικανούς και τους Πρεσβυτεριανούς.[5] Το νέο αποκαλούμενο Κονοβούλιο Συνέλευσης (Convention Parliament) συνήλθε στις 25 Απριλίου 1660, και λίγο μετά πληροφορήθηκε τη Διακήρυξη της Μπρέντα, στην οποία ο Κάρολος συμφωνούσε, μεταξύ άλλων, να απονείμει χάρη σε πολλούς εχθρούς του πατέρα του. Το Αγγλικό Κοινοβούλιο ψήφισε την ανακήρυξη του Καρόλου ως βασιλιά και την πρόσκλησή του να επιστρέψει, ένα μήνυμα που έλαβε ο Κάρολος στην Μπρέντα στις 8 Μαΐου 1660.[6] Στην Ιρλανδία, μια συνέλευση είχε συγκληθεί νωρίτερα μέσα στο έτος, και στις 14 Μαΐου κήρυξε τον Κάρολο Βασιλιά.[7]

Seascape of vessels along a low-lying coastline
Ο Κάρολος απέπλευσε από τον τόπο εξορίας του στις Κάτω Χώρες προς την παλινόρθωσή του στην Αγγλία τον Μάιο 1660. Πίνακας του Lieve Verschuier.

Αναχώρησε για την Αγγλία από το Σχέβενινγκεν, έφθασε στο Ντόβερ στις 25 Μαΐου 1660 και έφθασε στο Λονδίνο στις 29 Μαΐου, ανήμερα των 30ών γενεθλίων του. Αν και ο Κάρολος και το Κοινοβούλιο έδωσαν αμνηστία στους υποστηρικτές του Κρόμγουελ με την Πράξη Αποζημίωσης και Λήθης, 50 άνθρωποι συγκεκριμένα εξαιρέθηκαν.[8] Στο τέλος εννέα βασιλοκτόνοι εκτελέσθηκαν:[9] απαγχονίσθηκαν, πνίγηκαν και διαμελίσθηκαν· άλλοι καταδικάσθηκαν σε ισόβια φυλάκιση ή απλά αποκλείσθηκαν από αξιώματα ισοβίως. Τα πτώματα του Όλιβερ Κρόμγουελ, του Χένρι Άϊρτον και του Τζον Μπράντσο υπέστησαν την ατίμωση της μεταθανάτιας εκτέλεσης.[10]

Πρόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Από τον θάνατο του πατέρα του έως την ήττα του στην Μάχη του Ουόρσεστερ
  2. Η παραδοσιακή ημερομηνία της Παλινόρθωσης που σηματοδοτεί την πρώτη συνεδρίαση από την κατάργηση της μοναρχίας το 1649. Το Αγγλικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε τον Κάρολο ως Βασιλιά της Αγγλίας με ομόφωνη ψήφο στις 2 Μαΐου 1660, και ανακηρύχθηκε Βασιλιάς στο Λονδίνο στις 8 Μαΐου, αν και οι βασιλικοί τον είχαν αναγνωρίσει ως τέτοιον από την εκτέλεση του πατέρα του στις 30 Ιανουαρίου 1649. Κατά την βασιλεία του Καρόλου όλα τα νομικά έγγραφα χρονολογούνταν σαν η βασιλεία του να άρχισε με τον θάνατο του πατέρα της.
  3. Fraser, pp.160–165
  4. Diary of Samuel Pepys, 16 March 1660
  5. 5,0 5,1 Miller, Charles II pp.24–25
  6. Hutton, p.131
  7. Seaward, Paul (2004), Charles II (1630–1685), Oxford University Press, doi:10.1093/ref:odnb/5144, http://www.oxforddnb.com/view/article/5144, ανακτήθηκε στις 2010-04-19  Πρότυπο:ODNBsub
  8. Fraser, p.190
  9. Charles II (r. 1660–1685), Official website of the British Monarchy, http://www.royal.gov.uk/HistoryoftheMonarchy/KingsandQueensoftheUnitedKingdom/TheStuarts/CharlesII.aspx, ανακτήθηκε στις 19 April 2010 
  10. Fraser, p.185

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω διάβασμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Harris, Tim (2005), Restoration: Charles II and his kingdoms, 1660–1685, London: Allen Lane, ISBN 0713991917 
  • Keay, Anna (2008), The Magnificent Monarch: Charles II and the Ceremonies of Power, London: Hambledon Continuum, ISBN 9781847252258 
  • Kenyon, J. P. (1957), «Review Article: The Reign of Charles II», Cambridge Historical Journal XIII: 82–86 
  • Miller, John (1985), Restoration England: the reign of Charles II, London: Longman, ISBN 0582353963 


Σκωτική και Αγγλική Μοναρχία
Οίκος των Στιούαρτ
Coat of Arms of England (1660-1689).svg
Κάρολος Β'
Περιλαμβάνονται νόθοι γιοι
   Τζέιμς Σκοτ, Δούκας του Μόνμαουθ
   Τσαρλς ΦίτζΡοϋ, Δούκας του Κλίβελαντ
   Henry FitzRoy, Duke of Grafton
   Τζορτζ ΦίτζΡοϋ, Δούκας του Νορθάμπερλαντ
   Charles Beauclerk, Duke of St Albans
   Τσαρλς Λέννοξ, Δούκας του Ρίτσμοντ


Κάρολος Β΄ της Αγγλίας
Γέννηση: 29 Μαΐου 1630 Θάνατος: 6 Φεβρουαρίου 1685
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Κάρολος Α΄
Βασιλιάς της Σκωτίας
1649–1651
Κενό
Στρατιωτική κυβέρνηση
με ηγέτη τον Τζορτζ Μονκ
Κενό
Η διαδοχή διακόπηκε
από την Αγγλική Μεσοβασιλεία
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Κάρολος Α΄
Βασιλιάς της Αγγλίας και της Ιρλανδίας
1660–1685
Διάδοχος
Ιάκωβος Ζ΄ και Β΄
Κενό
Στρατιωτική κυβέρνηση
υπό τον Τζορτζ Μονκ
Βασιλιάς της Σκωτίας
1660–1685
Peerage of England
Κενό Δούκας της Κορνουάλης
1630–1649
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος
Πρίγκιπας της Ουαλίας
1638–1649
Peerage of Scotland
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Κάρολος
Δούκας του Ρόδεσεϋ
1630–1649
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος
Πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Ο Δούκας της Υόρκης
αργότερα έγινε Βασιλιάς Ιάκωβος Β΄
Λόρδος Αρχιναύαρχος
1673
Διάδοχος
Πρίγκιπας Ρούπερτ του Ρήνου
Προκάτοχος
Ο Κόμης του Νόττιγχαμ
ως Πρώτος Λόρδος της Ναυαρχείας
Λόρδος Αρχιναύαρχος
1684–1685
Διάδοχος
Βασιλιάς Ιάκωβος Β΄