Κάρολος Β΄ της Αγγλίας
O Kάρολος B΄ (29 Μαΐου 1630 – 6 Φεβρουαρίου 1685) ήταν ο Βασιλιάς της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας.
Ο πατέρας του Καρόλου Β΄, Βασιλιάς Κάρολος Α΄ εκτελέσθηκε στο Παλάτι του Ουάϊτχολ στις 30 Ιανουαρίου 1649, ως αποκορύφωμα του Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου. Αν και το Κοινοβούλιο της Σκωτίας διακήρυξε τον Κάρολο Β΄ Βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας στο Εδιμβούργο στις 5 Φεβρουαρίου 1649, το Αγγλικό Κοινοβούλιο αντίθετα πέρασε ένα ψήφισμα που έκανε κάθε τέτοια διακήρυξη στην Αγγλία και την Ιρλανδία παράνομη. Η Αγγλία εισήλθε στην περίοδο γνωστή ως η Αγγλική Μεσοβασιλεία ή η Αγγλική Κοινοπολιτεία και η χώρα ήταν μια de facto δημοκρατία, με ηγέτη τον Όλιβερ Κρόμγουελ. Ο Κρόμγουελ νίκησε τον Κάρολο στη Μάχη του Ουόρσεστερ στις 3 Σεπτεμβρίου 1651, και ο Κάρολος έφυγε στην ηπειρωτική Ευρώπη. Ο Κρόμγουελ έγινε ουσιαστικός δικτάτορας της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας. Ο Κάρολος δαπάνησε τα επόμενα εννέα έτη σε εξορία στην Γαλλία, τις Ηνωμένες Επαρχίες και τις Ισπανικές Κάτω Χώρες.
Μια πολιτική κρίση που ακολούθησε το θάνατο του Κρόμγουελ το 1658 κατέληξε στην παλινόρθωση της μοναρχίας και ο Κάρολος προσκλήθηκε να επιστρέψει στη Βρετανία. Στις 29 Μαΐου 1660, τα 30α του γενέθλια, έγινε δεκτός στο Λονδίνο με δημόσια επευφημία. Μετά το 1660, όλα τα νομικά έγγραφα χρονολογούντο σαν ο Κάρολος να είχε διαδεχθεί τον πατέρα του ως βασιλιάς το 1649.
Το Αγγλικό Κοινοβούλιο του Καρόλου ενεργοποίησε νόμους όπως ο Κώδικας Κλάρεντον, σχεδιασμένους για να καλύψουν την θέση της επανιδρυμένης Εκκλησίας της Αγγλίας. Ο Κάρολος συναίνεσε στον Κώδικα Κλάρεντον αν και ο ίδος ευνοούσε μια πολιτική θρησκευτικής ανεκτικότητας. Το μεγάλο θέμα εξωτερικής πολιτικής της πρώιμης βασιλείας του Καρόλου ήταν ο Δεύτερος Αγγλολλανδικός Πόλεμος. Το 1670, ο Κάρολος εισήλθε στο μυστικό σύμφωνο του Ντόβερ, μια συμμαχία με τον πρώτο του εξάδελφο Βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας. Ο Λουδοβίκος συμφώνησε να βοηθήσει τον Κάρολο στον Τρίτο Αγγλοολλανδικό Πόλεμο και να πληρώσει μια σύνταξη στον Κάρολο, και ο Κάρολος υποσχέθηκε μυστικά να μεταστραφεί στον Ρωμαιοκαθολικισμό σε μη προσδιορισμένη μελλοντική ημερομηνία. Ο Κάρολος προσπάθησενα εισάγει την θρησκευτική ελευθερία για τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες αντιφρονούντες με την Βασιλική Διακήρυξη Επιείκιας του 1672 (Royal Declaration of Indulgence), αλλά το Αγγλικό Κοινοβούλιο τον ανάγκασε να την αποσύρει. Το 1679, οι αποκαλύψεις του Τίτου Όουτς για την υποτιθέμενη "Παπική Συνωμοσία" έγιναν η θρυαλλίδα για την Κρίση του Αποκλεισμού ότααν αποκαλύφθηκε ότι ο αδελφός του Καρόλου και διάδοχος (Ιάκωβος, Δούκας της Υόρκης) ήταν Καθολικός. Η κρίση The crisis saw the birth of the pro-exclusion Whig and anti-exclusion Tory parties. Charles sided with the Tories, and, following the discovery of the Rye House Plot to murder Charles and James in 1683, some Whig leaders were killed or forced into exile. Ο Κάρολος διέλυσε το Αγγλικό Κοινοβούλιο το 1681, και κυβέρνησε μόνος μέχρι τον θάνατό του στις 6 Φεβρουαρίου 1685. Ασπάσθηκε τον Ρωμαιοκαθολικισμό στην νεκρική του κλίνη.
Ο Κάρολος ήταν κοινώς γνωστός ως ο Εύθυμος Μονάρχης, μια αναφορά στην ζωτικότητα και τον ηδονισμό της αυλής του και την γενική ανακούφιση από την επιστροφή στην ομαλότητα μετά από πάνω από μια δεκαετία διακυβέρνησης από τον Όλιβερ Κρόμγουελ και τους Πουριτανούς. Η σύζυγος του Καρόλου, Αικατερίνη της Μπραγκάνζα, δεν γέννησε παιδιά, αλλά ο Κάρολος αναγνώρισε τουλάχιστον δώδεκα νόμιμα παιδιά από διάφορες ερωμένες. Καθώς τα νόθα τέκνα αποκλείονταν από την διαδοχή, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ιάκωβος.
Πίνακας περιεχομένων |
Πρώιμη ζωή[Επεξεργασία]
Παλινόρθωση[Επεξεργασία]
Περαιτέρω πληροφορίες: Παλινόρθωση (Αγγλία), Παλινόρθωση (Σκωτία), Παλινόρθωση (Ιρλανδία), Παλινόρθωση (Αποικίες).
Μετά τον θάνατο του Κρόμγουελ το 1658, οι δυνατότητες του Καρόλου να επανακτήσει το Στέμμα αρχικά φαίνονταν ισχνές καθώς τον Κρόμγουελ διαδέχθηκε ως Λόρδος Προστάτης ο γιός του, Ρίτσαρντ. Όμως, ο νέος Λόρδος Προστάτης, χωρίς βάση εξουσίας ούτε στο Κοινοβούλιο ούτε στον New Model Army, αναγκάσθηκε να παραιτηθεί το 1659 και το Προτεκτοράτο καταργήθηκε. Κατά την πολιτική και στρατιωτική αναταραχή που ακολούθησε, ο Τζορτζ Μονκ, Κυβερνήτης τηε Σκωτίας, ανησυχούσε ότι η χώρα θα έπεφτε σε αναρχία.[3] Ο Μονκ και ο στρατός του προέλασαν στο Σίτι του Λονδίνου και ανάγκασε τα μέλη του Κολοβού Κοινοβουλίου να επαναδεχθούν μέλη του Μακρέος Κοινοβουλίου που είχαν αποκλεισθεί τον Δεκέμβριο 1648 κατά την Εκκαθάριση του Πράιντ. Το Μακρύ Κοινοβούλιο αυτοδιαλύθηκε και για πρώτη φορά μέσα σε 20 έτη διεξάχθησαν γενικές εκλογές.[4] Το απερχόμενο Κοινοβούλιο καθόρισε τις εκλογικές προϋποθέσεις ούτως ώστε να εξασφαλίσει, όπως νόμιζαν, την επιστροφή μιας Πρεσβυτεριανικής πλειοψηφίας.[5]
Οι περιορισμοί εναντίον των βασιλοφρόνων υποψηφίων αγνοήθηκαν σε μεγάλο βαθμό, και οι εκλογές κατέληξαν σε μια Βουλή των Κοινοτήτων η οποία ήταν σχεδόν ισομερώς διαιρεμένη πολιτικά ανάμεσα στους Βασιλόφορονες και τους Κοινοβουλευτικούς και θρησκευτικά ανάμεσα στους Αγγλικανούς και τους Πρεσβυτεριανούς.[5] Το νέο αποκαλούμενο Κονοβούλιο Συνέλευσης (Convention Parliament) συνήλθε στις 25 Απριλίου 1660, και λίγο μετά πληροφορήθηκε την Διακήρυξη της Μπρέντα, στην οποία ο Κάρολος συμφωνούσε, μεταξύ άλλων, να απονείμει χάρη σε πολλούς εχθρούς του πατέρα του. Το Αγγλικό Κοινοβούλιο ψήφισε την ανακήρυξη του Καρόλου ως βασιλιά και την πρόσκλησή του να επιστρέψει, ένα μήνυμα που έλαβε ο Κάρολος στην Μπρέντα στις 8 Μαΐου 1660.[6] Στην Ιρλανδία, μια συνέλευση είχε συγκληθεί νωρίτερα μέσα στο έτος, και στις 14 Μαΐου κήρυξε τον Κάρολο Βασιλιά.[7]
Αναχώρησε για την Αγγλία από το Σχέβενινγκεν, έφθασε στο Ντόβερ στις 25 Μαΐου 1660 και έφθασε στο Λονδίνο στις 29 Μαΐου, ανήμερα των 30ών γενεθλίων του. Αν και ο Κάρολος και το Κοινοβούλιο έδωσαν αμνηστία στους υποστηρικτές του Κρόμγουελ με την Πράξη Αποζημίωσης και Λήθης, 50 άνθρωποι συγκεκριμένα εξαιρέθηκαν.[8] Στο τέλος εννέα βασιλοκτόνοι εκτελέσθηκαν:[9] απαγχονίσθηκαν, πνίγηκαν και διαμελίσθηκαν· άλλοι καταδικάσθηκαν σε ισόβια φυλάκιση ή απλά αποκλείσθηκαν από αξιώματα ισοβίως. Τα πτώματα του Όλιβερ Κρόμγουελ, του Χένρι Άϊρτον και του Τζον Μπράντσο υπέστησαν την ατίμωση της μεταθανάτιας εκτέλεσης.[10]
Πρόγονοι[Επεξεργασία]
| Πρόγονοι Κάρολος Β΄ της Αγγλίας |
|---|
Υποσημειώσεις[Επεξεργασία]
- ↑ Από τον θάνατο του πατέρα του έως την ήττα του στην Μάχη του Ουόρσεστερ
- ↑ Η παραδοσιακή ημερομηνία της Παλινόρθωσης που σηματοδοτεί την πρώτη συνεδρίαση από την κατάργηση της μοναρχίας το 1649. Το Αγγλικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε τον Κάρολο ως Βασιλιά της Αγγλίας με ομόφωνη ψήφο στις 2 Μαΐου 1660, και ανακηρύχθηκε Βασιλιάς στο Λονδίνο στις 8 Μαΐου, αν και οι βασιλικοί τον είχαν αναγνωρίσει ως τέτοιον από την εκτέλεση του πατέρα του στις 30 Ιανουαρίου 1649. Κατά την βασιλεία του Καρόλου όλα τα νομικά έγγραφα χρονολογούνταν σαν η βασιλεία του να άρχισε με τον θάνατο του πατέρα της.
- ↑ Fraser, pp.160–165
- ↑ Diary of Samuel Pepys, 16 March 1660
- ↑ 5,0 5,1 Miller, Charles II pp.24–25
- ↑ Hutton, p.131
- ↑ Seaward, Paul (2004), Charles II (1630–1685), Oxford University Press, doi:, http://www.oxforddnb.com/view/article/5144, ανακτήθηκε στις 2010-04-19 Πρότυπο:ODNBsub
- ↑ Fraser, p.190
- ↑ Charles II (r. 1660–1685), Official website of the British Monarchy, http://www.royal.gov.uk/HistoryoftheMonarchy/KingsandQueensoftheUnitedKingdom/TheStuarts/CharlesII.aspx, ανακτήθηκε στις 19 April 2010
- ↑ Fraser, p.185
Αναφορές[Επεξεργασία]
- Charles II (r. 1660–1685), Official website of the British Monarchy, http://www.royal.gov.uk/HistoryoftheMonarchy/KingsandQueensoftheUnitedKingdom/TheStuarts/CharlesII.aspx, ανακτήθηκε στις 19 April 2010
- Fraser, Antonia (1979), King Charles II, London: Weidenfeld and Nicolson, ISBN 0297775715
- Hutton, Ronald (1989), Charles II: King of England, Scotland, and Ireland, Oxford (England): Clarendon Press, ISBN 0198229119
- Miller, John (1991), Charles II, London: Weidenfeld and Nicolson, ISBN 0297812149
- Seaward, Paul (September 2004; online edn, January 2008) "Charles II (1630–1685)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, doi:10.1093/ref:odnb/5144, retrieved 19 April 2010 (Subscription required)
Περαιτέρω διάβασμα[Επεξεργασία]
- Harris, Tim (2005), Restoration: Charles II and his kingdoms, 1660–1685, London: Allen Lane, ISBN 0713991917
- Keay, Anna (2008), The Magnificent Monarch: Charles II and the Ceremonies of Power, London: Hambledon Continuum, ISBN 9781847252258
- Kenyon, J. P. (1957), "Review Article: The Reign of Charles II", Cambridge Historical Journal XIII: 82–86
- Miller, John (1985), Restoration England: the reign of Charles II, London: Longman, ISBN 0582353963
|
Κάρολος Β΄ της Αγγλίας
Γέννηση: 29 Μαΐου 1630 Θάνατος: 6 Φεβρουαρίου 1685 |
||
| Βασιλικοί τίτλοι | ||
|---|---|---|
| Προκάτοχος Κάρολος Α΄ |
Βασιλιάς της Σκωτίας 1649–1651 |
Κενό
Στρατιωτική κυβέρνηση
με ηγέτη τον Τζορτζ Μονκ |
| Κενό
Η διαδοχή διακόπηκε
από την Αγγλική Μεσοβασιλεία Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Κάρολος Α΄ |
Βασιλιάς της Αγγλίας και της Ιρλανδίας 1660–1685 |
Διάδοχος Ιάκωβος Ζ΄ και Β΄ |
| Κενό
Στρατιωτική κυβέρνηση
υπό τον Τζορτζ Μονκ |
Βασιλιάς της Σκωτίας 1660–1685 |
|
| Peerage of England | ||
| Κενό | Δούκας της Κορνουάλης 1630–1649 |
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος |
| Πρίγκιπας της Ουαλίας 1638–1649 |
||
| Peerage of Scotland | ||
| Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Κάρολος |
Δούκας του Ρόδεσεϋ 1630–1649 |
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος |
| Πολιτικά αξιώματα | ||
| Προκάτοχος Ο Δούκας της Υόρκης αργότερα έγινε Βασιλιάς Ιάκωβος Β΄ |
Λόρδος Αρχιναύαρχος 1673 |
Διάδοχος Πρίγκιπας Ρούπερτ του Ρήνου |
| Προκάτοχος Ο Κόμης του Νόττιγχαμ ως Πρώτος Λόρδος της Ναυαρχείας |
Λόρδος Αρχιναύαρχος 1684–1685 |
Διάδοχος Βασιλιάς Ιάκωβος Β΄ |
| Στοιχεία προσώπου | |
|---|---|
| ΟΝΟΜΑ | Κάρολος Β΄ |
| ΑΛΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ | |
| ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ | βασιλιάς της Αγγλίας |
| ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ | 29 Μαΐου |
| ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ | 1630 |
| ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ | |
| ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ | 6 Φεβρουαρίου |
| ΕΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ | 1685 |
| ΤΟΠΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ | |
|
|||||||||||||||||
|
|||||||