Ιάκωβος Β΄ της Σκωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιάκωβος Β΄
James II, King of Scotland.png
Περίοδος εξουσίας
21 Φεβρουαρίου 1437 - 3 Αυγούστου 1460
Στέψη Αβαείο Χόλιρουντ, Εδιμβούργο
Προκάτοχος Ιάκωβος Α'
Διάδοχος Ιάκωβος Γ'
Γέννηση 16 Οκτωβρίου 1430
Παλάτι Χόλιρουντ
Θάνατος 4 Αυγούστου 1460 (29 ετών)
Κάστρο Ρόξμπουργκ
Τόπος ταφής Αβαείο Χόλιρουντ
Πατέρας Ιάκωβος Α'
Μητέρα Ιωάννα Μποφόρ
Σύζυγος Μαρία του Γκέλντερς
Επίγονοι Ιάκωβος Γ΄ της Σκωτίας
Αλέξανδρος Στιούαρτ, δούκας του Άλμπανι
Μαρία Στιούαρτ, κόμησσα του Άρραν
Ιωάννης Στιούαρτ, 1ος κόμης του Μαρ και του Γκάριοχ
Μαργαρίτα Στιούαρτ, πριγκίπισσα της Σκωτίας
και άλλοι
Ιάκωβος Β΄ της Σκωτίας (1440)

Ο Ιάκωβος Β΄ της Σκωτίας (16 Οκτωβρίου 1430 - 3 Αυγούστου 1460) ήταν βασιλιάς των Σκώτων (1437-1460), υιός και διάδοχος του βασιλιά της Σκωτίας Ιάκωβου Α΄ και της Ιωάννας Μποφόρ. Πήρε το προσωνύμιο "φλογισμένο πρόσωπο". Είχε έξι αδελφές, που τις πάντρεψε με μεγάλους ηγεμονικούς Ευρωπαϊκούς οίκους. Διαδέχθηκε σε ηλικία επτά ετών τον δολοφονημένο πατέρα του, ενώ μικρό διάστημα της ζωής του κράτησε στα χέρια του την εξουσία. Αμέσως δημιουργήθηκε ομάδα στασιαστών υπό τον Γουόλτερ Στιούαρτ, 1ο κόμη του Άθολ, αλλά απέτυχε. Οι φρουροί του Ιάκωβου συνέλαβαν τον κόμη του Άθολ και τους συνεργούς του και τους εκτέλεσαν.

Μεταξύ 1347 και 1349, ο Άρτσιμπαλντ Ντάγκλας, 5ος κόμης του Ντάγκλας, σαν αρχιστράτηγος του βασιλείου διοικούσε την χώρα. Μετά τον θάνατο του και αφού το βασίλειο της Σκωτίας είχε σημαντικές απώλειες, η εξουσία ήρθε στα χέρια του Γουλιέλμου, 1ου κόμη του Κρίχτον, και του Σερ Αλεξάντερ Λίβινγκστον.

Το 1440, το κάστρο του Εδιμβούργου έγινε ο τόπος πραγματοποίησης του Μαύρου Δείπνου, όπου εκτελέστηκαν ομαδικά ο νεαρός Γουίλιαμ Ντάγκλας, 6ος κόμης του Ντάγκλας, και οι αδελφοί του. Κατηγορήθηκαν γι' αυτό οι Κρίχτον και Λίβινγκστον, αφού η δολοφονία των Ντάγκλας έφερνε την ισχυρή κομητεία που κατείχαν στα χέρια τους. Οι ακριβείς λεπτομέρειες είναι περίπλοκες, αλλά το 1445 οι Λίβινγκστον συμμάχησαν με τον Γουίλιαμ Ντάγκλας, 8ο κόμη του Ντάγκλας, προκειμένου να πάρουν από τον Κρίχτον ολοκληρωτικά την εξουσία. Ως το 1449 ο Ντάγκλας βρισκόταν στην κατοχή της εξουσίας στην Σκωτία, μοιράζοντας τίτλους και αξιώματα στους συγγενείς του.

Ο βασιλιάς Ιάκωβος Β΄ ενηλικιώθηκε (1449) και οι Ντάγκλας χρησιμοποίησαν την ενηλικίωση του βασιλιά για να ρίξουν τους Λίβινγκστον από την εξουσία, εκμεταλλευόμενοι τον θυμό του από την σύλληψη της μητέρας του (1439). Οι Ντάγκλας και Κρίχτον συνέχισαν να διοικούν για μεγάλο διάστημα την Σκωτία ανενόχλητοι, χωρίς να περιορίζονται από την ικανότητα του βασιλιά. Αλλά (1451 - 1455) ήρθε ο Ιάκωβος σε διαμάχη με τους Ντάγκλας και οι προσπάθειες να τους εξουδετερώσει αποκορυφώθηκαν, όταν εκμεταλλεύτηκε την απουσία του κόμη του Ντάγκλας από την χώρα. Αποκορύφωμα ήταν αργότερα η δολοφονία του 8ου κόμη του Ντάγκλας στις 22 Φεβρουαρίου 1452 στο κάστρο του Στέρλινγκ.

Πόλεμοι και εξουδετέρωση των Ντάγκλας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τα χρονικά του Όχινλεκ, που περιγράφουν το περιστατικό. ο βασιλιάς κατηγόρησε τον κόμη για συνεργασία με τον Τζον Μακ Ντόναλντ, 11ο κόμη του Ρος, που απειλούσε την ισχύ του ίδιου του βασιλιά. Όταν ο Ντάγκλας αρνήθηκε να σπάσει τους δεσμούς του με τους Ρός, ο εξοργισμένος Ιάκωβος τον δολοφόνησε με το ξίφος του, ενώ οι ακόλουθοι τού άνοιξαν το κεφάλι του με μια αξίνα.

Ο φόνος αυτός δεν περιόρισε την ισχύ των Ντάγκλας, αλλά δημιούργησε το διάστημα 1452 - 1455 έναν εμφύλιο πόλεμο. Ο Ιάκωβος επιχείρησε να κυριεύσει τα εδάφη των Ντάγκλας, αλλά αυτοί τον οδήγησαν σε εξευτελισμό, αναγκάζοντας τον με το κλείσιμο ειρήνης να αναγνωρίσει τον 9ο κόμη των Ντάγκλας. Ο βασιλιάς εξαναγκάστηκε να ξεκινήσει διπλωματικό αγώνα με τους συμμάχους των Ντάγκλας, μοιράζοντάς τους δώρα και αξιώματα, ώστε να τους μεταστρέψει εναντίον του. Ένας από αυτούς ήταν και ο κόμης του Κρόφορντ, κάτι που οδήγησε τον Ιάκωβο στην μάχη του Άρκινχολμ το Μάιο του (1455) να πετύχει την τελειωτική του νίκη απέναντι στους Ντάγκλας. Τους μήνες που ακολούθησαν, το Σκωτσέζικο κοινοβούλιο δήμευσε τα εδάφη των Ντάγκλας που ενώθηκαν με το στέμμα: οι βασιλείς της Σκωτίας απρόσμενα είδαν την ισχύ τους να ανεβαίνει κατακόρυφα.

Μεταξύ 1455 - 1460, ο βασιλιάς άρχισε να παίρνει ενεργά μέρος σε πολλές δραστηριότητες. Φιλόδοξα σχέδια του να καταλάβει τα εδάφη του Όρκνεϊ, Σέτλαντ και την νήσο του Μαν απέτυχαν. Άρχισε να ταξιδεύει συνεχώς μέσα στα όρια της χώρας, προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα. Αποφάσισε για τον σκοπό αυτό να οργανώσει εξαγορές μεγάλων αμαρτιών, ακόμα και εγκλημάτων, με άφεση, κάτι που τον έκανε αντιδημοτικό.

Ενθουσιασμένος με το μοντέρνο πυροβολικό του που τον βοήθησε να έχει σημαντικές επιτυχίες απέναντι στους Ντάγκλας, οι φιλοδοξίες του αυξήθηκαν με την απαίτηση του να καταλάβει το κάστρο του Ρόξμπουργκ (1460), ένα από τα τελευταία Σκωτσέζικα κάστρα που ήταν ακόμα στα χέρια των Άγγλων από την εποχή του πολέμου της ανεξαρτησίας. Αλλά στις 3 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς ένα κανόνι εξερράγη μπροστά του με αποτέλεσμα να σκοτωθεί.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τον γάμο του με την Μαρία του Γκέλντερς παιδιά του ήταν:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The Auchinleck Chronicle', printed in McGladdery, James II, Appendix 2, pp 160-73.
  • M. Brown, The Black Douglases (East Linton, 1998).
  • C. McGladdery, James II (Edinburgh, 1990).
  • R Tanner, The Late Medieval Scottish Parliament: Politics and the Three Estates, 1424-1488 (East Linton, 2001).


Προκάτοχος:
Ιάκωβος Α΄
Βασιλιάς της Σκωτίας
14371460
Διάδοχος:
Ιάκωβος Γ΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα James II of Scotland της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).