Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας
Ο Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας (24 Αυγούστου 1198 – 1249) ήταν βασιλιάς των Σκώτων (1214 – 1249), γιος και διάδοχος του βασιλιά των Σκώτων Γουλιέλμου του λέοντος και της Ερμενγκάρδης του Μπομόν.
Τα περισσότερα χρόνια στην παιδική του ηλικία πριν διαδεχτεί τον πατέρα του τα πέρασε στην αυλή του βασιλιά της Αγγλίας Ιωάννη του Ακτήμονα. To 1215 ενώθηκε με τους υπόλοιπους Άγγλους βαρόνους που επαναστάτησαν εναντίον του βασιλιά τους Ιωάννη μαζί με στρατό που είχε έρθει και από την Γαλλία υπό τον δελφίνο. Οι βαρόνοι μαζί με τον Αλέξανδρο και τον δελφίνο κατάφεραν να νικήσουν τον Ιωάννη τον Ακτήμονα και να τον υποχρεώσουν να υπογράψει την Μάγκνα Κάρτα. Αλλά όταν ο βασιλιάς πέθανε η Αγγλική αριστοκρατία άλλαξε την συμφωνία που είχε κάνει και οι δύο ξένοι στρατοί επέστρεψαν στην πατρίδα τους.
Αργότερα κλείστηκε ειρήνη του νέου βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Γ΄ με τον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας και τον Αλέξανδρο, που παντρεύτηκε την αδελφή του Ερρίκου Γ΄ Ιωάννα στις 25 Ιουνίου 1221. Αργότερα ξέσπασε μια σκληρή διαμάχη με τον βασιλιά της Αγγλίας για τα σύνορα τους, που έληξε με την συνθήκη της Υόρκης (1237).
Την επόμενη χρονιά πέθανε και η σύζυγος του, Ιωάννα. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του (1239) την Μαρία του Κουσί, με την οποία απέκτησε τον διάδοχο του, τον μελλοντικό βασιλιά της Σκωτίας Αλέξανδρο Γ΄ (1241). Το 1243 υπήρξε απειλή επίθεσης από τον βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ΄, αλλά η απειλή των Άγγλων βαρόνων ότι θα στραφούν εναντίον του τον ανάγκασαν να κλείσει νέα συνθήκη ειρήνης με τον Αλέξανδρο στο Νιούκαστλ. Ο Αλέξανδρος έστρεψε την προσοχή του στις Δυτικές Νήσους (Εβρίδες), που τις κατείχε η Νορβηγία, προσπάθησε να πείσει τον Γιούαν του Αργκάιλ, γιο του Ντάνκαν, λόρδου του Αργκάιλ, για συμμαχία κατά του βασιλιά Χάκον Δ΄ της Νορβηγίας, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Τότε έκανε εκστρατεία να τον πείσει με τη βία, αλλά στον δρόμο αρρώστησε από υψηλό πυρετό και πέθανε.
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alexander II of Scotland της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |