Έντγκαρ Έθελινγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Έντγκαρ

O Έντγκαρ Έθελινγκ (Ουγγαρία 1051 - 1126) γνωστός και ως Έντγκαρ ο εξόριστος βασιλιάς της Αγγλίας (1066), ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Αγγλίας από την δυναστεία των Σαξώνων. Ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Αγγλίας, αλλά δεν στέφθηκε ποτέ, αφού η Αγγλία είχε ήδη κατακτηθεί από τους Νορμανδούς υπό τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή.

Ήταν μοναδικός γιος του Εδουάρδου του εξορίστου, εγγονός του βασιλιά Εδμόνδου Β΄ της Αγγλίας και μετά τον θάνατο του πατέρα του (1057) έγινε διάδοχος του Αγγλικού θρόνου σαν μικρανιψιός του βασιλιά Εδουάρδου του εξομολογητή. Είχε δύο αδελφές, την Μαργαρίτα (αργότερα Αγία Μαργαρίτα της Σκωτίας) και την Χριστίνα. Τον Ιανουάριο 1066 που ο Εδουάρδος εξομολογητής πέθανε, ήταν ανήλικος και ανίκανος να αντιμετωπίσει την επερχόμενη Νορμανδική επίθεση και το συμβούλιο εξέλεξε βασιλιά τον Χάρολντ Γκόντουϊνσον, κουνιάδο του βασιλιά Εδουάρδου, σαν Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας.

Μετά την ήττα και τον θάνατο του βασιλιά Χάρολντ Β΄ στην μάχη του Χάστινγκς στις 14 Οκτωβρίου 1066 ανακηρύχθηκε βασιλιάς στο Λονδίνο σαν Έντγκαρ Β΄ χωρίς να στεφτεί, αφού σε δύο μήνες σε ηλικία 15 ετών τον Δεκέμβριο του 1066 παρέδωσε τον θρόνο στον Γουλιέλμο τον Κατακτητή, κάνοντας δήλωση υποταγής στον νέο Νορμανδό βασιλιά. Ο Γουλιέλμος συμπεριφέρθηκε καλά στον Έντγκαρ, τον είχε στην συνοδεία του, αλλά λίγο αργότερα συμμετείχε σε εξέγερση κατά του βασιλιά (1068). Μετά την καταστολή της δραπέτευσε στην Σκωτία στην αυλή του βασιλιά Μάλκολμ Γ΄, ο οποίος παντρεύτηκε την αδελφή του και του υποσχέθηκε να τον βοηθήσει να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στον θρόνο της Αγγλίας. Αποφάσισαν εκστρατεία μαζί με τον βασιλιά της Δανίας Σβεν Έστριντσον, ανιψιό του Κανούτου του μεγάλου, έναν άλλον διεκδικητή του Αγγλικού θρόνου.

Αποτυχίες στην προσπάθεια του να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στον θρόνο της Αγγλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι συνδυασμένες δυνάμεις τους επιτέθηκαν στην Αγγλία (1069), κατέλαβαν την Υόρκη, αλλά ο Γουλιέλμος βάδισε ταχύτατα βόρεια και τους απέκρουσε, πλήρωσε τους Δανούς να φύγουν, ενώ ο Μάλκολμ με τον Έντγκαρ δραπέτευσαν πίσω στην Σκωτία. Αργότερα 1072, ο Μάλκολμ έκλεισε ειρήνη με τον Γουλιέλμο με έναν από τους όρους την επιστροφή του Έντγκαρ στην Αγγλία, όπου έζησε ειρηνικά έως το 1087, οπότε και πέθανε ο Γουλιέλμος χωρίς να κάνει καμιά νέα προσπάθεια ανάκτησης του θρόνου.

Υποστήριξε στην διαδοχή του Αγγλικού θρόνου τον μεγαλύτερο από τους γιους του Γουλιέλμου, τον Ροβέρτο Β΄ δούκα της Νορμανδίας. Με την επικράτηση του Γουλιέλμου Β΄ Ρούφου δραπέτευσε ξανά στην Σκωτία (1091), όπου υποστήριξε τον ανιψιό του, Έντγκαρ, να κερδίσει τον θρόνο της Σκωτίας, ανατρέποντας (1097) τον θείο του Ντόναλντ Γ΄. Βρέθηκε (1098) στην Συρία για να υποστηρίξει την Α΄ Σταυροφορία συμμετέχοντας στην πολιορκία της Αντιόχειας, αργότερα βρέθηκε στην Ευρώπη όπου συνελήφθη αιχμάλωτος στην μάχη του Τινσεμπραί (1106), πολεμώντας στο πλευρό του δούκα Ροβέρτου εναντίον του νεώτερου αδελφού του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α΄. Αργότερα επέστρεψε στην Αγγλία, αφού ο βασιλιάς Ερρίκος Α΄ τον συγχώρεσε.

Πέθανε σε μεγάλη ηλικία, ενώ αναφέρεται ότι είχε γιο ονομαζόμενο Γκέραλντ, από μια ξαδέλφη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄.




Προκάτοχος:
Χάρολντ Β΄
Βασιλιάς τηςΑγγλίας
1066
Διάδοχος:
Γουλιέλμος ο Κατακτητής
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Edgar the Ætheling της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).