Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η εξωτερική όψη του Βασιλικού Θεάτρου Θεσσαλονίκης.

Το Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης είναι η έδρα του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και μια από τις χειμερινές θεατρικές σκηνές του ιδρύματος. Βρίσκεται στην πλατεία Λευκού Πύργου και έχει χωρητικότητα 683 θέσεων.[1]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άποψη από το εσωτερικό του θεάτρου.

Χτίστηκε το 1940 από τον αρχιτέκτονα και πολεοδόμο Κωνσταντίνο Δοξιάδη και αρχικά προοριζόταν για τη θερινή σκηνή του Εθνικού Θεάτρου στη Θεσσαλονίκη, γρήγορα όμως αποφασίστηκε να λειτουργήσει ως χειμερινή σκηνή. Τον Ιούλιο του 1940 έγιναν τα εγκαίνια του θεάτρου με το ανέβασμα του σεξπηρικού έργου Ριχάρδος ο Γ' με πρωταγωνιστή τον Αλέξη Μινωτή. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής στέγασε διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις των κατοχικών αρχών και από το 1943 αποτέλεσε την έδρα του Κρατικού Θεάτρου Θεσσαλονίκης.[2] Το 1961/62 αποτέλεσε για μικρό χρονικό διάστημα την πρώτη έδρα του ΚΘΒΕ και κατά τα χρόνια που ακολούθησαν χρησιμοποιήθηκε ως χώρος για πρόβες αλλά και για την αποθήκευση υλικών με συνέπεια σταδιακά να εγκαταλειφθεί.

Το 1986 έγιναν εργασίες συντήρησης και το κτίριο αποτέλεσε μια από τις σκηνές του ΚΘΒΕ. Το 1996 ξεκίνησε η ανέγερση νέου κτιρίου, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2000.[2] Το νέο κτίριο αποτελεί τη μόνιμη έδρα του ΚΘΒΕ, διαθέτει σκηνή πολλαπλών χρήσεων ( κατάλληλη για παραστάσεις, συναυλίες, κινηματογράφο κλπ), αίθουσα υποδοχής, φουαγιέ καθώς και διάφορες αίθουσες που χρησιμοποιούνται για διάφορες εκδηλώσεις όπως εκθέσεις, συνέδρια, ομιλίες κλπ.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Βασιλικό Θέατρο». Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=10. Ανακτήθηκε στις 9/9/2015. 
  2. 2,0 2,1 Αδαμίδου, Σοφία (Κυριακή 10 Σεπτέμβρη 2000). «ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ:Δέσμιο της κυβερνητικής αναλγησίας». Ριζοσπάστης. http://www.rizospastis.gr/story.do?id=427414. Ανακτήθηκε στις 9/9/2015. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Καλογήρου, Νίκος, Το Βασιλικό Θέατρο της Θεσσαλονίκης, Εντευκτήριο, τχ. 35 (1996), σ. 90-95
  • Σχολίδης, Νίκος, Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης, Κτίριο, τχ. 135 (2001), σ. 91-96
  • Τσόκου, Γιάννα, Το Βασιλικό Θέατρο: συνέχειες και ασυνέχειες στη ζωή ενός θεάτρου, Θεσσαλονικέων Πόλις, τχ. 18/41 (2012), σ. 44-49