Νίκη (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Θεά Νίκη
Θεά της νίκης
Novara-bassorilievo-DSCF0924.JPG
Σύμβολα Χρυσά σανδάλια, φτερά και στεφάνι
Γονείς Πάλλας και Ωκεανίδα Στυξ
Αδέλφια Ζήλος, Κράτος και Βία
Commons page Πολυμέσα

Η Νίκη ήταν θεά της ελληνικής μυθολογίας που προσωποποιούσε τη νίκη. Ήταν κόρη της Στύγας και του Πάλλαντα και είχε αδέρφια της το Κράτος, το Ζήλο και τη Βία.[1] Σύμφωνα με τη μυθολογία, όταν επικράτησε η λατρεία του Δία ως αρχηγού των θεών, η Νίκη και τα αδέρφια της έγιναν ακόλουθοί του. Σύμφωνα με άλλο μύθο, η Στύγα πρόσφερε τα παιδιά της ως συμμάχους του Δία κατά την Τιτανομαχία.[2] Ήταν ο ηνίοχος των θεών, όπως συχνά απεικονίζεται. Συχνά επίσης εμφανίζεται με φτερά, σε αντίθεση με άλλες γυναικείες θεότητες, οι οποίες ήδη κατά την κλασσική περίοδο εμφανίζονταν χωρίς φτερά. Στα ρωμαϊκά χρόνια ονομαζόταν Βικτόρια.

Λατρεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η λατρεία της θεάς Νίκης περιελάμβανε πομπές, σπονδές και θυσίες για την ευμένειά της ενώ γίνονταν και ικεσίες προς τη Νίκη από τις ιέρειες των μαντείων. Αν η θεά απαντούσε στις παρακλήσεις των ιερειών τότε δινόταν και η απάντηση προς τον αιτούμενο του μαντείου.

Στον Παρθενώνα υπήρχε ολόχρυσο άγαλμα της Νίκης, ενώ υπήρχε και ναός αφιερωμένος σε αυτήν, ο οποίος χτίστηκε γύρω στο 410 π.Χ. Αφιερώμα των Αθηναίων προς αυτή τη θεά υπήρχε επίσης και στους Δελφούς. Στο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, αναπαρίστατο και η Νίκη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, το άγαλμα της Αθηνάς Νίκης αναπαριστούσε τη Νίκη χωρίς φτερά (Άπτερος Νίκη), που σήμαινε ότι το άγαλμα δε θα έφευγε ποτέ από την Αθήνα.

Νίκη της Σαμοθράκης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το γνωστότερο άγαλμα της Νίκης είναι η Νίκη της Σαμοθράκης, ένα πρωτότυπο μαρμάρινο πιθανότατα ροδικό έργο που φυλάσσεται στο Λούβρο. Η Νίκη καταφθάνει πάνω σε πλώρη πλοίου για να στρέψει τους νικητές σε ναυμαχία. Ήταν στημένη πάνω σε τεχνητή λιμνούλα ώστε η παράσταση να αποκτά αληθοφανή χαρακτήρα. Χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ.

Αναφορές - Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Στὺξ δ᾽ ἔτεκ᾽ Ὠκεανοῦ θυγάτηρ Πάλλαντι μιγεῖσα
    Ζῆλον καὶ Νίκην καλλίσφυρον ἐν μεγάροισιν·
    καὶ Κράτος ἠδὲ Βίην ἀριδείκετα γείνατο τέκνα» (Ησίοδος, "Θεογονία", στ. 383-5).
  2. Κακριδής Ι.Θ., σ. 26.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ησίοδος, Θεογονία.
  • Κακριδής Ι.Θ., επιμ. (1986), Ελληνική Μυθολογία, Τόμος 2: Οι Θεοί, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Nike (mythology) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).