Μανφρέδος της Αραγωνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μανφρέδος της Αραγωνίας
Γέννηση
Κατάνια
Θάνατος
Τράπανι
Αιτία θανάτου πτώση από άλογο
Γονείς Φρειδερίκος Β΄ της Σικελίας και Ελεονώρα του Ανζού

Ο Μανφρέδος της Αραγωνίας (ισπανικά : Manfredo de Aragón) ή Μανφρέδος των Αθηνών (Κατάνια 1306 - Τραπάνι 9 Νοεμβρίου 1317) ήταν το τέταρτο παιδί του βασιλιά της Σικελίας Φρειδερίκου Β΄, το οποίο ονομάστηκε σε ηλικία έξη ετών Δούκας των Αθηνών. Πέθανε σε ηλικία 11 ετών, όταν έπεσε από το άλογό του, χωρίς να έχει επισκεφθεί την Αθήνα.

Ο Μανφρέδος γεννήθηκε στην Κατάνια της Σικελίας το 1306 και ήταν καταλανικής καταγωγής. Παππούς του ήταν ο Πέτρος Γ΄ ο Μέγας βασιλιάς της Αραγωνίας και της Βαλένθια, κόμης της Βαρκελώνης και της Καταλωνίας, Βασιλιάς της Σικελίας και γονείς του ο βασιλιάς της Σικελίας Φρειδερίκος Β΄ και η Ελεονώρα της Νάπολης. Όταν ήταν πέντε ετών, το 1311 η Καταλανική Εταιρεία ζήτησε από τον πατέρα του να αναλάβει το Δουκάτο των Αθηνών. Αυτός ήθελε να χρίσει δούκα το μεγαλύτερο γιο του Ρουζιέρο, αλλά δεν πρόλαβε, επειδή πέθανε και έτσι έχρισε δούκα τον Μανφρέδο. Επειδή ο Μανφρέδος ήταν πέντε ετών, το δουκάτο κυβέρνησαν εκ μέρους του Βικάριοι με πρώτο τον Βερεγγάριο Εστανιόλ.

Ο Μανφρέδος δεν πήγε ποτέ στο δουκάτο, αλλά ούτε πρόλαβε να ενηλικιωθεί, γιατί σκοτώθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1317, μόλις 11 ετών, όταν έπεσε από το άλογό του. Διάδοχός του στο Δουκάτο των Αθηνών ορίστηκε ο αδελφός του, Γουλιέλμος Β'.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]