Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου 1892

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κυβέρνηση Κωνσταντόπουλου

Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg

Βασιλευομένη Δημοκρατία
Konstantinos Konstantopoulos.JPG
Ημερομηνία σχηματισμού 18 Φεβρουαρίου 1892
Ημερομηνία διάλυσης 10 Ιουνίου 1892
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησης Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Αρχηγός κράτους Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Συνολικός αριθμός υπουργών 7
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμα κυβέρνηση μειοψηφίας κατ' επιταγή του βασιλιά
Ιστορία
Απερχόμενες εκλογές Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1890
Θητεία νομοθετικού σώματος 25 Μαΐου 1892 - 9 Ιανουαρίου 1895 (ΙΓ' κοινοβουλευτική περίοδος)
Προηγούμενη Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1890
Διάδοχη Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1892

Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου 1892 (Φεβρουάριος - Ιούνιος 1892) διαδέχθηκε την κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη, όταν αυτή παύθηκε από τα καθήκοντά της με αντισυνταγματικό τρόπο, από τον βασιλιά Γεώργιο.
Ο Γεώργιος αποφασίζοντας την άμεση επέμβαση στην πολιτική ζωή της χώρας, - και θεωρώντας την κυβέρνηση αυτή, επικίνδυνη για τη χώρα, -την έπαψε στις 18 Φεβρουαρίου του 1892. Αμέσως μετά, απευθύνθηκε, κατ' αρχήν στον Χαρίλαο Τρικούπη για τον σχηματισμό της κυβέρνησης, ο οποίος αρνήθηκε να αναλάβει προτού προηγηθούν εκλογές - και μετά, στον πρώην εισαγγελέα Εφετών, και νυν βουλευτή Αρκαδίας, Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο και του πρότεινε τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, αν και είχε εκλεγεί ως υποστηρικτής του Δηλιγιάννη, τελικά απεχώρησε και ενώθηκε με την νεοσχηματιζόμενη πολιτική ομάδα, γνωστή ως «Το τρίτο κόμμα» που οργάνωσε ο Δημήτριος Ράλλης, και επιφανέστερα μέλη της οποίας ήταν οι Ράλλης, Κωνσταντόπουλος και Σωτηρόπουλος [1], αλλά και ο Ανδρέας Συγγρός. Ο Δημήτριος Ράλλης μάλιστα, αποδοκίμασε τη νέα κυβέρνηση εφόσον δεν σχηματίστηκε υπό την προεδρία του και την χαρακτήρισε ως αυλικοφωλιά[2]
Η κυβέρνηση αυτή, γνωρίζοντας πως δεν διέθετε την πλειοψηφία, ζήτησε από τον Γεώργιο και πήρε, την παύση των εργασιών της Βουλής, για 30 ημέρες, ελπίζοντας στο μεταξύ να συγκεντρώσει την απαραίτητη για να κυβερνήσει πλειοψηφία.[3]
Τελικά δεν το κατάφερε, και ζήτησε νομιμοποίηση από τον ελληνικό λαό, με τις εκλογές του 1892. Ωστόσο και μετά τις εκλογές δεν κατάφερε να βγάλει παρά μόνο, 7 βουλευτές.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[4]

- στις 24 Φεβρουαρίου 1892 την διεύθυνση του υπουργείου ανέλαβε ο Λεωνίδας Μελετόπουλος
  • «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
  • «Επί των Οικονομικών υπουργός»: προσωρινά, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
- στις 23 Φεβρουαρίου την διεύθυνση του υπουργείου ανέλαβε ο τέως Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Σπυρίδων Δεϊμέζης

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σπυρίδων Μαρκεζίνης: «Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος», τόμος Β', σελ. 220
  2. Κώστας Βεργόπουλος, «Οι κυβερνήσεις Δηλιγιάννη, Κωνσταντοπούλου, Τρικούπη, Σωτηρόπουλου», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους,Εκδοτική Αθηνών, τομ.ΙΔ.(1977),σελ.32
  3. Νίννα Σακκά-Νικολοπούλου: «Οι υπηρεσιακές κυβερνήσεις στην Ελλάδα. Από την πολιτική πρακτική στην Συνταγματική θεσμοποίηση» Διδακτορική διατριβή, για το Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα, 1988,σελ.163
  4. ΦΕΚ Α47 /1892, Α54 /1892, Α56 /1892