Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1917

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη ορκίστηκε στις 21 Απριλίου του 1917. Η κυβέρνηση Ζαΐμη διαδέχτηκε την κυβέρνηση Σπυρίδωνος Λάμπρου σε μια κρίσιμη στιγμή. Έγινε ουσιαστικά κυβέρνηση ενός ανύπαρκτου κράτους αφού το βόρειο μέρος της Ελλάδας ελεγχόταν από την Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης της Θεσσαλονίκης ενώ στην κυβέρνηση των Αθηνών είχε επιβληθεί ναυτικός αποκλεισμός από τις δυνάμεις της Αντάντ.

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το υπουργικό συμβούλιο απαρτιζόταν από τους:

Κυβερνητικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξανδρος Ζαΐμης είχε να αντιμετωπίσει και τις πιέσεις του Γάλλου γερουσιαστή και ύπατου αρμοστή των Συμμάχων στην Ελλάδα Ζοννάρ, ο οποίος μάλιστα στις 31 Μαΐου του παρέδωσε τελεσίγραφο με το οποίο μεταξύ άλλων απαιτούσε την παραίτηση του Κωνσταντίνου Α΄. Ο Ζαΐμης αρχικά δίστασε αλλά ύστερα από απειλές του Γάλλου αρμοστή δέχτηκε τους όρους. Στην κυβέρνηση Ζαΐμη επίσης παραδόθηκε και κατάλογος στον οποίο οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν συμπεριλάβει 30 προσωπικότητες του βασιλικού χώρου, μεταξύ των οποίων οι Δημήτριος Γούναρης, Σπυρίδων Μερκούρης, Πεσματζόγλου κ.α., και στον οποίο αναφερόταν ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να τους εξορίσει μέχρι τις 7 Ιουνίου.

Ύστερα από αυτή την εξέλιξη και με την συμβολή της Αντάντ ακολούθησαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Η κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης απαιτούσε την αναθεώρηση του συντάγματος, την αναστολή της ισοβιότητας των δικαστών και την επανασύγκληση της βουλής της 31ης Μαΐου 1915, η οποία σύμφωνα με τους βενιζελικούς είχε διαλυθεί αντισυνταγματικά. Ο Αλέξανδρος Ζαΐμης δεν αποδέχτηκε τους όρους και οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν.

Έτσι στις 14 Ιουνίου το υπουργικό συμβούλιο παραιτήθηκε και την διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, με την Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]