Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1902

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


4η κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη
Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg
Βασιλευομένη Δημοκρατία
Theodoros Deligiannis.JPG
Ημερομηνία σχηματισμού24 Νοεμβρίου 1902
Ημερομηνία διάλυσης14 Ιουνίου 1903
Πρόσωπα και δομές
Αρχηγός ΚράτουςΓεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Πρόεδρος ΚυβέρνησηςΘεόδωρος Δηλιγιάννης
Συνολικός αριθμός Μελών7
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμακυβέρνηση σχετικής πλειοψηφίας
Αρχηγός Αξιωματικής ΑντιπολίτευσηςΓεώργιος Θεοτόκης
Ιστορία
Απερχόμενες εκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1902
Θητεία νομοθετικού σώματος9 Δεκεμβρίου 1902 - 10 Δεκεμβρίου 1904 (ΙΣΤ' κοινοβουλευτική περίοδος)
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1901
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη Ιουνίου 1903


Η Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1902 (Νοέμβριος 1902 - Απρίλιος 1903) - γνωστή και ως η «σανιδική κυβέρνηση Δηλιγιάννη» - ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας μετά και εξαιτίας των ταραχών που έμειναν γνωστά ως «Σανιδικών».
Στις βουλευτικές εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1902, κανένα κόμμα δεν κατάφερε να αποκτήσει αυτοδυναμία. Σύμφωνα με τον ιστορικό Διγκαβέ, τα κόμματα των Δηλιγιάννη και Θεοτόκη κατέλαβαν από 102 έδρες το καθένα, ενώ τα κόμματα των Ράλλη και Ζαΐμη 11 και 19 έδρες αντίστοιχα.[1]
Ο Δηλιγιάννης γρήγορα ήρθε σε συνεννόηση με τον Δημήτριο Ράλλη, και έτσι αποκτώντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία ζήτησε και την διακυβέρνηση. Ο Γεώργιος όμως, κωλυσιεργούσε, με θέλοντας να αναθέσει την εντολή στον Δηλιγιάννη, και προσπάθησε να δημιουργήσει μια κυβέρνηση υπηρεσιακή, μέχρι να ελεγχθούν και να οριστικοποιηθούν τα αποτελέσματα των εκλογών. Οι οπαδοί του Δηλιγιάννη όμως, άρχισαν να διαμαρτύρονται και να διαδηλώνουν και μάλιστα έφτασαν να συγκρουστούν και με τις αστυνομικές δυνάμεις, και έτσι ο Γεώργιος όρκισε τελικά τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, πρωθυπουργό, στις 24 Νοεμβρίου 1902.
Η πλειοψηφία της κυβέρνησης Δηλιγιάννη δεν κατακυρώθηκε οριστικά, παρά στην ψηφοφορία για τον Πρόεδρο της νέας Βουλής, που έγινε στις 5 Φεβρουαρίου του 1903. Εκεί, εκλέχτηκε ο Δημήτριος Ράλλης (όπως είχε συμφωνηθεί με τον Δηλιγιάννη), με 128 ψήφους σε σύνολο 234 εδρών και η κυβέρνηση έλαβε την ψήφο εμπιστοσύνης τρεις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της.!

Αρχές Ιουνίου του 1903, ομάδα βουλευτών με προεξάρχοντα τον βουλευτή Νικόλαο Μπουφίδη κατέθεσε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης. Στην ψηφοφορία που ακολούθησε η κυβέρνηση Δηλιγιάννη καταψηφίστηκε, (114 κατά και 95 υπέρ) και την επόμενη ημέρα, 14 Ιουνίου, ο Δηλιγιάννης παραιτήθηκε.


Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[2]

- τον Απρίλιο του 1903 παραιτήθηκε και την θέση ανέλαβε ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης
  • «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: προσωρινά, Θεόδωρος Δηλιγιάννης
- τον Ιανουάριο του 1903 την διεύθυνση του υπουργείου ανέλαβε ο Αντώνιος Ζυγομαλάς
  • «Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Αλέξανδρος Ρώμας
  • «Επί των Ναυτικών υπουργός»: προσωρινά, Θεοδόσης Λυμπρίτης
- τον Ιανουάριο του 1903 έγινε υπουργός των Ναυτικών, ο Κωνσταντίνος Καραπάνος

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κώστας Διγκαβές: «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985», εκδ. "Μαλλιάρης Παιδεία", 1985, σελ.12
  2. ΦΕΚ Α222 /1902