Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1921

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη σχηματίστηκε ύστερα από την παραίτηση αυτής του Νικολάου Καλογερόπουλου, απότοκος της αρνητικής έκβασης που είχαν οι συνομιλίες με τις Μεγάλες Δυνάμεις στο Λονδίνο.

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην κυβέρνηση αυτή συμμετείχαν μέλη του Λαϊκού κόμματος, το οποίο είχε κερδίσει τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου του 1920. Τα μέλη της ορκίστηκαν στις 26 Μαρτίου του 1921 και αποτελείτο από τους εξής:

Λίγες μέρες αργότερα διορίστηκε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου ο Γεώργιος Αλεξανδρόπουλος ενώ στις 21 Ιουνίου ο Γεώργιος Μπαλτατζής ανέλαβε και το υπουργείο ναυτικών. Στις 29 Ιανουαρίου του 1922 οι Χαράλαμπος Βοζίκης και Νικόλαος Τριανταφυλλάκος ανέλαβαν τα χαρτοφυλάκια του υπουργείου επισιτισμού και αυτού του άνευ χαρτοφυλακίου. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι για ένα διάστημα ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης διετέλεσε πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου λόγω της αποχώρησης του Γούναρη για το εξωτερικό.

Κυβερνητικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κυβέρνηση αμέσως μετά τον σχηματισμό της κλήθηκε να αντιμετωπίσει μεγάλες προκλήσεις σε εθνικό επίπεδο, όσον αφορούσε στη Μικρασιατική εκστρατεία, αλλά και το εσωτερικό, με κυρίαρχο μέλημα την ψήφιση νέου συντάγματος και τη βελτίωση των οικονομικών του κράτους.

Ένα από τα έργα της κυβέρνησης ήταν η διχοτόμηση του χαρτονομίσματος, που λειτούργησε ως αυτόματος δανεισμός ύψους 1,5 δις δραχμών, κίνηση που εισηγήθηκε ο τοτε υπουργός οικονομικών Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης. Επί αυτής της κυβερνήσεως αποφασίστηκε η ανάληψη στρατιωτικών επιχειρήσεων με στόχο την κατάληψη της Άγκυρας. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο ο Γούναρης ενίσχυσε το στράτευμα στέλνοντας τουλάχιστον 100.000 στρατιώτες στην Μικρά Ασία και αγοράζοντας πυρομαχικά και άλλα πολεμικά πολεμοφόδια. Στον διπλωματικό τομέα η κυβέρνηση Γούναρη ξεκίνησε νέο κύκλο επαφών με τις μεγάλες δυνάμεις, χωρίς όμως κάποια σχετική επιτυχία.

Στις 28 Φεβρουαρίου του 1922 η κυβέρνηση Γούναρη καταψηφίστηκε από το κοινοβούλιο, ύστερα από πρόταση δυσπιστίας που είχε κατατεθεί εναντίον αυτής. Μετά από αποτυχία του Ν. Στράτου και στη συνέχεια του Μπούσιου να σχηματίσουν κυβέρνηση, ανέλαβε ξανά ο Γούναρης, με την Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1922[1].

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004. Αθήνα, σελ. 66. http://www.jurisconsultus.gr/pubs/uploads/842.pdf.