Εθνική Βιβλιοθήκη Σέτσενι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εθνική Βιβλιοθήκη Σέτσενι
Országos Széchényi Könyvtár.jpg
Εθνική Βιβλιοθήκη Σέτσενι
Ίδρυση1808, πριν 213 έτη (1808)
ΤοποθεσίαΟυγγαρία, Βουδαπέστη
Συντεταγμένες47°29′42″N 19°2′21″E / 47.49500°N 19.03917°E / 47.49500; 19.03917
Συλλογή
Μέγεθος8 εκατομμύρια τεκμήρια
Νόμιμη κατάθεσηΝαι
ΙστότοποςOfficial website

Η Εθνική Βιβλιοθήκη Σέτσενι (ουγγρικά: Országos Széchényi Könyvtár) (OSZK) βρίσκεται στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας. Είναι η μία από τις δύο εθνικές βιβλιοθήκες της Ουγγαρίας, ενώ η άλλη είναι η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Ντέμπρετσεν.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1802 από τον Ούγγρο πατριώτη αριστοκράτη κόμη Ferenc Széchényi. Ο Széchényi ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο αγοράζοντας ουγγρικά βιβλία, τα οποία συγκέντρωσε και δώρισε στο έθνος. Την επόμενη χρονιά η δημόσια βιβλιοθήκη άνοιξε στo Πετς. Το παράδειγμα του Széchényi οδήγησε σε ένα εθνικό κίνημα υπέρ της δωρεάς βιβλίων στη βιβλιοθήκη.[1]

Το 1808, η Ουγγρική Εθνοσυνέλευση («Δίαιτα») δημιούργησε το Εθνικό Μουσείο της Ουγγαρίας για τη συλλογή των ιστορικών, αρχαιολογικών και φυσικών κειμηλίων της Ουγγαρίας. Το Μουσείο συγχωνεύτηκε με τη Βιβλιοθήκη και έτσι υπάρχει τα τελευταία 200 χρόνια, ένα εθνικό αποθετήριο για τα γραπτά, τα έντυπα και για τα κειμήλια του ουγγρικού παρελθόντος. [1]

Το 1846, το Εθνικό Μουσείο της Ουγγαρίας μετακόμισε στο νέο του κτίριο, αλλά μόλις το 1949 η Βιβλιοθήκη έγινε ξανά ξεχωριστή οντότητα, με το σημερινό της όνομα. Το 1985, η βιβλιοθήκη μετακόμισε στη νέα της οικία στο Κάστρο της Βούδας. Η NSZL λειτουργεί με βάση τη σημασιολογική διαθεσιμότητα του καταλόγου της.[2]

Συλλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Tabula Hungariae (ο πρώτος τυπωμένος χάρτης της Ουγγαρίας)
    Εικονογραφημένο χειρόγραφο της Εθνικής βιβλιοθήκης
    Οι ουγγρικοί εκδοτικοί οίκοι δημιουργούν αντίγραφα για κάθε έντυπο υλικό:
    • εκδόσεις και εκτυπώσεις κάθε είδους εγγράφων που παράγονται στην Ουγγαρία
    • έργα που εκδόθηκαν στο εξωτερικό στην ουγγρική γλώσσα ή γράφτηκαν από Ούγγρους συγγραφείς.
    • άλλα μέσα εκτός από βιβλία(ηχογραφήσεις, βίντεο, ηλεκτρονικά έγγραφα κ.λπ.)•
  • 8 εκατομμύρια τεκμήρια που περιλαμβάνουν:
    • 2,5 εκατομμύρια βιβλία
    • 385.000 εφημερίδες και περιοδικά
    • 270.000 γραπτά και ηχητικά μουσικά ντοκουμέντα
    • 1 εκατομμύριο χειρόγραφα
    • 200.000 χάρτες, συμπεριλαμβανομένου του Tabula Hungariae (ο πρώτος τυπωμένος χάρτης της Ουγγαρίας), ο οποίος καταχωρήθηκε στο Μητρώο Μνήμης του Κόσμου της UNESCO το 2007 [3]
    • 320.000 εικόνες και εικόνες χαρακτικής
    • 3 εκατομμύρια αφίσες και μικρογραφίες
    • περισσότερα από 272.000 αντίγραφα σε μικροφίλμ
  • Συλλογή από παλιά βιβλία:
    • το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στην Ουγγαρία, το Chronica Hungarorum ("Χρονικό των Ούγγρων"), το οποίο τυπώθηκε και εκδόθηκε το 1473
    • 8.600 αντίγραφα έργων που εκδόθηκαν πριν από το 1711
    • 1.814 αρχέτυπα που χρονολογούνται από τον πρώτο αιώνα της τυπογραφίας βιβλίων
    • το παλαιότερο υπάρχον κείμενο στα ουγγρικά: το κήρυγμα και η νεκρώσιμη προσευχή του 12ου αι. είναι το παλαιότερο γνωστό πεζογραφικό κείμενο στα ουγγρικά (και στην ουραλική οικογένεια γλωσσών συνολικά).
    • το πρώτο γνωστό ουγγρικό ποίημα (Παλαιός Ουγγρικός Θρήνος για την Παναγία)
    • το παλαιότερο σωζόμενο χειρόγραφο του πρώτου ουγγρικού νομικού βιβλίου (Decretum Sancti Stephani Regis, «Διάταγμα του Αγίου Στεφάνου του Βασιλιά»)
    • 35 κώδικες Corvina από τη βιβλιοθήκη του βασιλιά Ματθία Κορβίνου.

Ανακάλυψη της παρτιτούρας του Μότσαρτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2014, ένας Ούγγρος βιβλιοθηκάριος ανακάλυψε τέσσερις σελίδες της αρχικής παρτιτούρας της σονάτας του Μότσαρτ (αυτόγραφο) στην Εθνική Βιβλιοθήκη Széchényi της Βουδαπέστης. Μέχρι τότε έχει διασωθεί μόνο η τελευταία σελίδα της σονάτας.[4] Το χαρτί και η γραφή των τεσσάρων σελίδων ταίριαζαν με αυτό της τελευταίας σελίδας της παρτιτούρας, που βρέθηκε στο Σάλτσμπουργκ. Ο Zoltán Kocsis έδωσε την πρώτη παράσταση της παρτιτούρας που ανακαλύφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2014.[5]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «History of the Library». National Széchényi Library. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2017. 
  2. «Semantic web - NektarWiki». 
  3. «Tabula Hungariae». UNESCO Memory of the World Programme. 16 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2009. 
  4. Kozinn, Allan (1 October 2014). «A Mozart Mystery: Sonata Manuscript Surfaces in Budapest». The New York Times: σελ. C4. http://artsbeat.blogs.nytimes.com/2014/10/01/a-mozart-mystery-sonata-manuscript-surfaces-in-budapest/?_php=true&_type=blogs&_r=0. 
  5. «A rediscovered sonata, as Mozart intended». AFP. 2014-09-27. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-10-09. https://web.archive.org/web/20141009130744/http://www.afp.com/en/news/rediscovered-sonata-mozart-intended/. Ανακτήθηκε στις 2015-02-14.