Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου
Albertine - 01.jpg
Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου
Ίδρυση1837, πριν 183 έτη (1837)
ΤοποθεσίαΒέλγιο,
Συντεταγμένες50°50′40″N 4°21′23″E / 50.84444°N 4.35639°E / 50.84444; 4.35639
Συλλογή
Μέγεθος6 εκατομμύρια τεκμήρια
Πρόσβαση και χρήση
Επισκέπτεςδημόσια
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος

Η Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου (στα γαλλικά, Bibliothèque royale de Belgique • στα φλαμανδικά: Koninklijke Bibliotheek België, ονομάζεται επίσης και Albertina), είναι η εθνική βιβλιοθήκη του Βελγίου. Η ιστορία της αρχίζει στο τέλος του Μεσαίωνα, από τη βιβλιοθήκη των Δουκών της Βουργουνδίας.

Η έδρα της βρίσκεται στο Mont des Arts (λόφος των τεχνών), στο κέντρο των Βρυξελλών. Διαθέτει σημαντικές βιβλιογραφικές συλλογές, χειρόγραφα και όλα τα βιβλία που εκδίδονται στη χώρα ή βιβλία που εκδίδονται στο εξωτερικό από Βέλγους πολίτες. Είναι ταυτόχρονα έδρα του Κέντρου Αμερικανικών Σπουδών, ενώ συνεργάζεται με διάφορα πολιτιστικά και ακαδημαϊκά ιδρύματα σε όλη τη χώρα[1].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου με την δομή που ξέρουμε σήμερα ιδρύθηκε το 1837 και άνοιξε για το κοινό το 1839. Το 1842, οι παλιές συλλογές που είχαν παραχωρηθεί στην πόλη των Βρυξελλών αποκτήθηκαν από τη νέα Βασιλική Βιβλιοθήκη.

Η νέα εγκατάσταση εμπλουτίστηκε με πολυάριθμες ιδιωτικές συλλογές κατά τον 19ο αιώνα, συμπεριλαμβανομένων των συλλογών του Van Hulthem και του Fétis. Ομοίως, τον 20ό αιώνα, απορρόφησε τη βιβλιοθήκη του οίκου των Arenberg και τις συλλογές του Jules Vandenpeereboom.

Τα σημερινά κτίρια της βιβλιοθήκης κτίστηκαν μεταξύ 1954 και 1969, ταυτόχρονα με το αρχιτεκτονικό σύνολο που σχηματίστηκε από το συγκρότημα Mont des Arts(Αγγλικά), του οποίου αποτελεί τη μία πλευρά.

Από το 1958, η Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου στεγάζει στους χώρους της τα Αρχεία και το Μουσείο Λογοτεχνίας (AML)[2], το κέντρο τεκμηρίωσης και έρευνας για τη λογοτεχνική, θεατρική και συντακτική κληρονομιά του γαλλόφωνου Βελγίου.

Οργάνωση και δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συνεργασία με άλλες επιστημονικές βιβλιοθήκες στο Βέλγιο, καλύπτει τις ανάγκες πληροφόρησης σε όλους τους τομείς της έρευνας, 2., τόσο από τις δικές της συλλογές όσο και από πληροφορίες που συλλέγει από αλλού. Στα πλαίσια των συνεργασιών της μεταξύ βιβλιοθηκών, εκπροσωπείται σε οργανισμούς και σε δραστηριότητες που αφορούν την λειτουργία της και σε εξειδικευμένους τομείς.

Οι κύριες δραστηριότητες της είναι:

  • Η Διαχείριση και διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς
  • Η Απόκτηση, η διαχείριση και η πρόσβαση σε βελγικές εκδόσεις
  • Οι Βασικές εργασίες για την παροχή επιστημονικών πληροφοριών
  • Οι Επιστημονικές εργασίες
  • Η κατεύθυνση των χρηστών

Συλλογή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

τετράδραχμο της Σικελίας

Η βιβλιοθήκη διατηρεί:

  • 5.000.000 βιβλία
  • 21.500 περιοδικά
  • 150.000 χάρτες και σχέδια
  • 32.000 χειρόγραφα
  • 300.000 παλιά έκτυπα βιβλία και αρχέτυπα
  • 700.000 σφραγίδες και φωτογραφίες
  • 9.200 μικροφίλμ
  • 100.000 αρχεία ήχου (δίσκοι 78 στροφών, 45 στροφών και 33 στροφών, CD, κασέτες και μαγνητικές ταινίες)

Η βιβλιοθήκη διαθέτει έξι εξειδικευμένα τμήματα, συγκεκριμένα: Πολύτιμο αποθεματικό, Χάρτες και σχέδια, Μουσική, Γραφείο εκτυπώσεων, Γραφείο χειρογράφων και Νομίσματα και μετάλλια. Η συλλογή νομισμάτων περιέχει ένα από τα πιο πολύτιμα νομίσματα στον τομέα της νομισματικής, ένα τετράδραχμο της Σικελίας του 5ου αιώνα. [3]

Μουσικό Τμήμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μουσικό Τμήμα της Βασιλικής Βιβλιοθήκης του Βελγίου θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του Βελγίου για τη διατήρηση και τη μελέτη αρχείων που σχετίζονται με τη μουσική. Διατηρεί μια πλούσια συλλογή από εκατοντάδες χιλιάδες χειρόγραφες και έντυπες παρτιτούρες, περίπου 100.000 ηχογραφήσεις, μια μεγάλη συλλογή αλληλογραφίας, έντυπα έργα, προγράμματα συναυλιών, αφίσες, φωτογραφίες και άλλα εικονογραφικά αρχεία, για να μην αναφέρουμε διάφορα αντικείμενα όπως μετάλλια, προτομές, μουσικά όργανα. Παρόλο που τα περισσότερα αρχεία που σχετίζονται με τη μουσική της Βασιλικής Βιβλιοθήκης βρίσκονται στο τμήμα μουσικής, ορισμένα πρόσθετα έργα βρίσκονται στα τμήματα χειρογράφων, σπάνιων βιβλίων κτλ...

Το Μουσικό Τμήμα ιδρύθηκε το 1965, με περισσότερα από 5.000 έντυπα και χειρόγραφα αρχεία που αποτελούσαν την ιδιωτική συλλογή του σημαντικού Βέλγου μουσικολόγου του 19ου αιώνα François-Joseph Fétis(Αγγλικά), που αποκτήθηκε από τη Βασιλική Βιβλιοθήκη το 1872. Αυτή η Συλλογή του Fétis είναι σημαντική πηγή για τη μελέτη της πρώιμης μουσικής και περιέχει μια σειρά από σημαντικά αρχεία όπως το αυτόγραφο χειρόγραφο του Johann Sebastian Bach - Suite in G minor.[4] Μεταξύ των παλαιότερων κομματιών της Συλλογής του Fétis είναι αρκετά χειρόγραφα του τέλους του 15ου αιώνα του Johannes Tinctoris.

Το Μουσικό Τμήμα φροντίζει να αποκτήσει είτε με δωρεές είτε με αγορές αρχεία που σχετίζονται με βέλγους μουσικοσυνθέτες όπως οι André-Ernest-Modeste Grétry, Henri Vieuxtemps, César Franck, Eugène Ysaÿe και Guillaume Lekeu, για να μην αναφέρουμε και άλλες ευρωπαϊκές προσωπικότητες όπως οι Albert Roussel, Darius Milhaud, Franz Liszt, Béla Bartók και Edvard Grieg. Πιο πρόσφατα, η αγορά των συλλογών του Marc Danval και του Eric Mathot εμπλούτισε τις συλλογές του Μουσικού Τμήματος με δεκάδες χιλιάδες ηχογραφήσεις και παρτιτούρες τζαζ, και άλλα είδη μουσικής από το Βέλγιο και το εξωτερικό. Μέσω νόμιμης κατάθεσης, η Μουσική Διεύθυνση αποκτά επίσης σημαντικό αριθμό μουσικολογικών έργων και παρτιτούρες που εκτυπώνονται στο Βέλγιο.

Αίθουσα χειρογράφων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τμήμα χειρογράφων της βιβλιοθήκης είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο, περιέχει περίπου 35.000 χειρόγραφα, συμπεριλαμβανομένων 4.500 μεσαιωνικών κωδικών. Η συλλογή χειρογράφων που δημιουργήθηκε από τον Philippe le Hardi στη συνέχεια αναπτύχθηκε σημαντικά από τον Philippe le Bon και αποτέλεσε τον αρχικό πυρήνα της Βασιλικής Βιβλιοθήκης. Μέρος αυτής της συλλογής χάθηκε κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς στο παλάτι Coudenberg και άλλο μέρος κλέφτηκε κατά τη διάρκεια της γαλλικής κατοχής. Μεταξύ των χιλίων περίπου πολύτιμων χειρογράφων της Βιβλιοθήκης των Δουκών της Βουργουνδίας μετά τον θάνατο του Καρόλου του Τολμηρού, περίπου 300 χειρόγραφα εκτίθενται τώρα στο μουσείο KBR, στους τοίχους της ίδιας της βιβλιοθήκης.

Τα πολύτιμα χειρόγραφα φυλάσσονται σε διάφορα πυρίμαχα χρηματοκιβώτια και μπορούν να προβληθούν μόνο μετά από θετική απάντηση σε γραπτό αίτημα. Τα αντίγραφα είναι διαθέσιμα χωρίς προηγούμενο αίτημα.

Συχνά δανείζονται χειρόγραφα έργα για προσωρινές εκθέσεις. Τα δάνεια έχουν αυστηρούς όρους και καλύπτονται από ασφάλεια για αρκετά εκατομμύρια δολάρια στα πιο πολύτιμα έργα.

Παλιά εικονογραφημένα χειρόγραφα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τα «Χρονικά των επιφανών πριγκίπων της Hannoniae (Αννωνία 1447-1448, το πιο πολύτιμο βιβλίο στο Βέλγιο, του Ντέιβιντ Όμπερτ, με βάρος περίπου 10 κιλά ms. 9242-44
  • Τα Ευαγγέλια Echternach, ένα αριστούργημα της τέχνης των μικρογραφιών Salien franc του 11ου αι. , ms. 9428
  • Το ψαλτήρι Peterborough που κατασκευάστηκε στην Αγγλία μεταξύ 1300-1318 για τον Geoffrey de Crowland, Ηγούμενος του Peterborough, που άνηκε στον John XXII, ms. 9961-62
  • Οι πολύ Ωραίες Ώρες του Δούκα του Μπέρι, πριν από το 1402, ms 11060-61
  • Τα χρονικά και οι κατακτήσεις του Καρλομάγνου
  • Ηθική του Αριστοτέλη
  • Ιστορία του Τσαρλς Μαρτέλ
  • Η Ωραία Ελένη της Κωνσταντινουπόλεως
  • Το λεγόμενο χειρόγραφο Van Hulthem
  • Η πόλη με τις κυρίες, της Christine de Pizan
  • Ιστορία των φεουδαρχών του Gavre
  • Μυθιστόρημα του Girart de Nevers, του Jean de Wavrin 1450-1467, ms. 9631
  • Μυθιστόρημα των επτά σοφών της Ρώμης ms. 9433-34
  • Η ώρες της Notre-Dame του Simon Bening (1530), που ονομάζεται επίσης βιβλίο των ωρών του Hennessy, ms. II 158
  • Παγκόσμιο Χρονικό του Gembloux, ms. 1130
  • Le renommée Rijmbijbel (nl) de Jacob van Maerlant (Historia Scholastica ; Die Wrake van Jherusalem, autour de 1290 à 1300), le texte compte 27 081 versets, ms. 15001
  • Επιστολή από τον Έρασμο
  • Armorial de Gelre (μεσαιωνικό οπλοστάσιο)
  • Armorial de la Toison d'Or,[5] 1535, Bruges
  • Den byencorf der H. Roomsche Kerke de Philippe de Marnix de Sainte-Aldegonde

Διευθυντές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1837–1850: Frédéric de Reiffenberg
  • 1850–1887: Louis-Joseph Alvin
  • 1887–1904: Edouard Fétis
  • 1904–1909: Henri Hymans
  • 1909–1912: Joseph Van den Gheyn, S.J.
  • 1912–1914: Dom Ursmer Berlière O.S.B.
  • 1919–1929: Louis Paris
  • 1929–1943: Victor Tourneur
  • 1944–1953: Frédéric Lyna
  • 1953–1955: Marcel Hoc
  • 1956–1973: Herman Liebaers
  • 1973–1990: Martin Wittek
  • 1990–1991: Denise De Weerdt
  • 1992: Josiane Roelants-Abraham
  • 1992–2002: Pierre Cockshaw
  • 2002–2005: Raphaël De Smedt
  • 2005–2017: Patrick Lefèvre
  • 2017–τωρινός: Sara Lammens

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Home • KBR». KBR (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2021. 
  2. Fun, Everything is (10 Μαρτίου 2017). «Archives et Musée de la Littérature». Brussels Museums (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2021. 
  3. Murray, Stuart A. P. The Library: An Illustrated History. New York: Skyhorse Publishing, 2012, p. 249-250.
  4. Digital library of the Royal Library of Belgium - Collections - Music: Johann Sebastian Bach, Suite for lute
  5. Armorial de l'Europe et de la Toison d'or. 1401–1500.