Μετάβαση στο περιεχόμενο

Δέλτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Δ)
Καλλιτεχνική γραφή
Μέγα Ετυμολογικόν, 1499
Ελληνικό αλφάβητο
ΑαΆλφα ΝνΝι
ΒβΒήτα ΞξΞι
ΓγΓάμμα ΟοΌμικρον
ΔδΔέλτα ΠπΠι
ΕεΈψιλον ΡρΡω
ΖζΖήτα ΣσςΣίγμα
ΗηΉτα ΤτΤαυ
ΘθΘήτα ΥυΎψιλον
ΙιΙώτα ΦφΦι
ΚκΚάππα ΧχΧι
ΛλΛάμδα ΨψΨι
ΜμΜι ΩωΩμέγα
Ιστορία
Αρχαϊκές τοπικές παραλλαγές
  • Δίγαμμα
  • Ήτα
  • Σαν
  • Τσαν
  • Κόππα
  • Σαμπί
Σημεία στίξης Συμπλέγματα
Αριθμοί
ϛ (6) ϟ (90) ϡ (900)
Σε άλλες γλώσσες
Σχετικά λήμματα


π  σ  ε

Για άλλες χρήσεις της λέξης δέλτα δείτε Δέλτα (αποσαφήνιση)

Το γράμμα δέλτα (κεφαλαίο Δ, πεζό δ) είναι το τέταρτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Στην νέα ελληνική αναπαριστά το ηχηρό τριβόμενο οδοντικό σύμφωνο /ð/ και το αντίστοιχο αλλόφωνο ενώ στην αρχαία ελληνική αναπαριστούσε το κλειστό /d/.[1]

Προήλθε από το φοινικικό γράμμα ντάλεθ (), που στα φοινικικά σήμαινε πόρτα. Το γράμμα D,d του λατινικού αλφαβήτου προήλθε από το παρόμοιο γράφημα του χαλκιδικού αλφαβήτου,[2] με το Д, д του κυριλλικού να αποτελεί επίσης προσαρμογή του.

Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία δ´=4.

Ως διεθνές σύμβολο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κεφαλαίο Δ ως σύμβολο το συναντούμε σε διάφορες περιπτώσεις:

,
αν και πιο συχνά παριστάνεται με ανάδελτα στο τετράγωνο (). Είναι .

Το πεζό δ χρησιμοποιείται ως:

Το Δ επίσης συμβόλιζε το δέκα σε ένα αρχαιότερο ελληνικό σύστημα αρίθμησης το ακροφωνικό σύστημα αρίθμησης.

  1. Μποτίνης, Α. (2011): Φωνητική της ελληνικής. ISEL. σελ. 89.
  2. Μπαμπινιώτης, Γ. (2005): Λεξικό της Νέας Ελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας. s.v. «Δ».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Λεξιλογικός ορισμός του δέλτα στο Βικιλεξικό
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Delta (letter) στο Wikimedia Commons