Σίγμα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ελληνικό αλφάβητο
Sigma uc lc.svg
Βασικά γράμματα
Α α Άλφα Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα Χ χ Χι
Λ λ Λάμδα Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι Ω ω Ωμέγα
Απαρχαιωμένα γράμματα
Ϝ ϝ Δίγαμμα Ϙ ϙ Ϟ ϟ Κόππα
Ϻ ϻ Σαν Ϡ ϡ Ͳ ͳ Σαμπί
Άλλα γράμματα
Ϛ ϛ Στίγμα
Βακτριανα γράμματα
Ϸ ϸ Σω

Το γράμμα σίγμα (κεφαλαίο Σ, πεζό σ, πεζό τελικό ς) είναι το δέκατο όγδοο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Είναι συριστικό σύμφωνο. Στα νέα ελληνικά αναπαριστά τον φθόγγο [s] (βλ. ΔΦΑ: /s/) Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία σ´=200.

Το τελικό σίγμα ς μοιάζει και εσφαλμένα ταυτίζεται με το  \varsigma (στίγμα, στ) —ή σίγμα ταυ—, το οποίο όμως έχει αριθμητική αξία  \varsigma ´=6. Το τελικό σίγμα δεν χρησιμοποιείται ως αριθμητικό.

Το Σ αντλεί την καταγωγή το από το φοινικικό γράμμα Sin Σιν, ενώ αντιστοιχεί στο γράμμα S s του λατινικού αλφαβήτου, το οποίο προήλθε από το Σ.

Μηνοειδές σίγμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη βυζαντινή γραφή γραφόταν και ως Ϲ ϲ, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα στην αγιογραφία και σε κάποιες εκδόσεις. Παρά την ομοιότητα με το λατινικό C c (και το ότι συμβολίζουν τον ίδιο ήχο [s] σε κάποιες γλώσσες) δεν πρόκειται για το ίδιο γράμμα. Το λατινικό προήλθε από στρογγυλεμένη μορφή του Γ.

Χρήση ως σύμβολο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σ χρησιμοποιείται ως σύμβολο για:

Το Σ χρησιμοποιείται ως σύμβολο για: