Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος Δ'
Charles IV-John Ocko votive picture-fragment.jpg
Περίοδος
εξουσίας
5 Απριλίου 135529 Νοεμβρίου 1378
Στέψη 5 Απριλίου 1355
Ρώμη
Προκάτοχος Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας
Διάδοχος Σιγισμόνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βασιλιάς της Βοημίας
Περίοδος
εξουσίας
26 Αυγούστου 134629 Νοεμβρίου 1378
Στέψη 2 Σεπτεμβρίου 1347
Πράγα
Προκάτοχος Ιωάννης της Βοημίας
Διάδοχος Βεγκέσλαος Δ' της Βοημίας
Βασιλιάς των Ρωμαίων
Περίοδος
εξουσίας
11 Ιουλίου 134629 Νοεμβρίου 1378
Στέψη 26 Νοεμβρίου 1346
Βόννη
Προκάτοχος Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας
Διάδοχος Βεγκέσλαος Δ' της Βοημίας
Βασιλιάς της Ιταλίας
Περίοδος
εξουσίας
6 Ιανουαρίου 135529 Νοεμβρίου 1378
Στέψη 6 Ιανουαρίου 1355
Μιλάνο
Προκάτοχος Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας
Διάδοχος Σιγισμόνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βασιλιάς της Βουργουνδίας
Περίοδος
εξουσίας
4 Ιουνίου 136529 Νοεμβρίου 1378
Στέψη 4 Ιουνίου 1365
Μπεζανσόν
Διάδοχος Σιγισμόνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Σύζυγος Λευκή του Βαλουά
Άννα της Βαυαρίας
Άννα της Σβιντνίτσα
Ελισάβετ της Πομερανίας
Επίγονοι Σιγισμόνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βεγκέσλαος Δ' της Βοημίας
Μαργαρίτα της Βοημίας, βασίλισσα της Ουγγαρίας
Αικατερίνη της Βοημίας
Ελισάβετ της Βοημίας
Άννα της Βοημίας
Μαργαρίτα της Βοημίας
Οίκος Οίκος των Λουξεμβούργων
Πατέρας Ιωάννης της Βοημίας
Μητέρα Ελισάβετ της Βοημίας
Γέννηση 14 Μαΐου 1316
Πράγα
Θάνατος 29 Νοεμβρίου 1378 (62 ετών)
Πράγα
Τόπος ταφής Καθεδρικός Ναός Αγίου Βίτου (Πράγα)
Θρησκεία Καθολικός
Άγαλμα του αυτοκράτορα Καρόλου Δ΄ στην Πράγα (1848)

Ο Κάρολος Δ' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Karel IV., 14 Μαΐου 131629 Νοεμβρίου 1378) γεννήθηκε με το όνομα Βεγκέσλαος και ήταν ο δεύτερος βασιλιάς της Βοημίας[1] από τον Οίκο των Λουξεμβούργων και ο πρώτος βασιλιάς της Βοημίας που έγινε επίσης αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας[2].

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά Ιωάννη της Βοημίας, ο οποίος πέθανε στη μάχη του Crécy στις 26 Αυγούστου 1346. Τα παιδικά του χρόνια ο Κάρολος τα πέρασε στο κάστρο Κρίβοκλατ. Το 1334, η πρώτη γυναίκα του, Λευκή του Βαλουά, γέννησε στο κάστρο την κόρη τους, Μαργαρίτα. Για να διασκεδάσει τη βασίλισσα και τους νεαρούς πρίγκιπες, ο Κάρολος ζήτησε από τους χωρικούς να πιάσουν αηδόνια και να τα ελευθερώσουν σε μία δασώδη περιοχή κάτω από το κάστρο. Σήμερα, μπορεί ο επισκέπτης του κάστρου να διασχίσει το "μονοπάτι των Αηδονιών".

Ο Κάρολος κληρονόμησε την Κομητεία του Λουξεμβούργου και το Βασίλειο της Βοημίας από τον πατέρα του. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1347, ο Κάρολος στέφθηκε βασιλιάς της Βοημίας.[3]

Στις 11 Ιουλίου 1346 οι Πρίγκηπες-Εκλέκτορες τον εξέλεξαν βασιλιά των Ρωμαίων (rex Romanorum), αντί του Λουδοβίκου Δ΄. Ο Κάρολος στέφθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1346 στη Βόννη. Μετά τον θάνατο του αντιπάλου του, επανεξελέγη στις 17 Ιουνίου 1349 και στέφθηκε ξανά βασιλιάς των Ρωμαίων στις 25 Ιουλίου του ιδίου έτους. Στις 6 Ιανουαρίου 1355 στέφθηκε βασιλιάς της Ιταλίας και στις 5 Απριλίου έγινε αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η στέψη του ως βασιλιάς της Βουργουνδίας καθυστέρησε μέχρι τις 4 Ιουνίου του 1365, οπότε και έγινε ο προσωπικός ηγεμόνας όλων των βασιλείων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Η περίοδος κατά την οποία βασίλευε ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Κάρολος Δ', ήταν η χρυσή εποχή της Πράγας. Με την υποστήριξη αυτού του σοφού και μορφωμένου βασιλιά ανοικοδομήθηκε το κάστρο της πόλης και ανεγέρθηκαν πολλά νέα ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο του Καρόλου, το πρώτο πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης, ενώ κορυφώθηκε και η ανέγερση θρησκευτικών κτηρίων. Το 1340, ο Κάρολος Δ' ξαναέχτισε το παλάτι και το 1344 θεμελίωσε τον γοτθικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βίτου, του σημαντικότερου οροθέσιου της Πράγας. Το 1347, ο Κάρολος Δ' ίδρυσε την εκκλησία της Παναγίας του Χιονιού για να γιορτάσει τη στέψη του και την ίδια χρονιά ίδρυσε το μοναστήρι Να Σλόβανεχ. Την επόμενη χρονιά (1348) ίδρυσε τη Νέα Πόλη της Πράγας (Νόβε Μέστο), όπου στο κέντρο της αγοράς έχτισε έναν ξύλινο πύργο, στον οποίο, μία φορά το χρόνο, εκτείθονταν τα κοσμήματα του Στέμματος. Το 1351, ίδρυσε την εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στην Πράγα, ως ενοριακή εκκλησία της άνω Νέας Πόλης. Το 1354, ίδρυσε ένα μοναστήρι στη θέση της σημερινής εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης στην Πράγα, ως ενθύμιο για τη νίκη του στη Μάχη του Σαν Φελίτσε στην Ιταλία (1332) ενώ το 1357 ξεκίνησε υπό την αιγίδα του η κατασκευή της γέφυρας του Καρόλου. Το 1360-1362, κατόπιν διαταγής του κατασκευάστηκαν τα οχυρωματικά έργα γύρω από το νότιο άκρο του Μικρού Μέρους, γνωστά ως Τείχος του Λιμού (Χλάντοβα Ζεντ). Σύμφωνα με την ιστορία, ο Κάρολος διέταξε να κατασκευαστεί το τείχος με σκοπό να προσφέρει δουλειά στους φτωχούς κατοίκους σε μία περίοδο λιμού. Ο Κάρολος Δ' ίδρυσε επίσης το κάστρο Κάρλσταϊν, 25 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πράγας, το οποίο εξυπηρετούσε τρεις σκοπούς: ήταν εξοχική κατοικία, θησαυροφυλάκιο για τα κοσμήματα του Στέμματος και σύμβολο του θεϊκού δικαιώματος του Καρόλου να κυβερνά την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Επιπλέον, ο Κάρολος Δ' ίδρυσε την πόλη Κάρλοβι Βάρι. Σύμφωνα με το θρύλο, ανακάλυψε μία από τις ιαματικές πηγές που θα έκαναν διάσημη την πόλη, όταν ένα από τα λαγωνικά του έπεσε σε αυτήν.

Ο Κάρολος Δ' απεβίωσε στην Πράγα στις 29 Νοεμβρίου του 1378. Ο βασιλικός τάφος του βρίσκεται σε κρύπτη του καθεδρικού του Αγίου Βίτου στην Πράγα. Στο κέντρο της πλατείας των Ιπποτών του Σταυρού, βρίσκεται το μπρούντζινο, νεογοτθικό άγαλμα του Καρόλου Δ'. Η μορφή του περιλαμβάνεται και στα γλυπτά του Πύργου της γέφυρας του Καρόλου. Για τον Κάρολο Δ' έχτισε ο Πέτερ Πάρλερ το παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων στο βασιλικό ανάκτορο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. Mikulas Teich, Bohemia in History, σελ. 60, Cambridge University Press (1998) ISBN 0-521-43155-7
  2. Public Domain Chisholm, Hugh, επιμ. (1911). «Charles IV. (Roman Emperor)». Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση). Cambridge University Press. https://archive.org/stream/encyclopaediabrit05chisrich#page/898/mode/2up. 
  3. Charles IV (autobiography), edited by Balázs Nagy, Frank Schaer: Autobiography of Emperor Charles IV; And, His Legend of St. Wenceslas: Karoli IV Imperatoris Romanorum Vita Ab Eo Ipso Conscripta; Et, Hystoria Nova de Sancto Wenceslao Martyre, Published by Central European University Press, 2001, ISBN 963-9116-32-7, ISBN 978-963-9116-32-0, 259 pages, books.google.com.