Αλκέτας Παναγούλιας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλκέτας Παναγούλιας
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 30 Μαΐου 1934
Τόπος γέννησης Θεσσαλονίκη, Ελλάδα
Ημερομηνία θανάτου 18 Ιουνίου 2012 (78 ετών)
Τόπος θανάτου Βιρτζίνια, Η.Π.Α.
Θέση Αμυντικός
Ομάδες νέων
1949-1951 Flag of Greece.svg Άρης Θεσσαλονίκης
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1951-1962 Flag of Greece.svg Άρης Θεσσαλονίκης
1962-1965 Flag of the United States (Pantone).svg Ελληνο-Αμερικανικός
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
1967-1971 Flag of the United States (Pantone).svg Ελληνο-Αμερικανικός
1972-1973 Flag of Greece.svg Ελλάδα (βοηθός)
1973-1976 Flag of Greece.svg Ελλάδα
1977-1981 Flag of Greece.svg Ελλάδα
1981-1983 Flag of Greece.svg Ολυμπιακός Πειραιώς
1983-1985 Flag of the United States (Pantone).svg ΗΠΑ
1985-1987 Flag of Greece.svg Ολυμπιακός Πειραιώς
1987-1990 Flag of Greece.svg Άρης Θεσσαλονίκης
1991-1992 Flag of Greece.svg Λεβαδειακός
1992-1994 Flag of Greece.svg Ελλάδα
1996-1998 Flag of Greece.svg Ηρακλής
1999 Flag of Greece.svg Άρης Θεσσαλονίκης
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Αλκέτας Παναγούλιας (30 Μαΐου 193418 Ιουνίου 2012) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής. Υπήρξε ο προπονητής που οδήγησε την Εθνική Ελλάδας στα τελικά του Euro 1980 και του Μουντιάλ 1994.

Στην ποδοσφαιρική του καριέρα υπήρξε ποδοσφαιριστής της ομάδας του Άρη, την οποία στήριξε αργότερα ως προπονητής αλλά και ως παράγοντας.

Ποδοσφαιριστής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1949 εντάχθηκε στους μικρούς του Άρη και στο τέλος του 1951, σε ένα τουρνουά Χριστουγέννων πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, σε ηλικία 17 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως αριστερός εξτρέμ, αλλά σύντομα καθιερώθηκε στο αριστερό άκρο της άμυνας. Πολλές φορές χρειάστηκε να αγωνιστεί και στο κέντρο της άμυνας, λόγω των σωματικών προσόντων που διέθετε. Διετέλεσε και αρχηγός του Άρη.

Τη δεκαετία του '50 κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης με την φανέλα των κιτρίνων, το 1953 και το 1959, στα οποία συνέβαλε τα μέγιστα. Πέτυχε συνολικά 13 γκολ για το τοπικό πρωτάθλημα, 3 για το Κύπελλο Ελλάδας και 10 για το εθνικό πρωτάθλημα.

Το 1962, σε ηλικία 28 ετών, ανακοίνωσε στους συμπαίκτες του ότι θα έφευγε για τις Η.Π.Α., αποδεχόμενος την πρόσκληση της ομάδας Ελλήνων ομογενών "Ελληνο-Αμερικανικός Άτλας Νέας Υόρκης" συνεχίζοντας παράλληλα εκεί και τις σπουδές του.[1]

Προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα από την ελληνοαμερικανική ομάδα Ελληνο-Αμερικανικός Άτλας Νέας Υόρκης, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Η.Π.Α. 3 φορές (1967, 1968, 1969).

Το 1972 ανέλαβε βοηθός του προπονητή της Εθνικής Ελλάδας Μπίλι Μπίγκαμ και το 1973 τον αντικατέστησε αναλαμβάνοντας πρώτος προπονητής έως το 1981.

Τον Φεβρουάριο του 1975 κάθισε για πρώτη φορά στον πάγκο του Άρη, διατηρώντας παράλληλα και τα καθήκοντα του ομοσπονδιακού προπονητή. Έβγαλε από το αγωνιστικό αδιέξοδο τους κιτρίνους, οι οποίοι κατάφεραν να τερματίσουν στην 6η θέση του πρωταθλήματος.[1]

Σημείωσε την μεγάλη επιτυχία της πρόκρισης της Εθνικής Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία που ήταν και η πρώτη διάκριση στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδας. Στα τελικά του Euro 1980 οδήγησε την Εθνική Ελλάδας σε τρεις αξιοπρεπείς εμφανίσεις απέναντι στα φαβορί του θεσμού.

Από το 1981 έως το 1983 υπήρξε προπονητής του Ολυμπιακού και κέρδισε το πρωτάθλημα του 1982.

Το διάστημα 1983-1985 ανέλαβε προπονητής της Εθνικής ομάδας των Η.Π.Α.. Το 1984 ήταν προπονητής της Ολυμπιακής ομάδας των Η.Π.Α. στην Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες.

Στη συνέχεια ανέλαβε και πάλι τον Ολυμπιακό και κερδίζει ένα ακόμα πρωτάθλημα το 1987, που έμελλε να είναι και το τελευταίο πριν τα πέτρινα χρόνια της ομάδας, καθώς και το Σούπερ Κύπελλο.

Το 1988 κλήθηκε να καθίσει για τρίτη φορά στον πάγκο του Άρη. Παρά τα προβλήματα που υπήρχαν τερμάτισε στην 7η θέση του πρωταθλήματος. Την περίοδο 1989-1990 συνεχίζει στον πάγκο του Άρη αλλά τον Ιανουάριο του 1990 απομακρύνθηκε από την τεχνική ηγεσία μετά την ισοπαλία με τον Ιωνικό (1-1).

Τον Ιανουάριο του 1991 ανέλαβε τον Λεβαδειακό, αλλά η ομάδα υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική, όπου και παρέμεινε για έξι μήνες (έως τον Ιανουάριο του 1992).

Το 1992 ανέλαβε και πάλι την Εθνική Ελλάδας και σημείωσε ξανά μια μεγάλη επιτυχία οδηγώντας την στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994. Ασφαλώς η επιτυχία θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη αν η Εθνική Ελλάδας δεν αντιμετώπιζε μερικές από τις πιο ισχυρές ομάδες του θεσμού σύμφωνα με τα μετέπειτα αποτελέσματα και δεν προδιδόταν από την απειρία της.

Το διάστημα 1996-1998 ανέλαβε τον Ηρακλή.

Τον Απρίλιο του 1999 αναλαμβάνει για 4η φορά τον Άρη και με 6 σερί νίκες τα τελευταία 8 παιχνίδια κατάφερε να ανεβάσει την ομάδα στην 6η θέση και να εξασφαλίσει την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ο ίδιος όμως δεν θέλησε να συνεχίσει και την επόμενη περίοδο.

Πρόεδρος του Άρη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αποχώρηση του μεγαλομετόχου του Άρη Δημήτρη Κοντομηνά και η πώληση των μετοχών στον Γιάννη Ζαχουδάνη στις 12 Ιουλίου 2001 προκάλεσε διοικητική αναταραχή στην ομάδα του Άρη. Το καλοκαίρι του 2002 ο Αλκέτας Παναγούλιας επέστρεψε για να βοηθήσει τον Άρη από τη θέση του προέδρου με σύμβουλο τον Λάμπρο Σκόρδα. Συστάθηκε "οικουμενική διοίκηση" με στόχο να μην καταρρεύσει η ΠΑΕ. Ωστόσο, ο Παναγούλιας διατήρησε για λίγο καιρό το πόστο του προέδρου και αποχώρησε, έχοντας προηγουμένως εκφράσει τις διαφωνίες του σε διάφορα θέματα, μεταξύ αυτών και της δαπανηρής μεταγραφής του Μαροκινού ποδοσφαιριστή Σαλαχεντίν Μπασίρ, ο οποίος εντάχθηκε στον Άρη με προβλήματα τραυματισμού. Ο Παναγούλιας προτίμησε να αποχωρήσει και να αποστασιοποιηθεί από τα γεγονότα "για το καλό του Άρη" όπως τόνισε.[2]

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλκέτας Παναγούλιας αποτελεί πλέον έναν προπονητή-σύμβολο για την Εθνική ομάδα και είναι ο μόνος Έλληνας τεχνικός που έχει οδηγήσει την Εθνική Ελλάδας σε επιτυχίες. Πριν την έλευση του Ότο Ρεχάγκελ ήταν ο μόνος προπονητής που είχε σημειώσει διεθνείς επιτυχίες και παρέμενε ο μόνος που είχε συμμετάσχει με την Εθνική Ελλάδας σε Παγκόσμιο Κύπελλο, μέχρι τη συμμετοχή της ομάδας το 2010 στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής.

  • 1980 Συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
  • 1994 Συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο
  • 1982 Πρωτάθλημα Ελλάδας
  • 1983 Πρωτάθλημα Ελλάδας
  • 1987 Πρωτάθλημα Ελλάδας

Εκτός γηπέδων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πλούσια είναι και η συνεισφορά του εκτός γηπέδων, καθώς στο παρελθόν είχε εκλεγεί μέλος του δημοτικού συμβουλίου της Θεσσαλονίκης. Στις βουλευτικές εκλογές του 1993 υπήρξε υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στην Α' Θεσσαλονίκης, απέσπασε 18.157 σταυρούς προτίμησης και κατατασσόμενος στην ένατη θέση του ψηφοδελτίου, απέτυχε να εκλεγεί.

Ακόμα έχει υπάρξει επιθεωρητής της ΦΙΦΑ, μέλος της Ακαδημίας των Σπορ των ΗΠΑ, μέλος του Αμερικανικού ποδοσφαιρικού Χολ οφ Φέημ και μέλος της Αμερικανικής Ομοσπονδίας προπονητών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 ΣΚΑΪ ΒΙΒΛΙΟ, Αθλητική σειρά: Για πάντα πρωταθλητές, Τόμος 6 Άρης - Ποδόσφαιρο - Μπάσκετ, σελ 44, ISBN 978-960-482-022-1
  2. ΣΚΑΪ ΒΙΒΛΙΟ, Αθλητική σειρά: Για πάντα πρωταθλητές, Τόμος 6 Άρης - Ποδόσφαιρο - Μπάσκετ, σελ 45, ISBN 978-960-482-022-1