Νταν Γεωργιάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νταν Γεωργιάδης
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 5 Μαΐου 1922
Τόπος γέννησης Ιθάκη, Ελλάδα
Ημερομηνία θανάτου 18 Ιανουαρίου 1998
Τόπος θανάτου Αθήνα, Ελλάδα
Θέση Τερματοφύλακας
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1947-1949 Flag of Greece.svg Παναθηναϊκός 3 (0)
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
1957-1958 Flag of Peru.svg Σπορτ Μπόις
1958 Flag of Argentina.svg Μπάνφιλντ
1959-1960 Flag of Haiti.svg Αϊτή
1960-1962 Flag of Argentina.svg Φέρρο Καρρίλ Οέστε
1962 Flag of Bolivia.svg Κλαμπ Μπολίβαρ
1962-1963 Flag of Paraguay.svg Κλουμπ Λιμπερτάδ
1963-1964 Flag of Chile.svg Σαντιάγο Γουόντερερς
1964-1965 Flag of Peru.svg Περού
1965-1968 Flag of Bolivia.svg Κλαμπ Μπολίβαρ
1966-1967 Flag of Bolivia.svg Βολιβία
1968-1969 Flag of Greece.svg Ελλάδα
1969-1970 Flag of Greece.svg Παναχαϊκή
1970-1971 Flag of Greece.svg Ολυμπιακός Πειραιώς
1971 Flag of Switzerland.svg Λα Σω-ντε-Φον
1971-1972 Flag of Spain.svg Σεβίλλη ΦΚ
1972 Flag of Peru.svg Κλουμπ Αλιάνσα Λίμα
1974-1975 Flag of Greece.svg Α.Ε. Λάρισας
1975-1976 Flag of Greece.svg Πανιώνιος
1975-1977 Flag of Venezuela.svg Βενεζουέλα
1976 Flag of Peru.svg Κλουμπ Αλιάνσα Λίμα
1978-1979 Flag of Greece.svg Πανιώνιος
1982-1983 Flag of Greece.svg Α.Ο. Τρίκαλα
1987 Flag of Switzerland.svg ΦΚ Μοντρέ-Σπορτς
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Νταν (Γιάννης) Γεωργιάδης ήταν Έλληνας που διακρίθηκε ως αθλητής στίβου, ποδοσφαίρου, ράγκμπι και χάντμπολ στη Ρουμανία και ως προπονητής ποδοσφαίρου της εθνικής Ελλάδας και πολλών άλλων συλλόγων και εθνικών ομάδων.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αθλητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Ιθάκη στις 5 Μαΐου 1922,[1] αλλά πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Εμπορικών Επιστημών Βουκουρεστίου, όπου αποφοίτησε με πτυχίο οικονομικών.

Στη Ρουμανία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και αρχικά διακρίθηκε στο στίβο. Είναι χαρακτηριστικό το χρυσό μετάλλιο στο πένταθλο των διεθνών αγώνων Ρουμανίας, Γιουγκοσλαβίας, Αλβανίας, Βουλγαρίας, Ουγγαρίας του 1947 στο Βουκουρέστι. Ταυτόχρονα, διετέλεσε βασικός τερματοφύλακας στη Γιουβέντους Βουκουρεστίου (πρώην πρωταθλήτρια Ρουμανίας το 1930). Είχε επίσης 22 συμμετοχές (πρώτη στα 16 του) με την εθνική ομάδα ράγκμπι της χώρας και 12 (πρώτη στα 18) με την αντίστοιχη του χάντμπολ. Το 1947 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, αλλά αγωνίστηκε μόνο σε 3 παιχνίδια λόγω εξάρθρωσης στο χέρι, που τον ανάγκασε να σταματήσει το ποδόσφαιρο το 1948 σε ηλικία 26 ετών.

Προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φοίτησε σε σχολές προπονητών και κατείχε διπλώματα από τις αντίστοιχες της Ουγγαρίας, Περού, Χιλής, και Φραγκφούρτης. Διετέλεσε, μάλιστα, και διευθυντής στις δύο τελευταίες.

Ξεκίνησε την 30ετή προπονητική του καριέρα το 1958 και θήτευσε στις εθνικές ομάδες Αϊτής, Περού, Βολιβίας, Ελλάδας (1968-1969, με αποτελέσματα: 3 νίκες - 4 ισοπαλίες - 1 ήττα)[2] και Βενεζουέλας, στους συλλόγους της Νότιας Αμερικής: Σπορτ Μπόις, Αλιάνσα Λίμα (Περού), Μπάνφιλντ, Φέρο Καρίλ (Αργεντινής), Μπολίβαρ (Βολιβίας), Λιμπερτάδ (Παραγουάης) και Σαντιάγο Γουόντερερς (Χιλής), καθώς και της Ευρώπης: Παναχαϊκή, Ολυμπιακός, Σο ντε Φον, Μοντρέ Σπορτς (Ελβετίας), Σεβίλλη (Ισπανίας), Λάρισα, Πανιώνιος (δύο φορές), Τρίκαλα, με τον Πανιώνιο να αποτελεί τον τελευταίο του σταθμό στην ελληνική Α' Εθνική την περίοδο 1975-76.

Κατά τη θητεία του στην εθνική Ελλάδας, αίσθηση είχε προκαλέσει η απόφασή του το Μάιο του 1969 να αποπέμψει το Μίμη Δομάζο από την αποστολή του εντός έδρας 2-2 με τη Ρουμανία, εξαιτίας απειθαρχίας (δεν φορούσε εντός του ξενοδοχείου το προβλεπόμενο σακάκι με το εθνόσημο, αλλά φόρμα).[3] [4] [5] Όπως εξελίχθηκε ο όμιλος, η Ελλάδα έχασε την πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 στο Μεξικό[6] για μόλις ένα βαθμό διαφορά από τη Ρουμανία, στην οποία αρκούσε και η ισοπαλία κατά τη μεταξύ τους αναμέτρηση του Νοεμβρίου που ολοκλήρωνε το πρόγραμμα. Στο Βουκουρέστι, η ελληνική ισοφάριση για το τελικό 1-1 ήρθε στο 50' από το... Δομάζο, με το Γεωργιάδη να έχει ήδη αντικατασταθεί από το Λάκη Πετρόπουλο το καλοκαίρι (κατόπιν μίας σειράς φιλικών στην αυστραλιανή ήπειρο).[7]

Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1998 στην Αθήνα.


Παραπομπές - σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Dan Georgiadis: Yiannis Georgiadis, bdfutbol.com
  2. Λίστα με όλους τους προπονητές της εθνικής Ελλάδας
  3. Αθλητική Ηχώ
  4. Το Βήμα
  5. Τα Νέα
  6. κάτι που διεκδίκησε με αξιώσεις πρώτη φορά, τότε, στην ιστορία της έπειτα από 6 αποτυχημένες προσπάθειες (ενώ θα χρειαστούν άλλες 6 και 25 ακόμη χρόνια για να προκριθεί στο Π.Κ 1994 των ΗΠΑ). Πριν την ισοπαλία με τη Ρουμανία, είχε νικήσει 4-2 την Πορτογαλία του Εουσέμπιο (4η στο προηγούμενη διοργάνωση της Αγγλίας), κατόπιν απέσπασε 2-2 στη Λισαβόνα και θριάμβευσε με 4-1 επί της Ελβετίας (της μόνης από τους τρεις αντιπάλους από την οποία ηττήθηκε με 0-1 στη Βέρνη).
  7. Dan Georgiadis, βάση δεδομένων ευρωπαϊκών εθνικών ομάδων eu-football.info