Πάνος Μάρκοβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Πάνος Μάρκοβιτς (5 Μαΐου 1925 - 17 Αυγούστου 2012) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής, ιδιότητα με την οποία έγινε πιο γνωστός, αφού μεταξύ άλλων εργάστηκε στη Δόξα Δράμας, στην Εθνική Ελλάδος, στον Πανιώνιο, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1979 κ.ά. Επίσης, εργάστηκε πολλά χρόνια στην Κύπρο, στον ΑΠΟΕΛ. Υπήρξε ο πρώτος Έλληνας προπονητής με δίπλωμα και ο πρώτος που δήλωνε ως επάγγελμα "προπονητής". Θεωρείται ένας από τους πλέον ειδικούς σχετικά με το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα και κατά καιρούς έχει διάδαξει σε σχολές προπονητών και σε σχολεία.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μάρκοβιτς γεννήθηκε στη Δράμα, ωστόσο μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.

Ποδοσφαιριστής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ποδοσφαιριστής ο Μάρκοβιτς αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ από το 1945 ως το 1951, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας το 1947-48, το μοναδικό τίτλο της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική.

Προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στη Δόξα Δράμας το 1952, σε ηλικλία 27 ετών. Ο πρόεδρος της Δόξας Αντώνης Καστρινός τον έστειλε σε σχολή προπονητών στην Ιταλία και του εμπιστεύτηκε την ομάδα. Ο Μάρκοβιτς εργάστηκε στη Δόξα από το 1952 ως το 1955 με παίκτες 16 ως 20 ετών και ουσιαστικά δημιούργησε τη μεγάλη ομάδα της δεκαετίας του '50 με τους αδελφούς Λουκανίδη, Παύλο Γρηγοριάδη, Βασίλη Ιωάννου κ.ά. Την οδήγησε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1954, όπου έχασε από τον Ολυμπιακό με 0-2.

Στη συνέχεια, ως τα μέσα της δεκαετίας του '60, δούλεψε στον Ηρακλή, στο Θερμαϊκό Θεσσαλονίκης, στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και στον Πιερικό.

Το 1966-67 διετέλεσε προπονητής της Εθνικής Ελλάδος για δύο ματς.[1] Συγκεκριμένα στις 16 Οκτωβρίου 1966 στον αγώνα Ελλάδα-Φινλανδία: 2-1 για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών και στις 15 Φεβρουαρίου 1967, μαζί με το Λάκη Πετρόπουλο, στο φιλικό Ελλάδα-Λιβύη: 4-0. Αν και είχε συμβόλαιο με την Ε.Π.Ο., τον Απρίλιο του 1967 διώχθηκε από την εθνική ομάδα από τους δικτάτορες.

Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε στον Εθνικό Πειραιά, στην Προοδευτική και το 1972-1975 στο ΑΠΟΕΛ, με το οποίο κατέκτησε το ντάμπλ στην Κύπρο το 1973 και το 1973-74 αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής. Κατάφερε έπειτα από αγώνες μπαράζ να τερματίσει στη 13η θέση και να γίνει η πρώτη κυπριακή ομάδα που δεν υποβιβάστηκε αμέσως από την Α΄ Εθνική, όπως συνέβαινε μέχρι τότε.

Η επόμενη μεγάλη του προπονητική επιτυχία ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος 1979 με τον Πανιώνιο. Ανέλαβε το σύλλογο στη μέση της χρονιάς, κατάφερε να τον σώσει από τον υποβιβασμό και στο τέλος να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος. Απέκλεισε στα προημιτελικά τον Άρη Θεσσαλονίκης ανατρέποντας με το εντυπωσιακό 5-1 στο Στάδιο Νέας Σμύρνης το 2-5 που είχε ηττηθεί στο Γήπεδο Χαριλάου και στα ημιτελικά τον Ολυμπιακό (νίκη με 2-1 στη Νέα Σμύρνη, ήττα με 3-2 στο Φάληρο). Στον τελικό νίκησε 3-1 την πρωταθλήτρια ΑΕΚ των Μπάγεβιτς, Μαύρου, Δομάζου, Νικολούδη κλπ.

Στον Πανιώνιο εργάστηκε άλλες δυο σεζόν, το 1981-82 και το 1982-83. Το 1983-1985 επέστρεψε στο ΑΠΟΕΛ, με το οποίο πήρε το Κύπελλο Κύπρου το 1984, και στη συνέχεια σε διάφορες ομάδες το 1992.

Σύλλογοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]