Σπύρος Καλογήρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σπύρος Καλογήρου
Σπύρος Καλογήρου.jpg
Γέννηση 3 Νοεμβρίου 1922
Κυψέλη, Αθήνα
Θάνατος 27 Ιουνίου 2009 (86 ετών)
Πειραιάς
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Ιδιότητα ηθοποιός

Ο Σπύρος Καλογήρου (Κυψέλη, 3 Νοεμβρίου 1922 - Πειραιάς, 27 Ιουνίου 2009) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, που ταυτίστηκε με τον ρόλο του κακού στην μεγάλη οθόνη. Χαρακτηριστική ήταν η τρεμάμενη φωνή του και το άγριο παρουσιαστικό του.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το δημοτικό τελείωσε την Σεβαστουπούλειο Εργατική Σχολή, όπου γράφτηκε για το φαγητό που προσέφεραν στους σπουδαστές μιας και η οικογένειά του ήταν πολύ φτωχή.

Από τα εφηβικά του χρόνια εργαζόταν ως φωτογράφος και διατηρούσε ένα φωτογραφείο μαζί με τον αδερφό του, το οποίο του εξασφάλιζε ικανοποιητικά κέρδη. Παράλληλα ασχολούνταν ερασιτεχνικά με το θέατρο και έγραφε και στίχους, τους οποίους διάβαζε στον ραδιοφωνικό σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Εκεί τον άκουσε κάποτε ένας σκηνοθέτης και τον προέτρεψε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την ηθοποιία και να γραφτεί σε μια σχολή υποκριτικής. Όταν ο Καλογήρου αρνήθηκε, ο σκηνοθέτης της ΥΕΝΕΔ επέμεινε και τελικά τον πήρε από το χέρι και τον πήγε στην Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου.

Εκεί εκτός από τα εφόδια που πήρε για την μετέπειτα καριέρα του, είχε την τύχη να γνωρίσει το 1952 και την γυναίκα της ζωής του, την κατά 13 χρόνια μικρότερή του ηθοποιό Ευαγγελία Σαμιωτάκη (1935-2017).

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1955, με τον θίασο του Ν. Χατζίσκου στον «Ερωτόκριτο» και ακολούθησε ο «Άμλετ». Η θεατρική του σταδιοδρομία άρχισε ουσιαστικά να διαμορφώνεται με την ένταξή του στο «Θέατρο Τέχνης» του Καρόλου Κουν, το 1960, με το οποίο έπαιξε σε ιστορικές παραστάσεις (π.χ. «Όρνιθες», «Πέρσες») σε Ελλάδα και εξωτερικό. Συνεργάστηκε με τους θιάσους των Λαιμού, Ροντήρη, Μινωτή, Σολωμού, Κουν, Κατράκη, Μυράτ, Λαμπέτη, Κατερίνας κ.ά.

Έπαιξε σε πολλές ταινίες, και στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο, και όταν έκανε αντίστοιχους ρόλους ήταν πολύ πειστικός. Συμμετείχε και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις αλλά δεν είχε πολλές συνεργασίες με την γυναίκα του, καθώς εκείνη ήταν στο Εθνικό Θέατρο και ο ίδιος αχολούνταν με το ελεύθερο θέατρο. Μετά το '80 έκαναν τον δικό τους θίασο, ανέβασαν παραστάσεις και πραγματοποίησαν περιοδείες.

Έπαιξε σε περίπου διακόσια θεατρικά έργα και σε όλα τα είδη του θεάτρου, κλασικούς και σύγχρονους συγγραφείς, από θέατρο του παραλόγου (Ιονέσκο) μέχρι επιθεώρηση, αλλά και σε πολλά του ελληνικού δραματολογίου.

Από τους τελευταίους, χαρακτηριστικούς ρόλους του στη σκηνή, στον οποίο υπήρξε απολαυστικός, ήταν αυτός του Λουκά στο «Λόγω Φάτσας» του Γιώργου Διαλεγμένου, που σκηνοθέτησε ο Αντώνης Αντύπας στο «Απλό Θέατρο» (1993-1995). Το καλοκαίρι του 1996 εμφανίστηκε με τον Θύμιο Καρακατσάνη στο «Καραγκιόζη-Ντριμ», ερμηνεύοντας τον Μπάρμπα-Γιώργο, ενώ το 1999 έπαιξε στο πλευρό της Μιμής Ντενίση στο «Εγώ η Λασκαρίνα».

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1955 στην ταινία του Ντίμη Δαδήρα «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας». Έκτοτε συμμετείχε σε περισσότερες από 60 ταινίες, μαζί με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού σινεμά. Εμφανίστηκε σε περίπου 55 ταινίες, ανάμεσά τους οι: «Η Αθήνα τη νύχτα», «Στεφανία», «Κοντσέρτο για πολυβόλα», «Η νεράιδα και το παλικάρι», «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά», «Η Μαρία της σιωπής», «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο», «Στάκαμαν». Όμως, η ταινία που άφησε εποχή ήταν η «Λόλα», στην οποία ο Σπύρος Καλογήρου είχε πει την αξέχαστη φράση «Είναι πολλά τα λεφτά Άρη», προς τον τότε συμπρωταγωνιστή του Νίκο Κούρκουλο, για τα «μάτια» της Τζένης Καρέζη.

Το 1966, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, του απονεμήθηκε τιμητική διάκριση για την ερμηνεία του στη μικρού μήκους ταινία «Τζίμης ο Τίγρης» του Παντελή Βούλγαρη και οι κριτικοί κινηματογράφου τού απένειμαν το 1971 τον Αργυρό Απόλλωνα για τον ρόλο του στην ταινία «Κατάχρηση εξουσίας». Τιμήθηκε με τη Χρυσή Κεφαλή του «Θεάτρου Βαχτάγκοφ» της Μόσχας. Εμφανίστηκε και σε τηλεοπτικές σειρές («Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή»).

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε υιοθετήσει την τακτική «να τα πουλάς και να τα αγοράζεις όλα. Να τον ξεγελάσεις, να τον κλέψεις, να τον φέρεις βόλτα τον Γερμανό». Ο ίδιος υποστήριζε ότι υπήρξε σαλταδόρος, μαυραγορίτης, έμπορος λαθραίων τσιγάρων και λωποδύτης, χωρίς ποτέ κανείς να μάθει αν έλεγε αλήθεια ή όχι.

Αν και με την σύζυγό του είχαν αρκετά χρόνια διαφορά όταν πρωτογνωρίστηκαν (εκείνος ήταν 30 και εκείνη 18), συνέχισαν την γνωριμία τους και λίγο αργότερα παντρεύτηκαν. Το ζευγάρι έμεινε μαζί για περισσότερα από 50 χρόνια και απέκτησαν έναν γιο, ο οποίος τους χάρισε στην συνέχεια μια εγγονή, την μικρή Ευαγγελία.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχαν αποσυρθεί από το χώρο του θεάματος και περνούσαν τις περισσότερες ημέρες στο εξοχικό τους. Πέθανε στο Τζάνειο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν από την Πρωτομαγιά.[1]

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1955 Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας
1957 Της τύχης τα γραμμένα
1959 Λύγκος ο λεβέντης

Έγκλημα στο Κολωνάκι

1960 Κασιανή

Μανταλένα

Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ

Είμαι αθώος - Υπόθεση Ντρέυφους

1962 Η Αθήνα τη νύχτα

Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ

Εξομολογήσεις μιας μητέρας

1963 Αμόκ
1964 Λόλα

Η Κύπρος στις φλόγες

1965 Οι εχθροί

Αδίστακτοι

1966 Στεφανία

5.000 ψέματα

Τζίμης ο τίγρης

Κατηγορώ τους ανθρώπους

1967 Άγρια πάθη

Τρούμπα '67

Πυρετός στην άσφαλτο

Κοντσέρτο για πολυβόλα

Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω

1968 Αγάπη και αίμα

Η λεωφόρος του μίσους

1969 Το θύμα

Το ανθρωπάκι

Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα

Η νεράιδα και το παλικάρι

Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά

1970 Ορατότης Μηδέν

Ο Αστραπόγιαννος

Ένα αστείο κορίτσι

Υπολοχαγός Νατάσσα

Εν ονόματι του νόμου

Η ζούγκλα των πόλεων

1971 Σ' αγαπώ

Ο κατεργάρης

Εσχάτη προδοσία

Η κόρη του ήλιου

Κατάχρησις εξουσίας

Ο επαναστάτης ποπολάρος

1973 Η Μαρία της σιωπής

Στον αστερισμό της Παρθένου

1974 Η δίκη των δικαστών
1975 Ο κατάδικος
1980 Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο
1981 Τα τσακάλια
1982 Το κόκκινο τρένο
1984 Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ
1985 Ψηλός, λιγνός και ψεύταρος

Αγκαλίτσας: ένα εξαγόμενο κορόιδο

1986 Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν

Ο καβαλάρης των FM στέρεο

1987 Ο γυφτοαριστοκράτης

Το διαμάντι του Διαμαντή

1988 I love you Μήτσο

Παλικάρι στα θρανία

1989 Ο πανταχού παρών

Η μάνα της φόνισσας

Ραντεβού με το θάνατο

Ο καπετάνιος και η χορεύτρια

Ο πρωτάρης μπάτσος και η τροτέζα

Υπέρ επείγον

Ο τελευταίος πειρασμός του Μήτσου

1990 Ο εραστής

Η εκδίκηση του πατέρα

2001 Στάκαμαν

Ο καλύτερός μου φίλος

2003 Η Λίζα και όλοι οι άλλοι

Βιντεοταινίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1986 Γκρηκ Αμέρικαν

Δίδυμες και Πόντιες

Η μάνα της φόνισσας

Ο εθνικός μας έρωτας

Ο γυφτοαριστοκράτης

Ένας τίμιος απατεώνας

Διακοπές και πειρασμοί

Ζωηρούλης και ερωτιάρης

Η αγάπη που δε γνώρισε σύνορα

1987 Ο άγραφος νόμος

Γόητες και θηλυκά

Η γειτονιά των τρελών

Η στρίγγλα ήταν άγγελος

Ελλάς - Ελλήνων - Χωρικών

Αετονύχιδες και χαζοπούλια

Η γυναίκα μου ο τερματοφύλακας

1988 Βάρβαρος εραστής

Ένα μωρό για τρεις

Έρωτας στα κύματα

Ανύπαντρος πατέρας

Η ντίβα και ο πρωτάρης

Ένας κορίτσαρος όλο μέλι

Εγκέφαλος με βίδα και βαλβίδα

1990 Ο εραστής

Επιχείρηση προίκα

Η καρδιά του πατέρα

Τηλεοπτικές σειρές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1971 13ο ανακριτικό γραφείο ΕΙΡΤ
1972 Παράξενος ταξιδιώτης ΕΙΡΤ
1974 Οι δίκαιοι

Αληθινές ιστορίες

ΕΙΡΤ
1975 Βασίλισσα Αμαλία ΥΕΝΕΔ
1976 Το ταξίδι ΥΕΝΕΔ
1977 Η θεατρίνα ΕΡΤ
1983 Χαμογελάστε παρακαλώ ΕΡΤ
1984 Ο θείος μας ο Μίμης

Παραμύθια πίσω απ΄τα κάγκελα

  • Μούβι σταρ
  • Το ρομάντζο του σουλήνα
ΕΡΤ2
1989 Το κανάλι των παρανόμων ΕΤ2
1990 Ο πρωτότοκος ΕΤ2
1991 Ο φόβος

Και εύθυμη και χήρα

Η αγάπη που δε γνώρισε σύνορα

ΕΤ2

ΑΝΤ1

MEGA

1992 Το μινόρε μιας καρδιάς

Μπαμπάδες, γιοι και πειρασμοί

ΕΤ2
1993 Η καλή πεθερά

Της Ελλάδας τα παιδιά

ΑΝΤ1
1993 Το δις εξαμαρτείν

Η Ελίζα και οι άλλοι

MEGA
1994 Η γενιά των '40

Ο Πέτρος και τα κορίτσια του

STAR

MEGA

1995 Χαμένη σαν άνοιξη ΕΤ1
1996 Εκείνες και εγώ

Καληνύχτα μαμά

Καλά ξεμπερδέματα

ΑΝΤ1
1997 Δρόμος χωρίς γυρισμό

Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή

MEGA

ΑΝΤ1

2000 Αλίκη

Θα σε δω στο πλοίο

ΑΝΤ1

ALPHA

2002 Τα φιλαράκια ΑΝΤ1
2003 Η νταντά

Η ιστορία της κωμωδίας

MEGA

ΑΝΤ1

2004 Όλα στην ταράτσα ALPHA

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nuvola apps kaboodle.png Σπύρος Καλογήρου (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
  • Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
  • Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες Ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
  • www.letrodb.gr
  • www.90lepta.com