Κατηγορώ τους ανθρώπους

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κατηγορώ τους ανθρώπους
Κατηγορώ τους ανθρώπους (αφίσα).jpg
Κινηματογραφική αφίσα της ταινίας.
ΣκηνοθεσίαΝτίνος Δημόπουλος
ΣενάριοΝίκος Φώσκολος
ΠρωταγωνιστέςΝίκος Κούρκουλος
Τζένη Ρουσσέα
Γιάννης Βόγλης
Φλωρέττα Ζάννα
Άγγελος Αντωνόπουλος
Ελεάνα Απέργη
Σπύρος Καλογήρου
Λαυρέντης Διανέλλος
ΜουσικήΓιάννης Μαρκόπουλος
ΤραγούδιΒίκυ Μοσχολιού
ΦωτογραφίαΝίκος Καβουκίδης
ΜοντάζΝίκος Καβουκίδης
ΣκηνογραφίαΜάρκος Ζέρβας
Εταιρεία παραγωγήςΦίνος Φιλμ
Πρώτη προβολή21 Μαρτίου 1966
Διάρκεια100΄
ΠροέλευσηΕλλάδα
ΓλώσσαΕλληνική

Το Κατηγορώ τους ανθρώπους είναι μια ελληνική δραματική - δικαστική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και σε σενάριο Νίκου Φώσκολου. Η παραγωγή έγινε από τη Φίνος Φιλμ και πρωταγωνιστεί ο Νίκος Κούρκουλος.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο εισαγγελέας Φίλιππος Λιανάς αναλαμβάνει μια μεγάλη δίκη για φόνο. Με σκοπό να ανέλθει στα ανώτερα κλιμάκια του δικαστικού σώματος, θέλοντας να φανεί αντάξιος στο συμβούλιο προαγωγών, ασχολείται ιδιαίτερα σοβαρά με την υπόθεση. Η Σοφία Ρούσου δικάζεται για τον φόνο του ζωγράφου Αλέξη Πλατωνίδη ή Άριελ. Ο Λιανάς είναι παντρεμένος με ένα παιδί και η γυναίκα του έχει νευρολογικές διαταραχές και παθαίνει συχνά κρίσεις, ενώ κατά την περίοδο της διεξαγωγής της δίκης, τα συμπτώματά της θα χειροτερέψουν. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ο Λιανάς αρχίζει να ανακαλύπτει πως η σύζυγός του θα έπρεπε να δικάζεται και όχι η Ρούσσου, καθώς εκείνη ήταν που πριν μερικά χρόνια είχε βρεθεί στη θέση της. Τελικά, η γυναίκα του τον είχε σκοτώσει, καθώς ο Πλατωνίδης την εκβίαζε και της ζητούσε συνεχώς χρήματα, για να μην αποκαλύψει την πρώην σχέση τους και το μυστικό τους στον άντρα της. Ο Λιανάς στην αγόρευσή του αποκαλύπτει στο δικαστήριο πως πραγματικός ένοχος είναι η γυναίκα του.[1]

Πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία στην πρώτη της κινηματογραφική προβολή πραγματοποίησε 536.375 εισιτήρια και έλαβε την 4η θέση σε σύνολο 101 ταινιών, της χρονιάς εκείνης.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Δημήτρης Κολιοδήμος, Λεξικό ελληνικών ταινιών, εκδόσεις Γένους, Αθήνα, 2001, σελ. 226-227
  2. Γιάννης Σολδάτος, Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου, τομ. Δ', εκδ. Αιγόκερως, 1991, σελ. 280

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τριανταφυλλίδης, Ιάσων (2000). Ταινίες για Φίλημα: Ένα αφιέρωμα στον Φιλοποιμένα Φίνο και τις ταινίες του. Αθήνα: Εξάντας εκδοτική. σελ. 134. ISBN 9789602564561. 
  • Δημήτρης Κολιοδήμος, Λεξικό ελληνικών ταινιών, εκδόσεις Γένους, Αθήνα, 2001, σελ. 226-227

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]