Σαρακηνοί Πέλλας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°54′56″N 21°57′08″E / 40.91556°N 21.95222°E / 40.91556; 21.95222

Σαρακηνοί
Σαρακηνοί βρίσκεται στο τόπο Greece
Σαρακηνοί
Σαρακηνοί
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Κεντρική Μακεδονία
Πληθυσμός 351
Ταχ. κωδ. 58400
Τηλ. κωδ. 2384

Οι Σαρακηνοί είναι ορεινός οικισμός του Νομού Πέλλας στα δυτικά του Δήμου Αλμωπίας. Παλαιότερα το χωριό ονομάζονταν Σαρακίνοβο και ακόμα παλαιότερα Σαρακίνα. Βρίσκεται στις πλαγιές του Βόρα (Καϊμακτσαλάν), σε απόσταση μόλις 18 χμ. από το χιονοδρομικό κέντρο. Οι Σαρακηνοί χτισμένοι σε υψόμετρο 570 μ. αριθμούν σήμερα 400 κατοίκους που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, παράγοντας κεράσια, μήλα, δαμάσκηνα, ροδάκινα κ.α. Δίπλα στο χωριό υπάρχει και ο οικισμός Κάτω Κορυφή με κατοίκους που ασχολούνται με κεράσια και κτηνοτροφία. Οι Σαρακηνοί γειτονεύουν με τα χωριά Όρμα, Μεγαπλάτανος και Πολυκάρπι. Από το χωριό προέρχεται και ο χορός Σαρακίνα

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Σαρακηνιώτες (ή Σαρακινιώτες) συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 προσφέροντας πολλούς αγωνιστές στον αγώνα, με πιο σημαντικό, τον οπλαρχηγό Αγγελή Γάτσο. Η καταστολή όμως της επανάστασης στη Μακεδονία οδήγησε στην παρακμή του χωριού. Μερικές δεκαετίες αργότερα και ενώ η Βουλγαρική αφύπνιση είχε ολοκληρωθεί, η Βουλγαρική οργάνωση ΕΜΕΟ είχε εδραιωθεί στο χωριό και ο Ελληνισμός του Σαρακίνοβου βρέθηκε σε δεινή θέση. Παρόλ' αυτά, κατά τη Μακεδονική Επανάσταση του 1896, οι κάτοικοι του Σαρακίνοβου, άρπαξαν την ευκαιρία να ξαναδηλώσουν την Ελληνική τους συνείδηση και συμμετείχαν αθρόα στο σώμα των Μακεδόνων Ιωάννη Γεωργαντά και Βασίλειου Οικονόμου, υπαρχηγών του Αθανάσιου Μπρούφα, που εξέγειρε ολόκληρη την περιοχή Αλμωπίας και προκάλεσε πολλές απώλειες στα Οθωμανικά στρατεύματα. Όταν, στις 25 και 26 Ιουλίου του 1896, το σώμα των Ι. Γεωργαντά και Β. Οικονόμου ηττήθηκε μετά από σφοδρή μάχη με Οθωμανικό στράτευμα στο Βλάδοβο (Άγρα), οι Οθωμανικές αρχές εισέβαλαν στους Σαρακηνούς, έκαψαν πολλές οικίες, βασάνισαν τους κατοίκους, βίασαν τις γυναίκες και κρέμασαν τον Έλληνα ιερέα και το δάσκαλο του χωριού[1]. Μετά την καταστολή και αυτής της επανάστασης, οι Βούλγαροι κομιτατζήδες κυριάρχησαν στους Σαρακηνούς, και μόνο μετά την κορύφωση του Μακεδονικού Αγώνα, οι Έλληνες Σαρακηνιώτες μπόρεσαν να οργανωθούν εκ νέου και να αγωνιστούν για την Ελληνική υπόθεση, όπως ο οπλαρχηγός Αλέξανδρος Γιοβάνος. Μετά την απελευθέρωση το 1912 και τη Συνθήκη του Νεϊγύ το 1919, που προέβλεπε οικειοθελή ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, 65 εξαρχικές οικογένειες προσέφυγαν στη Βουλγαρία[2].

Γνωστοί Σαρακηνιώτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κωνσταντίνος Αποστόλου Βακαλόπουλος, Εθνοτική Διαπάλη στη Μακεδονία (1894 – 1904), Η Μακεδονία στις παραμονές του Μακεδονικού Αγώνα, Ηρόδοτος, Θεσσαλονίκη, 1999, σσ. 108, 112
  2. Δημήτριος Λιθοξόου, Οικισμοί και πληθυσμός της περιοχής Αλμωπίας (Μογλενών)