Πείρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πείρος
800px-Peiros river.jpg
Πηγές Ερύμανθος
Εκβολές Πατραϊκός κόλπος
Θέση Ελλάδα
Μήκος 42,6 χλμ.
Λεκάνη απορροής 578 km²
Παραπόταμοι Τυθεύς
Commons page Πολυμέσα

Ο Πείρος είναι ποταμός της Αχαΐας που πηγάζει από τον Ερυμάνθο και εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο[1]. Έχει μήκος 42,6 χιλιόμετρα[2], καθιστώντας τον έναν από τους μεγαλύτερους σε μήκος ποταμούς της Αχαΐας. Η επιφάνεια της λεκάνης απορροής του καλύπτει έκταση 578 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πηγές της κύριας ροής του βρίσκονται στα βόρεια-βορειοανατολικά του Ερυμάνθου, κοντά στο χωριό Λακκώματα. Στην αρχική πορεία του ο ποταμός είναι στενός, βαθύς σε αρκετά σημεία του αλλά και πολύ ορμητικός, ενώ από την περιοχή της Βαλμαντούρας και χαμηλότερα όπου ξεκινά σταδιακά η πεδιάδα μεγαλώνει η κοίτη του, γίνεται πιο ρηχός και λιγότερο ορμητικός[3]. Εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο και συγκεκριμένα στην παραλία του Γιαλού Αλισσού στη Δημοτική Ενότητα Δύμης του Δήμου Δυτικής Αχαΐας. Οι εκβολές του αποτελούν το φυσικό γεωγραφικό σύνορο μεταξύ του Αλισσού και της Κάτω Αχαΐας.

Στο πιο μεγάλο μέρος της διαδρομής του ως επί το πλείστον υπάρχουν πλατάνια στις όχθες του. Παλιότερα το ποτάμι είχε ψάρια, χέλια αλλά κι αγριοπούλια, πάπιες και χήνες[3].

Κατά την αρχαιότητα στις όχθες του υπήρχε η πόλη Φαραί όπου σήμερα σε πολύ κοντινή θέση βρίσκεται το ομώνυμο χωριό[4][5][6].

Παραπόταμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μεγαλύτερος παραπόταμος του είναι ο Παραπείρος[3], που πηγάζει από τον Ερύμανθο, στην περιοχή της Τριταίας, κοντά στο χωριό Αλεποχώρι.

Άλλοι σημαντικοί παραπόταμοι είναι η Σερδινή που πηγάζει κοντά στο χωριό Φλόκα και το όρος Σκόλλις και χύνεται στον Πείρο λίγο πριν τις εκβολές του και ο Βορίλας (ή Μέγας Μελάς) που ενώνεται με τον Πείρο στην Βαλμαντούρα και έχει δύο κύριες πηγές, η μία σε πρόβουνο του Παναχαϊκού κοντά στο χωριό Καταρράκτης και η άλλη στον Ερύμανθο κοντά στο χωριό Μπούγα.

Κάποιοι μικρότεροι χείμαρροι που εκβάλουν στον Πείρο είναι οι εξής:
α) στο ορεινό τμήμα της λεκάνης του ποταμού: ο χείμαρρος Πόρος, το Κακό Λαγκάδι, το ρέμα της Λαχίδας, τα Δύο Λαγκάδια, ο χείμαρρος Πλάκα, το ρέμα του Ταξιάρχη, το ρέμα του Απιδία.
β) πλησιάζοντας προς τις εκβολές του ποταμού: το Μισολάγκαδο, το Παλιουρολάγκαδο, το Πουρνολάγκαδο, το Τρανολάγκαδο[7].

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχουν πολλές εκδοχές και παραδόσεις για την ονομασία του ποταμού. Κατά μια εκδοχή προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει διαπερνώ, όπως ο ποταμός διαπερνά τον ορεινό όγκο του Ερυμάνθου[3]. Μία άλλη εκδοχή αναφέρει πως ο βασιλιάς της Ηπείρου Πύρρος, ένας από τους σπουδαιότερους ηγεμόνες της πρώιμης ελληνιστικής περιόδου, προσπαθώντας να περάσει το ποτάμι στην περιοχή της Βαλμαντούρας ήταν τόση η ορμητικότητα του νερού που παρέσυρε την χρυσή του άμαξα[3].

Κατά καιρούς και κατά τόπους ο ποταμός είχε διάφορα ονόματα όπως Καμενίτσα, Μέλλας, Πίερος, Νεζερίτικο και κατά την αρχαιότητα Αχελώος.

Το όνομα Καμενίτσα χρησιμοποιούταν τον μεσαίωνα κυρίως και οφείλεται στο χωριό Καμενίτσα που βρίσκεται δίπλα στις όχθες του ποταμού και είναι από τα τελευταία χωριά που συναντάει στην πορεία του πριν εκβάλει στον Πατραϊκό κόλπο[1]. Νεζερίτικο αναφέρεται λόγω του ότι περνά από τα λεγόμενα Νεζεροχώρια αλλά και πηγάζει στην περιοχή αυτών των χωριών[8]. Το Αχελώος που φαίνεται να λεγόταν στην αρχαιότητα προέρχεται από την ρίζα «αχ» που σημαίνει «νερό» και το συγκριτικό επίθετο «λώων» που σημαίνει «καλύτερος», επίσης σύμφωνα με την μυθολογία, Αχελώος είναι και η ονομασία σημαντικού ποτάμιου θεού.

Μυθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο έργο του Ησίοδου Ηοίαι (απόσπ. 13) αναφέρεται πως στις όχθες του Πείρου ζούσε και είχε το σπίτι της, η Περίβοια από τον Ώλενο, κόρη του βασιλιά Ιππόνου, μητέρα του βασιλιά Τυδέα και αδερφή του Καπανεύς, ενός από τους ήρωες των Επτά επί Θήβας[1][9]. Από την αρχαιότητα το ποτάμι στις εκβολές του είχε πλατάνια όπου είχαν τόσο βαθιές κουφάλες που έτρωγαν κι κοιμόντουσαν πολλοί άνθρωποι μαζί μέσα σε αυτές[1].

Φράγμα Πείρου - Παραπείρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σήμερα δίπλα στο χωριό Αστέρι Αχαΐας βρίσκεται υπό κατασκευή το Φράγμα Πείρου - Παραπείρου, με σκοπό την ύδρευση της Πάτρας, της ΒΙ.ΠΕ. Πατρών αλλά και της δυτικής Αχαΐας ευρύτερα. Στο Αστέρι θα δημιουργηθεί χωμάτινο φράγμα ταμίευσης νερού ενώ στη Βαλμαντούρα χαμηλό φράγμα υδροληψίας από σκυρόδεμα και αγωγός μεταφοράς νερού ο οποίος θα είναι από χαλυβδοσωλήνες και θα οδηγεί την συλλεγμένη ποσότητα νερού από τον Πείρο στον ταμιευτήρα του φράγματος στο Αστέρι. Η τεχνητή λίμνη, που θα δημιουργηθεί μετά την ολοκλήρωση του έργου, θα κατακλύσει τις Τόσκες και γι' αυτόν το λόγο από το 2009 το χωριό έχει ερημώσει.

Φωτοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Λάζαρης (επιμ.), 1998.
  2. Βλ. ΥΠΕΚΑ 2012, σελ. 42.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Κανελλάκης 2010.
  4. "Φαραὶ δέ, Ἀχαιῶν πόλις, [...] καὶ ὁπόσοις ἂν κατὰ γνώμην ᾖ, καὶ ἐγκαθεύδουσι." Παυσανία Αχαϊκά
  5. "σταδίους δὲ ὅσον τεσσαράκοντα προελθόντι ἐκ Δύμης ποταμὸς Πεῖρος ἐς θάλατταν κάτεισι, καὶ Ἀχαιῶν πόλις ποτὲ Ὤλενος ᾠκεῖτο παρὰ τῷ Πείρῳ" Παυσανία Αχαϊκά
  6. "...οἱ δὲ περὶ Δύμην καὶ Ἦλιν καὶ τὸν Καύκωνα: ἐμβάλλει δ' οὗτος εἰς ἕτερον, ὃς Τευθέας ἀρσενικῶς καλεῖται, [...] τινες Πιέροιο οὐκ εὖ. περὶ δὲ τῶν Καυκώνων ζητοῦσι, ... "Στράβων Γεωγραφία
  7. Βλ. Δίγκα 2012, σελ. 68.
  8. Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Νεζερά, λήμμα Πείρος.
  9. Α 8,4] Ἀλθαίας δὲ ἀποθανούσης ἔγημεν Οἰνεὺς Περίβοιαν τὴν Ἱππονόου. ταύτην δὲ ὁ μὲν γράψας τὴν Θηβαΐδα πολεμηθείσης Ὠλένου λέγει λαβεῖν Οἰνέα γέρας, Ἡσίοδος δὲ ἐξ Ὠλένου τῆς Ἀχαΐας, ἐφθαρμένην ὑπὸ Ἱπποστράτου τοῦ Ἀμαρυγκέως, Ἱππόνουν τὸν πατέρα πέμψαι πρὸς Οἰνέα πόρρω τῆς Ἑλλάδος ὄντα, ἐντειλάμενον ἀποκτεῖναι. [Α 8,5] εἰσὶ δὲ οἱ λέγοντες Ἱππόνουν ἐπιγνόντα τὴν ἰδίαν θυγατέρα ἐφθαρμένην ὑπὸ Οἰνέως, ἔγκυον αὐτὴν πρὸς τοῦτον ἀποπέμψαι. ἐγεννήθη δὲ ἐκ ταύτης Οἰνεῖ Τυδεύς. Πείσανδρος δὲ αὐτὸν ἐκ Γόργης γενέσθαι λέγει· τῆς γὰρ θυγατρὸς Οἰνέα κατὰ τὴν βούλησιν Διὸς ἐρασθῆναι. Τυδεὺς δὲ ἀνὴρ γενόμενος γενναῖος ἐφυγαδεύθη, κτείνας, ὡς μέν τινες λέγουσιν, ἀδελφὸν Οἰνέως Ἀλκάθοον, ὡς δὲ ὁ τὴν Ἀλκμαιωνίδα γεγραφώς Απολλόδωρος

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Πείρος, λήμμα Νεζερά.