Μόβρη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μόβρη
Oros Movri.jpg
Ύψος718 μ.
ΧώρεςΕλλάδα
Έκταση στο όρος Μόβρη.

Η Μόβρη (ή και Μώβρη) είναι οροσειρά-βουνό της Αχαΐας, στην βόρεια Πελοπόννησο, με μέγιστο υψόμετρο 818 μέτρα[1][2].

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βρίσκεται νότια της πεδιάδας της δυτικής Αχαΐας και καταλαμβάνει μεγάλη έκταση της ενδοχώρας του δήμου Δυτικής Αχαΐας.

Στις βόρειες παρυφές και πρόποδες του βρίσκονται τα χωριά Βυθούλκας, Ελαιοχώρι, Κρίνος, Πουρνάρι και το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου Μπάδα. Στα βορειοανατολικά[3] βρίσκονται: η Άρλα και η Φώσταινα. Στα δυτικά βρίσκονται τα χωριά: Πέτας, Ριόλος και Ματαράγκα, καθώς και το μοναστήρι του Φιλοκαλίου. Στα νότια βρίσκονται τα χωριά: Πολύλοφο (Μπράτι) και Αγίος Νικολάος (Σπάτα) καθώς και τα μοναστήρια της Αγίας Μαρίνας Μαρίτσης καθώς και του Αγίου Νικολάου Σπάτων. Στο κεντρικό τμήμα του βουνού βρίσκεται: ο εγκαταλελειμμένος και ερειπωμένος πλέον οικισμός των Τσαγκαραίικων.

Υπήρξε φυσικό σύνορο των πρώην δήμων Μόβρης και Ωλενίας ενώ ένα μικρό μέρος του ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού. Από την 1η Ιανουαρίου του 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης εκτείνεται εξ ολοκλήρου στον νεοπαγή Δήμου Δυτικής Αχαΐας και αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς.

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν τη Φραγκοκρατία το βουνό ονομαζόταν "Μαυρονέρι". Το όνομά του, που απαντάει και ως "Μόβρα" ή "Μόβρι", είναι παραφθορά του ονόματος "Μαύρα" (στα γαλλικά: Mauvre) κατόπιν της συγχύσεως του παλιού ονόματος "Μαυρονέρι" του όρους αυτού με το νησί της Αγίας Μαύρας, δηλ. τη Λευκάδα, από τους Φράγκους κατακτητές της περιοχής[2].

Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Φαράκλας 2001, σελ. 17.
  2. 2,0 2,1 Τριανταφυλλου 1995, λήμμα Μώβρη.
  3. Πρόκειται για την περιοχή που θεωρείται ξεχωριστό βουνό (προέκταση), ύψους 531 μέτρων, με το όνομα Πύρλιας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αντώνης Καλογήρου, Τα βουνά δυτικά του Ερυμάνθου, Εκδόσεις In Path, Αθήνα 2012. ISBN 978-960-9720-00-7.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μώβρη.
  • Νικόλας Φαράκλας, Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001.