Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή 1849

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή
Coat of arms of Greece (Wittelsbach).svg
Συνταγματική Μοναρχία
KRIEZIS-4.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού12 Οκτωβρίου 1849
Ημερομηνία διάλυσης14 Μαΐου 1854
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησηςΑντώνιος Κριεζής
Αρχηγός κράτουςΌθων
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμαΔιορισμένη από το βασιλιά
Ιστορία
ΕκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1853
Απερχόμενες εκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1850
Θητεία νομοθετικού σώματος30 Οκτωβρίου 1850 - 27 Οκτωβρίου 1853 (Γ' Κοινοβουλευτική περίοδος)
30 Οκτωβρίου 1853 - 29 Οκτωβρίου 1856 (Δ' Κοινοβουλευτική περίοδος)
Προϋπολογισμοίεσόδων έτους 1854: 17.710.925 δρχ.
εξόδων έτους 1854: 19.430.358 δρχ.[1]
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1848
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου 1854

Η Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή 1849 ( Δεκέμβριος 1849 - Μάιος 1854) με πρωθυπουργό τον Μεγάλο Αυλάρχη της Βασιλικής Αυλής, Αντώνιο Κριεζή διατηρήθηκε στην εξουσία για περίπου 4,5 χρόνια.
Όντας καθαρά «αυλική» κυβέρνηση[2], ελεγχόταν από τον Όθωνα[3] σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτός να ρυθμίζει και τις τελευταίες λεπτομέρειες του κυβερνητικού έργου.[4].
Διεξήγαγε και κέρδισε, κάτω από έντονες διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης, δύο Βουλευτικές Εκλογές (αυτές του 1850, και του 1853) για να παυθεί τελικά από το βασιλιά κατά απαίτηση Αγγλίας και Γαλλίας.
Στο ίδιο άλλωστε πλαίσιο εντάσσεται και η επιβολή αντικατάστασής της στις 14 Μαΐου 1854 από την Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, ηγέτη του αγγλόφιλου κόμματος.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[5]

  • «Επί των Εξωτερικών και του Βασιλικού Οίκου γραμματεύς της Επικράτειας»: Αναστάσιος Λόντος
- αντικαταστάθηκε στις 23 - 7 - 1850 από τον Πέτρο Δηλιγιάννη
  • «Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Γεωργαντάς Νοταράς
  • «Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Ζηνόβιος Βάλβης
- αντικαταστάθηκε στις 10 - 5 - 1850 από τον Αναστάσιος Λόντο
- αντικαταστάθηκε στις 4 - 8 - 1850 από τον Δημήτριο Χρηστίδη
- αντικαταστάθηκε στις 4 - 8 - 1850 από τον μέχρι τότε υπασπιστή του Βασιλιά, συνταγματάρχη Σπυρίδων Σπύρο Μήλιο
- αντικαταστάθηκε στις 10 - 5 - 1850 από τον Νικόλαο Χρυσόγελο
- αντικαταστάθηκε στις 4 - 8 - 1850 από τον Ανδρόνικο Πάικο
  • «Επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας»: Νικόλαος Χρυσόγελος
- αντικαταστάθηκε στις 4 -8 -1850 από τον Νικόλαο Κορφιωτάκη
Άποψη της Αθήνας του 1851

σύνθεση υπουργικού συμβουλίου μετά τον ανασχηματισμό της 24ης Μαΐου 1851 (ΦΕΚ Α 14/1851)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Επί των Εξωτερικών και του Βασιλικού Οίκου γραμματεύς της Επικράτειας»: Ανδρόνικος Πάικος
  • «Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας»: υποστράτηγος Ιωάννης Μελετόπουλος
  • «Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Δημήτριος Χρηστίδης
  • «Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Σπυρίδων Σπυρομήλιος
  • «Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας»: Ιωάννης Δαμιανός
  • «Επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας»: Παναγιώτης Βάρβογλης
  • «Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Αντώνιος Κριεζής

σύνθεση υπουργικού συμβουλίου το έτος 1852[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

- αντικαταστάθηκε στις 10 - 7 - 1852 από τον Ρήγα Παλαμήδη
- αντικαταστάθηκε στις 10 - 7 - 1852 από τον Ανδρόνικο Πάικο
  • «Επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας»: Σταύρος Βλάχος
  • «Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Αντώνιος Κριεζής

σύνθεση υπουργικού συμβουλίου ετών 1853 - 1854[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Επί των Εξωτερικών και του Βασιλικού Οίκου γραμματεύς της Επικράτειας»: Ανδρόνικος Πάικος
  • «Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Ιωάννης Αμβροσιάδης
  • «Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Κωνσταντίνος Προβελέγγιος
  • «Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Σκαρλάτος Σούτσος
  • «Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας»: Σπυρίδων Πηλλήκας
  • «Επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας»: Σταύρος Βλάχος
  • «Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Αντώνιος Κριεζής

[6]

Γεγονότα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η όξυνση των σχέσεων της Ελλάδας με την Μεγάλη Βρετανία ήταν το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της περιόδου. Η απαρέσκεια της αγγλικής διπλωματίας για την ενίσχυση της εξουσίας του Όθωνα, παρά και ενάντια στην ύπαρξη Συντάγματος - που ακολούθησε την περίοδο μετά το θάνατο του Ιωάννη Κωλέττη, εκφράστηκε με διάφορους τρόπους και διάφορες απαιτήσεις, σημαντικότερες των οποίων ήταν η «Υπόθεση Πατσίφικο» (γνωστά και ως «Παρκερικά») και η εμφάνιση του αγγλικού πολεμικού στόλου υπό τον ναύαρχο Πάρκερ, στον Πειραιά, τον Ιανουάριο του 1850 με τα οποία απέκλεισαν την πρωτεύουσα. Ο Όθων ζήτησε τη μεσολάβηση της Γαλλίας και της Ρωσίας. Η επέμβαση αυτών των χωρών οδήγησε στην αναστολή του αποκλεισμού, αλλά και της σύλληψης ελληνικών εμπορικών πλοίων στην οποία είχαν προχωρήσει οι Βρετανοί, τον Φεβρουάριο του 1850, όταν ο έκτακτος απεσταλμένος της Γαλλίας, βαρόνος Γκρο, ήρθε στην Αθήνα για συνομιλίες με τον τότε Άγγλο πρέσβυ Τόμας Γουάις. [7]

Στις 12 Ιουνίου του 1850 υπογράφηκε μεταξύ του υπουργού των Εξωτερικών Αναστάσιου Λόντου και του Ρώσου πρεσβευτή στην Ελλάδα φον Περσιάνι, (για την ακρίβεια μεταξύ του «Βασιλέα των Ελλήνων» και του «Αυτοκράτορα Πασών των Ρωσιών») μια πολύ σημαντική «συνθήκη Εμπορίου και Ναυτιλίας». Η συνθήκη αυτή, καταργούσε δασμούς και τελωνειακούς φόρους στα εμπορικά καράβια (και στα εμπορεύματα που αυτά μετέφεραν), των δύο χωρών όταν ελλιμενίζονταν σε οποιοδήποτε λιμάνι των δυο κρατών και γενικώς θα απολάμβαναν όλες τις παροχές και διευκολύνσεις σαν να βρίσκονταν στην χώρα τους. Επίσης, οι δυο χώρες μπορούσαν να διατηρούν Προξένους ή Υποπροξένους στα λιμάνια της άλλης χώρας, οι οποίοι θα φρόντιζαν για το συμφέρον των ομοεθνών τους και θα χειρίζονταν τις προκύπτουσες εμπορικές παρεξηγήσεις ή διαφωνίες.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ψηφίστηκε από την Βουλή και τη Γερουσία τον Οκτώβριο του 1853 (ΦΕΚ Α/36 1853)
  2. "η σχηµατισθείσα βουλή ήτο βουλή κατ'εξοχήν βασιλοφρόνων", Γεώργιος Κ. Ασπρέας, Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος, 1821-1928, Αθήνα 1930, τόμ.Α', σελ.220
  3. "...όστις είχεν εις τας χείρας του συγκεντρώσει πάσαν την πολιτικήν και στρατιωτικήν διεύθυνσιν των πραγµάτων και της τολµηράς αντιθέσεως κατά των δυο δυτικών ∆υνάµεων. Οι Υπουργοί συνέβαινε να αγνοούν τα γενόµενα και τα προπαρασκευαζόµενα και µόνον ο Κριεζής της απολύτου εµπιστοσύνης του Βασιλέως, συνειργάζετο µετ'αυτού, ως και ο υπουργός των στρατιωτικών Σούτσος.", Γεώργιος Κ. Ασπρέας, Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος, 1821-1928, Αθήνα 1930, τόμ.Α', σελ.227-228
  4. Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος, Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004, Αθήνα 2004, σελ.9
  5. ΦΕΚ Α43/1849, ΦΕΚ Α21/1850, ΦΕΚ Α22/ 1850, ΦΕΚ Α23/1850
  6. ΦΕΚ Α/33 1853
  7. Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης, «Ιστορία του Όθωνος, Βασιλέως της Ελλάδος (1832-1862)», σελ. 400 - 450