Κυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη 1869

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη
Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg
1η κυβέρνηση Ζαΐμη
Thrasyvoulos Zaimis.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού25 Ιανουαρίου 1869
Ημερομηνία διάλυσης9 Ιουλίου 1870
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησηςΘρασύβουλος Ζαΐμης
Αρχηγός κράτουςΓεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Συνολικός αριθμός υπουργών9
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμαπαράταξη μειοψηφίας πριν τις εκλογές
κοινοβουλευτική πλειοψηφία μετά από αυτές
Ιστορία
ΕκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1869
Απερχόμενες εκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1868
Θητεία νομοθετικού σώματος5 Ιουνίου 1869 - 27 Δεκεμβρίου 1871 (Γ' κοινοβουλευτική περίοδος) [1]
Προϋπολογισμοίέσοδα: 37.620,200 δρχ - έξοδα: 34. 605,254 δρχ. [2]
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1868
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη 1870

Η Κυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη 1869 (Υπουργείον Ζαΐμη) (Ιανουάριος 1869 – Ιούλιος 1870) αντικατέστησε την «Κυβέρνηση Βούλγαρη», μετά την παραίτηση της, και σύμφωνα με την απόφαση του βασιλιά, ανέλαβε να οδηγήσει τη χώρα σε νέες εκλογές.
Ο Βασιλιάς, ανέλαβε -μετά την παραίτηση του Δημητρίου Βούλγαρη- να σχηματίσει νέα κυβέρνηση και για αυτό τον σκοπό κάλεσε πρώτα τους αρχηγούς των μειοψηφικών παρατάξεων της Βουλής, Δεληγιώργη και Ζαΐμη. Ο Δεληγιώργης αρνήθηκε την εντολή ενώ ο Ζαΐμης έθεσε όρους για να την αποδεχτεί. Ο Γεώργιος τότε κάλεσε (σε ένα πρώιμο είδος διερευνητικών εντολών), τον Σπυρίδωνα Βαλαωρίτη, και τον Αριστείδη Μωραϊτίνη. Όμως ούτε ο πρώτος ούτε ο δεύτερος κατάφεραν να σχηματίσουν κυβέρνηση και έτσι ο βασιλιάς επανήλθε στον Ζαΐμη. Ο Ζαΐμης με 25 μόνο βουλευτές να τον ακολουθούν κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση και να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές. Έτσι, η Βουλή διαλύθηκε στις 17 Μαρτίου 1869 και οι εκλογές προκηρύχθηκαν να γίνουν από τις 16 έως τις 19 Μαΐου [3]
Όταν η Βουλή άνοιξε και πάλι, στις 5 Ιουνίου του 1869 με την α' σύνοδο της Γ' κοινοβουλευτικής περιόδου, η κυβέρνηση Ζαΐμη είχε πλέον την πλειοψηφία των βουλευτών (90 από τις 186 έδρες [4]) και μπόρεσε να κυβερνήσει απρόσκοπτα μέχρι την Άνοιξη του 1870.
Από τις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης ήταν να δεχτεί το Πρωτόκολλο της Συνδιάσκεψης των Παρισίων για το Κρητικό ζήτημα, που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αρνηθεί να υπογράψει. Η κυβέρνηση Ζαΐμη δέχτηκε σφοδρότατη κριτική για αυτήν την απόφαση, καθ' όσον το Πρωτόκολλο περιείχε ιδιαίτερα δυσμενείς έως και ατιμωτικούς όρους για την Ελλάδα και την συμπεριφορά της απέναντι στον αγώνα των Κρητικών, ωστόσο οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας αποκαταστάθηκαν, ενώ ο κίνδυνος ένοπλης σύρραξης μεταξύ των δυο κρατών, απομακρύνθηκε.
Το περιστατικό της απαγωγής με σκοπό τα λύτρα, που συνέβη έξω από το Πικέρμι στις 30 Μαρτίου 1870 και που στην ιστορία έχει μείνει γνωστό ως η σφαγή στο Δήλεσι, και η κατακραυγή που ακολούθησε του περιστατικού τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, οδήγησαν την κυβέρνηση σε παραίτηση.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[5]

- αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον Σπυρίδωνα Βαλαωρίτη
  • «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Θρασύβουλος Ζαΐμης
  • «Επί των Οικονομικών υπουργός»: Ανδρέας Αυγερινός
- αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη
- αντικαταστάθηκε στις 17 - 4 - 1870 από τον υποστράτηγο Λεωνίδα Σμόλεντς
- αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον Δημήτριο Σαράβα
- αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον Ανδρέα Αυγερινό
- αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον πλοίαρχο του Βασιλικού Ναυτικού Γεώργιο Τομπάζη
Η δίκη των ληστών του Δήλεσι στην Αθήνα, τον Ιούνιο του 1870

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. https://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/I-Bibliothiki/Koinovouleftiki-Syllogi/Praktika-Synedriaseon/Praktika-Voulis-1862-1910/
  2. ΦΕΚ Α7 /1869
  3. ΦΕΚ Α14 /1869
  4. «Ιστορία του Ελληνικού έθνους» της Εκδοτικής Αθηνών, τόμος ΙΓ', σελ.297
  5. ΦΕΚ Α8 /1869, Α1 /1870, Α16 /1870