Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1874

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη

Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg

8η κυβέρνηση Βούλγαρη
Dimitrios Voulgaris.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού 9 Φεβρουαρίου 1874
Ημερομηνία διάλυσης 27 Απριλίου 1875
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησης Δημήτριος Βούλγαρης
Αρχηγός κράτους Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Ιστορία
Εκλογές Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1874
Απερχόμενες εκλογές Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1873
Θητεία νομοθετικού σώματος 14 Φεβρουαρίου 1873 - 26 Απριλίου 1874 (Ε' κοινοβουλευτική περίοδος)
25 Ιουλίου 1874 - 28 Μαρτίου 1875 (ΣΤ' κοινοβουλευτική περίοδος)
Προηγούμενη Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη 1872
Διάδοχη Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1875

Η Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1874Υπουργείον Βούλγαρη) - (Φεβρουάριος 1874 - Απρίλιος 1875) ήταν η τελευταία κυβέρνηση του Υδραίου αγωνιστή της Επανάστασης του 1821, και σημαντικότατου πολιτικού ανδρός της μετα - Οθωνικής περιόδου. Ο Βούλγαρης που κυριάρχησε στην πολιτική σκηνή από την έξωση του Όθωνα και έπειτα, θα εγκαταλείψει την πολιτική οριστικά μετά τις αντι-κοινοβουλευτικές πρακτικές της κυβέρνησής του, και τις ταραχές που ξεσήκωσαν, τον χειμώνα του 1874 - 1875, τα λεγόμενα Στηλιτικά.

Μετά την παραίτηση της «κυβέρνησης Δεληγιώργη» και με βάση τις αλλαγές στην δύναμη των παρατάξεων που είχαν συμβεί λόγω των εκλογών του ίδιου έτους, το κόμμα του Κουμουνδούρου είχε την μεγαλύτερη πλειοψηφία στην νέα βουλή. Παρόλα αυτά, όμως, ο βασιλιάς, επέλεξε να δώσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Δημήτριο Βούλγαρη, αν και αριθμούσε μόνο 12 υποστηρικτές - βουλευτές. Ο Βούλγαρης σχημάτισε μεν κυβέρνηση, αλλά μην έχοντας την πλειοψηφία αδυνατούσε στην ουσία να κυβερνήσει. Τους επόμενους μήνες, ο Υδραίος πολιτικός θα υποβάλλει δυο φορές την παραίτησή του, αλλά ο βασιλιάς δεν θα τις κάνει δεκτές. Ωστόσο, αποφασίζει την προκήρυξη νέων εκλογών για τον Ιούνιο του 1875, και η κυβέρνηση Βούλγαρη κατακτά την πολυπόθητη πλειοψηφία.
Στους επόμενους μήνες όμως, αρχίζει η διαρροή των βουλευτών, έτσι που τον Νοέμβριο του 1875 και όταν έρχεται προς ψήφιση στη Βουλή ο προϋπολογισμός του επόμενου έτους, δεν υπάρχει ο απαιτούμενος από το Σύνταγμα αριθμός παρόντων βουλευτών για να ψηφιστεί ο νόμος. Ο «βουλγαρικός» πρόεδρος της Βουλής, Ιωάννης Ζάρκος, θα ξεκινήσει μια πρακτική που θα συνεχιστεί και τους επόμενους μήνες - να μετατρέπει τον αριθμό των παρόντων βουλευτών ερμηνεύοντας το άρθρο 56 του Συντάγματος του 1864 κατά το δοκούν, και ξεσηκώνοντας τον πολιτικό και νομικό κόσμο της χώρας με τις αντι- συνταγματικές πρακτικές του. Ο βασιλιάς υπό το βάρος της κατακραυγής (που πλέον αφορούσε και τον ίδιο, για τις επιλογές του) ζήτησε και πήρε την παραίτηση της κυβέρνησης.[1]

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[2]

- αντικαταστάθηκε στις 4 - 10 - 1874 προσωρινά, από τον Βασίλειο Νικολόπουλο
- στις 27 Απριλίου 1874 τη θέση του πήρε ο αντισυνταγματάρχης Δημήτριος Γρίβας
- στις 27 Απριλίου, επικεφαλής του υπουργείου τέθηκε ο Δημήτριος Τριγγέτας

Πηγές - Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανδρέας Δημητρόπουλος: Οι ελληνικές κυβερνήσεις: 1843 - 2004, σελ. 27
  2. ΦΕΚ Α6 /1874, Α/19 1874, Α38 / 1874