Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1871

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
7η Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη

Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg

Βασιλευομένη Δημοκρατία
Dimitrios Voulgaris.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού 25 Δεκεμβρίου 1871
Ημερομηνία διάλυσης 8 Ιουλίου 1872
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησης Δημήτριος Βούλγαρης
Αρχηγός κράτους Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Συνολικός αριθμός υπουργών 7
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμα κυβέρνηση πλειοψηφίας
Ιστορία
Εκλογές Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1872
Απερχόμενες εκλογές Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1869
Θητεία νομοθετικού σώματος 5 Ιουνίου 1869 - 27 Δεκεμβρίου 1871 (Γ' κοινοβουλευτική περίοδος)
24 Μαρτίου 1872 - 12 Ιουλίου 1872 (Δ' κοινοβουλευτική περίοδος)
Προηγούμενη Κυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη 1871
Διάδοχη Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη 1872

Η Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1871Υπουργείον Βούλγαρη) - (Δεκέμβριος 1871 - Ιούλιος 1872) σχηματίστηκε μετά την παραίτηση της «κυβέρνησης Ζαΐμη» των προηγούμενων μηνών.
Μετά την παραίτηση του «Υπουργείου Ζαΐμη», ο βασιλιάς κάλεσε τους αρχηγούς των 3 μεγαλύτερων παρατάξεων και τους ζήτησε να συνεργαστούν σε μια απο κοινού κυβέρνηση. Ο Δεληγεώργης αρνήθηκε και αποσύρθηκε και έτσι σχημάτισε κυβέρνηση ο Δημήτριος Βούλγαρης με την υποστήριξη του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, ( στην παράταξη του οποίου παραχωρήθηκαν δύο υπουργεία, το «Οικονομικών» και το «Ναυτικών»). Ταυτόχρονα αποφασίστηκε η διεξαγωγή νέων εκλογών και στις 27 Δεκεμβρίου, ο βασιλιάς Γεώργιος με διάταγμά του διέλυσε την Βουλή και προκήρυξε εκλογές που θα άρχιζαν στις 26 Φεβρουαρίου 1872 και θα τελείωναν στις 29.
Μετά τις εκλογές η κυβέρνηση Βούλγαρη κατέλαβε τις 90 από τις 190 βουλευτικές έδρες και ο υποψήφιος πρόεδρος του κυβερνητικού κόμματος Σπυρίδων Σπυρομήλιος, εκλέχτηκε με συντριπτική πλειοψηφία (156 ψήφοι υπέρ, σε σύνολο 159).[1]

Η επέμβαση των Ανακτόρων στο ζήτημα του Λαυρίου, οδήγησε τον Βούλγαρη σε αντιπαράθεση με τον βασιλιά και τον ώθησε να υποβάλλει την παραίτησή του αν και εξακολουθούσε να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της Βουλής. Ο ίδιος ο Βούλγαρης αναφέρει χαρακτηριστικά κατά την ομιλία του στο Κοινοβούλιο : «...πάντες γιγνώσκετε, ότι το υπουργείον είχε την τιμήν ν'απολαμβάνη πλήρη την εμπιστοσύνην και την συνδρομήν του κοινοβουλίου. Η παραίτησίς του προήλθεν εξ άλλης αιτίας. Το Υπουργείον μεταξύ των έργων του είχε και το ζήτημα του Λαυρίου. Εις αυτό η Κυβέρνησις ησχολείτο, προσπαθούσα να λύση και απαλλάξη τον τόπον της υποθέσεωςσπουδαίας και σκανδαλώδους, ειργάζετο επί του ζητήματος τούτου και ητοιμάζετο να φέρη εις την Βουλήν μίαν πρότασιν, όπως απαλλαχθή ο τόπος των απαιτήσεων του κυρίου Σερπιέρη...Καταγινομένου του Υπουργείου εις τούτο και εις άλλα ακόμη έργα εξωτερικής σπουδαιότητος, η Α.Μ. ο βασιλεύς εφρόνει, ότι έπρεπε το Υπουργείον να επισπεύση την εισαγωγήν του ζητήματος τούτου...Επιμένοντος δε του βασιλέως εις την άμεσον διεξαγωγήν του ζητήματος... επήλθε διαφωνία του Υπουργείου προς Αυτόν, διότι δεν ηδυνάμεθα να ενδώσωμεν και ενομίσαμεν, ότι έπρεπε να επιμείνωμεν, καθόσον η ευθύνη ημάς και μόνον εβάρυνεν...»[2]


Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[3]

- αντικαταστάθηκε στις 30 -6 - 1872, προσωρινά, από τον Γεώργιο Μπούμπουλη

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ηλίας Κυριακόπουλος: «Ο Κοινοβουλευτισμός εν Ελλάδι, ως πολιτικός και νομικός κανών», 1929, εκδ. «Προμηθεύς», σελ.152»
  2. Πρακτικά της Βουλής, περίοδος Δ', σύνοδος Α', σελ. 468 - 469 https://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/I-Bibliothiki/Koinovouleftiki-Syllogi/Praktika-Synedriaseon/Praktika-Voulis-1862-1910/
  3. ΦΕΚ Α56 /1871, Α30 / 1872