Καστρί Θεσπρωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°33′09″N 20°16′46″E / 39.55250°N 20.27944°E / 39.55250; 20.27944

Καστρί Θεσπρωτίας
Δημοτική Ενότητα Ηγουμενίτσας (Το Καστρί και η Κοινότητα Καστρίου, ανήκουν στη Δημοτική Ενότητα Ηγουμενίτσας, του Δήμου Ηγουμενίτσας.)
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καστρί Θεσπρωτίας
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
Αποκεντρωμένη ΔιοίκησηΗπείρου - Δυτικής Μακεδονίας
ΠεριφέρειαΗπείρου
Περιφερειακή ΕνότηταΘεσπρωτίας
ΔήμοςΗγουμενίτσας
Δημοτική ΕνότηταΗγουμενίτσας
ΚοινότηταΚαστρίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΉπειρος
ΝομόςΘεσπρωτίας
Υψόμετρο185 μέτρα
Πληθυσμός754 κάτοικοι (2011)
Άλλα
ΠολιούχοςΆγιος Γεώργιος
Ονομασία κατοίκωνΚαστριώτες
Ταχ. κωδ.46100
Τηλ. κωδ.2665

Το Καστρί είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας, στην Περιφέρεια Ηπείρου. Ανήκε στην πρώην Επαρχία Θυάμιδος, του Νομού Θεσπρωτίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 185 μέτρων[1] και σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», αποτελεί Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Ηγουμενίτσας και υπάγεται διοικητικά, στο Δήμο Ηγουμενίτσας. Κατά την Απογραφή του 2011, είχε 754 κατοίκους. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Ενοριακός Ναός είναι ο Άγιος Γεώργιος.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, στις 24 Δεκεμβρίου του 1912, διεξήχθη στην περιοχή μάχη, ανάμεσα σε ελληνικά ανταρτικά σώματα και τον οθωμανικό στρατό, που οδήγησε στην απελευθέρωση του Καστρίου και άλλων γειτονικών οικισμών.[2] Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, 18 κάτοικοι του οικισμού έχασαν τη ζωή τους. Από αυτούς, οι 17 εκτελέστηκαν από ομάδες ένοπλων Αλβανών συνεργατών των δυνάμεων Κατοχής, ενώ ένας σκοτώθηκε από Γερμανούς στρατιώτες.[3] Μεταπολεμικά το Καστρί απέκτησε τηλεφωνική σύνδεση, καθώς και ηλεκτρισμό, μετά από ενέργειες του τοπικού ευεργέτη Ηλία Σάρρα.[4]

Από το Καστρί κατάγονταν ο πρώτος αιρετός δήμαρχος της Ηγουμενίτσας, Ιωάννης Σάρρας,[4] ο επιχειρηματίας και τοπικός ευεργέτης Ηλίας Σάρρας (γιος του προηγούμενου) και ο συγγραφέας και λογοτέχνης Γιάννης Γ. Σάρρας.[5]

Διοικητικές μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 19-08-1919,[6] ο οικισμός Καστρί,[7] ορίζεται έδρα της Κοινότητας Καστρίου,[8] του Νομού Ιωαννίνων. Στην Κοινότητα Καστρίου, υπάγονται και οι οικισμοί, Ράγιο και Τσιφλίκι Ράγιο. Στις 28-02-1935,[9] οι οικισμοί Ράγιο και Τσιφλίκι Ράγιο, συστήνουν την Κοινότητα Ραγίου, με έδρα το Ράγιο και αποσπώνται από την Κοινότητα Καστρίου. Στις 01-04-1937,[10] ο οικισμός Καστρί αποσπάται από το Νομό Ιωαννίνων και υπάγεται στο Νομό Θεσπρωτίας και στις 04-12-1997,[11] το Καστρί προσαρτάται στο Δήμο Ηγουμενίτσας.

Πολιτισμός - Αθλητισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κάθε χρόνο στο Καστρί, την Καθαρά Δευτέρα, αναβιώνει το δρώμενο του παραδοσιακού Αρβανίτικου γάμου.[12] Παρευρίσκεται πλήθος κόσμου και πολλοί επίσημοι, βουλευτές, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, κοινοτάρχες κ.ά.[13]

Το Καστρί διαθέτει γήπεδο ποδοσφαίρου και έχει ποδοσφαιρική ομάδα. Ο Θύαμις Καστρίου[14] ιδρύθηκε το 1968 και αγωνίζεται στην Α’ Ερασιτεχνική Κατηγορία Θεσπρωτίας, την περίοδο 2019-20.

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφές πληθυσμού (Καστρί Ηγουμενίτσας)
Έτος 1895 1913 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Κάτοικοι 795[15] 978[16] 940 1010[17] 1068[18] 994[19] 763 684[20] 690[21] 760 754[22]
Διάγραμμα εξέλιξης πληθυσμού (Καστρί Ηγουμενίτσας)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «BUK.GR - ΚΑΣΤΡΙ». 
  2. Γεωργίου Τσοκοπούλου, Ιστορία του Ελληνοτουρκικού Πολέμου 1912 - 1913, Έκδοσις Ατλαντίδος, Νέα Υόρκη, 1914, τόμος δεύτερος, σ. 548-550.
  3. Έκθεσις των γενομένων ζημιών εν γένει Ηπείρου από της κηρύξεως του Ελληνο-ιταλικού πολέμου (28-10-40) μέχρι της τελικής απελευθερώσεώς της, Οκτώβριος 1944, Βιβλιοθήκη Ηπειρωτικής Εταιρείας Αθηνών, Αθήνα 1987, σ. 136 και 140.
  4. 4,0 4,1 Βασίλη Κραψίτη, Σύγχρονοι Ηπειρώτες ευεργέτες (1913-1986), εκδόσεις του συλλόγου «Οι φίλοι του Σουλίου», Αθήνα, 1987, σ. 63-65.
  5. «Σάρρας, Γιάννης Γ». ΒιβλίοNet. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2015. 
  6. «ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919» (PDF). 
  7. «Ε.Ε.Τ.Α.Α. - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥ = ΚΑΣΤΡΙ». 
  8. «Ε.Ε.Τ.Α.Α. - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ = ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΣΤΡΙΟΥ». 
  9. «ΦΕΚ 56Α - 28/02/1935» (PDF). 
  10. «ΦΕΚ 119Α - 01/04/1937» (PDF). 
  11. «ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997» (PDF). 
  12. «ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ - ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟΥ ΓΑΜΟΥ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΙ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ». 
  13. «ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ STEP - ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ: ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΓΑΜΟΣ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΙ». 
  14. «THE BALL - ΘΥΑΜΙΣ ΚΑΣΤΡΙΟΥ». 
  15. Μιχάλης Κοκολάκης, Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο Σαλναμέ του 1895, στο Τετράδια Εργασίας, τεύχος 18, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Αθήνα 2008, σ. 310.
  16. Δήμος Ηγουμενίτσας
  17. Χαρίτωνος Κ. Λάμπρου, Οι Τσάμηδες και η Τσαμουριά, Αθήναι 1949, σ. 11.
  18. Βασίλειον της Ελλάδος, Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 7ης Απριλίου 1951, Εν Αθήναις, 1955, σ. 78.
  19. Βασίλειον της Ελλάδος, Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού - κατοίκων της 19 Μαρτίου 1961, τόμος I, Πληθυσμός κατά γεωγραφικάς και διοικητικάς υποδιαιρέσεις, Αθήναι 1964, σ. 145.
  20. Ελληνική Δημοκρατία-Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Αποτελέσματα απογραφής πληθυσμού-κατοικιών της 5ης Απριλίου 1981, τόμος Ι (Πληθυσμός κατά γεωγραφικές και διοικητικές διαιρέσεις), Αθήνα 1994, σ. 293.
  21. Δημογραφικά στοιχεία δ. Ηγουμενίτσας
  22. «Πόσοι κατοικούμε στην Ήπειρο - Όλη η απογραφή του 2011». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βασίλειον της Ελλάδος, Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 7ης Απριλίου 1951, Εν Αθήναις, 1955.
  • Έκθεσις των γενομένων ζημιών εν γένει Ηπείρου από της κηρύξεως του Ελληνο-ιταλικού πολέμου (28-10-40) μέχρι της τελικής απελευθερώσεώς της, Οκτώβριος 1944, Βιβλιοθήκη Ηπειρωτικής Εταιρείας Αθηνών, Αθήνα 1987.
  • Μιχάλης Κοκολάκης, Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο Σαλναμέ του 1895, στο Τετράδια Εργασίας, τεύχος 18, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Αθήνα 2008.
  • Βασίλη Κραψίτη, Σύγχρονοι Ηπειρώτες ευεργέτες (1913-1986), εκδόσεις του συλλόγου «Οι φίλοι του Σουλίου», Αθήνα, 1987.
  • Χαρίτωνος Κ. Λάμπρου, Οι Τσάμηδες και η Τσαμουριά, Αθήναι 1949.
  • Γεωργίου Τσοκοπούλου, Ιστορία του Ελληνοτουρκικού Πολέμου 1912 - 1913, β' τόμος, Έκδοσις Ατλαντίδος, Νέα Υόρκη, 1914.