Άγιος Βλάσιος Θεσπρωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°33′20″N 20°17′00″E / 39.55556°N 20.28333°E / 39.55556; 20.28333

Άγιος Βλάσιος
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Ηγουμενίτσας
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Θεσπρωτίας
Υψόμετρο 170
Πληθυσμός 294 (2011)

Ο Άγιος Βλάσιος (υψομ: 170 μ.) είναι χωριό του νομού Θεσπρωτίας, εντός των ορίων της άλλοτε επαρχίας Θυάμιδος. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ανέρχεται στους 294 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το προηγούμενο όνομα του Αγίου Βλασίου ήταν Σούβλιαση. Η αλλαγή του ονόματος σε Άγιος Βλάσιος έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1928[1]. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας, ενώ η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά το 1874 στον Άγιο Βλάσιο κατοικούσαν 90 οικογένειες και παράλληλα λειτουργούσε ελληνικό αλληλοδιδακτικό σχολείο το οποίο συντηρούσαν με εισφορές ο επίσκοπος Παραμυθιάς και η τοπική κοινότητα[2]. Το 1913 αναφέρεται ότι ο οικισμός είχε 1012 κατοίκους (χαρακτηριστικά, η Ηγουμενίτσα -τότε Γράβα- είχε μόνο 292 κατοίκους και το Γραικοχώρι 1163 κατοίκους)[3]. Η Κοινότητα Σούβλιαση υπήρχε από το 1919 μέχρι το 1928 και με το όνομα Κοινότητα Αγίου Βλασίου από το 1928 μέχρι το 1997. Παρακάτω παρουσιάζονται αναλυτικά τα ιστορικά στοιχεία για την διοικητική διαίρεση[4][5]:

Η Κοινότητα Σούβλιαση Ιωαννίνων ιδρύθηκε στις 19 Αυγούστου 1919[6]. Μετονομάστηκε σε κοινότητα Αγίου Βλασίου Ιωαννίνων το 1928[7], ενώ το 1937 υπήχθη στο νομό Θεσπρωτίας[8] ως Κοινότητα Αγίου Βλασίου Θεσπρωτίας. Η κοινότητα καταργήθηκε στις 4/12/1997 και ενώθηκε με τον τότε δήμο Ηγουμενίτσης του σχεδίου Καποδίστριας[9].

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οκτώ κάτοικοι του χωριού εκτελέστηκαν από τα κατοχικά στρατεύματα και ένοπλους Τσάμηδες συνεργάτες τους[10]. Από τον Άγιο Βλάσιο καταγόταν ο «Άγιος Αναστάσιος, ο εκ Αγίου Βλασίου, ο Γουναράς» η μνήμη του οποίου γιορτάζεται στις 8 Ιουλίου[11].

Απογραφές Πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1895 1913 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 889[12] 1012[13] 659 826[14] 588 576[15] 450 431 398 361 294[16]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Souvliasi -- Agios Vlasios, Πανδέκτης, πρόσβαση 6/3/2011
  2. Χαράλαμπος Φούκης, Η βασική εκπαίδευση στη Θεσπρωτία (ύστερη τουρκοκρατία, 1854-1913), Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 2008, σελ. 190.
  3. Δήμος Ηγουμενίτσας: Ιστορία
  4. «Διοικητικές μεταβολές / ΟΤΑ, Κοινότητα Σούβλιαση Νομού Ιωαννίνων». Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. http://www.eetaa.gr/metaboles/show_metaboles.jsp?ota_code=3968&Submit=go. Ανακτήθηκε στις 2011-03-06. 
  5. Δήμος Ηγουμενίτσης, Διοικητική Εξέλιξη
  6. ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919
  7. ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928
  8. ΦΕΚ 119Α - 01/04/1937
  9. ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997
  10. Έκθεσις των γενομένων ζημιών εν γένει Ηπείρου από της κηρύξεως του Ελληνο-ιταλικού πολέμου (28-10-40) μέχρι της τελικής απελευθερώσεώς της, Οκτώβριος 1944, Βιβλιοθήκη Ηπειρωτικής Εταιρείας Αθηνών, Αθήνα 1987, σελ. 137 και 140.
  11. «Τοπική Αγιολογία». Ιερά Μητρόπολις Παραμυθιάς, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. http://www.imparamythias.gr/OIDEEC_AAEIEIAEA/oideec_aaeieiaea.html. Ανακτήθηκε στις 2011-03-06. 
  12. Μιχάλης Κοκολάκης, Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο Σαλναμέ του 1895, σελ. 312.
  13. Δήμος Ηγουμενίτσας
  14. Ο πληθυσμός περιλάμβανε 555 Χριστιανούς και 271 Μουσουλμάνους (βλ. Χαρίτωνος Κ. Λάμπρου, Οι Τσάμηδες και η Τσαμουριά, Αθήναι 1949, σελ. 9.).
  15. Βασίλειον της Ελλάδος, Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 19ης Μαρτίου 1961, τόμος Ι, Αθήναι 1964, σελ. 145.
  16. Πόσοι κατοικούμε στην Ήπειρο - Όλη η απογραφή του 2011