Τσαμαντάς Θεσπρωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°46′41″N 20°20′55″E / 39.77806°N 20.34861°E / 39.77806; 20.34861

Τσαμαντάς Θεσπρωτίας
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Τσαμαντάς Θεσπρωτίας
39°47′0″N 20°21′0″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Φιλιατών
Γεωγραφική υπαγωγήΉπειρος
Πληθυσμός71 (2011)
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

Ο Τσαμαντάς, είναι χωριό του δήμου Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας.

Παλαιότερα ανήκε στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί ιδία έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου.
Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 45 χλμ. ΒΑ. από τους Φιλιάτες, στις νότιες παρυφές των Ορέων Τσαμαντά σε υψόμετρο 580 μ.. Πρόκειται για ένα ορεινό χωριό, με πολλές πηγές, ο πληθυσμός του οποίου, ασχολούμενος κυρίως με την μικροκτηνοτροφία και ελάχιστα με τη γεωργία, το 1928 αριθμούσε 1.165 κατοίκους, έχοντας δημοτικό σχολείο και ταχυδρομικό γραφείο. Το 1971 αριθμούσε 157 κατοίκους, το 1981 ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν σε 143 κατοίκους, ενώ το 2001 αριθμούσε 94 κατοίκους. Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 379 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011). [1]

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσαμαντάς, το βορειότερο χωριό της Θεσπρωτίας, παλαιότερα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια της περιοχής. Η ίδρυσή του εντοπίζεται περί τον 13ο αιώνα όπου κατέστη μικρό χωροδεσποτάτο της βυζαντινής οικογένειας των Τσαμαντούρων που διώχθηκαν από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ τον Παλαιολόγο. Κατά το β΄ μισό του 18ου αιώνα, μετά από ενέργειες του μοναχού Κυπριανού[2], ιδρύθηκε στον Τσαμαντά κοινό ελληνικό σχολείο.

Μετά την απελευθέρωση της περιοχής από τον ελληνικό στρατό, συνέχισε το χωριό την πρόοδό του πλην όμως στα χρόνια που ακολούθησαν και κυρίως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο πόλεμο η περιοχή σχεδόν ερημώθηκε.

Κοντά στο χωριό βρίσκονται η αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο[3] ιστορική μονή της Καμύτσιανης[4], καθώς και τα ερείπια αρχαίας ακρόπολης[5].

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ελληνική απογραφή 2011.[1]
  2. Οικονόμου, Φωτίου Γ. (1979). Η Θεσπρωτία από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι των ημερών ημών. Αθήναι. σελ. 123. 
  3. Λαμπρίδης, Ιωάννης (1880). Περί των εν Ηπείρω αγαθοεργημάτων. Α'. Εν Αθήναις: Τύποις Γεωργίου Κιούση. σελ. 56. 
  4. Οικονόμου (1979). σελ. 109.
  5. Οικονόμου (1979). σελ. 143.
  6. Οικονόμου (1979). σελ. 128.
  7. Κραψίτη, Βασίλη (1987). Σύγχρονοι Ηπειρώτες Ευεργέτες (1913-1986). Αθήνα: Πνευματικός Σύλλογος «Οι Φίλοι του Σουλίου». σελ. 233 - 236. 
  8. «Βεζδρεβάνης Ηλίας». hri.org. Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2018. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica", τομ.58ος, σελ.171.
  • "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια", τομ.ΚΓ΄, σελ.405.
  • "Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη", τομ.23ος, σελ 332.